'' Να σταθώ στα πόδια μου '' Λεωνίδας Μπαλάφας - Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης (official video)

Στίχοι: Λεωνίδας Μπαλάφας. Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας – Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης. Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης Παραγωγή Indigo View 2015 https://www.youtube.com/watch?v=AufQINNTbNc

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΑΝΘΡΩΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΔΡΟΕΙΔΗ...

(Πέμ. 5/5/16 – 08:44)
Του ΣΤΑΘΗ*
Ποιοι είναι οι Μέρκελ, Ομπάμα, Λαγκάρντ, Κάμερον, Ρέντσι, Στουρνάρας και λοιποί εξκουβίτορες των ομάδων θανάτου που κυβερνούν τα κράτη; ανθρωπάρια, δηλαδή  
ακριβώς οι κατάλληλοι άνθρωποι στη κατάλληλη θέση, ώστε να υπηρετούν το πιο θεοστυγές σύστημα όλων των εποχών. Εναν καπιταλισμό ζωσμένον εκρηκτικά, που σκάει όπου του σκάει, ένα παράφρον σύστημα που θυμίζει σε πολλά τους άλογους θεούς του Λάβκραφτ, τυφλίτες, σκώληκες, αυτοακατανόητους.  
Ο καπιταλισμός δεν θέλει πλέον να καταλαβαίνει τι κάνει, και προς τούτο χρειάζεται για να τον υπηρετούν νάνους, τον άνθρωπο-πίθηκο Ρήγκαν, τον άνθρωπο-αράχνη Θάτσερ, τον άνθρωπο-γόβα Λαγκάρντ και τον άνθρωπο-εκτελεστικό απόσπασμα Σόιμπλε. Ο καπιταλισμός  
είναι πλέον ένας τζιχαντιστής ζωσμένος με τρελά λεφτά χάριν λίγων - τόσον λίγων (και ολίγων) όσον χίλιοι κόκκοι άμμου σε μια απέραντη παραλία. Ζωσμένος με λεφτά-φούσκες, με χρέη, όπλα πάσης φύσεως, μίζες, τόκους, φόνους, καθωσπρεπισμό της δεκάρας και μυαλό αμοιβάδας. Μολυσματικός, αποβλακώνει τις μάζες, τις διαιρεί σε αυτές που καταβροχθίζει και σε εκείνες που απομυζά. Θα ήταν αδύνατον
στον εγκέφαλο ενός τέτοιου παρανοϊκού τέρατος να μην κατοικεί ο κ. Ντάισελμπλουμ, να μην κυβερνά ο κ. Τουσκ - τα παράσιτα των εκφυλισμένων φαιών κυττάρων ενός κανίβαλου, που ο ίδιος τις σάρκες του γκουρμέ.
Προσκυνάμε τον Τόμσεν.
Δοξάζουμε την COSCO.
Τι έφερε την Ελλάδα ως εδώ; Η διόγκωση των ελλειμμάτων, η μεγέθυνση του χρέους. Οικονομικά μεγέθη, που η πολιτική θα μπορούσε να διαχειρισθεί. Ομως χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλείο για να μετατραπεί η χώρα σε σφαγείο. Από τους ίδιους εκείνους που δημιούργησαν τα ελλείμματα και διόγκωσαν το χρέος. Πώς το δημιούργησαν; ληστεύοντας τον λαό. Λεηλατώντας τους παραγωγούς του πλούτου, σήμερα πλέον
άνεργους, ανασφάλιστους, ανέστιους, νομάδες της ευκαιριακής εργασίας, καταχρεωμένους, έρμαια στα χέρια των πονηρών. Των ίδιων εκείνων πονηρών που επί χρόνια προετοίμαζαν τον λαό να υποκύψει στη «μοίρα» του, βρίζοντας και συκοφαντώντας τους πολίτες για τεμπελιά, για διαφθορά, για λαϊκισμό κι άλλα τρομερά
που όμως χαρακτήριζαν τους υβριστές κι όχι τους υβριζόμενους.
Οι υβρισθέντες βρίσκονται τώρα μαντρωμένοι στο φρενοκομείο των μνημονίων. Προσπάθησαν να αποδράσουν και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Και τότε, από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης βγήκαν κι άρχισαν να πιάνουν τα πόστα στην αγορά οι πρόμαχοι που τρόμαξαν. Και τα καρανίκια τους. Είναι οι προσπάθειές μας συφοριασμένες όπως των Τρώων είπαν, αλλά δεν έπεσαν όπως οι Τρώες, ούτε επιχείρησαν να νικήσουν, παρά γονάτισαν. Και
συνέχισαν να προσφέρουν τον λαό σφαχτάρι σ’ αυτόν τον ατέρμονα παραλογισμό. Υπάκουοι πλέον! Και υπήκοοι στο σύστημα των τεράτων του πλούτου, εκείνων που υπηρετούν τα ανθρωπάρια Ολάντ και Μοσκιβισί και Δρακουλέσκου και το λουρί της μάνας τους. Υποταγμένοι στο κισμέτ των μνημονίων οι αριστεροί που την κοπάνησαν απ’ τον εαυτόν τους, εξελίχθηκαν  
γρήγορα, σαν έτοιμοι από καιρό -κι αυτό είναι από τα πιο επώδυνα- σε υποτελείς. Κι άρχισαν οι μεταλλάξεις, οι κωλοτούμπες και τα ψέματα. Εγιναν πλέον υπόδουλοι στα ίδια τους τα ψεύδη. Υποχωρητικοί στην αρχή, υποτακτικοί στη συνέχεια, κατάντησαν να ζουν και να λειτουργούν «υπό δύο σημαίας»: εκείνων που ευαγγελίζονταν κι εκείνων που αντιθέτως πράττουν. Και πράττουν ωσάν υπομείονες, εκτελώντας τις εντολές μιας Λάμιας-Ενωσης που θανατώνει αργά αλλά σταθερά τη χώρα.

