Το παγκόσμιο μονοπώλιο στα media

Βάλια Μπαζού
Το 90% όσων διαβάζουμε, ακούμε και βλέπουμε ελέγχεται παγκοσμίως από  μόνον έξι εταιρείες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Για να καταλάβουμε το μέγεθος της συγκέντρωσης των ΜΜΕ στα χέρια ολίγων εταιρειών αρκεί να επισημάνουμε ότι το 1983 το αντίστοιχο 90% της ενημέρωσης, προσφερόταν από 50 διαφορετικές εταιρείες!

Το εξαιρετικό infographic εντόπισα στην ιστοσελίδα UPWORTHY, που παρουσιάζει με ένα απλό τρόπο το παγκόσμιο μονοπώλιο που έχει εγκαθιδρυθεί στα media ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ένα μονοπώλιο που ελέγχει  από τις ειδήσεις, σε όλα τα μέσα, μέχρι τις ταινίες, τις τηλεοπτικές σειρές ακόμα και τα τραγούδια που ακούγονται και τα video clip που παίζονται σε όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς των ΗΠΑ και όχι μόνον.

Οι έξι γίγαντες των Media είναι:
1] COMCAST: ελέγχει τις εταιρείες Universal- NBC- Focus Features
2] News Corp: ελέγχει τις εταιρείες FOX- Wall Street Journal- New York Post
3] Disney: ελέγχει τις εταιρείες Rixar-ABC-ESPN-Marvel
4] Viacom: ελέγχει τις εταιρείες MTV- Comedy Central- BET- CMT- Paramount
5] Time Warner: ελέγχει τις εταιρείες CNN- HBO- Time- Warner Bros
6] CBSO :  ελέγχει την εταιρεία Sowtime

ΣΙΓΑ ΤΟ ΝΕΟ!

Διαβάζοντας ειδήσεις όπως αυτή και αυτή αναρωτιέμαι κατά πόσο γνωρίζουν το Δημόσιο αυτοί που αποφασίζουν για το Δημόσιο. Οι τραυματιοφορείς είναι απόφοιτοι ΔΕ, δηλαδή έχουν τελειώσει το Λύκειο. Ο κ. Μανιτάκης, αλλά και συνολικά οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχουν θεοποιήσει την απόκτηση πτυχίων και μεταπτυχιακών. Υπόσχεται, μάλιστα ο κ. Μανιτάκης πως οι υπάλληλοι κατηγορίας ΔΕ  στο Δημόσιο θα αντικατασταθούν από πτυχιούχους ΤΕΙ και ΑΕΙ.
Επίσης, η πλειοψηφία του παραϊατρικού προσωπικού και σημαντικό ποσοστό νοσηλευτών είναι κατηγορίας ΔΕ. Κοιτάξτε τώρα πόσο άσχετος είναι ο Μανιτάκης και ο κάθε Μανιτάκης. Πολλοί εργαζόμενοι στα νοσοκομεία αλλά και γενικά στο Δημόσιο, αναζητώντας εργασία έκρυβαν τα πτυχία ΤΕΙ ή ΑΕΙ που διέθεταν και συμμετείχαν σε διαγωνισμούς προσλήψεων προσωπικού κατηγορίας ΔΕ. Έτσι, προσλαμβάνονταν σε θέσεις π.χ. τραυματιοφορέων.
Στη συνέχεια και ύστερα από 3-4 χρόνια, φανέρωναν το πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ που διέθεταν, συνήθως άσχετο με το χώρο των υγειονομικών και …. τσουπ! μεταπηδούσαν στο διοικητικό προσωπικό των νοσοκομείων καταλαμβάνοντας θέσεις με υψηλότερο μισθό, επίδομα πτυχίου ΤΕ ή ΠΕ και παίρνοντας σε σύντομο χρόνο βαθμό προϊσταμένου με την ανάλογη εξέλιξη σε κάθε είδους κλιμάκιο.
Ταυτόχρονα δημιουργήθηκε και μία άλλη διαδρομή. Μεγάλος αριθμός εργαζομένων κατηγορίας ΔΕ αποφάσιζε να εγγραφεί στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα μόλις έπαιρνε το πτυχίο του, πάλι…τσουπ! μεταπηδούσε στο διοικητικό προσωπικό με προσόντα κατηγορίας ΠΕ.
Το πόσο άσχετοι και επικίνδυνοι είναι οι Μανιτάκηδες γίνεται φανερό από τη στιγμή που ενώ κάθε νοσοκομείο έχει ανάγκη από τραυματιοφορείς, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, δεν έκαναν τίποτα για να σταματήσουν την «απόδραση» εργαζομένων από την πρώτη γραμμή στα γραφεία. Κι έτσι κάποτε θα «εκπλαγούν» κάποιοι, ενώ άλλοι θα «πέσουν από τα σύννεφα» όταν μετρήσουν τους αποφοίτους Ευρωπαϊκού και Ελληνικού Πολιτισμού του Ανοικτού Πανεπιστημίου, βρεφονηπιοκόμων, γεωπόνων, δασοπόνων και άλλων «σχετικών» που απασχολούνται στις διοικητικές υπηρεσίες νοσοκομείων.

Προσεγγίζοντας τον Κάκκαβο Δείτε το δάσος

Προσεγγίζοντας τον Κάκκαβο Χαλκιδικής την επόμενη της μεγάλης συναυλίας... δείτε την φύση και το δάσος που πρόκειται να καταστραφούν

Δεν είμαστε λωτοφάγοι, κύριε Βενιζέλε! (φωτό)

Μιλώντας στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του κόμματος, ο κ. Βενιζέλος κατηγόρησε τους πάντες αλλά είπε και το εξής καταπληκτικό...

«Όχι δεν θα σηκώσουμε εμείς το βάρος ούτε του Τσοχατζόπουλου, ούτε του Παπακωνσταντίνου, ούτε κανενός άλλου».

Όχι κύριε Βενιζέλε, αρνούμαστε να γίνουμε λωτοφάγοι, το 2005, συνυπογράψατε κοινοβουλευτικό πόρισμα, στο οποίο δεν διέβλεπε παράνομες πράξεις να έχουν γίνει από τον Άκη Τσοχατζόπουλο.

Ακόμα και για δύο καραμπινάτα σκάνδαλα τόσο μεγάλου μεγέθους (υποβρύχια- TOR M1) για τα οποία είχε βουίξει ο τόπος, εσείς δεν βλέπατε παράνομες πράξεις.

ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΞΕΦΩΤΟ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Στις 19 Απριλίου 2013 ο κ. Πρωθυπουργός δέχθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου τα στελέχη της 33^ης Α΄ Μοίρας της Πολεμικής Αεροπορίας και είχε δηλώσει: «Είμαι βέβαιος ότι σε λίγο θα φανεί το ξέφωτο…».

Θέλουμε να έχετε όλοι οι Έλληνες απόλυτη εμπιστοσύνη στο λόγο του κ. Σαμαρά. Μην παρασύρεσθε επειδή στο παρελθόν είπε «όχι» στην Ν.Δ. (διότι την κατηγορούσε ως άχρηστο κόμμα) και πήγε να φέρει την «πολιτική άνοιξη» στον τόπο και μετά είπε «ναι» στην Ν.Δ. Μην επηρεάζεσθε επειδή έλεγε «όχι» στο μνημόνιο και μετά είπε «ναι», είπε «όχι» δεν υπογράφω την τήρηση των όρων του μνημονίου και μετά είπε «ναι» και το υπέγραψε, είπε «όχι» σε άλλα μέτρα και μετά είπε «ναι» κ.λ.π. Αντιθέτως, τώρα αυτό που λέει και βεβαιώνει, να είσθε σίγουροι ότι το τηρεί «με κάθε κόστος» και με την αμέριστη συμπαράσταση των δυνάμεων καταστολής. Εμείς στην  Β. Χαλκιδική είχαμε ήδη αρχίσει να βλέπουμε το ξέφωτο της καταστροφής στις Σκουριές. Δείτε το στην κάτωθι φωτογραφία:

Αν συναινούσαμε να το ολοκληρώσει, σε λίγο θα ήταν ευδιάκριτο και από το φεγγάρι, όπως στην κάτωθι φωτογραφία που παραθέτουμε:

Χιλιάδες κόσμου στη συναυλία στην Ιερισσό (ΦΩΤΟ)

Χιλιάδες άτομα βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ιερισσό για τη συναυλία που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία των κατοίκων που αντιδρούν στη λειτουργία των μεταλλείων στις Σκουριές.

by M.X.

Συναυλία για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ (videos μέρος Α’)

Συναυλία Ιερισσός 25-05-2013, Α΄μέρος

 

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη στους αγωνιστές της Χαλκιδικής

Η μάχη της Παιδείας τώρα αρχίζει

Αφετηρία η μαζική και αγωνιστική διάθεση που έδειξαν οι καθηγητές στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Η ΟΛΜΕ ανέστειλε όπως ανέστειλε την απεργία των καθηγητών εν μέσω των Πανελλαδικών εξετάσεων. Η κυβέρνηση διασφάλισε με τη βία τη διενέργεια των εξετάσεων, καθόλου όμως την ηρεμία και ψυχική υγεία (το πρόσχημα για την επιστράτευση των καθηγητών) μιας νεολαίας που καταστρέφεται καθημερινά και βιώνει όλο και πιο τραγικά αδιέξοδα. Ο κλάδος των καθηγητών έμεινε με την πικρή γεύση μιας απεργίας που εξαγγέλθηκε χωρίς να έχει τους όρους (ή έστω το σχέδιο) για να αντιταχθεί στην επιστράτευση. Οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ έδωσαν για άλλη μια φορά «χείρα βοηθείας» στην κυβέρνηση, στα μνημόνια και στην κοινωνική καταστροφή.
Αν αφήσουμε κατά μέρος τις συνδικαλιστικές αλληλοκαταγγελίες και κραυγές, είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε συμπερασματικά για μια πολύ πυκνή σε γεγονότα εβδομάδα.
Και το πρώτο συμπέρασμα είναι αναμφισβήτητα ότι ο κλάδος των καθηγητών, μολονότι διαισθανόταν πως με την επιστράτευση δεν θα μπορεί να γίνει απεργία, πήρε μαζικά μέρος στις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ θέλοντας έτσι να στείλει μήνυμα της διαθεσιμότητάς του, της αγωνίας ότι πρέπει κάτι να γίνει, αλλά και μήνυμα οργής απέναντι στην επιστράτευση. Έτσι πρέπει να ερμηνευθεί και η μαζική υπερψήφιση της πρότασης της ΟΛΜΕ για απεργία εν μέσω εξετάσεων: κυρίως ως καταδίκη της προληπτικής επιστράτευσης και ως έκφραση αξιοπρέπειας απέναντι στην πρακτική της κυβέρνησης της καταστροφής – και πολύ λιγότερο ως αναμέτρηση που είχε όρους νίκης.

Τι κρατάει τον Έλληνα στον καναπέ;

Γραμμένο από Στέλιος Ελληνιάδης Δευτέρα, 20 Μάιος 2013 12:07

Δημιουργούν ένα κλίμα ευφορίας, ότι η κατάσταση εξελίσσεται ομαλώς.

