ΣΦΑΞΕ ΜΕ ΑΓΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΤΩ

Δε θυμάμαι ποτέ να πέρασε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος από τη βουλή κάποιο νομοσχέδιο που θα έσωζε συντάξεις, μισθούς, θέσεις εργασίας, συμφέροντα μικρομεσαίων, αξιοπρέπεια ανασφάλιστων.
Για όλα αυτά πάντα υπάρχει χρόνος να διορθωθούν. Το 2030 θα πάρουν αύξηση οι χαμηλοσυνταξιούχοι, το 2040 προβλέπεται να σταματήσει η διαρκής μείωση μισθών, το 2070 υπολογίζεται να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, το 2120 θα αρχίσει η υποχώρηση της ύφεσης και το 2450 θα συζητήσουμε για κράτος πρόνοιας. Όλα αυτά έχουν περιθώριο να περιμένουν.
Το αντίθετο, κάθε φορά που ένα νομοσχέδιο πρέπει να περάσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος από τη βουλή αυτής της δημοκρατίας είναι για να χαθούν θέσεις εργασίας, για να καταργηθούν εργασιακά δικαιώματα, για να κλείσουν μικρομεσαίοι, για να ενισχυθούν με κρατικό χρήμα οι ιδιωτικές τράπεζες, για να χάσουν δικαιώματα οι ασφαλισμένοι, για να επιτραπούν οι κατασχέσεις όσων δεν τα βγάζουν πλέον πέρα, για να μπορεί το JUMBO να πουλάει ψωμί και φάρμακα.
Συνήθως στις δημοκρατίες το επείγον υπάρχει για να δημιουργείς και να προσφέρεις στους πολίτες. Σε αυτή τη δημοκρατία, επείγον είναι το γκρέμισμα, η διάλυση, η αποδόμηση. Μετά από κάθε ψήφιση πολυνομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κάτι χιλιάδες Έλληνες μπαίνουν σε πλοία, τρένα και αεροπλάνα και μεταναστεύουν για να σωθούν.
Εντάξει, είναι χιλιοειπωμένο και πολλάκις διαπιστωμένο ότι υπάρχει απέναντί μας μια αποικιοκρατική συμπεριφορά. Μας χλευάζουν, μας ειρωνεύονται, μας ταπεινώνουν και γενικώς θυμίζουν ιεραπόστολους με τη συνοδεία ενόπλων οι οποίοι ήρθαν στον καταυλισμό για να μας εκπολιτίσουν. Τουτέστιν να μάθουμε ότι αν δεν πεινάσουμε κι αν δε σκύψουμε, δεν υπάρχει σωτηρία. Υπάρχει αυτό το «εμείς ξέρουμε, εσείς είστε ηλίθιοι». Είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Γεωργιάδης κοσμικοί Ευρωπαίοι και προσπαθούν να μας εξευρωπαΐσουν κι εμάς πάση θυσία. Συνεπικουρούμενοι από κάτι Ελιές και Ποτάμια που δείχνουν να μας κάνουν χάρη ασχολούμενοι μαζί μας.

Ο ΑΔΩΝΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ – ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Τον τελευταίο καιρό ο υπουργός Υγείας δείχνει να στερεύει από εντυπωσιακές ατάκες. Η έμπνευσή του σβήνει και γίνεται όλο και πιο αναμενόμενος στις εμφανίσεις του. Το κοινό κουράστηκε. Η υπερπροβολή άρχισε το ροκάνισμά της και η τηλεόραση έχει σκληρούς κανόνες.
Μόλις τα νούμερα τηλεθέασης αρχίσουν να πέφτουν, θα πρέπει να αναζητηθεί κάποιος νέος Άδωνις για να αποχωρεί θυμωμένος και να επιστρέφει μετανιωμένος στις εκπομπές του Παπαδάκη, για να κάνει παρέα στο τηλεκαφενείο του Τράγκα, για να παίζει τον τσατισμένο με διάφορους δημοσιολογούντες που δήθεν τον ανακρίνουν ενώ ουσιαστικά του δίνουν πάσες για να βάζει επικοινωνιακά γκολ.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης μπορεί να έγινε υπουργός, όμως ποτέ δεν έπαψε να είναι showman. Είχε το χάρισμα να δημιουργηθεί πάθη. Άλλοι τον μισούσαν και άλλοι τον λάτρευαν επειδή «επιτέλους ένας δεξιός τα ρίχνει στους αριστερούς». Ελάχιστοι κρίνουν το έργο του, διότι ουσιαστικά δεν παράγει δικό του έργο. Υλοποιεί εντολές και το κάνει άψογα.
Οπότε μπορεί να κριθεί μόνο με την ιδιότητα του τηλεαστέρα και για τον -  o Θεός να τον κάνει -  πολιτικό λόγο που εκφράζει. Εδώ αρχίζει το πρόβλημα, καθώς ο πολιτικός του λόγος τερμάτισε πια την ασυναρτησία και την ακρότητα. Επαναλαμβάνεται, πλέον. Και αυτή είναι η κατάρα κάθε τηλεοπτικού καλλιτέχνη. Η έμπνευση έλαβε τέλος.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΙΟΡΤΗ

March 24th, 2014 | Author: kartesios

 

http://kartesios.com/?cat=28

500 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΑΝΤΡΕΣ

Το κλέβω από την @ecpoir του twitter «Για να καταλάβεις το αστείον του πράγματος: χάρισαν 240 εκ. ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής και θα δώσουν λέει 20 εκ. για τους άστεγους». Σε μία φράση χώρεσε την ξεφτίλα της «επιτυχίας» που πανηγύρισε ο Σαμαράς. Θα το συνεχίσω λέγοντας ότι χάρισαν 240 εκ. ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής που αίφνης απέκτησε «φιλολαϊκό» προφίλ, χάρισαν αμέτρητα δισ. ευρώ στις τράπεζες, χαρίζουν το Ελληνικό στον Λάτση και τώρα, λέει, θα μοιράσουν 500 εκ. ευρώ σε 1 εκατομμύριο ανθρώπους.
Τις απολύσεις, λέει, των δημοσίων υπαλλήλων για το 2015, θα τις συζητήσουν τον Οκτώβριο. Ο Κυριάκος Μητσοτακομπακογιάννης προ λίγων ημερών ορκιζόταν ότι δε θα υπάρξουν απολύσεις το 2015 διότι ήδη υπάρχει πρόβλημα με τα κενά υπηρεσιών. Αυτό είναι ένα νέο μέτρο. Ατάραχος, όμως ο Σαμαράς, συνηθισμένος ή και εθισμένος πλέον να ψεύδεται, ανακοινώνει ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα από δω και πέρα.
Δηλώνει χαρούμενος ο Σαμαράς επειδή επετεύχθη η μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Θα μπορούσε να βρει χίλια άλλα μέτρα για να τονώσει τους μικρομεσαίους που πεθαίνουν. Όμως δε θέλει αυτό. Θέλει να αυξήσει τα κέρδη των μεγαλοεργολάβων, των πολυεθνικών, των βιομηχάνων κι ας κλείσουν τα Ταμεία. Διότι τι άλλο από το να βάζει ταφόπλακα στα ήδη ετοιμοθάνατα Ταμεία είναι αυτή η απόφασή του;
Ομολογώ ότι μπορεί να χαρακτηριστώ υποκειμενικός. Μπορούν να με κατηγορήσουν για ανθέλληνα. Μπορούν να πουν ότι λυπάμαι με τις επιτυχίες της κυβέρνησης Σαμαρά. Γι’ αυτό δεν θα χρησιμοποιήσω δικά μου επιχειρήματα και αριθμούς. Θα καταθέσω τα στοιχεία που σήμερα παρουσίασε ο – κατά την κυβέρνηση- άγιος ΟΟΣΑ.