Υποκριτές και ταυτοχρόνως υποπόδια των Επικυριάρχων (αυτής της ορδής από ανθρωπάρια), τρομοκρατούν τον λαό, τον κατηγορούν ότι κινδυνολογεί με τα ίδια του τα πάθη. Υποθηκευμένοι πλέον στην Κομαντατούρ των Βρυξελλών,
κάνουν το μαύρο άσπρο, βαφτίζουν το κρέας ψάρι, ανασταίνουν την οικονομία (σταυρώνοντας τον κοσμάκη) και διαπραγματεύονται με όσα έχουν ήδη υπογράψει και αποδεχθεί. Διαρκώς υπότροποι στην επανάληψη των πολιτικών που τρώνε τις ζωές των ανθρώπων, που υπεξαιρούν το νόημα της ύπαρξης και το κάνουν φραγκοδίφραγκα για το πουγκί των ουτιδανών. Κι έτσι  
έγιναν υπάλληλοι των υποχθόνιων. Κι ως εκ τούτου αναγκαστικώς ύπουλοι. Μοιάζουν πλέον με τα μέτρα που παίρνουν. Εκαναν τα λιοντάρια και τώρα κάνουν τις μωρές παρθένες. Και σε ορισμένους φαίνεται να αρέσει το ρολάκι. Ενώ κάποιοι άλλοι, όλο και πιο πολλοί, φαίνεται να επωφελούνται απ’ όλο αυτό. Αλλοι, φουκαριάρικα περιτρίμματα για έναν διορισμό κι άλλοι στις μεγάλες μπίζνες - διότι λεφτά υπάρχουν, και «είναι πολλά τα λεφτά, Αρη!».  
Τυφλίτες κι αυτοί, συνεχίζουν την πολιτική των προκατόχων τους: πουλάνε υποδομές και πόρους, σκλαβώνουν ανθρώπους, περικόπτουν μισθούς, αφανίζουν επαγγελματίες, εξοστρακίζουν τους νέους, εξορίζουν τους επιστήμονες, διαλύουν σπίτια, κλείνουν μαγαζιά κι ανοίγουν τον δρόμο για την παλινόρθωση των Βουρβόνων. Δεν θέλουν, λένε, να είναι μια αριστερή παρένθεση και προς τούτο ασκούν μια δεξιά πολιτική, τόσον δεξιά, που ουδείς νεοφιλελεύθερος θα τολμούσε.  
Για όλα αυτά είναι υπόλογοι. Και το γνωρίζουν. Και προσπαθούν να διαφύγουν. Να χωθούν στην ευρωσοσιαλιστική ομάδα, να τρυπώσουν στους σχεδιασμούς των τεράτων ως πιο καπάτσοι κι έξυπνοι από τους μπουνταλάδες του εκπνεύσαντος δικομματικού μονοκομματισμού. Προσπαθούν να γίνουν υποπροϊόντα της διαδικασίας που εκφασίζει την Ενωση. Γνωρίζουν  
ότι τα τέρατα θα τους ξεζουμίσουν (στο ξέσκισμα του λαού) και προσπαθούν να βρουν μια θέση στην επόμενη μέρα, όχι εν είδει στυμμένης λεμονόκουπας, αλλά εν είδει έμπειρου πλέον κάπο. Και συνεχίζουν να εξελίσσονται: πουλάνε τώρα στο πόπολο θρίλερ, ώστε την τελευταία στιγμή να περάσουν τις ανθρωποθυσίες για να αποφύγουμε την ανθρωποσφαγή.
Ούτε την ανθρωποσφαγή όμως θα αποφύγουμε. Οι ανθρωποθυσίες γίνονται χάριν της ανθρωποσφαγής. Με την ανθρωποσφαγή κάβα. Για πολλά χρόνια ακόμα. Ωσπου μόνον οι αγριόχηνες να πετάνε και να περνάνε ελεύθερες πάνω απ’ τον δηωμένον αυτόν τόπο.
Σήμερα υποτελείς και υπόδουλοι, αύριο υπόλογοι. Υπό καμία σημαία, ούτε της Αριστεράς ούτε της Ελλάδας. Υπολείμματα της προοπτικής που θανάτωσαν...  
*Δημοσιεύθηκε στο e-nikos.gr την Πέμπτη 5 Μαΐου 2016
iskra.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου