'' Να σταθώ στα πόδια μου '' Λεωνίδας Μπαλάφας - Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης (official video)

Στίχοι: Λεωνίδας Μπαλάφας. Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας – Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης. Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης Παραγωγή Indigo View 2015 https://www.youtube.com/watch?v=AufQINNTbNc

Σάββατο 21 Μαΐου 2016

ΤΣΙΠΡΑΣ, ΕΚΑΣ, ΚΑΤΑΝΤΙΑ…

(Παρ. 20/5/16 – 10:00)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
«Η νέα Κυβέρνηση φέρνει μαζί της μια νέα αντίληψη (…). Καμία, λοιπόν, αύξηση ορίων ηλικίας, καμία μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων! Διατηρούμε τον δημόσιο αναδιανεμητικό καθολικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης (…). Πρώτο μέτρο για τη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων η επαναχορήγηση δέκατης τρίτης σύνταξης (…)».
Πρόκειται για αποσπάσματα από τις προγραμματικές δηλώσεις Τσίπρα, τον Φλεβάρη του 2015.
Πάμε τώρα παρακάτω. Ο,τι θα δείτε και θα ακούσετε είναι από συνεδρίαση της Βουλής, τέτοιες μέρες, πριν από ένα χρόνο.
Ήταν 5 Ιουνίου 2015, όταν ο κ.Τσίπρας συγκάλεσε την Ολομέλεια για να πληροφορήσει την εθνική αντιπροσωπεία για την εξέλιξη της… διαπραγμάτευσης.
Ήταν σε εκείνη ακριβώς συνεδρίαση που ακούστηκε η… ηρωική και πασίγνωστη φράση του κ.Τσίπρα ότι «αυτή η Βουλή και αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να ψηφίσει νέο Μνημόνιο»…
Όμως, λίγο νωρίτερα, ο κ.Τσίπρας είχε πει και κάτι ακόμα, την «βαρύτητα» του οποίου μπορούμε πλέον να αποτιμήσουμε σήμερα με απόλυτη ακρίβεια.
Συγκεκριμένα, ο κ.Τσίπρας, παριστάνοντας τον κυματοθραύστη των πιέσεων της τρόικας και στρώνοντας το χαλί για την επερχόμενη εξαπάτηση του δημοψηφίσματος, είχε τότε αναρωτηθεί:
«(…) θα μπορούσε να βρεθεί Έλληνας βουλευτής που θα ψηφίσει σε αυτή εδώ την αίθουσα την κατάργηση του ΕΚΑΣ δηλαδή του μικρού αυτού επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους»;…
Απολαύστε τον:
Ε, λοιπόν, η απορία του κ.Τσίπρα, λύθηκε.
Ναι, υπάρχουν βουλευτές που μπορούν ψηφίσουν την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Είναι οι δικοί του βουλευτές!

"Εγκληματίες κατά της χώρας και του λαού" και "ξεφτιλισμένοι" οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με πρώην συντρόφους τους.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016 | 11:29 μ.μ.

 Αν δεν ήταν τόσο εξουσιαστικά πολιτικά καθάρματα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να ντρέπονται διαβάζοντας τα όσα τους αποδίδουν πρώην συνάδελφοι τους. Αλήθεια πώς θα αισθάνονται όταν διαβάζουν κείμενο του πρώην βουλευτή Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ Θανάση Πετράκου να τους αποδίδει ότι εγκληματούν «κατά της χώρας και του λαού  ψηφίζοντας  το ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας»;   

Πώς να νιώθουν άραγε, οι κυβερνητικοί βουλευτές, όταν βλέπουν δημόσια παρέμβαση από τον πρώην σύντροφο τους, με τον οποίο βρισκόταν στα διπλανά κοινοβουλευτικά έδρανα, Δημήτρη Κοδέλα να τους χαρακτηρίζει «ξεφτιλισμένους»;

Να τι έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, ο προερχόμενος από την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, πρώην βουλευτής Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Κοδέλας:

