Έλα ντε!

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015 | 7:23 μ.μ.

 Γράφει ο mitsos175.

"Για ποιο λόγο ξαφνικά τόσο πολύ με έχει αγαπήσει ο κ. Μεϊμαράκης όταν πολιτικά, στην πρώτη του συνέντευξη τύπου μετά την απόφαση μου για εκλογές βγαίνει και με λέει ψευτράκο, πονηρούλη και πολιτικό αγύρτη; Πως είναι δυνατό να λέει ότι θέλει να με έχει πρωθυπουργό και να συνεργαστούμε ακόμα και με εμένα πρωθυπουργό; Αυτό είναι υποκρισία"... "Αν είμαι ψευτράκος, αν είμαι πονηρούλης, αν είμαι πολιτικός αγύρτης, αν κατέστρεψα τη χώρα επτά μήνες, γιατί θέλει να συνεργαστεί μαζί μου; Το λέει, δεν το θέλει. Το λέει γιατί έχει ένα στόχο να περάσει το μήνυμα, με τη βοήθεια της πλειοψηφίας των ΜΜΕ της διαπλοκής, ότι δεν υπάρχει καμιά διαφορά, όλοι είναι το ίδιο". 

(Αλέξης Τσίπρας για Βαγγέλη Μεϊμαράκη).

Να στη λύσω εγώ την απορία Αλέξη μου. Ακριβώς γιατί είσαι ψεύτης, πονηρός, αγύρτης κι επιπλέον αδίστακτος, σε γουστάρει τρελά και θα σε πάρει με παπά και με κουμπάρο το Σόιμπλε. Διότι τι νομίζεις ότι είναι ο Μεϊμαράκης; Μια από τα ίδια, εντάξει μπορεί να είναι λίγο χειρότερος σαν πιο παλιός στο κουρμπέτι. Όμοιος - ομοίω αεί πελάζει, το έχεις ακούσει.

Εδώ δεν είναι μόνο ο χαρακτήρας, είναι η "συναδελφική αλληλεγγύη". Υπηρετείτε τα ίδια συμφέροντα, γλύφετε τα ίδια λερωμένα οπίσθια (μπλιαχ) κι όσο το παίζετε εχθροί, τόσο θα γελοιοποιείστε. Σας έχουμε πάρει πρέφα και σας περιμένει αμφότερους νίλα στις εκλογές.

Ο σεξισμός ευνοεί τις αντιδραστικές πολιτικές, τις αριστερές όμως;

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2015 Νίκος Δασκαλόπουλος

Στο (θεσμικό) πρόσωπο της Ζωής Κωνσταντοπούλου αντικατοπτρίζεται και αποκρυσταλλώνεται μια διττή προβληματική, πολιτική και πολιτισμική. Ο αντικοινοβουλευτισμός και ο σεξισμός. Ο σεξισμός στην πολιτική ζωή, στον πολιτικό λόγο, ο σεξισμός μέσα στο κοινοβούλιο. Το πολιτικό και το πολιτισμικό σε αυτή την περίπτωση είναι σε μεγάλο βαθμό συνυφασμένα και το ένα χρησιμοποιεί το άλλο καταπώς συμφέρει. Όχι όμως απλώς για να εξοντώσουν ηθικά ένα πολιτικό πρόσωπο – αλλά και αυτό που συμβολίζει…

Φωτογραφία: Alexandros Michailidis / SOOC

Το τελευταίο φύλλο της Kontra News έχει πρωτοσέλιδο το εξής: «Ο άντρας της δεν μπορεί να μαζέψει τη Ζωή;» Η γυναίκα εδώ (συγκεκριμένα η Πρόεδρος της Βουλής) χάνει κάθε υπόσταση και υφίσταται μέσα από ένα φαλλοκρατικό πρίσμα που επιτρέπει μονάχα ετεροπροσδιορισμό. Με άλλα λόγια, η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποπολιτικοποιείται – με τρόπο ενδεικτικό όλης της στρατηγικής των μεταπολιτικών, μεταδημοκρατικών σχημάτων, μηχανισμών και αφηγήσεων.
Στα μεταδημοκρατικά πλαίσια της πολιτικής των μνημονίων, οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, ο σεβασμός στο Sύνταγμα και η ομαλή λειτουργία που επιτρέπει την διαφάνεια και συνεκδοχικά την διακριτή στάση του κάθε βουλευτή, σχεδόν εξαφανίζεται. Δεν είναι απλώς ο λεγόμενος «πυκνός χρόνος» των πολιτικών εξελίξεων, είναι το κοινοβούλιο στην υπηρεσία του τεχνοκρατισμού, η μετατροπή της πολιτικής σε ένα κενό δοχείο που επιτρέπει σε εταίρους, θεσμούς, τρόικες, τετρατρόικες να περνούν όλα αυτά τα μέτρα που εξυπηρετούν τα εκάστοτε συμφέροντά τους (κάτι που ο Νόαμ Τσόμσκυ έχει τονίσει με τους πλέον σαφείς όρους ήδη από το 2011). Η ίδια διαδικασία μετατρέπει τους βουλευτές και τις κυβερνήσεις σε «middle men»· σε μεσάζοντες που κυριολεκτικά διαχειρίζονται αυτή την κατάσταση. Το πώς θα δικαιολογηθεί αυτό στον λαό, είναι θέμα αφήγησης, κάθε ένας που αναλαμβάνει να αποποιηθεί τον αντιμνημονιακό του χαρακτήρα, διαλέγει και το αφήγημα που του ταιριάζει.

Ο Π. Καμμένος, το δεξί χέρι του Α. Τσίπρα, ρίχνει λάσπη

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2015 Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος

Σε μια οργανωμένη επιχείρηση λάσπης με ψέματα και συκοφαντίες επιδίδεται ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. Πάνος Καμμένος και στελέχη του κόμματός του, με τη συνδρομή γνωστών δημοσιογραφικών παπαγάλων, σε βάρος της Πρόεδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ο πρόεδρος και τα στελέχη του πρώην συγκυβερνώντος κόμματος, σε ένα κρεσέντο βρώμικης προεκλογικής εκστρατείας, ισχυρίστηκαν στις δημόσιες εμφανίσεις τους ότι η πρόεδρος της Βουλής «έβαλε στο συρτάρι» την ποινική δικογραφία (ΑΒΜ ΕΔ 2015/18), βάσει της οποίας η Βουλή καλούνταν να εξετάσει τυχόν αξιόποινες πράξεις των Άκη Τσοχατζόπουλου, Γιάννου Παπαντωνίου, Βαγγέλη Μεϊμαράκη και Ευάγγελου Βενιζέλου. Πρόκειται για απόλυτα ψεύδη.