Δήθεν ευφορίας. Ενώ η κατάσταση σε όλα τα επίπεδα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Κόβουνε χέρια και πόδια, και κομπορρημονούν επειδή ο ακρωτηριασμένος δεν πέθανε, αλλά ζει σακατεμένος.
Και καλά, αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης και Σια εξυπηρετούν τα μεγάλα αφεντικά του εσωτερικού και του εξωτερικού κι έτσι παραμένουν στην εξουσία. Ο ακρωτηριασμένος, όμως; Τι συμβαίνει με τον ακρωτηριασμένο; Πώς πείθεται ότι του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια για το καλό του, ενώ τα δικά τους μέλη παραμένουν ακέραια στη θέση τους; Πώς ανέχεται παθητικά τον ακρωτηριασμό του; Ποιο είναι το αναισθητικό που του δίνουν για να τον κρατούν σε καταστολή, την ώρα, που ακόμα κι αν δεν έχουν φτάσει να του κόψουν τα άκρα, τον έχουν δέσει στην καρέκλα του, τον έχουν φιμώσει και του αδειάζουν το σπίτι;

Φόβος
Ο φόβος για τα ακόμα χειρότερα, με τα οποία τον απειλούν εάν δεν καθήσει να τον ληστέψουν, τον παραλύει. Όποιος έχει μπει σε θάλαμο βασανιστηρίων, το καταλαβαίνει αυτό. Όσο κι αν πονάς με τις μπουνιές, δεν είναι το ίδιο πράγμα να σου βγάζουν με πένσα τα νύχια ή να σου κάνουν ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα. Αυτό υπονοούν οι επιδρομείς. Φόβος και τρόμος που καλλιεργείται και ενισχύεται από την παραπληροφόρηση και διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.

Συνενοχή
Μαζί τα φάγαμε. Εντάξει, εμείς τρώγαμε τον περίδρομο, λένε οι Πάγκαλοι, αλλά κι εσείς τρώγατε καλύτερα από αυτούς που πεινάνε στην Αφρική. Εμείς χτίζαμε παράνομα το Mall στο Μαρούσι, για παράδειγμα, αλλά αφήναμε κι εσάς να κλείσετε τον ημιυπαίθριο. Εμείς μοιραζόμασταν τις μίζες των εκατομμυρίων ευρώ -100 εκατ. είναι οι μίζες που μοίρασε μόνο η Siemens στους πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., και στα στελέχη του ΟΤΕ- αλλά κι εσείς παίρνατε το φακελάκι σας στο νοσοκομείο, στην εφορία και την πολεοδομία. Κι εσείς γλείφατε για ένα διορισμό. Γι’ αυτό, τώρα, μόκο.

ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΛΜΕ: ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΥ

Η κυβέρνηση Σαμαρά ακολουθεί γραμμή κοινωνικά «αστραπιαίου πολέμου»: στη βάση των μνημονιακών δεσμεύσεων των ελλήνων καπιταλιστών προς τους διεθνείς δανειστές, απειλεί σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να ξεθεμελιώσει το δημόσιο σχολείο, το δημόσιο νοσοκομείο, να καταστήσει πεδία ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας κρίσιμα αγαθά και υπηρεσίες όπως η ενέργεια και το νερό.

Μετά τη λαί­λα­πα των προη­γού­με­νων μνη­μο­νια­κών χρό­νων –με τις με­γά­λες ερ­γα­τι­κές-λαϊ­κές απώ­λειες στους μι­σθούς, τις συ­ντά­ξεις, τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις– η ση­με­ρι­νή πο­λι­τι­κή της τρι­κομ­μα­τι­κής δεν μπο­ρεί να επι­βλη­θεί με ει­ρη­νι­κό-κοι­νο­βου­λευ­τι­κό τρόπο. Όχι τυ­χαία, ο Σα­μα­ράς χρειά­στη­κε τέσ­σε­ρεις επι­στρα­τεύ­σεις απερ­γών (ΟΤΑ, λι­με­νι­κοί, μετρό, κα­θη­γη­τές) μέσα σε ελά­χι­στους μήνες (όταν στα 30 χρό­νια της με­τα­πο­λί­τευ­σης έχουν γίνει συ­νο­λι­κά 11).

Αυ­ταρ­χι­σμός

Η μέ­θο­δος της επι­στρά­τευ­σης των απερ­γών είναι τμήμα της γε­νι­κό­τε­ρης αυ­ταρ­χι­κής στρο­φής, του πε­ριο­ρι­σμού των δη­μο­κρα­τι­κών δι­καιω­μά­των που ενέ­χει η τε­ρά­στια επί­θε­ση στα κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα. Οι κυ­βερ­νή­σεις της μνη­μο­νια­κής επο­χής είναι υπο­χρε­ω­μέ­νες να κα­τα­φεύ­γουν στο «μα­στί­γιο», γιατί οι κα­πι­τα­λι­στές δεν έχουν πε­ρι­θώ­ρια και δεν προ­τί­θε­νται να κα­τα­φύ­γουν στο «κα­ρό­το», στις τα­κτι­κές κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου, που χα­ρα­κτή­ρι­ζαν κυ­ρί­ως την προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο, με στόχο την ορ­γά­νω­ση συ­ναι­νέ­σε­ων.

Το συ­μπέ­ρα­σμα της πα­ρα­πά­νω δια­πί­στω­σης είναι ότι οι ερ­γα­τι­κές-λαϊ­κές νίκες, η επί­τευ­ξη ακόμα και με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κών-αμυ­ντι­κών στό­χων με­γά­λων τμη­μά­των των μαζών, είναι στό­χοι άμεσα συν­δε­δε­μέ­νοι με το κα­θή­κον της ανα­τρο­πής της κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά και, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, της ανα­τρο­πής των μνη­μο­νί­ων.

Υπάρ­χει όμως και ένα δεύ­τε­ρο συ­μπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει. Η κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη από την πο­λι­τι­κή της να έρ­χε­ται δια­δο­χι­κά αντι­μέ­τω­πη με με­γά­λους κοι­νω­νι­κούς χώ­ρους, που θα μπαί­νουν σε κί­νη­ση, ανα­με­τρώ­ντας τις δυ­νά­μεις και τις συμ­μα­χί­ες τους σε σύ­γκρι­ση με το κα­θή­κον να ανα­τρέ­ψουν την κυ­βέρ­νη­ση. Αυτό έγινε χθες με την ΟΛΜΕ, αυτό θα γίνει πι­θα­νό­τα­τα αύριο με τα νο­σο­κο­μεία ή με τη ΔΕΗ…

Δεν είναι πρώτη φορά στην ιστο­ρία. Όλες οι κυ­βερ­νή­σεις του «μα­στί­γιου» ενά­ντια στην κοι­νω­νία έπε­σαν στην πρό­σφα­τη ελ­λη­νι­κή ιστο­ρία με αυτόν ακρι­βώς τον τρόπο. Η μοίρα της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη κρί­θη­κε στα αμα­ξο­στά­σια της ΕΑΣ, η μοίρα του Ση­μί­τη κρί­θη­κε στους δρό­μους των τε­ρά­στιων δια­δη­λώ­σε­ων για το ασφα­λι­στι­κό της επο­χής Γιαν­νί­τση.

Πο­λι­τι­κός αγώ­νας

Η αί­σθη­ση ότι ο αγώ­νας στις μέρες μας δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε συν­δι­κα­λι­στι­κά όρια, αλλά είναι πλα­τύς πο­λι­τι­κός αγώ­νας, είναι απο­λύ­τως δι­καιο­λο­γη­μέ­νη. Ο ίδιος ο κό­σμος εκτι­μά ότι πρέ­πει να ανα­τρέ­ψει την τρι­κομ­μα­τι­κή, να ανα­τρέ­ψει τα μνη­μό­νια και αυτό συν­δέ­ε­ται άμεσα με την προ­ο­πτι­κή μιας κυ­βέρ­νη­σης της Αρι­στε­ράς.

