Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΠ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

(Κυρ. 17/5/15 - 13:15)
Tης ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗ*
Το λιμάνι του Πειραιά, ο ΟΛΠ, είναι ένα λιμάνι πολλαπλών δραστηριοτήτων με έντονο κοινωνικό ρόλο, που έχει αναπτυχθεί σε μία περιοχή με πυκνή οικιστική ανάπτυξη. Είναι ένα λιμάνι σφηνωμένο μέσα στην πόλη. Τόσο η οικονομική όσο και η πληθυσμιακή ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά είναι, διαχρονικά, άρρηκτα δεμένη με το μοντέλο ανάπτυξης του λιμανιού.
Ως προς τις πολλαπλές δραστηριότητες, στο λιμάνι λειτουργεί:

• Το μεγαλύτερο τέρμιναλ κρουαζιέρας στην Αν. Μεσόγειο, από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου και το πλέον άρτια εξοπλισμένο της χώρας. Από αυτό διακινούνται σε ετήσια βάση πάνω από 2 εκ. επιβάτες κρουαζιέρας. Στην ύπαρξή του και στις προσφερόμενες σε αυτό υποστηρικτικές υπηρεσίες στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό ο εθνικός συνολικός σχεδιασμός για την κρουαζιέρα. Το τέρμιναλ έχει υψηλό δείκτη κερδοφορίας. Το επενδυτικό του πρόγραμμα ύψους 130 εκ. ευρώ έχει εξασφαλίσει 95% χρηματοδότηση από την ΕΕ. Σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης αυτή η χρηματοδότηση χάνεται.
• Το μεγαλύτερο λιμάνι ακτοπλοΐας στην Ευρώπη. Από εδώ εξυπηρετείται το 96% των συνδέσεων με τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Μαζί με το πορθμείο του Περάματος η ετήσια κίνηση είναι 16 εκ. επιβάτες και 5 εκ. οχήματα. Η ακτοπλοΐα έχει κοινωνικό χαρακτήρα. Τα τιμολόγιά της είναι ελεγχόμενα από το κράτος. Σε σημαντικό βαθμό η δημιουργία των πολυδάπανων υποδομών της έχουν χρηματοδοτηθεί από άλλες κερδοφόρες δραστηριότητες.
• Το μεγαλύτερο τέρμιναλ αυτοκινήτων στην Αν.Μεσόγειο με υψηλό δείκτη κερδοφορίας. Είναι το κέντρο διαμετακόμισης για τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα.
• Η επισκευαστική Ζώνη Περάματος, όπου ο ΟΛΠ παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της λιμενικής εγκατάστασης και δύο πλωτές δεξαμενές.
• Επιπλέον, το λιμάνι διαθέτει δύο σταθμούς εμπορευματοκιβωτίων. Τα τελευταία πέντε χρόνια ο ένας από αυτούς είναι υπό τη διαχείριση της Cosco. Ωστόσο ο ΟΛΠ είχε κατασκευάσει και εξοπλίσει τον ένα από τους δύο, που παραχωρήθηκε μαζί με το πελατολόγιό του. Ο δεύτερος τερματικός σταθμός που αποπερατώθηκε το 2010, χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τον ΟΛΠ και κόστισε 190 εκ. ευρώ. Αυτός παραμένει υπό την διαχείριση του ΟΛΠ.

Εντός των ορίων του ΟΛΠ υπάρχουν επίσης:

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΟΧΙ Ο ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ

(Τετ. 13/05/15 - 18:50)
Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ*

Έχει μεγάλο γούστο να παρακολουθεί κανείς το πώς οι θιασώτες του μνημονίου στην Ελλάδα προσπαθούν να σύρουν την κυβέρνηση στην ίδια πολιτική που εφάρμοσαν οι προηγούμενοι.

Θα ήταν για κανονική διασκέδαση, εάν δεν ήταν τα πράγματα γενικά τόσο σοβαρά με το μέλλον της χώρας.

Πάρτε για παράδειγμα τι λένε στον Τσίπρα μερικοί: Κάνε συμφωνία με τους εταίρους και μην ανησυχείς, αν δεν ψηφίσει η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, θα ψηφίσουμε εμείς! «Έχεις εμάς, άσε τον Λαφαζάνη» του λένε από το Ποτάμι, ενίοτε και το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και τύποι σαν τον Γεωργιάδη ή άλλοι δεξιοί.

Το θέμα δηλαδή δεν είναι τι συμφωνία θα φέρει η κυβέρνηση, αλλά ποιος θα την ψηφίσει! Κι αφού την ψηφίζουν οι «πάση θυσία» ευρωπαϊστές, ο Τσίπρας δεν έχει να φοβάται ούτε τον… Λεουτσάκο, ούτε τον Στρατούλη, ούτε κανένα αριστερό – του λένε και, παραδόξως πώς, δεν γελάνε δυνατά.

Του λένε εν ολίγοις, «φέρε μνημόνιο και μεις είμαστε εδώ, θα περάσει από τη Βουλή, μην ανησυχείς». Προσπαθούν να σύρουν την κυβέρνηση σε ένα ανέντιμο, εκτός λαϊκής εντολής συμβιβασμό, που θα οδηγήσει σε μία αδιέξοδη, κοινωνικά άδικη και οικονομικά αναποτελεσματική συμφωνία με τους εταίρους, με το «δέλεαρ» ότι θα συνεχίσει να κυβερνά με νέες συμμαχίες.

Του λένε και κάτι άλλο: Διέλυσε το κόμμα σου, περιθωριοποίησε τον ΣΥΡΙΖΑ και φτιάξε άλλο συνασπισμό εξουσίας.

Με άλλα λόγια αυτοί θέλουν να… υιοθετήσουν τον Τσίπρα, χρησιμοποιώντας τον ως… όχημα για να μπουν στην διακυβέρνηση. Και να ακυρώσουν δια αυτού του τρόπου την ίδια την Αριστερά και οποιονδήποτε εναλλακτικό δρόμο για τη χώρα.

Θεμιτές, πάντα, οι πολιτικές επιδιώξεις και φιλοδοξίες. Αλλά εδώ μιλάμε για παραμύθια της Χαλιμάς αφενός και αφετέρου για υπονόμευση των ίδιων των δημοκρατικών λειτουργιών. Διότι στις 25 Γενάρη οι πολίτες δεν ψήφισαν να τους κυβερνήσει ο Θεοδωράκης και ο Ψαριανός, αλλά ο Τσίπρας ως επικεφαλής του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ και όχι των απομειναριών μίας παρακμιακής, συντηρητικής και αντιδραστικής κεντροαριστεράς.

Ποιοί πανικοβλήθηκαν από την επιτροπή αλήθειας;

14/04/2015

Λίγες ημέρες πριν από τη σύσταση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους είχαμε προειδοποιήσει για τις λυσσαλέες αντιδράσεις που θα προκαλούσε σε κύκλους πολιτικών και στα μέσα ενημέρωσης της διαπλοκής.
Και φυσικά επιβεβαιωθήκαμε – ή όπως θα τραγουδούσαν και οι Hives: Hate to say I told you so.
Δεν πρόκειται φυσικά για τις μαντικές μας ικανότητες. Απλώς ο πόλεμος λάσπης ακολουθεί το ίδιο ακριβώς μοτίβο που παρατηρήθηκε σε όλες τις χώρες που επιχειρήθηκε ή λειτούργησε επιτροπή λογιστικού ελέγχου.
Τα παπαγαλάκια των τραπεζών (οι οποίες ελέγχουν τα ΜΜΕ μέσω της διαφημιστικής δαπάνης και της χορήγησης δανείων) αλλά και τα γραφεία Τύπου συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων, ακολουθούν ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο με σαφώς προσδιορισμένα βήματα. Η διαδικασία έχει δοκιμαστεί ήδη στη Βραζιλία, τον Ισημερινό αλλά ακόμη και σε ευρωπαϊκές χώρες.
Η προσπάθεια ξεκινά πάντα με προσωπικές επιθέσεις που στόχο έχουν να πλήξουν το κύρος όσων συμμετέχουν στην επιτροπή και όσων είχαν την πρωτοβουλία για τη σύστασή της.
Το δεύτερο βήμα είναι να παρουσιαστεί η επιτροπή σαν κοστοβόρα ή χρονοβόρα ενώ στο τελικό στάδιο (το οποίο έρχεται λίγο πριν από την παρουσίαση των πρώτων πορισμάτων) είναι να πειστεί η κοινή γνώμη ότι η επιτροπή θα λειτουργήσει σαν πολιτικό όπλο σε βάρος των αντιπάλων όσων συνέστησαν την επιτροπή. Σε αυτό το σημείο ξεκινά και η διαμάχη για το ποια περίοδο της δημιουργίας του χρέους θα πρέπει να εξετάσει η επιτροπή.
Ο πόλεμος λάσπης ανατίθεται συνήθως σε γραφεία Τύπου, σε συμβούλους εφοπλιστών και εργολάβων, που παρουσιάζονται σαν δημοσιογράφοι ή σε “δημοσιογράφους” που συμμετείχαν σε γραφεία Τύπου – καθώς γνωρίζουν καλύτερα πως να μεγιστοποιούν τις επιπτώσεις της επίθεσης.
Το ερώτημα όμως είναι γιατί το οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο της χώρας υστερίασε πριν ακόμη ξεκινήσουν οι εργασίες της επιτροπής αλήθειας δημοσίου χρέους;
Αντί άλλης απάντησης θα παρουσιάσουμε μικρά αποσπάσματα ομιλιών από τις πρώτες ημέρες της σύστασης της επιτροπής – όταν δηλαδή δεν είχε ξεκινήσει ακόμη το έργο της.
Έχουμε λοιπόν και λέμε…

Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα

07/05/2015

Με μια παρατήρηση την οποία ξεχνούν οι δανειστές και αποσιωπούν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης επανέρχεται η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στο δεύτερο μίνι ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει.
Δυο κορυφαίοι επιστήμονες σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Σεφάς Λουμίνα, ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το εξωτερικό δημόσιο χρέος και ο Ολιβιέ ντε Σούτερ, πρώην ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή υποστηρίζουν ότι βάσει του διεθνούς δικαίου μια δανειακή σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί άκυρη σε τουλάχιστον δυο περιπτώσεις: Όταν η συμφωνία υπογράφηκε σε καθεστώς εξαναγκασμού και όταν η αποπληρωμή των δανείων υπονομεύει την ικανότητα του κράτους να εκπληρώνει τις πρωταρχικές του υποχρεώσεις απέναντι στον πληθυσμό.



 http://info-war.gr/2015/05

Από τον Σόιμπλε θα μάθουμε την τύχη της Ελλάδας

15/05/2015

Του Γιώργου Δελαστίκ για το Έθνος
Σχεδόν όλοι οι Ελληνες το έχουν πλέον καταλάβει: Οι Γερμανοί θα αποφασίσουν για την τύχη της Ελλάδας, ανεξάρτητα από το τι λένε οι κορυφαίοι παράγοντες της καγκελαρίας του Βερολίνου! «Κύριε Σόιμπλε, το φθινόπωρο θα είναι ακόμη η Ελλάδα μέλος της Ευρωζώνης;» ήταν η πρώτη ερώτηση που υπέβαλαν στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών οι δύο Γερμανοί δημοσιογράφοι της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», στη μεγάλη και αποκλειστικά αφιερωμένη στη χώρα μας συνέντευξη που του πήραν και η οποία δημοσιεύθηκε στο φύλλο της Κυριακής της εφημερίδας της γερμανικής ελίτ.
Η ερώτηση αυτή υποδηλώνει με έμμεσο τρόπο ότι ακόμη και οι ενημερωμένοι Γερμανοί έχουν αντιληφθεί ότι στο Βερολίνο και όχι στις εθνικές πρωτεύουσες λαμβάνονται οι αποφάσεις για την τύχη της κάθε χώρας της Ευρωζώνης και της ΕΕ. «Υπάρχει εν γένει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις;», ερωτάται ο Σόιμπλε. Απαντά δηκτικά: «Η ατμόσφαιρα έχει οπωσδήποτε βελτιωθεί. Επί της ουσίας όμως δεν έχουν κινηθεί και πολλά πράγματα». Συνεχίζει την απάντησή του για να πληροφορήσει τους αναγνώστες της εφημερίδας ότι δυστυχώς αυτοί οι Ελληνες με τους οποίους έχουν μπλέξει οι Γερμανοί είναι… ηλίθιοι! «Στις διαπραγματεύσεις υφίσταται πιθανόν μια παρανόηση από την ελληνική πλευρά: Δεν πρόκειται για την κατάρτιση ενός νέου προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Πρόκειται για την εκπλήρωση του τρέχοντος προγράμματος» δηλώνει επί λέξει. Ο Σόιμπλε επανέρχεται στο θέμα της «ηλιθιότητας» των Ελλήνων απαντώντας στην προτελευταία ερώτηση της μακροσκελούς και πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξής του: «Βρήκα ότι πρέπει να πει κανείς καθαρά ότι οι αιτίες αυτής της κρίσης βρίσκονται στην ίδια την Ελλάδα. Εξάλλου ο εκεί πληθυσμός δεν μπορεί ούτε καν να καταλάβει γιατί είναι αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις!» υπογραμμίζει.

Grexit: Το υπερόπλο της Ελλάδας

11/05/2015

Λέγεται συχνά ότι ελάχιστοι γνωρίζουν καλύτερα τις γεωστρατηγικές εξελίξεις στις χώρες της βαλκανικής όσο οι Αμερικανοί διπλωμάτες. Όταν λοιπόν ο πρώην πρέσβης στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, αποφάσισε πριν από μερικές ημέρες να ανοίξει τα χαρτιά του σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην πολιτική επιθεώρηση Harvard Political Review (HPR), όλοι περίμεναν μια αποκαλυπτική ανάλυση για τις ισορροπίες με την Τουρκία, τις νέες σχέσεις με τη Μόσχα ή ακόμη και με το Ισραήλ. Ο Σπέκχαρντ όμως προτίμησε να εστιάσει τα σχόλιά του στο Ευρώ και το περιβόητο πλέον ενδεχόμενο ενός Grexit. «Μου προκαλεί εκνευρισμό και αγωνία το γεγονός ότι μέχρι πολύ πρόσφατα η Ευρώπη δεν έδινε σημασία στα γεωστρατηγικά ζητήματα που διακυβεύοται από μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη» δήλωσε ο πρώην εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας στην Ελλάδα.
Ο ίδιος έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι λέγοντας «Ευρώπη» εννοούσε τη Γερμανία της Μέρκελ: «Πρόσφατες δηλώσεις από το Βερολίνο αποδεικνύουν ότι ακόμη δεν κατανοούν πλήρως και δεν δίνουν την αρμόζουσα σημασία στις επιπτώσεις που θα υπάρξουν σε επίπεδο γεωστρατηγικών εξελίξεων». Για να μην υπάρξουν παρερμηνείες σε τι ακριβώς αναφερόταν ο πρώην πρέσβης, το HPR έσπευσε να διευκρινίσει ότι σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ η Ελλάδα θα στραφεί αναγκαστικά και προς τη Ρωσία και τότε η Αθήνα μπορεί να μετατραπεί σε σημαντικό βαθμό ρυθμιστής της ενεργειακής αυτονομίας ολόκληρης της Ευρώπης. Το άρθρο έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στις επαφές του Έλληνα υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτη Λαφαζάνη με την ρωσική Gazprom και το ενδεχόμενο να μετατραπεί η Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο για το πέρασμα της ρωσικής ενέργειας προς την Ευρώπη.
«Καθώς όμως η Ευρώπη δεν έβλεπε μέχρι σήμερα το Grexit σαν ένα πραγματικά πιθανό ενδεχόμενο» κατέληγαν οι αναλυτές του HPR «η Ελλάδα δεν κατάφερνε να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά αυτό το όπλο στις διαπραγματεύσεις της με την Ε.Ε».

Οι «ανεπιθύμητοι» διώκτες των μνημονίων

10/05/2015

Για τους μεγαλόσχημους Eλληνες δημοσιογράφους είναι δύο ασήμαντοι δικηγόροι. Για τα Ηνωμένα Εθνη είναι δύο από τους σημαντικότερους εν ζωή επιστήμονες στον χώρο του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους Ελληνες πολιτικούς των μνημονίων ήταν απλώς μια ενοχλητική φωνή που θα μπορούσε να ενισχύσει τη χώρα απέναντι στους δανειστές της
Eίχαν περάσει ελάχιστες ώρες από τη στιγμή που ο Σεφάς Λουμίνα έφτασε στο ξενοδοχείο του στο κέντρο της Αθήνας. Τα Ηνωμένα Εθνη τού είχαν αναθέσει ως ειδική αποστολή να εξετάσει τις επιπτώσεις των μνημονίων στην κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αφησε τις βαλίτσες του στο δωμάτιο και κατέβηκε να συναντήσει την ομάδα εμπειρογνωμόνων και μεταφραστών που είχε έρθει να τον υποδεχτεί. Ηταν η στιγμή που άκουσε περίεργους θορύβους από το λόμπι του ξενοδοχείου. Περαστικοί αλλά και αστυνομικοί μαζεύονταν έξω από την πόρτα για να δουν τι είχε συμβεί. Οπως του εξήγησαν οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου, κάποιος είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο στον έκτο όροφο, άνοιξε το παράθυρο και πήδηξε στο κενό. Στο σημείωμα που άφησε εξηγούσε ότι δεν άντεχε άλλο την κατάσταση στην οποία τον οδήγησε η οικονομική κρίση.
«Και αυτές ήταν μόνο οι πρώτες μου ώρες στην Ελλάδα» μου εξήγησε ο Σεφάς Λουμίνα, πριν αρχίσει να παραθέτει αμέτρητα περιστατικά εξαθλίωσης και απόγνωσης που κατέγραψε τις λίγες ημέρες που βρισκόταν στην Αθήνα. Η έκθεση την οποία παρουσίασε στα Ηνωμένα Εθνη ήταν πραγματικός κόλαφος όχι μόνο για τις μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά και για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Μεταξύ άλλων η έκθεση σύστηνε στους δανειστές (άρα και στην Ε.Ε.) να διακόψουν κάθε πρόγραμμα «βοήθειας», εάν αυτή παρέχεται υπό όρους ταπεινωτικών πολιτικών που υπονομεύουν την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και να συμπεριλάβουν τη μείωση της ανεργίας και της φτώχειας ως μετρήσιμους στόχους στο πρόγραμμα προσαρμογής.