Φωτογραφία: Nick Paleologos / SOOC

Η εν λόγω δικογραφία αφορά κατά κύριο λόγο την παραγγελία και πληρωμή για εξοπλιστικά προγράμματα από τη Γερμανία. Τα στελέχη των ΑΝΕΛ, με προφανή στόχο να αποκομίσουν φτηνά προεκλογικά κέρδη, εγκαλούν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ειδικά σε ό,τι αφορά το μέρος της δικογραφίας που σχετίζεται με τον σημερινό πρόεδρο της ΝΔ Ευαγ. Μεϊμαράκη και την υπόθεση των υποβρυχίων Τ 214 (αυτών που έγερναν) για τα οποία, παρότι δεν είχαν καν παραδοθεί, έδωσε 105 εκατ. ευρώ στη γερμανική κατασκευάστρια εταιρεία HDW, αντί να πάρει νομικά μέτρα εναντίον της, όπως όφειλε ως υπουργός!
Το θέμα είναι υπαρκτό και η υπόθεση ανοιχτή. Τα στελέχη των ΑΝ.ΕΛ. «θυμήθηκαν» σήμερα το θέμα, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, παρότι όλο το προηγούμενο διάστημα δεν θέλησαν να κινήσουν καμία διαδικασία στη Βουλή για να συσταθεί προανακριτική επιτροπή. Η προσπάθειά τους να εμπλέξουν την πρόεδρο της Βουλής σε αυτή την ιστορία είναι και σκοτεινή και ύποπτη για τις πολιτικές τους προθέσεις. Προφανώς, και τα στελέχη των ΑΝΕΛ αισθάνθηκαν ότι με αυτό τον τρόπο προσφέρουν εξυπηρέτηση στον Αλέξη Τσίπρα, πλήττοντας την εικόνα μιας πολιτικού που όντως έχει τη δυναμική να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ να αιμορραγήσει εκλογικά. Αλλά αυτά είναι μηχανορραφίες επιπέδου οθωμανικού χαρεμιού. Και μάλιστα αποτυχημένες.
Η αλήθεια είναι ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν έκρυψε σε κανένα συρτάρι την υπόθεση. Στις 24 Φεβρουαρίου 2015 από το βήμα της Βουλής, σύμφωνα με τα πρακτικά, ανακοίνωσε στην ολομέλεια του σώματος ότι: «Διαβιβάστηκε ποινική δικογραφία κατά την ίδια ημερομηνία, 11 Φεβρουαρίου 2015, η οποία αφορά τους πρώην Υπουργούς Εθνικής Άμυνας Απόστολο-Αθανάσιο Τσοχατζόπουλο, Γιάννο Παπαντωνίου, Ευάγγελο Μεϊμαράκη και Ευάγγελο Βενιζέλο, σχετικά με τη διερεύνηση καταγγελιών που έλαβαν χώρα στις 21-1-2014 στην τηλεοπτική εκπομπή «Απαγορευμένη Ζώνη» του τηλεοπτικού σταθμού EPSILONTV αναφορικά με τις διαδικασίες προμήθειας οπλικών συστημάτων εξοπλισμών για τις Ένοπλες Δυνάμεις».

ΕΓΩ, Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

(Δευ. 31/8/15 - 09:15)        
Του ΣΤΑΘΗ*

Το όχι είμαι εγώ!

Το όχι δεν το χαρίζω σε κανέναν. Μόνο στον κ. Σόϊμπλε.

Το όχι είμαι εγώ, διότι μόνον εγώ μπόρεσα να το κάνω ναι.

Η αντίσταση στο προηγούμενο μνημόνιο είμαι εγώ.

Το νέο μνημόνιο είμαι εγώ.

Ο αντιμνημονιακός Σαμαράς είμαι εγώ.

Ο μνημονιακός Σαμαράς είμαι εγώ.

Ο καλύτερος διαχειριστής  του χειρότερου μνημονίου είμαι εγώ.

Εγώ είμαι οι γκαουλάϊτερ στα υπουργεία.

Εγώ είμαι η σύνταξη των 300 Ευρώ.

Εγώ είμαι ο μισθός των 400 Ευρώ.

Εγώ είμαι οι τριάντα χιλιάδες νέοι άνεργοι μετά τα κάπιταλ κοντρόλς.

Διότι εγώ ήμουν οι διαπραγματεύσεις,

Εγώ είμαι η αντίσταση στους εκβιασμούς που επέτρεψα να μου ασκηθούν.

Εγώ είμαι η υποταγή σ΄ αυτούς τους εκβιασμούς.

Εγώ παραδέχθηκα την ήττα, διότι δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Και μόνον εγώ , θα μπορούσα να κάνω αυτήν την ήττα , σημαία της νίκης που διεκδικώ.

Εγώ παραδέχθηκα , όπως ο Παπανδρέου, όπως ο Σαμαράς,

το αξίωμα του Έλληνα Πρωθυπουργού μπορεί να καθαιρεθεί σε επίπεδοτοποτηρητή του Βερολίνου, σε επίπεδο ανδρείκελου των δανειστών.

Εγώ είμαι η κάθε λέξη του Συντάγματος που υπέταξα στο μνημόνιο.

Εγώ έγινα η Αριστερά που γονάτισε.

Εγώ νομιμοποίησα το διεφθαρμένο παλιό πολιτικό σύστημα που υπερψήφισε μαζί μου τα μνημόνια. Εγώ το ξανάφερα στη ζωή.

Όμως εγώ ο ίδιος δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς που μου έδωσαν ψήφοεμπιστοσύνης και τώρα τους πάω σε αιφνιδιαστικές εκλογές.

Διότι εγώ είμαι πιο έξυπνος από εκείνους στους οποίους έδινα τον λόγο μου ότι δεν θα αιφνιδιάσω.

Οι εκλογές είμαι εγώ.

Διότι, όπως σας είπα σε συνέντευξή μου, είχα πάρει την απόφαση να πάω σε εκλογές ήδη από τις 12 Ιουλίου. Κι έτσι οι αποστάτες από την υπερψήφιση του μνημονίου, δεν μπόρεσαν να με ρίξουν.

Έριξα την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς από μόνος μου.

Διότι θέλω την ανανέωση της εμπιστοσύνης σας για να υπερασπισθώ τη δημόσια περιουσία, πουλώντας τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, την ενέργεια, τα ορυκτά κι όλους μας τους πόρους. Όμως σε ευρώ κι όχι σε δραχμές. Ευρώ που θα ανακεφαλαιώσουν τις τράπεζες για να σας πάρουν αύριο τα σπίτια

Διότι εγώ είμαι ο καλύτερος διαχειριστής όσων έλεγα ότι δεν θα κάνω

Εγώ εξαπάτησα τους γεωργούς.

Εγώ είμαι οι φωτοτυπίες των βιβλίων με τις οποίες θα ανοίξουν φέτος τα σχολεία.

Εγώ είμαι οι γιατροί που νοσηλεύονται από υπερκόπωση στα ίδια τους τα νοσοκομεία.  

Εγώ είμαι το αποτέλεσμα των εκλογών, διότι τα γκάλοπ ποτέ δεν πέφτουν έξω. Εγώ είμαι το αποτέλεσμα των εκλογών, διότι η διαπλοκή με την οποία δεν συγκρούσθηκα λέει αποστάτες όσους συντρόφους δεν μπόρεσε να μεταμορφώσει.

Εγώ είμαι η σκιά του εαυτού μου.

Και καλύτερος από μένα είμαι μόνον εγώ.

Εγώ είμαι ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός από τη μεταπολίτευση που μίλησα ελαφρά τη καρδία για «εμφύλιο» πόλεμο. Για κίνδυνο εμφυλίου στη χώρα, αν δεν έκανα ό,τι μου έλεγε ο Σόιμπλε.

Εγώ ξεσκέπασα το σχέδιο του Σόιμπλε για επιστροφή στη δραχμή κι από τότε κάνω ό,τι μπορώ για να μας ληστεύουν σε Ευρώ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ: «ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΙΕΞΑΓΟΝΤΑΙ ΚΑΤ’ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ!»*

(Παρ. 4/9/15 - 22:47)        
Tον περασμένο Ιούνιο, μία ανεξάρτητη Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που συστάθηκε με πρωτοβουλία της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, ανακοίνωσε επίσημα στη δημοσιότητα τη προκαταρκτική έκθεση σχετικά με τη νομιμότητα και τη βιωσιμότητα του εξωτερικού Χρέους της χώρας μας.
Τα στοιχεία που αναφέρονται σε αυτή την έκθεση είναι τουλάχιστον σοκαριστικά για όποιον τη διαβάσει, είτε τα υποψιαζόταν είτε όχι.
Σύμφωνα με την Επιτροπή Αλήθειας λοιπόν, το εξωτερικό Χρέος της χώρας όχι μόνο δεν είναι βιώσιμο, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αποδεικνύεται παράνομο, επαχθές και επονείδιστο, γεγονός που επιτρέπει βάσει διεθνούς δικαίου στη χώρα μας να το καταγγείλει και να το διαγράψει μονομερώς.
Ακολουθεί συνέντευξη με τον κορυφαίο συνταγματολόγο καθηγητή, Γιώργο Κασιμάτη, σχετικά με το έργο της Επιτροπής αλλά και γενικότερα εκφράζοντας την άποψή του για τη συνέχεια του αντιμνημονιακού Αγώνα, πρωτεργάτης του οποίου είναι ο ίδιος με τον Μίκη Θεοδωράκη, από το 2010.

«ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

-  Κατά πόσο κρίνεται αξιόπιστο το έργο αυτής της ανεξάρτητης Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και ποιος ήταν ακριβώς ο ρόλος και η συμβολή σας στο έργο της;

Γ.Κ. : Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους προέρχεται από τον διεθνή χώρο με επικεφαλής τoν Βέλγο καθηγητή Eric Toussain  και άλλα μέλη που κατά τη πλειονότητά τους είναι καθηγητές και ερευνητές πανεπιστημίων στην Ευρώπη και αλλού, με δραστηριότητα σε διάφορες χώρες. Για πρώτη φορά  δραστηριοποιείται αυτή η επιτροπή επίσημα από κράτος στην Ευρώπη. Έχει διατελέσει σύμβουλος πολλών εθνικών και διεθνών οργανισμών, καθώς διαθέτει ειδικούς  επιστήμονες από τους κλάδους της Νομικής, της Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών, σε θέματα δανεισμού. Υπάρχουν και Έλληνες βεβαίως, κυρίως καθηγητές και ερευνητές σε ξένα πανεπιστήμια.

Ο δικός μου ρόλος ήταν να ενημερώσω την Επιτροπή σχετικά με τις παραβιάσεις του ελληνικού Συντάγματος, καθώς γνώριζαν πως ασχολήθηκα συστηματικά από το 2010 και έπειτα με το συγκεκριμένο θέμα. Έπρεπε η Επιτροπή να γνωρίζει τις παραβιάσεις του Ελληνικού Συντάγματος που απέρρεαν από αυτές τις δανειακές συμβάσεις και συμφωνίες. Απ’ ότι με διαβεβαίωσε και ο κος Toussaint, η συμβολή μου ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη, γιατί τους ενημέρωσε για τις συνθήκες και το πλαίσιο που συμφωνήθηκαν και εφαρμόστηκαν οι παραβιάσεις του Συντάγματος και σε αντίθεση με  το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο των Συνθηκών της ΕΕ.

Η τεκμηρίωση που έγινε πλέον είναι πλήρης και εγώ από τη πλευρά μου έμαθα πάρα πολλά καινούργια πράγματα για την επιστημονική διερεύνηση νομιμότητας του δανεισμού κρατών. Η υποχρέωση αυτού του ελέγχου νομιμότητας προκύπτει και από  τις Συνθήκες  της Ευρωπαϊκής Ένωση και από τον κανονισμό του Ευρωκοινοβουλίου, γεγονός που αποκρύφτηκε από Ευρωπαίους εταίρους και Έλληνες αξιωματούχους! Γι αυτό και κανείς δεν έφερε αντίρρηση στην σύσταση αυτής της Επιτροπής, αλλά και κανείς  δεν την ανέφερε ποτέ. Προτίμησαν απλά να το αποσιωπήσουν!

Παρ’ όλ’ αυτά, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ξεκίνησε για πρώτη φορά συζήτηση για τη σύσταση ειδικού διεθνούς Οργάνου για τον έλεγχο της νομιμότητας των δανειακών συμβάσεων των κρατών. Για την κήρυξη της πτώχευσης κράτους υπάρχει ήδη αντίστοιχο Όργανο.

Από όλα αυτά προκύπτει ότι  Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους όχι απλώς νόμιμη και σύμφωνη με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο είναι, αλλά αποτελεί και υποχρέωση κάθε κράτους και κάθε κυβέρνησης να ελέγχει τη νομιμότητα του δανεισμού της. Σήμερα δε, είναι υποχρεωτικό για την Κυβέρνηση να αποφανθεί, αν θα κάμει χρήση του πορίσματός της και θα ζητήσει ευθύνες για τις παραβάσεις που προκάλεσα ανεπανόρθωτες ζημίες στο κράτος και στον ελληνικό λαό.

-Που άλλου (σε ποια άλλη περίπτωση) έχει λειτουργήσει μία τέτοια Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους;

Βαρουφάκης: Πόσο κόστισα;

 Με άρθρο-παρέμβασή του ο Γιάνης Βαρουφάκης, στην Εφημερίδα των Συντακτών, απαντά στους επικριτές του για τις διαπραγματεύσεις, τις επιπτώσεις τους στην ελληνική οικονομία και για τους συμβούλους του.

 

 

 

Ολόκληρο το άρθρο:

Πόσο κόστισα;

Μετά τη συνθηκολόγηση της κυβέρνησής μας, αμέσως μετά το δημοψήφισμα, το «αφήγημα των νικητών» (που συμπεριελήφθη μάλιστα στο αγγλικό κείμενο του 3ου Μνημονίου) έχει ως εξής: Στα τέλη του 2014 η ελληνική οικονομία ανέκαμπτε. Αν ο λαός δεν «έσφαλλε» εκλέγοντάς μας, η ανάκαμψη θα συνεχιζόταν και το Μνημόνιο σύντομα θα αποτελούσε παρελθόν. Ομως η διαπραγματευτική στάση που κράτησε η κυβέρνηση Τσίπρα απέναντι στους δανειστές, με πρωταγωνιστή τον υπογράφοντα, βούλιαξε την οικονομία ξανά στην ύφεση και εξανέμισε το μικρό πρωτογενές πλεόνασμα που με τόσο κόπο είχε δημιουργήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. «Ευτυχώς», την ύστατη στιγμή ο πρωθυπουργός έκανε πίσω, αντικατέστησε τον υπουργό Οικονομικών που κόστισε στη χώρα από 20 μέχρι και 90 δισ., και έσωσε την παρτίδα, ίσως και την πατρίδα.

