Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Απολύτως επιτυχημένο βρίσκει ο Γιάννης Στουρνάρας το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.
Κλείνει την πόρτα στο λαθρεμπόριο καυσίμων, εξασφαλίζει μεγαλύτερα
έσοδα στο κράτος και δεν επιτρέπει στους κατόχους θερμαινόμενων πισινών
να ζεσταίνουν το νερό με φτηνότερο πετρέλαιο -αυτά μας είπε. Το τελευταίο ειδικά, που δεν το είχαμε ξανακούσει, αποκαλύπτει τον σχεδόν κομμουνιστικό χαρακτήρα του μέτρου. Θέλει θερμαινόμενη πισίνα ο καπιταλιστής; Θα πληρώσει!
Αν
βγαίνει ένα συμπέρασμα από τις γιορτινές αυτές δηλώσεις είναι το εξής: Ο
καυστήρας μπορεί λόγω φόρου να μη δουλεύει, αλλά ο Στουρνάρας μπορεί
μετά φόρου να μας δουλεύει. Διότι όσο κι αν ανησυχούμε για την
τύχη των θερμαινόμενων πισινών, την τύχη των εσόδων του δημοσίου και του
λαθρεμπορίου καυσίμων τη γνωρίζουμε. Και τα μεν έσοδα πάνε
κατά διαόλου, το δε λαθρεμπόριο κατ' ευχήν. Άσε που υπάρχει η υποψία ότι
δεν τρέχει δα και κρύο νερό στις βίλλες μετά πισινών.
Τι μένει; Τα επιδόματα θέρμανσης και ο Άδωνις των μέτρων υπέρ των θυμάτων της αιθαλομίχλης. Τον του περιβάλλοντος Μανιάτη μην τον λογαριάζετε, γιατί αυτός μιλάει για καθαρά καύσιμα σε μια χώρα που καίει τα παιδιά της
-και όχι πάντα ως σχήμα λόγου. Αφαιρουμένου λοιπόν του λαθρεμπορίου,
των εσόδων και των πισινών δεν έχουμε παρά ξεπάγιασμα, απόγνωση, ρύπανση
και σε ορισμένες περιπτώσεις θάνατο. Έννοιες, κατηγορίες και
καταστάσεις δυσάρεστες μεν, αλλά ασφαλώς όχι και τόσο σημαντικές για
τον υπουργό οικονομικών.