Η δημοσιογραφία, η μάσκαρα της Έλλης και οι μασκαράδες

• 

12 Μαΐου

Του Κώστα Βαξεβάνη
Είναι γνωστό πως η δημοσιογραφία πολλές φορές αναγκάζεται να διαλέξει ανάμεσα στο δημόσιο συμφέρον και τις προσωπικές επιλογές. Ακόμα και αν έχουμε συνηθίσει μια δημοσιογραφία που προσπαθεί να διαλέξει ανάμεσα σε μάσκαρα, γόβες και γραβάτες στο στούντιο, η ουσία της δημοσιογραφίας, ο πυρήνας της, ταλανίζεται από αυτή και άλλες σταθμίσεις που πρέπει να κάνει, για να είναι αυτό που πρέπει να είναι. Λειτουργία στην υπηρεσία της κοινωνίας. Όποια παρέκλιση των δημοσιογράφων δεν πρέπει να οδηγεί και τη δημοσιογραφία σε παρέκλιση, πράγμα βέβαια δύσκολο και στις μέρες μας ίσως και ξεχασμένο.
Γράφω αυτές τις γραμμές, όχι μόνο γιατί η επικαιρότητα έθεσε για μια ακόμη φορά το θέμα του τρόπου λειτουργίας των δημοσιογράφων, αλλά κυρίως γιατί η εμπλοκή των ενδιαφερόμενων δίνει μια διάσταση στο θέμα που ευνοεί ίσως τη συζήτηση. Εννοώ πως δεν πρόκειται για ένα περιστατικό που κάποιοι συνέλαβαν, μήνυσαν ή απείλησαν ένα αντισυστημικό δημοσιογράφο που προκαταβολικά του έχουν αποδώσει το ρόλο του “γκρινιάρη” ώστε να τον ακυρώσουν αλλά για περίπτωση όπου αυτοί που ανησυχούν για την ποιότητα της δημοσιογραφίας, δεν είναι από εκείνους που γκρινιάζουν για όσα συμβάινουν, αλλά από αυτούς που γελάνε απολαμβάνοντας όσα “έχουν” ως δημοσιογραφία.
Η Εφημερίδα των Συντακτών, δημοσίευσε λοιπόν ένα mail του περιβάλλοντος Στουρνάρα, από το οποίο αποδεικνύεται πως ο Κεντρικός Τραπεζίτης της χώρας, σπρώχνει στοιχεία και θέσεις στα ΜΜΕ με τις οποίες χτυπιέται η διαπραγμάτευση. Εμφανίζεται δηλαδή ως εσωτερικός και κρυφός αντίπαλος στη διαπραγμάτευση με υπονομευτικό ρόλο. Στην περιγραφή που έκανε η εφημερίδα για τον παραλήπτη του mail, ο δημοσιογράφος Θανάσης Τσεκούρας, πρώην στέλεχος των ΜΜΕ του Μπόμπολα, αναγνώρισε τον εαυτό του. Έτσι έγραψε ένα άρθρο στο οποίο αφενός υπερασπίζεται το  «mail» και την πληροφόρησή του ως «πηγές» και «δημοσιογραφία», αφετέρου φωτογραφίζει παρακρατικές λειτουργίες στην είσοδο στην προσωπική του αλληλογραφία. Στην αντιπαράθεση παρενέβη και η Έλλη Στάη, της οποίας το site διευθύνει ο Τσεκούρας, γράφοντας ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό και ζητώντας να πάρει θέση. Στην επιστολή της αυτή η Έλλη υπερασπίζεται την «αμακιγιάριστη» δημοσιογραφία όπως χαρακτηριστικά γράφει, που πρέπει όλοι να εκπροσωπούμε.
Τα θέματα κατά την άποψή μου είναι δύο αν και οι εμπλεκόμενοι πολλοί. Το πρώτο αφορά την ουσία του mail. Εκεί λοιπόν μπαίνει η πολύ σοβαρή διάσταση της αποκάλυψης πως ο Στουρνάρας δρα ενάντια στη διαπραγμάτευση και την ελληνική κυβέρνηση σπρώχνοντας δημοσιεύματα, ως παράγοντας ενός ιδιότυπου εμφυλίου. Η άλλη διάσταση είναι ο ρόλος του δημοσιογράφου. Αν δηλαδή ο δημοσιογράφος είναι συντονισμένος ως όπλο σε αυτό τον εμφύλιο και όχι ως καταγραφέας της πραγματικότητας. Το τι από τα δύο έκανε ο Θανάσης Τσεκούρας, πρέπει να το απαντήσει ο ίδιος πειστικά και ξεκάθαρα. Ή για να το πω διαφορετικά υπό μορφή ερωτήσεως: θα έστελνε ο Στουρνάρας σε κάποιον άλλο ένα τέτοιο mail στα πλαίσια της ενημέρωσης ή απευθύνθηκε σε έναν άνθρωπό του;
Πάμε τώρα στην άλλη διάσταση του θέματος που αφορά το «απόρρητο της αλληλογραφίας». Ο Θανάσης Τσεκούρας και η Έλλη Στάη αφήνουν να εννοηθεί πως υπάρχει μια παρακρατική παρέμβαση που φέρνει στο φως προσωπικά δεδομένα. Παρακρατικές λειτουργίες υπάρχουν, έχουν διάφορες διαστάσεις και έχουν καταγγελθεί. Σε μια από αυτές πριν από δύο χρόνια κάποιοι πήγαν να με σκοτώσουν ενώ κάποιοι άλλοι πέρυσι, όπως προκύπτει από καταγραφή των συνομιλιών τους, σχεδίαζαν τη δική μου εξόντωση όπως και του συναδέλφου Μάκη Νοδάρου. Δε θυμάμαι τους συναδέλφους οι οποίοι τώρα ανακαλύπτουν την επικίνδυνη παραβίαση της δημοσιογραφίας από μηχανισμούς, να έχουν πάρει θέση. Δεν ξέρω επίσης αν είναι το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας την αμακιγιάριστη δημοσιογραφία ή πόσο απασχολημένος είναι με τη μάσκαρα. Αλλά εν πάση περιπτώσει όταν η δημοσιογραφία και η ελευθεροτυπία παραβιάζονται, καλό είναι να υψώνουμε τείχος, ακόμη και αν η παραβίαση αυτή είναι παρωνυχίδα μπροστά σε όσα γίνονται.