Υπονόμευσα την ανάκαμψη;

Αν ήμουν «καλός πολιτικός», θα χρησιμοποιούσα τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για να «αποδείξω» ότι, επί υπουργίας μου, η ανάκαμψη ενισχύθηκε με τον ρυθμό της να ξεπετάγεται την περίοδο Απριλίου-Ιουνίου στο 1,6% – πιο ψηλά από τον ρυθμό που υποσχόταν (1,4%) η κυβέρνηση Σαμαρά για την ίδια περίοδο. [1]

Δεν είμαι όμως «καλός πολιτικός», καθώς επιμένω να λέω την αλήθεια. Κι η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία δεν ανέκαμψε επί υπουργίας μου. Οπως βεβαίως δεν υπήρξε καμία ανάκαμψη το 2014 επί ημερών των κ. Σαμαρά - Χαρδούβελη. Επί της ουσίας, τόσο στα τέλη του 2014 όσο και πιο πρόσφατα, τα εισοδήματα συνεχίζουν να συρρικνώνονται. Επειδή όμως οι μέσες τιμές μειώνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα, το «πραγματικό» ΑΕΠ μοιάζει να ανεβαίνει. Πρόκειται για οφθαλμαπάτη της στατιστικής. [2]

ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΣΙΠΡΑ - ΣΥΡΙΖΑ

(Παρ. 4/9/15 - 09:40)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Ο κ.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ψεύδονται. Στο όνομα της μη «παλινόρθωσης του παλιού πολιτικού συστήματος» επιδίδονται σε ένα όργιο παλινόρθωσης της δημαγωγίας που μυρίζει όλη τη φορμόλη της καθεστηκυίας πολιτικής εξαπάτησης.

Ψέμα πρώτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει ο κ.Τσίπρας, θα φτιάξει ένα «παράλληλο πρόγραμμα» ανεξάρτητα και πέρα από το Μνημόνιο, το οποίο όμως Μνημόνιο θα το εφαρμόζει πιστά και απαρέγκλιτα!

Η αλήθεια είναι αυτή που καταγράφεται στο Μνημόνιο Τσίπρα. Ότι δηλαδή:

α) Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα αξιολογείται και θα επικαιροποιείται από την τρόικα σε «τριμηνιαία βάση».

β) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του θα είναι έτοιμος «να λάβει οποιαδήποτε μέτρα» θα της υποδειχτούν από τους «θεσμούς». 

γ) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του δεν θα κάνει ρούπι από το Μνημόνιο καθώς«δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνείμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου».

δ) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του δεσμεύονται ότι η εφαρμογή της πολιτικής του Μνημονίου θα είναι «συνεχής» και θα διαρκέσει «επί πολλά έτη».

Ψέμα δεύτερο: Το τρίτο Μνημόνιο είναι Μνημόνιο… εθνικής ανεξαρτησίας, εθνικής κυριαρχίας και εξόδου από την εποπτεία και την επιτήρηση!  Η δανειακή σύμβαση Τσίπρα δεν είναι αποικιοκρατική καθώς διατηρεί το δικαίωμα ασυλίας της χώρας επί των περιουσιακών της στοιχείων! Αυτά λέει ο κ.Τσίπρας.

Η αλήθεια είναι ότι το Μνημόνιο Τσίπρα, όπως ακριβώς και τα προηγούμενα, είναι Μνημόνιο επιτροπείας, υποταγής και εξευτελισμού. Στις σελίδες του Μνημονίου Τσίπρα επαναλαμβάνονται μονότονα τα εξής:

• «Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δεσμευτεί επίσημα ότι θα ενισχύσει τις προτάσεις της σε ένα σύνολο τομέων που έχουν προσδιοριστεί από τους Θεσμούς (…)»,
• · «το ταμείο(σσ: το λεγόμενο υπερΤΑΥΠΕΔ του ξεπουλήματος)θα διοικείται από τις ελληνικές αρχές υπό την εποπτεία των αρμόδιων ευρωπαϊκών Θεσμών»,
• · «η κυβέρνηση πρέπει να συσκέπτεται και να συμφωνεί με τους Θεσμούς για όλα τα σχέδια νόμου»,
• «η κυβέρνηση πρέπει σε συμφωνία με τους Θεσμούς» κλπ, κλπ.
• Η κυβέρνηση για κάθε νόμο θα ζητά την έγκριση της τρόικας «πριν από την οριστικοποίηση και τη νομική έγκρισήτους».

Τέτοια είναι, λοιπόν, η πολιτική τους απατεωνιά. Έχουν βάλλει ενέχυρο όλη τη δημόσια περιουσία μέσω του υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων που λειτουργεί υπό την έγκριση των δανειστών και υπό την «διακριτική ευχέρεια» των τοκογλύφων, αλλά αυτοί μιλούν περί ασυλίας!

Ψήφισαν ένα Μνημόνιο που σε κάθε σελίδα του γράφει ότι τα πάντα τελούν υπό την έγκριση της τρόικας κι αυτοί μιλούν για αντιαποικιακό Μνημόνιο.

Έφεραν μια δανειακή σύμβαση που συνιστά καθεστώς μπανανίας, αλλά ο κ.Τσίπρας καμώνεται τον αντιαποικιοκράτη…

Ψέμα τρίτο: Το δικό μας Μνημόνιο είναι «καλό» γιατί αν κυβερνούσε ο Σαμαράς, τότε λέει ο κ.Τσίπρας, θα είχαμε «πεντάμηνη παράταση του προηγούμενου προγράμματος, πλήρης εφαρμογή των δεσμεύσεων της προηγούμενης κυβέρνησης και μετά νέα προαπαιτούμενα».

Δηλαδή ο κ.Τσίπρας κορδακίζεται γιατί αντί για 5μηνη παράταση των προηγούμενων Μνημονίων (που κι αυτήν έκανε με την συμφωνία της 20^ηςΦεβρουαρίου) τώρα διαθέτει το δικό του Μνημόνιο, με τα δικά του προαπαιτούμενα και ζητά το χειροκρότημα του λαού διότι αντί της 5μηνης του έφερε ένα Μνημόνιο… 3ετούς διάρκειας!

Ψέμα τέταρτο: Είμαστε υποχρεωμένοι, λέει ο κ.Τσίπρας να εφαρμόσουμε το Μνημόνιο, αλλά θα το κάνουμε για να «απεγκλωβιστούμε» απ’ αυτό και για «να μπούμε επιτέλους στη διαδικασία της απαλλαγής από τα μνημόνια»!

Εδώ, πια, η κωμωδία επαναλαμβάνεται ως… περίγελος. Οι πρώτοι που ψήφισαν και εφάρμοσαν Μνημόνια για να μας… «απαλλάξουν» (και να μας… «απαγκιστρώσουν» από αυτά) ήταν ο Σαμαράς, ο Παπανδρέου και ο Κουβέλης. Τώρα προστέθηκε και ο Τσίπρας…

Ψέμα πέμπτο: Δεν θα κάνουμε οριζόντιες περικοπές, θα βάλουμε τέλος στην αφαίμαξη των ασθενέστερων κοινωνικά δυνάμεων, λέει ο κ. Τσίπρας. Και το λέει ενώ έχει υπογράψει απίθανες αγριότητες όπως:

• Νέες μειώσεις συντάξεων σε κύριες και επικουρικές που οι συνταξιούχοι τις πληρώνουν ήδη από την αρχή του μήνα.
• Νέες μειώσεις μισθών ως συνέπεια των αυξήσεων των εισφορών υγείας.
• Νέα φοροληστεία των αδύναμων μέσω της αύξησης του ΦΠΑ και την μονιμοποίηση του χαρατσιού «αλληλεγγύης».
• Απόλυτο ξεκλήρισμα των αγροτών μέσω του 5πλασιασμού (!) του φόρου στο αγροτικό πετρέλαιο και αναδρομικό διπλασιασμό (!) της προκαταβολής φόρου.
• Λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων μέσω της διατήρησης του αιμοσταγούς ΕΝΦΙΑ που μόνο από εκεί τα λαϊκά στρώματα θα επωμιστούν βάρη άνω των 5 δισ. ευρώ, ποσό που ισούται με τα δημοσιονομικά μέτρα όλου του πρώτου Μνημονίου!