Ναόμι Κλάιν: Ο μεγαλύτερος φόβος του συστήματος είναι η αντίσταση

H Ναόμι Κλάιν, ακτιβίστρια και συγγραφέας του διάσημου «Δόγματος του Σοκ» στο πλαίσιο επίσκεψής της στην Αθήνα παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον Στέλιο Κούλογλου. Η συγγραφέας και δημοσιογράφος ανέφερε ότι υπό την επήρεια του σοκ οι χώρες που το βιώνουν χάνουν την εθνική τους κυριαρχία, κάτι που όπως σχολιάζει συνέβη και στην Ελλάδα. Επεσήμανε ότι στις μέρες μας οι κυβερνήσεις έχουν γίνει οι λομπίστες των πολυεθνικών, ενώ χαρακτήρισε παράλογη την πρόθεση της κυβέρνησης να πουλήσει κάθε επικερδή επιχείρηση σε περίοδο ύφεσης, όταν είναι βέβαιο ότι οι συμφωνίες θα είναι οι χειρότερες που θα μπορούσε κάθε χώρα να πετύχει. Υπογράμμισε τέλος ότι ο ευρωπαϊκός νότος θα πρέπει να συγκροτήσει κοινό μέτωπο απέναντι στους δανειστές.

Σ.Κ.: Αν ξαναγράφετε το Δόγμα του Σοκ, θα είχατε ειδικό κεφάλαιο για την ελληνική περίπτωση;
Ν.Κ.: Θα υπήρχε ένα ειδικό κεφάλαιο για την Ελλάδα, ίσως όλο για τον ευρωπαϊκό νότο. Αλλά ο στόχος μου δεν ήταν το βιβλίο απλώς να καταγράψει την ιστορία  αλλά να γίνει ένα εργαλείο ώστε να μπορέσουμε να προβλέψουμε το επόμενο σοκ. Έτσι άλλωστε τελειώνει και το βιβλίο : «Πότε θα δούμε το επόμενο σοκ;». Έχουμε ένα οικονομικό μοντέλο που δημιουργεί από μόνο του κρίσεις .  Εάν έγραφα λοιπόν ένα βιβλίο τώρα θα ήταν για την Ελλάδα.  Η κρίση εδώ χρησιμοποιήθηκε για να λεηλατήσουν την χώρα και να καταστρέψουν τα κοινωνικά κινήματα και τις κοινωνικές κατακτήσεις.

Αφιερωμένο στους υπουργοϋς "παιδείας" (βίντεο)

(βίντεο)

Ένας 9χρονος ξεσηκώνει την εκπαιδευτική κοινότητα στο Σικάγο 

Σχετικά με την απόφαση του Δημάρχου για κλείσιμο 53 σχολείων της πόλης

Ο Αζέαν Τζόνσον είναι μόλις 9 ετών και ξεσήκωσε το Σικάγο, μιλώντας σε δημόσια διαμαρτυρία για την απόφαση του δημάρχου να προχωρήσει στο κλείσιμο 53 σχολείων, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το δικό του. Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία, ο κόσμος τον χειροκρότησε θερμά, με αρκετούς να δηλώνουν ότι στο μέλλον θα τον ψηφίσουν για Δήμαρχο.

ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ - Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ - Μ.ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

Μεταφορτώθηκε στις 5 Οκτ 2011

(Otan xtuphseis duo fores - Maria Dhmhtriadh,Maria Faradourh)
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη & Μαρία Δημητριάδη ( Ντουέτο )
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ: ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΛΕΙΝΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(70 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ)

Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
γυναίκες και άνδρες με όπλα στους ώμους
στο τίμιο λάβαρο πάντα πιστοί
στη σάλπιγγα πλάι που μας προσκαλεί

Όταν χτυπήσεις δυο φορές
ύστερα τρεις και πάλι δυο
Αλέξανδρέ μου
Θα 'ρθω για να σ' ανοίξω
Θα σου 'χω φαγητό ζεστό
Θα σου 'χω ρούχο καθαρό
Γωνιά για να σε κρύψω

Χαμός από κόσμο στην Ιερισσό για τη συναυλία ενάντια στα μεταλλεία χρυσού(ΒΙΝΤΕΟ)

Saturday, 25 May 2013 21:45

Εδώ και λίγη ώρα έχει ξεκινήσει η μεγάλη συναυλία ενάντια στις εξορύξεις χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής. Πλήθος κόσμου από διάφορες περιοχές της Β. Ελλάδας και όχι μόνο βρίσκονται σήμερα στην πλατεία της Ιερισσού. Οι προετοιμασίες έχουν ξεκινήσει από το πρωί, ενώ από νωρίς το απόγευμα κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στην πλατεία. Αυτή την ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες το πλήθος που έδωσε το παρόν στη συναυλία για μια εξόρυξη που "δεν θα γίνει ποτέ" είναι τεράστιο. Δείτε βίντεο λίγο πριν την έναρξη της συναυλίας.