Το Υπερταμείο των Δανειστών στο οποίο μεταβιβάζονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους, η ανέλεγκτη και ανεξέλεγκτη "Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων" και ο "κόφτης", εδραιώνουν την ύπαρξη ενός μόνιμου τροϊκανού παρακράτους/υπερκράτους, ακρωτηριάζοντας οποιαδήποτε έννοια Δημοκρατίας και Λαϊκής Κυριαρχίας και υποβιβάζοντας την χώρα σε υβριδική Αποικία των Δανειστών.
Όποιος τα διαβάσει θα φρίξει.
Το όνειρο του πιο ακραίου νεοφιλελεύθερου και αποικιοκράτη, το υπερβαίνει αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα.
Και οι ξεφτιλισμένοι θα το ψηφίσουν...
 
 http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/05/blog-post_686.html

Ν. Μπογιόπουλος: Το σύστημα της πλουτοκρατίας πάντα χρειάζεται την γιαλαντζί αριστερά (Ηχητικό)

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016 | 10:59 μ.μ.

Πιθανόν να μην μπορούσε να υπάρξει καλύτερος σχολιασμός απ’ αυτόν που ακούμε στο ηχητικό που παραθέτουμε. . Προέρχεται από τον Νίκο Μπογιόπουλο και εστιάζεται  στο γεγονός ότι η «αριστερή» κυβέρνηση πραγματοποιεί αυτό που ούτε στα πιο «τρελά της όνειρα» είχε φανταστεί η δεξιά παράταξη.  Να ιδιωτικοποιηθούν –να ξεπουληθούν καλύτερα- δηλαδή, όσες δομές του κράτους που μέχρι σήμερα δεν είχαν περάσει στα χέρια πλουτοκρατών. Και παράλληλα να εξαπολυθεί μια τέτοια νέα φοροκαταιγίδα στα λαϊκά στρώματα που παρόμοια της πιθανόν να μην υπήρχε στην χώρα μας ούτε επί Τουρκοκρατίας.

«Το σύστημα της πλουτοκρατίας πάντα χρειαζόταν και πάντα  θα χρειάζεται τους γιαλαντζί  αριστερούς, τους δημαγωγούς, πολιτικούς απατεώνες τάχα μου αριστερούς», ακούμε να μας λέει ο δημοσιογράφος στην ραδιοφωνική του εκπομπή. Μια τέτοια δήθεν αριστερά κάνει την βρόμικη δουλειά εξυπηρετώντας το καπιταλιστικό σύστημα κάτι που  πιθανώς δεν μπορούσε να κάνει τόσο εύκολα η συντηρητική παράταξη.

Ν.Δ και Σύριζα είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, εκτίμησε ο Ν. Μπογιόπουλος συμπληρώνοντας: «Δεν υπάρχει αριστερά η οποία διαπραγματεύεται με  κατσαπλιάδες. Δεν υπάρχει αριστερά η οποία κουβεντιάζει με τους γύπες. Διότι εκείνη η αριστερά που καμώνεται την αριστερά και διαπραγματεύεται και προφανώς ηττάται διότι διαπραγματεύεται με τις τίγρεις, δεν κάνει διαχείριση του καπιταλισμού, είναι ο καπιταλισμός που την διαχειρίζεται».  

«Μα τί θέλετε επιτέλους; Να πέσει η κυβέρνηση και να 'ρθει ο Κούλης»;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016 | 4:35 μ.μ.

 Της Τ.Γ.

«Φίλε» συριζαίε! Σε κάθε σουλάτσο στη μικρή επαρχιακή μου πόλη, αναπόφευκτα σε συναντώ, και μοιραία η συζήτηση στρέφεται στην πολιτική!
Τα ψυχικά μου όμως αποθέματα δεν είναι ανεξάντλητα, και η ευγένεια μου δοκιμάζεται στο συναπάντημα σου, γι’ αυτό θα σου γράψω δυο λόγια, απάντηση στα πάμπολλα "επιχειρήματα" σου, που συνοψίζονται στο εξης ένα: «Μα τί θέλετε επιτέλους; Να πέσει η κυβέρνηση και να 'ρθει ο Κούλης»;

Κούλης ο νέος "μπαμπούλας'' κατά Συριζαίους''!