Ψέμα έκτο: Θα στηρίξουμε τους συνταξιούχους, αποτρέψαμε την κατάργηση του ΕΚΑΣ και την ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, λέει ο κ.Τσίπρας και οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για ψέμα που δεν θα αποτολμούσε να ψελλίσει ούτε ο Πινόκιο.

Η αλήθεια καταγράφεται στο Μνημόνιο όπου ρητά και κατηγορηματικά αναφέρεται ότι θα υπάρξει

«κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης (EKAΣ) για όλους τους συνταξιούχους έως τα τέλη Δεκεμβρίου του 2019, αρχίζοντας με το ανώτερο 20% των δικαιούχων το Μάρτιο του 2016».

Όσο για την ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, δηλαδή την κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης και απόδοση σύνταξης μόνον και εφόσον τα ταμεία διασφαλίζουν έσοδα εξ ιδίων πόρων, το Μνημόνιο ξεκαθαρίζει ότι

«όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από ίδιες εισφορές από την 1 η Ιανουαρίου 2015»

Ψέμα έβδομο: Θα προστατέψουμε τη δημόσια περιουσία, δεν θα ξεπουλήσουμε τη ΔΕΗ, αποτρέψαμε την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, λέει ο κ.Τσίπρας.

Η αλήθεια είναι ότι:

• · Ιδρύεται ταμείο υπερξεπουλήματος που μπροστά του το ΤΑΥΠΕΔ μοιάζει με… παιδική χαρά, το οποίο «διοικείται από τις ελληνικές αρχές» αλλά τελεί «υπό την εποπτεία των αρμόδιων ευρωπαϊκών Θεσμών» μέσω του οποίου βγαίνει στο σφυρί ο τόπος έναντι του… συμβολικού τιμήματος των 50 δισ. ευρώ.

"Περήφανος" για τον "συμβιβασμό" ...

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015 | 7:15 μ.μ.

Του Γιώργου Αλεξάτου 

"Περήφανος" για τον "συμβιβασμό" που πραγματοποίησε δήλωσε χθες, κατά την ομιλία του στο Αιγάλεω, ο Αλέξης Τσίπρας. Και συνέχισε:
"Γιατί εμείς δεν πρόκειται να δραπετεύσουμε, όπως κάνουν τον τελευταίο καιρό ορισμένοι".

Είναι προφανής η πλήρης αντιστροφή εννοιών και αξιών, καθώς όταν αναγνωρίζεις πως έκανες συμβιβασμό δεν είσαι περήφανος. Ακόμη κι αν τον θεωρείς αναγκαίο, ζητάς συγγνώμη γιατί δεν μπόρεσες να τον αποτρέψεις. Και απολογείσαι μπροστά στον κόσμο που σε ψήφισε όχι για να συμβιβαστείς, αλλά για να ανατρέψεις μια πολιτική που τον διαβεβαίωνες πως είσαι σε θέση να το κάνεις.

Νιώθοντας περήφανος για κάτι για το οποίο θα έπρεπε να απολογείσαι, μπορείς, κατά συνέπεια, να χαρακτηρίζεις "δραπέτες" εκείνους που αποχώρησαν από το κόμμα σου για να συνεχίσουν τη μάχη την οποία εσύ εγκατέλειψες...

ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ!

(Σαβ. 5/9/15 - 22:55)
Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* 

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει «σπάσει» κάτω από το βάρος των αφόρητων γερμανικών πιέσεων και έχει μεταβληθεί σε όργανο της Καγκελαρίας του Βερολίνου. Στο πλαίσιο υλοποίησης της γερμανικής πολιτικής προκήρυξε και τις απροσδόκητες πρόωρες εκλογές. Στόχος των εκλογών αυτών είναι να συμμετάσχει στην κυβέρνηση το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, το κατ' εξοχήν γερμανόφρον κόμμα της Ελλάδας. Αυτό απαιτούν οι Γερμανοί και αυτό θα γίνει! Για να μπουν οι πολιτικά γερμανόδουλοι του Ποταμιού στην κυβέρνηση γίνονται οι εκλογές και όχι φυσικά επειδή δήθεν ο Τσίπρας έχασε στην πραγματικότητα την κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξαιτίας του Λαφαζάνη και των διαφωνούντων του ΣΥΡΙΖΑ που αρνήθηκαν να συναινέσουν στο κατάπτυστο «Μνημόνιο Τσίπρα».

Θα μας τρελάνουν; Αφού ο Τσίπρας περνάει από τη Βουλή με το ...75%(!) των ψήφων του συνόλου των βουλευτών, κάθε μνημονιακή διάταξη που αρνούνται να ψηφίσουν οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ, τι ανάγκη είχε να κάνει εκλογές; Αν παρ' ελπίδα έφερνε ο Τσίπρας στη Βουλή και κανένα αριστερό μέτρο, προφανές είναι ότι οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ θα το ψήφιζαν με χέρια και με πόδια! Πόσω μάλλον που ήταν απολύτως βέβαιο εκ των προτέρων ότι ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ να ήταν πρώτο κόμμα, αλλά με σοβαρά συρρικνωμένη την εκλογική του απήχηση – ίσως μέχρι και δέκα εκατοστιαίες μονάδες και πάντως γύρω στο 30% ή και κάτω από το όριο αυτό. Όταν όμως ένας πολιτικός ηγέτης κάνει εκλογές γνωρίζοντας ότι θα επιδεινωθεί η κατάσταση του κόμματός του, χωρίς να του επιβάλλει τις εκλογές κάποια αδήριτη πολιτική συγκυρία, τότε τις κάνει υπηρετώντας εν γνώσει του κάποιον υπέρτερο πολιτικό στόχο. Ο στόχος αυτός λοιπόν στη συγκεκριμένη περίπτωση, επαναλαμβάνουμε, είναι να μπει οπωσδήποτε το Ποτάμι στην κυβέρνηση, όπως απαιτεί το Βερολίνο. Από τη στιγμή που ο Τσίπρας «έσπασε» και πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο έχει προφανώς μεταβληθεί σε γρανάζι προώθησης της γερμανικής πολιτικής. Παράλληλα, αυτό του έχει ανοίξει νέες δυνατότητες συμμαχιών για την συγκρότηση μνημονιακών κυβερνήσεων με πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ – τουλάχιστον προσωρινά.