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ

Το βασικό κυβερνητικό επιχείρημα για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων ήταν ότι επρόκειτο περί μεγάλης αδικίας να προστατεύονται κάποιοι βολεμένοι ενώ στον ιδιωτικό τομέα 1,5 εκ. άνθρωποι είναι άνεργοι. Η κοινωνία το κατάπιε αμάσητο. Η «αγορά» πανηγύρισε. Ο κάθε γλίτσας το επαναλάμβανε ως επιτυχία του πολέμου εναντίον του νοσηρού κατεστημένου.
Όμως όλοι αυτοί, δεν πρόσεξαν τον Νοέμβριο του 2013 τη δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος υπερασπιζόμενος την κυκλοφορία «φρέσκου γάλατος 10 ημερών» δήλωσε: «Ας έρθουν και αυτές οι επαγγελματικές ομάδες (αγελαδοτρόφοι, αρτοποιοί κ.α.) να συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση της κρίσης την ώρα που 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι».
Ναι, είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος ποια σχέση υπάρχει μεταξύ του «φρέσκου γάλατος 10 ημερών» και του 1,5 εκ. ανέργων. Μόνο αν είσαι Χατζηδάκης βρίσκεις σχέση ανάμεσα σε αυτά τα δύο και μόνο αν είσαι στόκος την αποδέχεσαι. Ο Χατζηδάκης από μόνος του, στην ίδια συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, είχε δηλώσει ότι το «φρέσκο γάλα 10 ημερών προσφέρει μια βεντάλια επιλογών και η αύξηση του ορίου θα προκαλέσει τη μείωση της  τιμής του γάλακτος».
Ο Χατζηδάκης, λοιπόν, λέει την εξής αρλούμπα: «Όταν όλα τα γάλατα θα χαρακτηρίζονται υποχρεωτικά φρέσκα ανεξάρτητα από το πόσων ημερών είναι, θα αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών και θα πέσουν οι τιμές».
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηλιθιότητα από αυτή και επίσης μεγαλύτερη διαστρέβλωση του όρου «ανταγωνισμός».
Σήμερα στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν 17 προϊόντα με διάρκεια ζωής 5 ημερών και 17 προϊόντα με διάρκεια ζωής άνω των 40 ημερών. Υπάρχουν επίσης 6 προϊόντα με διάρκεια ζωής από 15 έως 40 ημέρες. Αυτό είναι ο ανταγωνισμός! Λογικά, θα έπρεπε τα προϊόντα με διάρκεια ζωής 5 ημερών να ήταν ακριβότερα και τα προϊόντα με διάρκεια ζωής άνω των 40 ημερών φτηνότερα, οπότε ο καταναλωτής θα είχε τη δυνατότητα να επιλέξει με βάση την τιμή. Τώρα πώς θα γίνει ανταγωνισμός στο «φρέσκο γάλα» όταν… δεν θα υπάρχει πλέον φρέσκο γάλα; Τώρα που όλα τα προϊόντα θα είναι ίδια, με ποιο τρόπο θα χτυπηθούν τα καρτέλ που ήδη λειτουργούσαν ακόμη και όταν υπήρχαν οι συνθήκες  κάποιου ελάχιστου ανταγωνισμού;

ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Νέο ασφαλιστικό σοκ με τη μεταφορά των κοινωνικών πόρων ύψους 1,7 δις ετησίως από τον ΟΓΑ, το ΑΚΑΓΕ (Ασφαλιστικός Λογαριασμός Αλληλεγγύης Γενεών), τον ΟΑΕΕ και το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων στη διαχείριση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς και την κατάργηση σειράς κοινωνικών πόρων που εισέπρατταν τα επικουρικά Ταμεία προβλέπει το πολυνομοσχέδιο, και αναμένεται να προκαλέσει σειρά αντιδράσεων.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία”, με “κρυφή” διάταξη, η οποία παραπέμπει σε νόμους παλαιότερων εποχών που φθάνουν μέχρι το 1961, πόροι ύψους 1,7 δις περνάνε από την 1η Ιανουαρίου 2015 από τους λογαριασμούς που τους διαχειρίζονταν τα ίδια τα Ταμεία για την απόδοση συντάξεων, στο υπουργείο Οικονομικών για το κλείσιμο διαφόρων δημοσιονομικών κενών, καθώς και την εμφάνιση πλασματικών κενών, καθώς και την εμφάνιση πλασματικών πλεονασμάτων.