Οχι. ''σύντροφοι''! Δεν μας φοβίζει η Δεξιά! Ο εχθρός είναι ορατός, γνωριζόμαστε, και χρόνια τώρα στεκόμαστε απέναντι και αναμετριόμαστε!
Τρόμο προκαλούν οι νέοι εξουσιολάγνοι, που κρυμμένοι πίσω από προσωπεία ''αριστεροσύνης'' , βαδίζουν σε εφιαλτικά αντιλαϊκά μονοπάτια!

Ανελέητα ''σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν'' όχι μόνο αφαιρώντας το ΕΚΑΣ, και τα ρινίσματα αξιοπρέπειας από τους χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά απαιτώντας και την αναδρομική επιστροφή του!

Τρεμούλα στη ψυχή, η σκέψη της μάνας, που με μειωμένο από την αύξηση του ΦΠΑ το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα θα ψάξει τρόπους να χορτάσει την πείνα των παιδιών της!

ΔΙΝΗ ΔΕΙΝΩΝ, OΔΥΝΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

(Τετ. 18/5/16 – 08:20)
Του ΣΤΑΘΗ*
Στις ΗΠΑ, το σύνολο των νοικοκυριών γίνεται, απ’ όταν άρχισε ο τρέχων αιώνας, όλο και φτωχότερο. Στις Φιλιππίνες, τις εκλογές κερδίζει ένας δημαγωγός που διακηρύσσει ότι οι αστυνομικοί (όχι μόνον μπορούν αλλά) πρέπει να πυροβολούν στο ψαχνό. Στην Αυστρία, η Ακροδεξιά είναι για όλο και πιο πολλούς πολίτες ένας πάγκος με τουλίπες που ως διά μαγείας μοσχοβολούν κιόλας. Στη Γαλλία, αστυνομικοί επισκέπτονται προληπτικώς στα σπίτια τους πολίτες-υπόπτους για συμμετοχή σε διαδηλώσεις και τους θέτουν σε κατ’ οίκον περιορισμό (προσεχώς Βαστίλη). Στην Ελλάδα, η δικτατορία των μνημονίων υπηρετείται από αριστερούς - έστω κατά δήλωσίν τους αριστερούς. Στη Λιβύη, όπου η Αραβική Ανοιξη οδήγησε στην αλληλοσφαγή των φυλάρχων, αναμένεται η πρώτη από κοινού αποικιοκρατική απόβαση-επέμβαση τόσο πολλών λευκών δυνάμεων μαζί, όσες ήταν κι όταν επενέβησαν στην Κίνα (συν η Ιαπωνία) το 1901. Στην Ιρλανδία, ο καπιταλισμός αναπτύσσεται με θαυμαστούς ρυθμούς, αφού ξεπάτωσε πρώτα την κοινωνία και κατέστησε την εργασία εταίρα στα χέρια του αφέντη. Στην Τουρκία, όλο το δημοκρατικό τόξο, από τους λάιτ ισλαμιστές (όπως αισθάνεται η Δύση για τους νεο-οθωμανούς) έως τους κεμαλιστές και τους εθνικιστές, προσπαθεί να βγάλει από τη νομιμότητα τους Κούρδους και τους αριστερούς βουλευτές, ώστε στη συνέχεια να βγάλει απ’ τη μέση όσους προγραμμένους κι όσους κολασμένους γουστάρει. Στην Πολωνία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, στήνουν βαλλιστικά συστήματα που περικυκλώνουν τη Ρωσία, ενώ στην Ουκρανία και τις Βαλτικές Δημοκρατίες ο νεοναζισμός κάνει πάρτυ. Θα μπορούσα να συνεχίσω
επί μακρόν, περιγράφοντας όχι σημάδια και οιωνούς, αλλά φάσεις και στιγμιότυπα μιας διαδικασίας που εξελίσσεται στην Ευρώπη και τον κόσμο, οδηγώντας την ανθρωπότητα  στο τελικό στάδιο της παγκοσμιοποίησης που χαρακτηρίζεται από την τυραννία των τραπεζών και των πολυεθνικών, από την πολιτική ολιγαρχία που στηρίζεται στην καταστολή των πολιτικών δικαιωμάτων και στον εκφασισμό των δημοκρατιών, από την υποδούλωση και την αποβλάκωση των λαών, από την αναβίωση του φασισμού, την έξαρση του ρατσισμού, την υποβάθμιση των εθνών και από τη διάλυση κάθε κυττάρου κοινοτισμού μέσα στις κοινωνίες.
Στις ΗΠΑ, τον κ. Ομπάμα (έναν ανθυποΚλίντον, που με τη σειρά του υπήρξε ένας ανθυποΚένεντυ και πάει λέγοντας) διαδέχεται ένας Τραμπ ή μία Χίλαρυ, χωρίς ουδείς να γνωρίζει τι είναι χειρότερο. Στη Ρωσία, ο μεγαλορωσισμός και ο τσαρισμός περνούν ημέρες δόξας, στη Μεσοποταμία έχει στείλει «ο Θεός των κατώτερων παιδιών» το Χαλιφάτο να την κάνει αγρόν του Κεραμέως, ενώ παντού στον πλανήτη η αντιτρομοκρατία σφάζει όσα δεν μαχαιρώνει η τρομοκρατία. Και οι άνθρωποι;
Οπως εδώ. Υπό το καθεστώς του σοκ και του δέους. Της προπαγάνδας και της εξαπάτησης. Γερμανοί λουφαγμένοι στην ατζέντα Σρέντερ, Ιταλοί αλλού ντ’ αλλού, Βρετανοί στη συνήθη μιζέρια στην οποία ζει η εργατική τάξη από την εποχή της Θάτσερ κι όλοι μαζί σε μια φθορά και μια παρακμή υπό ένα καθεστώς οικονομικής τρομοκρατίας αλλά και κοινωνικού (ου μην και εθνικιστικού) αυτοματισμού.