ΕΡΤ3 - ANOIXTO ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΤΣΑΚΝΗ

Κοινωνία

17 Μάιος 2015

Σύντροφε Διονύση

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον…». Δεν γνωρίζουμε πώς και υπό ποιες συνθήκες γεννήθηκαν οι στίχοι αυτού του υπέροχου τραγουδιού στο μυαλό σου. Γνωρίζεις άλλωστε ότι ανεξαρτήτως από τις προθέσεις ενός καλλιτέχνη, ενός συγγραφέα ή κάθε δημιουργού, το πνευματικό προϊόν όταν βγαίνει στη δημοσιότητα, αφήνεται να ταξιδέψει και να γίνει κτήμα των ανθρώπων με τον υποκειμενικό τρόπο που ο καθένας/καθεμία ερμηνεύει τον κόσμο στο πλαίσιο των δικών του βιωμάτων, ανησυχιών, συναισθημάτων, της ίδιας του της ιστορίας.



Το συγκεκριμένο τραγούδι βεβαίως το γνωρίζουμε όλοι, το έχουμε σιγοτραγουδήσει με παρέες, το έχουμε ακούσει ερμηνευμένο από συναδέλφους σου σε συναυλίες αλληλεγγύης, σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις που εξέφραζαν την αγωνία ενός ολόκληρου λαού και τους αγώνες του για ένα καλύτερο μέλλον. Το ακούσαμε και από σένα που το ερμήνευσες μαζί με τον Νίκο Ζιώγαλα στον προαύλιο χώρο του ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής στις 16 Ιούνη 2013, λίγα 24ωρα μετά το πραξικοπηματικό λουκέτο στην ΕΡΤ. Ήταν η εποχή που η καρδιά της ΕΡΤ βρισκόταν ακόμα στα χέρια μας και οι καθημερινές συναυλίες και εκδηλώσεις συμπαράστασης συγκλόνιζαν με τη δυναμική τους. Στις 7 Νοέμβρη του 2013, η προηγούμενη συγκυβέρνηση θεωρώντας ότι «η ιστορία της ανήκει» έστειλε τα ΜΑΤ για να «σαρώσει» την όποια αντίσταση. Δεν τα κατάφερε. Οι συνάδελφοι της Αθήνας εξέπεμψαν σύντομα, ξανά, πρόγραμμα μέσα από το ertopen. Οι περιφερειακές ΕΡΑ και η Ραδιοφωνία/Τηλεόραση της ΕΡΤ3 στη Θεσσαλονίκη σήκωσαν το βάρος της εκπομπής προγράμματος και της διαφύλαξης της περιουσίας του ελληνικού λαού, υπηρετώντας το δημόσιο αγαθό της –ζητούμενης- ακηδεμόνευτης ενημέρωσης. Ουσιαστικά, «γυρίσαμε τις πλάτες μας στο μέλλον», στο μέλλον που ήθελαν να φτιάξουν όπως ήθελαν.

Δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη και μια δική μας τοποθέτηση

Από ΒΑΘΥ , Τρίτη, 12 Μαΐου 2015 | 3:23 π.μ.

Από τον ιστότοπο του Μίκη Θεοδωράκη ήρθαν στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο κάποιες δηλώσεις που έκανε ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης.

Θα τις παραθέσουμε μαζί με μια δική μας παρεμβολή, που απαντάει στο ερώτημα –πιθανόν ρητορικό- που θέτει ο Μίκης Θεοδωράκης αν δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ γνώριζε τι αντιμετώπιση θα είχε από τους ξένους δανειστές του ελληνικού κράτους όταν βρισκόταν στην κυβέρνηση.

Η παρέμβαση μας, πιστεύουμε, ότι δίνει και μια απάντηση σε κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζονται σε τηλεοπτικές εκπομπές παρουσιαζόμενα «απογοητευμένα» γιατί, λέει, οι «εταίροι» δεν δείχνουν στην Ελλάδα την πρέπουσα αλληλεγγύη.

Ας δούμε την δήλωση του Μ. Θεοδωράκη

ΑΠΛΟΤΗΤΑ - ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ - ΠΥΓΜΗ 

Πρώτον: ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασαν στον Λαό μας το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, το οποίο δεσμεύτηκαν να πραγματοποιήσουν αμέσως μόλις γίνουν Κυβέρνηση. Ο Ελληνικός Λαός πίστεψε στο πρόγραμμα αυτό και τους ανέδειξε σε Κυβέρνηση της χώρας. Όλα αυτά σημαίνουν απλότητα, δεδομένου ότι ο ένας υπόσχεται και ο άλλος το αποδέχεται. Τόσο απλά!

Δεύτερον: Ο Λαός ψηφίζει το συγκεκριμένο πρόγραμμα και η Κυβέρνηση αρχίζει να το πραγματοποιεί. Αυτό σημαίνει καθαρότητα. Δηλαδή ο Λαός περιμένει, ενώ η Κυβέρνηση εκτελεί. Καμμιά δικαιολογία δεν μπορεί να υπάρξει σ’ αυτή τη σχέση που αφορά την ίδια τη ζωή του Λαού.