Συγκεκριμένα η διάταξη προβλέπει ότι “από 1.1.2015 οι προβλεπόμενοι από τις κατωτέρω διατάξεις κοινωνικοί πόροι εισπράττονται από το υπουργείο Οικονομικών και αποδίδονται ετησίως στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης και στο ΑΚΑΓΕ υπέρ των οποίων έχουν θεσπιστεί:

Ζ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: ΑΦΕΣΗ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΣΕ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ ΜΕΣΩ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

«Πόση διαφθορά χωράει στο πολυνομοσχέδιο;», διερωτάται η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου, καταγγέλλοντας ότι με διατάξεις του η κυβέρνηση δίνει άφεση αμαρτιών σε επίορκους υπαλλήλους.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την κ. Κωνσταντοπούλου, οι εν λόγω διατάξεις «θα οδηγήσουν σε παραγραφή σωρεία ποινικών υποθέσεων διαφθοράς μεγάλης κλίμακας στη χώρα μας, ακυρώνοντας την προσδοκία λογοδοσίας και απόδοσης ευθυνών, που τρέφουν οι πολίτες».
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξηγεί ότι «πρόκειται για τις διατάξεις με τις οποίες επιδιώκεται η “πλημμεληματοποίηση” της δωροδοκίας και δωροληψίας υπαλλήλου (άρθρα 235 και 236 Π.Κ.)» και συγκεκριμένα «εάν η πράξη για την οποία δίδεται το “δώρο” (άλλως η μίζα) δεν αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου, θα τιμωρείται μόνον σε βαθμό πλημμελήματος (και επομένως θα υπόκειται σε πενταετή παραγραφή), ανεξαρτήτως ποσού».

«Αυτό σημαίνει ότι, με τη δημοσίευση του Νόμου, την επόμενη εβδομάδα, θα οδηγηθούν σε παραγραφή πλείστες υποθέσεις που αφορούν μίζες και δώρα άνω των 120.000 ευρώ, ακόμη και εκατομμυρίων ευρώ, αν κρίνεται ότι η πράξη για την οποία δόθηκαν «δεν αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου, αλλά απλώς ανάγεται σε αυτά», συμπληρώνει.

ΣΥΡΙΖΑ: «ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΝΤΑΧΑΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ» ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Οξεία είναι η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ για τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που αφορούν σε νέες εργασιακές ανατροπές.
Σε ανακοίνωσή του, ο υπεύθυνος του Τομέα Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αλέξης Μητρόπουλος κάνει λόγο για «εργασιακό νταχάου», με «στόχο κυβέρνησης και δανειστών να είναι ο εργαζόμενος-είλωτας, ο συνταξιούχος-ζητιάνος, ο μικρομεσαίος-διωκόμενος, ο αγρότης-πένητας».
Ο κ. Μητρόπουλος αναφέρει ότι «με το νέο Μνημόνιο, κυβέρνηση και τρόικα μετατρέπουν τη χώρα σε ένα απέραντο “εργατικό Ελντοράντο” χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς έλεγχο, χωρίς προστασία, χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση. Στόχος κυβέρνησης και δανειστών είναι ο εργαζόμενος-είλωτας, ο συνταξιούχος-ζητιάνος, ο μικρομεσαίος-διωκόμενος, ο αγρότης-πένητας.

»Κυβέρνηση και τρόικα προωθούν τον πιο ακραίο, επιθετικό, αναχρονιστικό νεοφιλελευθερισμό στη Διοίκηση και τις Εργασιακές Σχέσεις. Δημιουργούν ένα κράτος – «παρία» («rogue») με τον βίαιο ακρωτηριασμό του, την κατάργηση των βασικών κοινωνικών υποδομών και την παράδοση πολλών κρίσιμων κρατικών λειτουργιών στο ιδιωτικό νομαδικό κεφάλαιο».
Όπως επισημαίνεται από το ΣΥΡΙΖΑ το πολυνομοσχέδιο:
-Επιβάλλει το σύστημα του καθαρού κατώτατου μισθού («single minimum wage system») χωρίς προσαυξήσεις και επιδόματα λόγω σπουδών, οικογένειας, προϋπηρεσίας κ.ά.
-Καταργεί την παραδοσιακή διμερή εργασιακή σχέση (εργοδότης-εργαζόμενος) και τη μετατρέπει σε τριμερή (εργοδότης-Εταιρία Ενοικίασης (ΕΠΑ)-εργαζόμενος), στα πλαίσια της οποίας ο εργαζόμενος ουδέποτε θα δημιουργεί δικαιώματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: «11.000 ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΑΣ»

Ολομέτωπη επίθεση κατά του υπουργού Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη, αλλά και της κυβέρνησης, εξαπέλυσε ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής, Κωνσταντίνος Λουράντος.
Μίλησε για πόλεμο που θα συνεχιστεί και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου «θα σας πολεμήσουμε και μετά την ψήφιση του νόμου», προαναγγέλλοντας τη συνέχιση των κινητοποιήσεων και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου. Πρόσθεσε μάλιστα «έρχονται εκλογές. Είμαστε απέναντί σας. 11.000 φαρμακεία θα είναι ο τάφος σας»
Ο ίδιος κάλεσε τους βουλευτές να σκεφτούν ότι έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό και ότι δεν είναι αρνιά σε μαντρί κομμάτων.

Το μποϊκοτάζ του Ισραήλ αλλάζει τα δεδομένα

Το BDS φέρνει στο φως τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από το Ισραηλινό κράτος

«Φουσκάλες από ανθρακικό βαμμένες με αίμα» (“blood bubbles”): O τίτλος που επέλεξε ο διεθνής Τύπος για να περιγράψει τις τελευταίες περιπέτειες της ηθοποιού Σκάρλετ Γιόχανσον ίσως ξενίσει τον συνηθισμένο αναγνώστη ειδήσεων απ’ το Χόλιγουντ.
Όμως το σκάνδαλο στο οποίο ενεπλάκη τον Ιανουάριο η Αμερικανίδα σταρ έχει ασυνήθιστες πολιτικές διαστάσεις, καθώς σχετίζεται με μια υπερδύναμη στη Μέση Ανατολή, έναν επιχειρηματικό κολοσσό, μια διεθνή αναπτυξιακή μη κυβερνητική οργάνωση κι ίσως το ισχυρότερο φιλειρηνικό κίνημα αντίστασης σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Από το 2007, η Γιόχανσον αποτελούσε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της Oxfam, μίας οργάνωσης που εργάζεται, μεταξύ άλλων, για την καταπολέμηση της φτώχειας στα παλαιστινιακά εδάφη. Η Oxfam καταδικάζει τη λειτουργία ισραηλινών επιχειρήσεων σε αυτά, θεωρώντας ότι εντείνουν την ανισότητα κατά των Παλαιστινίων. Μια τέτοια επιχείρηση είναι η SodaStream, που κατασκευάζει προϊόντα για να φτιάχνεις ανθρακούχα ποτά στο σπίτι, σε εργοστάσιό της στη Δυτική Όχθη. Η αντίφαση ήταν προφανής, όταν η Γιόχανσον ξεκίνησε να εργάζεται ως κεντρικό πρόσωπο της διαφημιστικής εκστρατείας της SodaStream. Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, η ηθοποιός υποχρεώθηκε να επιλέξει ανάμεσα στον ανθρωπιστικό και τον επιχειρηματικό της ρόλο.

Die Linke, Σύριζα, Κεδίκογλου: Ποιός φοβάται τη διαγραφή του χρέους;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τη διαγραφή του ελληνικού χρέους αλλά και την προσπάθεια της κυβέρνησης και μεγάλων μέσων ενημέρωσης να διαστρεβλώσουν τη σχετική συζήτηση για πολιτικά οφέλη παρουσιάζει ο διάλογος που έχει ξεκινήσει τα τελευταία 24ωρα με αφορμή μεγάλο συνέδριο για το χρέος που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες.
Για το θέμα παρουσιάζουμε σήμερα την εμπεριστατωμένη θέση του ερευνητή,  Γ.Βασσάλου, o οποίος παρακολούθησε τις εργασίες του συνεδρίου, αλλά και την απάντησή του στην παρερμηνεία των λεγόμενών του στο ελληνικό Τύπο.
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΣΣΑΛΟΥ*
Σε ένα μεγάλο συνέδριο που διοργανώθηκε από το Eurodad την περασμένη Παρασκευή, είχα την ευκαιρία να ακούσω τον Axel Troost, επικεφαλής του τμήματος των οικονομικών πολιτικών του Die Linke στο γερμανικό κοινοβούλιο. Άκουσα με έκπληξη το λόγο για τον οποίο ο Axel Troost είναι εναντίον του χαρακτηρισμού του ελληνικού χρέους προς την τρόικα ως απεχθούς, και ως συνέπεια είναι ενάντια στη διαγραφή του.
Ο Troost δεν αμφισβητεί ότι αυτό το χρέος έχει συναφθεί μέσα από την καταστρατήγηση δημοκρατικών διαδικασιών και ασφαλώς παρεμποδίζει την εξυπηρέτηση των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού. Ανησυχεί για τις “ασφάλειες ζωής” [θα μπορούσε να εννοεί τα συνταξιοδοτικά ταμεία] των Γερμανών εργαζομένων, οι οποίες τίθενται σε κίνδυνο. Υποθέτω ότι έχει ακούσει για τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία που είδαν τις καταθέσεις τους να κουρεύονται κατά 50 % με την αναδιάρθρωση του χρέους το 2012 .

Λέμε όχι στην ψήφιση της ρατσιστικής διάταξης

Διεθνής συλλογή υπογραφών ενάντια στην ατιμωρησία της ρατσιστικής βίας και την τιμωρία των θυμάτων στην Ελλάδα του 2014

Είμαστε θορυβημένοι και θέλουμε να το δηλώσουμε. Ενώ η ατιμωρησία της ρατσιστικής βίας αποτελεί ένα εντεινόμενο πρόβλημα στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση, αντί να την αντιμετωπίσει, έρχεται να τη θεσμοθετήσει, τιμωρώντας ταυτόχρονα τα θύματα! Την περασμένη εβδομάδα, κατέθεσε στη Βουλή μια τροπολογία στον Κώδικα Μετανάστευσης, που προβλέπει την απέλαση μεταναστών που καταγγέλλουν ότι υπέστησαν βία από κρατικά όργανα, σε περίπτωση που η καταγγελία τους μπει στο αρχείο. Είναι ανατριχιαστικό: η ρύθμιση αυτή συνιστά φόβητρο και τιμωρεί όχι τους θύτες αλλά τα θύματα.
***
Στην Ελλάδα, η ανοχή και η μη καταγραφή της βίας κατά μεταναστών, ιδίως στις περιπτώσεις που οι δράστες είναι ένστολοι, έχει δημιουργήσει μια αλγεινή παράδοση, σύμφωνα με μια σειρά εκθέσεων εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών.
Θεωρούμε ότι η πολιτειακή ανοχή στη ρατσιστική βία, πολύ δε περισσότερο η θεσμοποίηση της ανοχής αυτής, για να «προστατευτούν» κρατικά όργανα από μετανάστες και πρόσφυγες (!), δεν αποτελεί «δικαίωμα» κανενός εθνικού κράτους, ούτε συνιστά μέσο άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Τα απαράδεκτα προγράμματα λιτότητας που έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά και οι δυσανάλογες ευθύνες που έχει αναλάβει η χώρα σε ό,τι αφορά τις μεταναστευτικές ροές, δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως άλλοθι ώστε μια ευρωπαϊκή χώρα να επιστρέψει σε εποχές κρατικής ανομίας που παραπέμπουν σε σκοτεινές για την ήπειρο περιόδους. Αν αυτό συμβεί, ξέρουμε από τώρα ότι η μόνη ωφελημένη θα είναι η ρατσιστική ακροδεξιά.
Θεωρούμε ότι τα κόμματα και η κοινωνία των πολιτών σε ολόκληρη την Ευρώπη οφείλουν να πάρουν επειγόντως θέση, ώστε να αποτραπεί η θεσμοποίηση της κρατικής ρατσιστικής βίας σε μια ευρωπαϊκή χώρα και να αποφευχθούν περαιτέρω εκπτώσεις στα δικαιώματα των μεταναστών.
***
Η απαράδεκτη τροπολογία αποσύρθηκε προσωρινά, αλλά όπως δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών θα επανέλθει την επόμενη εβδομάδα. Επίσης, αποσύρθηκε και ολόκληρο το άρθρο 19 του Κώδικα, που αφορά τη χορήγηση άδειας διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, μεταξύ άλλων και σε θύματα ρατσιστικής βίας.