OXI ΠΕΡΙ, ΑΛΛΑ ΥΠΕΡ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Toυ ΣΤΑΘΗ*
Οταν ένα αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ φθάνει σε ένα κορυφαίο σημείο εκλογικής απήχησης, περίπου ανάλογο με το ποσοστό των αριστερών σε μια κοινωνία συν εκείνων που έχουν αρχίσει να προσδοκούν στην Αριστερά, δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά του. Ο πρώτος είναι να επιμείνει στη ριζοσπαστική πολιτική πρόταση, που ήδη έτυχε της επιδοκιμασίας των αριστερών και πλέον ενδιαφέρει και όσους άλλους έτειναν ευήκοον ους στην πολιτική του, με
σκοπό να διευρύνει ακόμα περισσότερο την επιρροή και την απήχησή του, πάντα στη βάση του ριζοσπαστικού αριστερού του προγράμματος.
Η διαδικασία αυτή είναι ζείδωρος. Διότι α) κατά τη διάρκειά της το πρόγραμμα μπορεί να εμπλουτίζεται, να ανανεώνεται και να διορθώνεται, με συμμετοχή πλέον του λαού κι εν γνώσει του εκλογικού σώματος. Και β) αν το πρόγραμμα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και τις ανάγκες που έρχεται να θεραπεύσει ο ριζοσπαστισμός του, τότε ούτε ουτοπικός, ούτε επικίνδυνος θα φαίνεται στα μάτια όλο και περισσότερων πολιτών, αλλά αντιθέτως θα επιβεβαιώνεται ως χρήσιμος, εφικτός και αποτελεσματικός.

Διότι δεν θα πρόκειται για έναν ιδεοληπτικό κι επινοημένον ριζοσπαστισμό, αλλά για μίαν πολιτική ικανή να λύσει τα προβλήματα που τη γέννησαν. Και όχι μόνον, αλλά να περάσει στη συνέχεια σε ένα ανώτερο επίπεδο, όχι μόνον προσπαθώντας να αποτρέψει την καταστροφή, αλλά προσέτι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την πρόοδο.

Ο δεύτερος δρόμος είναι το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα να εκτιμήσει ότι άγγιξε το πεπερασμένο του αριστερού ακροατηρίου μέσα στην κοινωνία και, για να πείσει το υπόλοιπον, κεντρώους, δεξιούς ή ό,τι άλλο, θα πρέπει πλέον να στρογγυλέψει τα πράγματα, να τους μιλήσει τη «γλώσσα τους» ώστε να τους «κερδίσει». Είναι ένα σημείο καμπής,

στο οποίον τα αριστερά ριζοσπαστικά κόμματα χάνουν το παιγνίδι. Και μετά τον εαυτόν τους.

Διότι, αντί να πείσουν τον κεντρώο ή τον δεξιό για το ορθόν και το αναγκαίον της αριστερής πρότασης, αρχίζουν να κολακεύουν, έστω κι εμμέσως, όλες εκείνες τις προγενέστερες επιλογές του που οδήγησαν στο αδιέξοδο. Αντί δηλαδή να προκριθεί το γόνιμο σοκ προς τον πολίτη με τις όποιες (πολλές, αν το πρόγραμμά σου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα) πιθανότητες σύμπλευσης προς το χρη δραν, «πας με τα νερά του» -αγαπησιάρικα μεν, ατελέσφορα δε- και βαλτώνεις.