Όμως οι μέρες περνούν και το καθαρό νερό αρχίζει να θολώνει. Φταίνε, μας λένε, οι ξένοι. Δεν τους ήξεραν άραγε; Έπρεπε να γίνουν Κυβέρνηση για να το μάθουν;

Αν ήξεραν αλλά πίστευαν ότι θα … γοητεύσουν τους Τροϊκανούς-Θεσμούς και το ΔΝΤ, τότε η καθαρότητα θολώνει. Γίνεται ανωριμότητα, ανευθυνότητα, επιπολαιότητα, ανικανότητα. Γίνεται βούρκος.

Τρίτον: Ακόμα και στην χειρότερη περίπτωση, θα έπρεπε τώρα που έμαθαν τι σημαίνει «αλλαγή μέσα από το Σύστημα», τώρα που ζούμε όλοι μαζί ως Λαός τα αδιέξοδα που δημιούργησαν οι ίδιοι, χρειάζεται η Πυγμή! Πρέπει να βρεθεί κάποιος σοβαρός και υπεύθυνος, που αντί να δέχεται τη ντροπή της Ρίγας, να δώσει μια γροθιά στο γραφείο του και να πει θαρρετά «ΤΕΛΟΣ!. Αυτή είναι η Πυγμή που μας οφείλουν για να σωθούν οι ίδιοι και ο Λαός μας.

Αθήνα,  11.5.2015
Μίκης Θεοδωράκης

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Αυτή η συγκέντρωση ήταν μια… ευγενική προσφορά της Ελληνικός Χρυσός (δείτε φώτος που ντροπιάζουν)

• 

18 Απριλίου

Η διαδήλωση στην Αθήνα των μεταλλωρύχων της Ελληνικός Χρυσός, των οικογενειών τους και διαφόρων άλλων, ήταν σίγουρα διαφορετική από όλες τις πορείες που έχουμε δει μέχρι σήμερα.
Δεν θα επιμείνουμε στον αριθμό των διαδηλωτών που είχε προαναγγελθεί ότι θα είναι άνω των 7.000 και δεν ήταν ούτε 2.000.  Στον μικρόκοσμο της Β. Χαλκιδικής είναι γνωστό τι εκβιασμοί και χρηματισμοί έπεσαν για να μαζευτεί κόσμος, ακόμα και εκτός Χαλκιδικής και μπράβο σε αυτούς που δεν ενέδωσαν και απείχαν από αυτή τη φιέστα. Ούτε μας απασχολεί το ότι στα κανάλια και τα άλλα μέσα παραπληροφόρησης δόθηκε η ευκαιρία να βαφτίσουν «μεταλλωρύχο» οτιδήποτε φορούσε φωσφοριζέ γιλέκο. Έδωσαν έτσι έτσι εντέχνως την εντύπωση ότι στα μεταλλεία σήμερα δουλεύουν τέσσερις ή πέντε ή επτά χιλιάδες άτομα.
Μας ενδιαφέρει το «στίγμα» που έδωσε η συγκεκριμένη διαδήλωση. Και το στίγμα το έδωσαν 2-3 πράγματα που έκαναν όλο τον κόσμο που παρατηρούσε να κρατήσει ενστικτωδώς αποστάσεις από αυτό που έβλεπε και άκουγε, το οποίο δήλωνε «εργατικό κίνημα» αλλά κραύγαζε «εργοδοσία».
Αρχικά ήταν η εικόνα: Eργαζόμενοι-στρατιωτάκια με πρασινοκίτρινα γιλέκα με το λογότυπο της μαμάς-εταιρείας HELLAS GOLD. Τα χέρια που χτυπούσαν ρυθμικά τα κράνη στο πεζοδρόμιο φορούσαν βραχιολάκια σαν αυτά του all-inclusive μαζικού τουρισμού με χαραγμένα τα αρχικά Ε.Χ. (Ελληνικός Χρυσός).  Σημαιάκια με «ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» και πανομοιότυπα πανώ με τα ίδια συνθήματα, «ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙ ΛΕΕΙ ΝΑΙ», «ΤΟ ΣΤΡΑΤΩΝΙ ΛΕΕΙ ΝΑΙ», τυπωμένα και ακριβά. Άνθρωποι της εταιρείας προσπαθούσαν να μοιράσουν σημαιάκια στους περαστικούς που τα απέφευγαν σαν μολυσματικά. Οι διαδηλωτές είχαν μαζί τους ιδιωτικό τηλεοπτικό συνεργείο, ιπτάμενη ρομποτική κάμερα (πάνω σε drone) και χημικές τουαλέτες. Τους ακολουθούσαν δυο ιδιωτικά ασθενοφόρα. Άψογη πραγματικά η διοργάνωση, μόνο που δεν έμοιαζε με λαϊκή κινητοποίηση. Με εταιρικό ταξιδάκι, μάλιστα.
Το δεύτερο ήταν τα συνθήματα: Δεν ακούστηκε ούτε ένα σύνθημα εργατικό, κοινωνικό, ταξικό, κατά των μνημονίων, κατά της γενικότερης οικονομικής εξαθλίωσης, κατά των πολιτικών που μας έφτασαν εδώ. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, όταν όλοι αυτοί ψήφισαν μονοκούκι Σαμαρά και Βενιζέλο και μπροστά-μπροστά είχαν τον Άδωνι Γεωργιάδη; Τόσες ώρες διαδήλωση και ούτε μια λέξη που  να δείχνει αλληλεγγύη με άλλους εργαζομένους, με τους ανθρώπους που χτύπησε η κρίση και που ζουν χωρίς σπίτι, χωρίς ρεύμα, χωρίς φαγητό. Αυτή που φώναζε χθες ήταν μια αλλοτριωμένη «εργατιά», περιχαρακωμένη στον εαυτό της, που έχει χάσει το σύνδεσμο με την υπόλοιπη κοινωνία. Μια εγωιστική «εργατιά» που πήγε στην Αθήνα της κρίσης να διαδηλώσει σαν αυτιστική για τα δικά της ιδιοτελή συμφέροντα, για τα δικά της λεφτά, χωρίς να συναισθανθεί που βρίσκεται και χωρίς να ρίξει μια ματιά στους ανθρώπους γύρω της.
Το τρίτο βέβαια είναι το πρόσωπο: Ο προβεβλημένος πολιτικός που «τίμησε» τους διαδηλωτές με την παρουσία του και τον τίμησαν με παρατεταμένο χειροκρότημα και επευφημίες. Είναι δυνατόν μια εργατική διαδήλωση να έχει για πρωτοστάτη τον Άδωνι Γεωργιάδη; Η παρουσία του Αδώνιδος εκεί δεν ήταν καθόλου τυχαία. Ο ίδιος ήταν ο κύριος ομιλητής στη συγκέντρωση των μεταλλωρύχων στις 2-3-2013 στη Μεγάλη Παναγία (το βίντεο εδώ), προσκεκλημένος από τους ίδιους τους

Τι συμβαίνει με τη διαπραγμάτευση, με απλά λόγια

• 

18 Απριλίου

Του Κώστα Βαξεβάνη
Όσα συμβαίνουν και κυρίως γράφονται σε σχέση με τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, έχουν μια διάσταση που απαιτεί απλή εκλογίκευση. Με αυτή την εκλογίκευση προκύπτει ο βασιλιάς γυμνός και όχι το τέρας πύρινο. Ας πάμε λοιπόν με απλά βήματα προς τη λογική
1.Γιατί τόση σκληρότητα;Σε κάθε διαπραγμάτευση  η προσπάθεια που γίνεται είναι να εξασφαλίσει ο καθένας τα μέγιστα οφέλη και τις μικρότερες απώλειες. Αυτό δεν γίνεται κάτω από μια διαδικασία ευφορίας και φιλοφρονήσεων, αλλά με πιέσεις, απαιτήσεις και αρκετές φορές εκβιασμούς. Επίσης το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης δεν εξελίσσεται γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι αλλά σε όλα τα πεδία. Κυρίως αυτό της επικοινωνίας. Δηλαδή οι διαπραγματευόμενοι, με δηλώσεις ή διαρροές, προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα τετελεσμένων και κυρίως φόβου για τον «αντίπαλο». Σε πολλές περιπτώσεις βλέπουμε και τη λειτουργία του καλού και του κακού μπάτσου των κλασσικών αμερικάνικων ταινιών. Ο ένας απειλεί και ο άλλος δείχνει διαλακτικός και φιλικός. Αυτά συμβαίνουν σε όλες τις διαπραγματεύσεις, ακόμη και αυτές που αφορούν την αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.
2. Οι κλώνοι του Σόιμπλε. Είναι λοιπόν μάλλον ξεκάθαρο,πως για παιχτεί το παιχνίδι της διπραγμάτευσης σωστά, πρέπει από την κάθε πλευρά να υπάρχει όσο το δυνατόν μέτωπο «αμετακίνητων θέσων», προκειμένου η δεδομένη υποχώρηση από τις θέσεις αυτές, για να υπάρξει συμφωνία, να είναι όσο το δυνατόν πιο συμφέρουσα. Ο κάθε διαπραγματευτής προσπαθεί να κάνει συμμαχίες και να εξασφαλίσει ρωγμές στην απέναντι πλευρά. Στο θέμα αυτό η Ελλάδα έχει πραγματικά πρόβλημα. Μεγάλες πολιτικές ομάδες οι οποίες κυβέρνησαν στο παρελθόν, δημιουργούν εκ των πρωτέρων την εικόνα του «αδιαπραγμάτευτου» και της αποτυχίας. Δεν συντάσσονται με την εθνική απαίτηση, αλλά προφητεύουν την καταστροφή και δημιουργούν φόβο. Σε μια τέτοια λειτουργία στήνεται η ανακύκλωση κλίματος.Δηλαδή κάποιος Σόιμπλε στο εξωτερικό ή κάποια εφημερίδα, κάνει μία εκτίμηση ή δημιουργεί ένα φόβο για τις διαπραγματεύσεις. Αυτή η δήλωση που όπως είπαμε είναι μια δήλωση όχι που εκφράζει την πραγματικότητα απαραίτητα, αλλά που προσπαθεί να δημιουργήσει μια πραγματικότητα, αναπαράγεται από τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης και τους κλώνους του Σόιμπλε στην Ελλάδα. Στη συνέχεια το κλίμα που δημιουργείται με τον τρόπο αυτό στη χώρα, από τον Σόιμπλε και τους κλώνους Σόιμπλε,καταγράφεται ως «ρεπορτάζ» από ξένα ΜΜΕ και δημιουργεί πλέον μια πραγματικότητα που μπορεί να στηρίζεται σε φήμη αλλά είναι πια πραγματικότητα. Ένα παράδειγμα είναι οι πολλαπλές φήμες για Bank Run. Στην αρχή υπήρξαν φόβοι για διοχέτευση κεφαλαίων στο εξωτερικό. Στη συνέχεια κάποιες Τράπεζες δημιούργησαν μέσω «πληροφοριών» αυτή τη ροή. Τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης κατέγραψαν την πραγματικότητα που δημιουργήθηκε βάζοντας μάλιστα και φωτογραφίες από ουρές συνταξιούχων που περίμεναν στις ουρές στις Τράπεζες για τη σύνταξη εμφανίζοντας πως υπάρχει φυγή κεφαλαίων. Όλο αυτό ανακυκλώθηκε από τα κανάλια και τελικώς η φυγή κεφαλαίων επιτεύχθηκε.
3. Γιατί δεν συντάσσονται όλοι μαζί; Αυτή είναι μια απλοική και ευγενής ερώτηση την οποία βάζουν καλοπροαίρετοι  άνθρωποι ή απολίτικοι. Απέναντι σε αυτή την κρίση, όπως και σε όλα τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά φαινόμενα, υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα αλλά και ερμηνείες. Μπορεί να συνταχθεί η κυβέρνηση και όποιος πιστεύει πως η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν μπορούν να προχωρήσουν άλλο έτσι, με το Βενιζέλο που επέβαλε χαράτσια και το Σαμαρά που έκοψε μισθούς αλλά ταυτόχρονα έκανε πιο πλούσιους τους τραπεζίτες και την οικονομική ελίτ; Ο ένας θεωρεί πως η λύση για την ανάπτυξη είναι να επιβιώσει ο κόσμος με ανθρώπινα μεροκάματα για να αναπτυχθεί η χώρα, και ο άλλος πως πρέπει να πέσουν κι άλλο οι μισθοί για να είναι φτηνός ο στρατός που θα δουλεύει στο Λάτση. Η εικόνα του θύματος με τον θύτη αγκαλιά μπορεί να θυμίζει σε ρομαντισμό τα «ανεμοδαρμένα ύψη», αλλά δεν είναι πραγματικότητα. Σημασία έχει να είναι ισχυρές οι συμμαχίες στην κοινωνία που θα απαιτούν την αλλαγή και όχι να καθορίσουν την τύχη της χώρας αυτοί που την κατέστρεψαν. Ακόμη και οι εθνικές αφηγήσει που παρουσίαζαν τους έλληνες στο παρελθόν ενωμένους να μεγαλουργούν , είναι μύθοι. Στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο υπήρχαν πάντα Εφιάλτες και Λεωνίδες, Βελουχιώτηδες και Ράλληδες, κουζουλοί έλληνες και οπαδοί της υποχωρητικότητας.
4. Πού κολλάει η διαπραγμάτευση και γιατί; Η κυβέρνηση δήλωσε προεκλογικά και γι αυτό υποστηρίχθηκε από τους πολίτες, πως δεν θα πάρει υφεσιακά μέτρα. Δηλαδή δεν θα σπρώξει την ελληνική κοινωνία προς τα κάτω με απολύσεις, μειώση μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας. Όταν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις, αυτή τη διαπίστωση την έθεσε στο Τραπέζι και κατάφερε να πετύχει τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου. Όσο περνούσε όμως ο καιρός, η Γερμανία και οι εταίροι κατάλαβαν πως μπορούν σταδιακά να αποδομήσουν το εσωτερικό ελληνικό μέτωπο. Έτσι εκμεταλλεύτηκαν τους κλώνους Σόιμπλε και την ισχύ των ΜΜΕ στην Ελλάδα για να δημιουργήσουν  συσχετισμούς υπέρ τους ή έστω κλίμα φόβου. Αυτή τη στιγμή η διαπραγμάτευση κολλάει στις ελληνικές κόκκινες γραμμές. Δηλαδή η κυβέρνηση δεν υποχωρεί στην απόφαση να μην γίνουν απολύσεις, να μην κοπούν συντάξεις και μισθοί, να μην αυξηθεί ο ΦΠΑ και να μην δοθεί όσο όσο η Δημόσια περιουσία. Αντιθέτως έχει εξαγγείλει για πρώτη φορά μέτρα για την πάταξη της φοροδιαφυγής και του μαύρου πλούτου.

Στη λίστα των 100 αχρηστότερων πολιτικών του κόσμου Σαμαράς και Βενιζέλος (δείτε φωτο)

• 

18 Απριλίου

Σχεδόν το 70% της παγκόσμιας λίστας είναι από ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία
(Αγαπητέ Jo Di, πρέπει να ήταν μαχαιριά για τους Σαμαροβενιζέλους και τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ το ότι ο Αλέξης Τσίπρας περιλαμβάνεται στον ετήσιο κατάλογο του περιοδικού Time με τα 100 πρόσωπα που ασκούν την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Φαντάσου τι έχει να γίνει όταν ο Αλέξης Τσίπρας πάρει το Νόμπελ Ειρήνης.  Καλά τα πάει η «παλαβή αριστερά». Μου άρεσε πολύ το αριστοφανικό «αχρηστότερων».)


Πηγή: pitsirikos.net
 http://www.koutipandoras.gr/article/138432

Ημέρα Δράσης και παζάρι στη ΒΙΟΜΕ Κυριακή 19/4 από τις 10 εως τις 5 το απόγευμα

Αγαπητοί φίλοι,

σας προσκαλούμε στο παζαράκι μας στη ΒΙΟΜΕ.

Ελάτε να στηρίξετε το θεσμό των παζαριών χωρίς μεσάζοντες.

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης: Stop TTIP-CETA-TiSA

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης
ενάντια στις διατλαντικές συμφωνίες
TTIP - CETA - TiSA
Ανοιχτή εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη
Σάββατο 18 Απριλίου 2015
18:00-20:00
στις εγκαταστάσεις της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 με ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση
Οι άνθρωποι και ο πλανήτης πάνω από τα κέρδη!
Εμείς, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι αγρότες, η νεολαία, οι γυναίκες, τα κινήματα ιθαγενών και ακτιβιστών από όλο τον κόσμο, καλούμε στην Παγκόσμια Ημέρα Δράσης της 18ης Απριλίου 2015 κατά του «ελεύθερου» / ληστρικού εμπορίου και των επενδυτικών ευκαιριών και υπέρ της προώθησης μιας οικονομίας που να λειτουργεί για την ευημερία των ανθρώπων και του πλανήτη.
Ιδιαίτερα η υπό διαπραγμάτευση συμφωνία «ελεύθερου» / ληστρικού εμπορίου μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, η λεγόμενη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤTIP), αποτελεί την ισχυρότερη μέχρι σήμερα προσπάθεια να επιβληθεί παγκοσμίως η «ορθοδοξία» του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή η πλήρης απελευθέρωση της ασυδοσίας των αγορών και των εταιρειών κόντρα στις ανάγκες των κοινωνιών και στην προστασία της φύσης.
Τις τελευταίες δεκαετίες, οι μυστικές συμφωνίες εμπορίου και επενδύσεων, που προωθούνται από εταιρείες και κυβερνήσεις, θίγουν τα δικαιώματα μας και το περιβάλλον. Στο ίδιο διάστημα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τα κοινά, για να υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας μας, για τα εδάφη μας και την τροφή μας, για την ελευθερία του διαδικτύου και για να διεκδικήσουμε εκ νέου τη δημοκρατία. Στην πορεία, έχουμε μεγαλώσει ως κίνημα, έχουμε κάνει τη φωνή μας να ακουστεί και είχαμε νίκες.