Εγκλήματα κατά της ενημέρωσης

Θα μπορούσε ένας δημοσιογράφος να κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου; Προφανώς όχι. Για εγκλήματα κατά της ειρήνης όμως;

Μας ζήτησαν να προβάλουμε την επίθεση στην ΕΣΣΔ σαν προληπτική κίνηση για την προστασία της πατρίδας μας
Χανς Φρίτσε, υπουργός προπαγάνδας Τρίτου Ράιχ
Πολεμική γελοιογραφία των δεκαετιών του ’30 ή του ’40 θύμισε σε ορισμένους ένα από τα τελευταία εξώφυλλα του γερμανικού Spiegel, στο οποίο ένας υπερμεγέθης Βλαντίμιρ Πούτιν κοιτάζει υποτιμητικά την Άγκελα Μέρκελ, που του κουνάει τρομαγμένη ένα λευκό σημαιάκι.
Ίσως για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες σειρά Γερμανών αλλά και Αμερικανών αναλυτών χτυπούσαν τα τύμπανα του πολέμου εναντίον μιας χώρας, όπως η Ρωσία, η οποία «πατά» στην ευρωπαϊκή ήπειρο. «Μπορεί η διπλωματία να γονατίσει έναν δεσπότη που εξαπολύει τα στρατεύματά του;», αναρωτιόταν το περιοδικό Spiegel, για να λάβει από την ημερήσια Suddeutsche Zeitung την απάντηση ότι «ο διάλογος δεν μπορεί πλέον να επιτύχει τα αποτελέσματα των απειλών και των κυρώσεων».
Πολύ πιο επικίνδυνη ήταν η προσπάθεια του αρχισυντάκτη της Frankfurter Allgemeine, Μπέρτολτ Κόλερ, να συγκρίνει τον πρόεδρο της Ρωσίας με τον Χίτλερ και την κρίση της Κριμαίας με τη εισβολή των ναζί στην Τσεχοσλοβακία – η οποία πραγματοποιήθηκε με πρόσχημα την προστασία της γερμανικής μειονότητας και με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να συναινούν σιωπηρά.
Δεν ήταν όμως μόνον οι επικριτές της Ρωσίας, που προσέφευγαν σε ιστορίες από τις δεκαετίες του ’30 και του ’40 για να ενισχύσουν την επιχειρηματολογία τους. Στην άλλη πλευρά αρκετοί αρθρογράφοι υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να υπάρξει μια «Νυρεμβέργη» για τους δημοσιογράφους που προετοιμάζουν, όπως λένε, το κλίμα ακόμη και για ένα θερμό επεισόδιο με τις ρωσικές δυνάμεις. Πολύ περισσότερο, υποστηρίζουν οι ίδιοι, που ο δυτικός Τύπος στήριξε την αναρρίχηση στην ουκρανική κυβέρνηση υπουργών νεοφασιστικών κομμάτων, όπως το Svoboda, με αμιγώς εθνικοσοσιαλιστική παράδοση.

Η γαλαντόμος κυβέρνηση

• 

Του Κώστα Βαξεβάνη
«Μα θα πέσει η κυβέρνηση για το γάλα;» ήταν η ανησυχία του Μαξίμου, την οποία προωθούσε στους αντάρτες του γάλακτος.  Κοιτάξτε τώρα πόσο εκθέτει την κυβέρνηση αυτό το ερώτημα αν αντιστραφεί: «μα καλά είναι δυνατόν η κυβέρνηση να διακινδυνεύει να πέσει για το γάλα; Γιατί το κάνει αυτό, ποιόν τελικώς εξυπηρετεί;»
Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έγινε καμιά επανάσταση του γάλακτος, καθότι οι κυβερνητικοί βουλευτές, με διάφορες προφάσεις, επέστρεψαν ως αρνάκια γάλακτος στο κυβερνητικό μαντρί. Η κρίση του γάλακτος αποδεικνύει δύο πράγματα:
Πρώτον. Η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν έχει την νομιμοποίηση από την κοινωνία η οποία αντιδρά θιγόμενη σε όποιο μέτρο πάρει, αλλά έχει και μια εύκολα εκτρεπόμενη κοινοβουλευτική νομιμοποίηση που ευνοεί πολιτικούς εκβιασμούς και ομηρίες. Δηλαδή κάθε μέρα φαίνεται πως δεν είναι μόνο απέναντι στην κοινωνία αλλά και απέναντι σε όποιον κυβερνητικό βουλευτή επιλέξει να είναι απέναντι για τους δικούς του λόγους.
Δεύτερον. Ο τρόπος που επέλεξε να λύσει τον γόρδιο δεσμό του γάλακτος η κυβέρνηση, επιβεβαιώνει πως το ζητούμενο (πέρα από την επιβίωσή της) ήταν να χτυπηθεί η ελληνική παραγωγή. Με το τέχνασμα ότι θα υπάρχουν δύο ειδών γάλατα, το παστεριωμένο (πρώην φρέσκο) και το υψηλής θερμικής επεξεργασίας, η κυβέρνηση απαλείφει τον προσδιορισμό «φρέσκο» ο οποίος ευνοούσε τον έλληνα παραγωγό και το γάλα κατανάλωσης λίγων ημερών. Έτσι θα πρέπει κάποιος να έχει ειδικές γνώσεις για να καταλάβει πως το φτηνό γάλα «υψηλής θερμικής επεξεργασίας» δεν είναι τόσο φρέσκο όσο το «παστεριωμένο». Έτσι, κριτήριο θα γίνεται η τιμή και ευνοημένες θα είναι οι πολυεθνικές οι οποίες θα προλαβαίνουν να διακινούν τα προϊόντα τους στην Ελλάδα, αφού θα λήγουν  μετά από 20 μέρες και δεν θα έχουν αντίπαλο το ελληνικό γάλα.

Σε γνωρίζω από την κόψη του Μπαλτά-κου την τρομερή

• 

Του Κώστα Βαξεβάνη
Το να είσαι δεξιός,αριστερός,κομμουνιστής είναι θέση και άποψη.Το να είσαι αντιδεξιός,αντιαριστερός,αντικομμουνιστής,είναι μισαλλοδοξία.Ο γραμματέας της κυβέρνησης και προσωπικός φίλος του Σαμαρά,δήλωσε πως γεννήθηκε και θα πεθάνει αντικομμουνιστής.Θεωρώ πως ο "αντικομμουνισμός" είναι το μικρότερο από τα ελατώματα που έχει ο γκρίζος Παναγιώτης Μπαλτάκος.
Ο Παναγιώτης Μπαλτάκος,ανήκει στην κατηγορία εκείνη των δεξιών,ή μάλλον των αντιαριστερών,που καθορίζονται από το μίσος για τον αντίπαλο.Ενοχοποιούν τη διαφορετική θέση και είναι ικανοί να ποινικοποιήσουν την άλλη άποψη αν η κοινωνία συνεχίσει να ανέχεται αυτό που συμβαίνει.
Είναι τραγικό,ο άνθρωπος το οποίος έχει την ευθύνη της λειτουργίας της κυβέρνησης,να έχει γίνει γνωστός από τις απόψεις που έχει εκφράσει για τον κομμουνισμό,τη συμπάθεια που έχει δείξει για τη Χρυσή Αυγή και την εκ των προτέρων αθώωση του πρωταγωνιστή ενός σκανδάλου που ερευνά η Δικαιοσύνη,του Εφραίμ. “H Μονή Βατοπεδίου είναι αθώα για οτιδήποτε ποτέ μπορεί κανείς να της προσάψει” δήλωσε σε εκδήλωση ο Τάκης Μπαλτάκος,παρουσία του Εφραίμ.
Χρειάστηκε να πει μόνο μια πρόταση για να γίνει διακριτό πώς ένας πολιτικός και δικηγόρος το επάγγελμα παρουσίασε τόσα πολλά ενοιολογικά,νομικά και αντιδιαλεκτικά λάθη,για να υποστηρίξει ένα σκάνδαλο. Η Μονή Βατοπεδίου είναι αθώα (και ας είναι σε εξέλιξη ποινική διαδικασία), για οτιδήποτε μπορεί κανείς ποτέ να την προσάψει (ακόμη και για ό,τι γίνει στο μέλλον δηλαδή ο κύριος Μπαλτάκος το έχει ξεπλύνει προκαταβολικά).
Ο κύριος Μπαλτάκος έγινε επίσης γνωστός και για τις διαδικασίες που φέρεται να ενεργοποίησε,προκειμένου να προσληφθεί ο γιός του στο Λιμενικό,όπου είχε δώσει εξετάσεις ανεπιτυχώς.
Ο Τάκης Μπαλτάκος όμως φρόντισε να διορίσει και τη σύζυγό στο Υπουργείο Πολιτισμού και στη συνέχεια στη Βουλη.