Αυτό που ο Τσίπρας δεν έχει συνειδητοποιήσει, είναι πως όσο και αν γλύφει -τώρα που «έσπασε»- τις μπότες των Γερμανών κατακτητών της Ελλάδας, το Βερολίνο θα τον εξοντώσει πολιτικά οπωσδήποτε, αφού πρώτα τον έχει ήδη γελοιοποιήσει. Δεν θα σώσει πολιτικά τον Τσίπρα η «μνημονιακή κολοτούμπα» που έκανε και η συναρτώμενη με αυτήν γελοιοποίησή του. Οι Γερμανοί πρέπει να δείξουν και να αποδείξουν στους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ότι όποιος τολμήσει να προβάλει αντιρρήσεις στη γερμανική πολιτική, όχι μόνο γελοιοποιείται αλλά και εκδιώκεται κλοτσηδόν από την εξουσία. Αυτό είναι αναγκαίο επειδή οι πολιτικοί με μεγάλη άνεση κάνουν πολιτικές κολοτούμπες θεωρώντας τους λαούς τους ηλίθιους, αλλά αντιστέκονται λυσσωδώς σε κάθε προσπάθεια απομάκρυνσής τους από την άσκηση της εξουσίας, αφού αυτή είναι η πεμπτουσία της ύπαρξής τους. Ο Τσίπρας λοιπόν καλείται από τους Γερμανούς να σχηματίσει κυβέρνηση με το Ποτάμι. Θα το κάνει οπωσδήποτε. Θα πάρει το Ποτάμι στην κυβέρνησή του, ξεφορτωμένος μέσω των εκλογών τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι πάρα πολύ δύσκολα θα μπουν αυτή τη φορά στη Βουλή. Ο Τσίπρας από πολιτική σκοπιά «έκαψε» κυριολεκτικά τον Καμμένο! Υποχωρούσε τόσο γρήγορα που δεν επέτρεψε στον αρχηγό των δεξιών ΑΝΕΛ να εδραιώσει στους ψηφοφόρους του κόμματός του την πεποίθηση ότι χρειάζεται να υπάρχει και ένας αντιμνημονιακός πόλος της Δεξιάς, αφού ως ελάσσων εταίρος έπρεπε να συναινεί στις διαρκείς υποχωρήσεις του Αλέξη Τσίπρα. Τι να κάνει με 13 βουλευτές στους κυβερνητικούς 162;

Κωνσταντοπούλου προς Κοσιώνη: «Καλή επιτυχία στην αναπαραγωγή των συκοφαντιών»

Από ΒΑΘΥ , Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015 | 11:31 μ.μ.

Ορμητικός ποταμός με φουρτουνιασμένα φαρμακερά κύματα για τον Αλέξη Τσίπρα ήταν τα λεγόμενα της Ζωής Κωνταντοπούλου στην συνέντευξη που παραχώρησε στην Σία Κοσιώνη για την τηλεόραση του Σκάι.

Σίγουρα ο απερχόμενος πρωθυπουργός δεν θα αισθάνθηκε ευχάριστα να ακούει την πρόεδρο της βουλής να τον κατηγορεί ότι διέλυσε τον ΣΥΡΙΖΑ και προκήρυξε εκλογές  σε συνεργασία με τους δανειστές τοκογλύφους και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας  για να υπάρξει ξεκαθάρισμα στον ΣΥΡΙΖΑ από όσους διαφωνούσαν με το μνημόνιο.
«Αυτές οι εκλογές γίνονται αιφνιδιαστικά και με επιτάχυνση που δεν έχει προηγούμενο, ώστε να εκκαθαριστεί από αυτούς που αρνήθηκαν να υποκύψουν στη μνημονιακή λαίλαπα, αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν το πιο εκτρωματικό μνημόνιο. Είναι η πρώτη φορά που οι δανειστές επιχαίρουν εκλογική διαδικασία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κάποιοι ανέλαβαν όχι μόνο να φέρουν το τρίτο «τερατώδες μνημόνιο», αλλά και να εκκαθαρίσουν και να εξουδετερώσουν όποιον και όποια διαφωνούσε και αντιδρούσε με αυτό, συμπλήρωσε η ίδια.
Το έντιμο για τον τέως πρωθυπουργό, εάν ήθελε να εφαρμόσει τον μνημόνιο, θα ήταν να ζητήσει εξουσιοδότηση από τον λαό πριν από την απόφαση αυτή, είπε η Ζ. Κωνσταντοπούλου, κάνοντας επίσης λόγο για κάποιους που «έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τη λαϊκή εντολή», που προέκυψε από το δημοψήφισμα.

Ο ΠΕΛΑΡΓΟΣ ΚΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

(Πεμ. 3/9/15 - 00:05)             
Του ΘΩΜΑ ΜΑΥΡΟΦΙΔΗ*

«O συνταγματάρχης που κάθεται δίπλα στο οδηγό, ένας άντρας στα 50, µε φαρδιούς ώμους και ηλιοκαμένο πρόσωπο, γυρίζει πίσω στον Αλέξανδρο και το συνεργείο.

– Τώρα καταλαβαίνετε γιατί σας είπα ν” αφήσετε το αυτοκίνητό σας στο στρατόπεδο. H συνοριακή ζώνη είναι συχνά υπονομευμένη ζώνη. Θα κινδυνεύατε να µπείτε σε ναρκοπέδια...

Βλέπουν τότε μπροστά τους πάνω στο ξύλινο πάτωμα της γέφυρας τρεις χρωματιστές λουρίδες, τριάντα πόντους η καθεμία.

Άσπρη για την ουδέτερη ζώνη στη μέση. Κόκκινη για την Τουρκία και γαλάζια για την Ελλάδα. Μια περίεργη στενόμακρη σημαία που χωρίζει τη γέφυρα στα δυο. Τα σύνορα.

O συνταγματάρχης πατάει τη γαλάζια γραμμή. Μένει ακίνητος µια στιγμή.

Έπειτα σηκώνει το ένα πόδι και στέκει έτσι σα πελαργός.

Στρέφει το κεφάλι του στον Αλέξανδρο.

– Αν κάνω ένα βήμα, λέει χαμογελώντας αινιγματικά, είμαι… αλλού…

Γυρίζει και κοιτάζει τον τούρκο φρουρό.

– … ή πεθαίνω, συμπληρώνει.

Σιωπή. Το βουητό του ποταμού».

(Αποσπάσματα από το σενάριο της ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» – η έμφαση, δική μου)

Ο «κομματικός» κι ο «κοινωνικός» ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Αυτή είναι η νέα ιδέα του Αλέξη Τσίπρα. Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει «κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ», αλλά μπορώ να φανταστώ· ξέρω όμως, τι σημαίνει «κομματικός». Κι αυτό που ξέρω, αφορά κάθε κόμμα – όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κάθε κοινωνικός οργανισμός – κι αυτό περιλαμβάνει και τους πολιτικούς οργανισμούς, όπως είναι τα κόμματα – έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με κάθε άλλο οργανισμό. Τι είναι λοιπόν κοινό ανάμεσα σε ένα κόμμα, μια εταιρεία, μια κρατική δομή; Τρία πράγματα κατά βάση: 1. Λαμβάνουν αποφάσεις, 2. Έχουν μέλη, 3. Χρησιμοποιούν παγιωμένες διαδικασίες. Αυτά είναι τα βασικά γνωρίσματα κάθε τύπου οργανισμού.

Οι οργανισμοί λοιπόν, λαμβάνουν αποφάσεις, που οδηγούν στις επόμενες αποφάσεις κ.ο.κ. Οι αποφάσεις, μπορούν να ληφθούν μόνον από μέλη κι επίσης δεσμεύουν μόνον τα μέλη. Κι ακόμα, η ιδιότητα του μέλους ή η ανάκλησή της, υλοποιείται με αποφάσεις επίσης. Τέλος, υπάρχουν διαδικασίες, οι οποίες, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θεωρείται ότι διασφαλίζουν τη λήψη «ορθών» αποφάσεων. Το αν αυτό γίνεται ιεραρχικά, όπως π.χ. σε μια εταιρεία ή έναν στρατό ή δημοκρατικά σε διάφορες εκδοχές (π.χ. «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός», «άμεση δημοκρατία» κ.α.) είναι άλλο θέμα. Η ουσία βρίσκεται αλλού: οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, είναι απαρέγκλιτες ώστε ο οργανισμός να υπάρχει. Να μπορεί δηλαδή να οριοθετηθεί από ο,τιδήποτε άλλο.

Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, όταν αποφάσισε να υπερψηφίσει τον Γιώργο Παπανδρέου με «λαϊκό δημοψήφισμα», υποχρεώθηκε να τηρήσει τα προσχήματα: οι ψηφοφόροι, πρώτα εγγράφονταν ως μέλη του ΠΑΣΟΚ, και μετά ψήφιζαν (τον σωτήρα της περιόδου εκείνης). Τι είναι λοιπόν ο «κοινωνικός» ΣΥΡΙΖΑ; Είναι ακριβώς η προσπάθεια να θολώσει η οριοθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η ιδιότητα του μέλους παύει να έχει σημασία – αυτό είναι το πρώτο. Μπορεί μάλιστα να είναι και μειονέκτημα: ο «κομματικός» ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ταιριάξει με τον «κοινωνικό». Ό,τι ξεχωρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ από ο,τιδήποτε άλλο, πρέπει να βγει από τη μέση: είναι αρνητικό.

Oι κάλπες της ντροπής

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015 | 9:56 μ.μ.

Πόσο μακρινή μοιάζει η εποχή που οι νέοι έτρεχαν στις κάλπες να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, πεπεισμένοι ότι θα παίρνουν τουλάχιστον 751 ευρώ και οι μεγαλύτεροι τους ακολουθούσαν πεπεισμένοι ότι θα απαλλαγούν τουλάχιστον από το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ; Μπορεί να μην πίστευαν ότι θα απαλλαγούν απ’ όλο το άχθος των Μνημονίων, αλλά θα ήταν ευχαριστημένοι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε «το 10% από αυτά που τους υπόσχονταν». Κι όμως, δεν έχουν περάσει ούτε οχτώ μήνες από τότε. Και τώρα καλούνται στην κάλπη για να επικυρώσουν τη διάψευση των ελπίδων τους, αποδεχόμενοι ότι η πολιτική των Μνημονίων είναι ένα είδος μοίρας που θα τους βαραίνει εσαεί. Καλούνται να ψηφίσουν αυτόν που υπόσχεται το καλύτερο αναλγητικό για τα αναπόφευκτα άλγη των Μνημονίων (που έγιναν τρία, ζωή να ‘χουν).

Τα όσα συνέβησαν αυτό το οχτάμηνο εξηγούν τα όσα συμβαίνουν σ’ αυτή την «παράξενη» προεκλογική περίοδο. Μπορεί ο Σακελλαρίδης να διατυμπάνισε την «αριστερή μελαγχολία» του, πριν ανακοινώσει ότι θα είναι ξανά υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ (και υπουργός, αν ξανασχηματίσουν κυβέρνηση), αυτή η «μελαγχολία» όμως είναι ριζικά διαφορετικού χαρακτήρα από την κοινωνική μελαγχολία, που αναγκάζει τον Τσίπρα να πηγαίνει στην Κρήτη και να κάνει μικροσυγκεντρώσεις σε κωμοπόλεις Κισάμου και Ανωγείων (ίσα-ίσα για να εξασφαλιστούν τηλεοπτικά πλάνα) και να μην αποτολμά συγκέντρωση στο Ηράκλειο (εκεί όπου είχε προαναγγείλει ότι οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλι στο ρυθμό της λύρας και του νταουλιού) ή στα Χανιά. Aκόμη κι αυτοί που θα προσέλθουν στις κάλπες της ντροπής και θα ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, με τη λογική του «μικρότερου κακού», δεν είναι διατεθειμένοι (στο μεγαλύτερο μέρος τους) να μετατραπούν σε χειροκροτητές εκείνου που τους έταξε απαλλαγή από τα Μνημόνια και σε εφτά μήνες τους αλυσόδεσε με νέο Μνημόνιο, χωρίς να τους απαλλάξει στο παραμικρό από τα προηγούμενα Μνημόνια.

Αυτή η κατάσταση εξηγεί ενδεχομένως και την εικόνα ντέρμπι που καταγράφουν τα γκάλοπ. Οσο και να τα «τσιμπάνε» (που τα «τσιμπάνε») οι δημοσκόποι, για να ενισχύσουν το νέο δικομματισμό και την προοπτική του «μεγάλου συνασπισμού», δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εικόνα του «διπλού σκορ», με το οποίο ο Τσίπρας πικάριζε τον Μεϊμαράκη από το βήμα της Βουλής, μόλις στα τέλη του Ιούλη, εικόνα επίσης «πειραγμένη», πλέον δεν υπάρχει.

Γιατί μιλάμε για κάλπες της ντροπής; Γιατί το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση είναι δεδομένο, υπογεγραμμένο από τη μεγάλη πλειοψηφία της απελθούσας Βουλής. Είναι το Μνημόνιο-3, με τον εμπροσθοβαρή χαρακτήρα του. Δηλαδή, με τα περισσότερα μέτρα να ψηφίζονται εντός του επόμενου εξάμηνου (μέχρι την άνοιξη του 2016). Γι’ αυτό και δε γίνεται καμιά συζήτηση γι’ αυτό το πρόγραμμα. Πετάνε μόνο μπαρούφες για «ανώδυνη εφαρμογή» και «επαναδιαπραγμάτευση» κάποιων μέτρων. Μόνο που αυτή τη φορά ουδείς διανοείται να μιλήσει για σκέτη «επαναδιαπραγμάτευση», όπως μιλούσαν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος κι ο Κουβέλης του 2012, πολλώ δε μάλλον για «κατάργηση», όπως μιλούσε ο Τσίπρας μέχρι και το Γενάρη του 2015. Ολοι μιλούν για «επαναδιαπραγμάτευση μέσω ισοδυνάμων», σε μια προσπάθεια να παραμυθιάσουν κάποιον κόσμο για να πάει να τους ψηφίσει. Ποντάρουν στη ριζωμένη στις λαϊκές μάζες αντίληψη του «κοινοβουλευτικού κρετινισμού», η οποία τροφοδοτείται από την απογοήτευση και την ηττοπάθεια. Δεν είναι τυχαίο ότι το κεντρικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ είναι το ίδιο. «Μόνο μπροστά» του ΣΥΡΙΖΑ, «Η Ελλάδα μπροστά» της ΝΔ. Πλακώθηκαν και στις αλληλοκατηγορίες, μάλιστα, για το ποιος έκλεψε τον άλλο.

Ξεφτιλισμένοι ... Κατάντησαν την χώρα μας κυριολεκτικά προτεκτοράτο

Από giorgis , Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015 | 2:50 μ.μ.

Του Γ. Γ.

Απλώς θα έδιναν ένα μελαγχολικό χαμόγελο,  τα «επιτεύγματά» της πρώτης «αριστερής κυβέρνησης» αν περιοριζόταν να  δίνουν τροφή στους σκιτσογράφους –όπως η γελοιογραφία του Πέτρου Ζερβού που παραθέτουμε- και δεν έφταναν στο σημείο να καταντούν την χώρα μας κυριολεκτικά προτεκτοράτο.

Αλήθεια, θα μπορούσε πριν μερικούς μήνες να φανταστεί κάποιος  ότι θα υπήρχαν άτομα με αναφορά στην «αριστερά» και θα  έβαζαν την σφραγίδα τους ώστε η Ελλάδα να γίνει κανονική μπανανία;  

Κι όμως η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα «Αγορά», όποια κυβέρνηση και να προκύψει μετά τις εκλογές, στην χώρα μας θα εγκατασταθούν 20 ξένοι «δερβέναγες»  και θα καθορίζουν τα πάντα. 
Αυτοί θα νομοθετούν, και το κοινοβούλιο «μας» απλώς θα επικυρώνει τις αποφάσεις τους. Αυτοί θα καθορίζουν κάθε πτυχή της κοινωνικής μας ζωής. «Από την φορολογία εισοδήματος και την αγορά εργασίας έως την ιατροφαρμακευτική πολιτική για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας» όπως χαρακτηριστικά γράφει το δημοσίευμα που αναφέραμε.

Και εμείς αναμένουμε το αποτέλεσμα της κάλπης, λες και θα αλλάξει τίποτα στις ειλημμένες αποφάσεις των ξένων «εταίρων» με την ντόπια οικονομική ολιγαρχία και το υπηρετικό της πολιτικό προσωπικό.

Το πρωτοσέλιδο κείμενο της «Αγοράς»

Οι «θεσμοί» προετοιμάζουν ξεπούλημα των ελληνικών τραπεζών

Το σχέδιο

07:31 | 04 Σεπ. 2015

Τελευταία ανανέωση 14:22 | 04 Σεπ. 2015

Μιχάλης Γιαννεσκής

Είτε οι «θεσμοί» αποτελούν καλόβολα φιλανθρωπικά ιδρύματα, είτε καταστρώνουν αδίστακτα σχέδια εξαγοράς των ελληνικών συστημικών τραπεζών. Διότι οι διαδοχικές προβλέψεις των «θεσμών» για τις ελληνικές τράπεζες δημιουργούν, ακόμη και στον πιο καλοπροαίρετο αναγνώστη, πολλές απορίες και υποψίες, καθώς οι σχετικές εκτιμήσεις των «θεσμών» πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου, είναι γεμάτες ασάφειες και αντιφάσεις.
Αν οι προβλέψεις είχαν σκοπό να μπερδέψουν τους πολίτες για το τι μέλει γενέσθαι με τις τράπεζες, μάλλον το έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό. Διότι παραδόξως, παρά την ύπαρξη  σημαντικών «κόκκινων» δανείων,  η ΕΚΤ αποφάνθηκε ξεκάθαρα στην εκτίμησή της για τις ευρωπαϊκές τράπεζες τον Οκτώβριο του 2014 (το Asset Quality Review - AQR) ότι οι 4 συστημικές ελληνικές τράπεζες δεν είχαν κεφαλαιακές ανάγκες.
Παρομοίως, στις 7 Ιουνίου 2015 η κ. Daniele Nouy, η επικεφαλής του ενιαίου μηχανισμού εποπτείας των ευρωπαϊκών τραπεζών (Single Supervisory Mechanism – SSM, που καθοδηγείται από την ΕΚΤ), δήλωσε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι φερέγγυες, έχουν ρευστότητα και έχει γίνει καλή δουλειά για την ανακεφαλαιοποίηση τους. Συνεπώς με τόσο ευοίωνες προβλέψεις κάθε προσφορά γερής ανακεφαλαιοποίησης μπορεί να ληφθεί μόνο ως μια καλοπροαίρετη φιλανθρωπική δωρεά.
Και όντως στις 26 Ιουνίου το ΔΝΤ, σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα, υπολόγισε ότι οι εν λόγω τράπεζες χρειάζονται 6,9 δις. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση τους. Ακολούθησε ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 10 Ιουλίου που γενναιόδωρα ανέβασε το απαιτούμενο ποσό για ανακεφαλαιοποίηση στα 25 δις. Δύο μέρες αργότερα, στη δήλωση σχετικά με τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου, αναφέρθηκε ότι το αναγκαίο ποσό μπορεί να φτάνει τα 25 δις. και ότι υπάρχει «άμεση» ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης αξίας 10 δις. Ενώ στις 14 Ιουλίου το ΔΝΤ παρουσίασε νέα ανάλυση, η οποία συμφώνησε με αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι χρειάζονται 25 δις.

Bloomberg: Γιατί η Γερμανία και η Γαλλία θέλουν επάνοδο του Τσίπρα.

Από askordoulakos , Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015 | 12:49 π.μ.

Πηγή: huffingtonpost.gr

 Την επάνοδο του, μέχρι πρότινος θεωρούμενου ως «αντάρτη», Αλέξη Τσίπρα, στη θέση του πρωθυπουργού επιθυμούν το Βερολίνο και το Παρίσι, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Bloomberg (Rebel to Reliable: Germany, France Favor Tsipras Return): Όπως αναφέρεται, κυβερνητικοί αξιωματούχοι στις δύο πρωτεύουσες υποστηρίζουν ότι ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ έχει καταφέρει να δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης με τον Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουά Ολάντ, και τη Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ, μετά από τις πολύμηνες διαπραγματεύσεις.

«Έχοντας φέρει τον Τσίπρα στο ευρωπαϊκό “ρεύμα”, τον βλέπουν ως τον πιο ικανό να πραγματοποιήσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που είναι απαραίτητο για την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας», επισημαίνουν οι αξιωματούχοι τους οποίους επικαλείται το δημοσίευμα, υπό καθεστώς ανωνυμίας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζουν, αποτελεί το καλύτερο «στοίχημα» για την εξασφάλιση σταθερότητας μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.

Σημειώνεται πως η Γερμανίδα καγκελάριος εξέφρασε την άποψη ότι το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί, ανεξαρτήτως του ποια θα είναι η έκβαση των εκλογών, σε συνάντηση με φοιτητές στη Βέρνη- υπογραμμίζοντας ότι ο Τσίπρας έχει επανειλημμένα δεσμευτεί για την πραγματοποίησή του.

Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος για «πολιτική μεταμόρφωση» του Αλέξη Τσίπρα που επέτρεψε στην Ελλάδα να λάβει επιπλέον βοήθεια- ωστόσο, η ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε σε εκλογές.

Η Μέρκελ ρώτησε τον Τσίπρα εάν θα ήταν σε θέση να περάσει τα μέτρα στα θερινά τμήματα της Βουλής, παρακάμπτοντας τους «αντάρτες», ωστόσο ο ίδιος είπε ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο, σύμφωνα με αξιωματούχο που έχει γνώση επί της στάσης της καγκελαρίου. Ωστόσο, λόγω της απώλειας του προβαδίσματος του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, η γερμανική κυβέρνηση προβληματίζεται ότι ενδεχομένως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να έπεσε έξω στις εκτιμήσεις του.