Από τα πανηγύρια ως το πλιάτσικο, πόση είναι η απόσταση;


image002Πηγή: Ρούντι Ρινάλντι – «Δρόμος της Αριστεράς»
Θλιβερές διαπιστώσεις για την κυβερνητική χρεοκοπία
Διαπίστωση πρώτη: Όταν ακούμε πανηγυρισμούς από κυβερνήσεις και πολιτικούς του συστήματος, κρατάμε μικρό καλάθι. Κάποτε υπήρχαν πιο ισχυρά θέματα που συνοδεύονταν από θριαμβικές ιαχές όπως η είσοδος στο ευρώ (Σημίτης) οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 (σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος). Στη μνημονιακή εποχή πανηγυρίζεται η δόση, η «διαπραγμάτευση» (20 Φλεβάρη 2015), η «αξιολόγηση» (που ακόμα δεν έχει κλείσει) η δήλωση κάποιου παράγοντα που την ερμηνεύουμε όπως θέλουμε.
Η κυβέρνηση και ο Τσίπρας (με τον συνέταιρο Καμμένο) πανηγυρίζουν την περίπου «έξοδο από τα μνημόνια». Γιατί, έτσι τα σκίζουν αυτοί.
Διαπίστωση δεύτερη: Κολυμπάμε μέσα στο ψέμα που έχει γίνει επικοινωνιακός «θεσμός». Μάλιστα, το θράσος μεγαλώνει όταν το ψέμα, η κοροϊδία του λαού, οι κωλοτούμπες, συνοδεύονται από πανηγυρισμούς (που ξεφτίζουν γρήγορα) και το άσπρο βαφτίζεται μαύρο κατά περίσταση.
Ο κυνισμός της κυπριακής παροιμίας «είπα ξείπα, την παρόλα μου τη χέζω» αγγίζει την κορύφωση: αφού ο κόσμος τα ‘χει τούμπανο, οι κυβερνητικοί περνούν στην επίθεση. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από το ότι λέμε ψέματα, ποτέ δεν είπαμε ψέματα. Αυταπάτες είχαμε, ψέματα δεν είπαμε» .
Η βιασύνη να μετακινηθούν από τη θέση του κατηγορούμενου στη θέση του κατήγορου, δεν είναι παρά η συνομολόγηση της ενοχής τους, παρ’ όλο που την απεκδύονται με θόρυβο.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε -προφανώς ψευδόμενος- ότι οι βάσεις φεύγουν (ενώ αυτές έμεναν) τύλιγε όμως το ψέμα σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο με στρώματα και τάξεις της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα, το ψέμα, πάνω στα ερείπια και το κουφάρι της κοινωνίας, δημιουργεί θυμό και οργή, ακόμα κι όταν δεν βρίσκουν τρόπο να εκφραστούν.

Η ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΜΕΤΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ

(Πέμ. 19/5/16 – 08:41)
Του ΣΤΑΘΗ*
Θα ψηφίσουν τον Κόφτη οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στη Βουλή; Βεβαίως! Είτε φόρα παρτίδα, εν Μέση Οδώ και ντάλα μεσημέρι, είτε νύχτα, νύκτωρ και στη ζούλα, θα την υπερψηφίσουν. Είτε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, είτε με κάποια τροπολογία,
οι μεταλλαγμένοι του κ. Τσίπρα θα υπερψηφίσουν την Ανωτέρα Βία, μπροστά στην οποία οι άνθρωποι δεν (πρέπει να) μπορούν να κάνουν αλλιώς. Τώρα, αν ο δήμιος,
ο χειριστής του Κόφτη, θα ’ναι Βησιγότθος ή Ρωμιός, ποσώς! Η «Αυγή» πάντως έσπευσε να πανηγυρίσει ότι θα ’ναι Ρωμιός! Ραγιάς, Γραικύλος, Γραισκύλος. Σπολάτι και εις πολλά τα έτη. Η Κομαντατούρ πάντως
επιμένει ο Κόφτης να ’ναι Οστρογότθος, Ούνος, Βάνδαλος, κάτι που φέρνει σε δύσκολη θέση τους 53 και τους 153 που θα προτιμούσαν ο δήμιος να είναι υπομείων, τρέσσας, χατζατζάρης - δικός μας άνθρωπος δηλαδή.
Βεβαίως οι 53, οι 153, η κυβέρνηση Τσίπρα-Παππά-Τζάκρη και οι λοιποί Μηδίσαντες διαβεβαιώνουν το Πανελλήνιο ότι ο Κόφτης δεν θα δουλέψει ποτέ. Οτι δεν θα χρειασθεί. Οτι απλώς για μια ιδέα πρόκειται, στην οποίαν πρέπει να συνηθίσουμε. Αλλωστε, τι ήταν τα Καυδιανά Δίκρανα; μια Αψίδα του Θριάμβου ήταν, κάτω απ’ την οποίαν περνούσαν και πανηγύριζαν οι vae victis ηττημένοι. Αυτά
λένε οι ανθρωποφύλακες των ηττημένων και δεν ορρωδούν. Δεν τους πιάνει ούτε φρίκη, ούτε τεταρταίος πυρετός, όταν ζητούν πίσω το ΕΚΑΣ από τους φτωχότερους των φτωχών. Ποια τέρατα αναλγησίας μπορούν να ζητούν πίσω αναδρομικώς από τα στρουθία τα ψίχουλα; Μαζί με τον Πάγκαλο τα έφαγαν
οι κολασμένοι του δικομματισμού και των μνημονίων, και τώρα, ω εσείς αριστεροί της ελεεινής μορφής, τα ζητάτε πίσω; Ανόητοι. Μάχαιραν δίδετε, μάχαιραν θα λάβετε. Αφρονες. Τη σπάθη του Δαμοκλή έχετε κρεμάσει πάνω απ’ το κεφάλι των αδύναμων, πέλεκυς θα πέσει στο δικό σας. Εχει κάνει μεγάλη υπομονή ο κόσμος μαζί σας κι έχετε ξεφύγει. Ζητάτε πίσω του φτωχού το ψωμί και ταυτοχρόνως κοκορεύεσθε ότι του φτιάχνετε γεμιστά με τα χεράκια σας. Σατωμπριάν για τους Δυνατούς φτιάχνετε - τη χώρα στο πιάτο τούς προσφέρετε. Κορδακίζεσθε στα πάνελ (της διαπλοκής, που τώρα σας πάει με χίλια) και σας πατάνε κάτω οι θεσμοί - ποσώς! αλλά συνθλίβεται η Ελλάδα.
Ο κ. Σαμαράς υπέγραψε «δήλωση μετανοίας» στους Τυράννους λέγοντας «ουδείς αναμάρτητος», εσείς υπογράψατε «δήλωση μετανοίας» για όλα όσα είπατε στον ελληνικό λαό, από την κατάργηση των μνημονίων και το κούρεμα του χρέους έως τη διεκδίκηση των Γερμανικών Πολεμικών Επανορθώσεων. Ομως να ξέρετε: η δήλωση
μετανοίας μπροστά στους Δυνατούς δεν σηκώνει μετά μετάνοια μπροστά στον λαό. Εχετε πάρει τον δρόμο σας. Μαζί με τους υπόλοιπους μνημονιακούς. Λέτε ό,τι έλεγαν και εκείνοι, κάνετε ό,τι έκαναν κι εκείνοι, με το ίδιο success story πυρπολείτε κι εσείς τις ζωές των ανθρώπων. Ομως, καλά ο ΕΝΦΙΑ, καλά η μονιμοποίηση της έκτακτης εισφοράς, καλά (τι καλά δηλαδή, μαύρα κι άραχλα) οι περικοπές και η υπερφορολόγηση, αλλά και τα ψιχουλάκια του ΕΚΑΣ μωρέ; Το υστέρημα του υστερήματος; Από τους πατεράδες μας και τις μανάδες μας; Και καλά, μπορεί τα αφεντικά σας, Σόιμπλε και τράπεζες, να είναι φαταούλες, εσείς τι είσθε; Θεομπαίχτες; γαλήνιοι βλάκες; θεοστυγή άχθη αρούρης; τι;

Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

Να πάτε στο διάολο όλοι σας, δοσίλογοι, μαζί με την ΕΕ και τα αφεντικά σας

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016 | 4:06 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν κάτσει στην καρέκλα για τον εκλογικό νόμο; "Συνταγματικά κατοχυρωμένη απλή αναλογική ". "Κλοπή οποιοδήποτε άλλος νόμος". "Για εμάς η απλή και άδολη αναλογική είναι αξιακό θέμα". (Κι επειδή τα βίντεο μένουν δείτε εδώ, εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ)

Αφού είναι αξιακό θέμα καταλαβαίνουμε τι αξίες έχει ο ΣΦΥΡΙΖΑ και τι αξίζουν τα λόγια του."Πάγια θέση", "κόκκινη γραμμή", ροζ κορδέλες, φύκια και πράσινα άλογα. Και παραμύθι, πολύ παραμύθι. Ψέμα και υποκρισία σε βαθμό κακουργήματος.

Τι μας λένε λοιπόν τώρα; "Αν καθιερώσουμε την απλή αναλογική η χώρα δεν θα κυβερνηθεί ποτέ"! Υπουργάρα Εσωτερικών.

Ότι δηλαδή τώρα κυβερνάται η χώρα; Από ποιούς κύριε Κουρουμπλή μου; Από τους τοκογλύφους που δίνουν εντολές κι η κυβέρνηση τις εκτελεί με υπερβάλλοντα μάλιστα ζήλο; Τόσο καιρό με ενισχυμένη κυβερνούσαν και να που φτάσαμε. Χρεοκοπήσαμε, λεηλατηθήκαμε. Μένει να μας πουν ότι ήταν κι αυτό ένα "σχήμα λόγου".

Μην σκάτε σύντροφοι. Θα τη θυμηθούν πάρα πολύ γρήγορα την απλή αναλογική, όταν φτάσουν στα ποσοστά του Κουβέλη, πράγμα που θα γίνει λίαν συννόμως, έτσι όπως προκαλούν.
Άι σιχτίρ ρε λιποτάκτες, αι σιχτίρ. Τίποτε άλλο.

Τι σκέφτονται: Θέλουν να κυβερνήσουν μαζί με τη ΝΔ μετά τις επόμενες εκλογές. Αν όμως δώσουν δώρο 50 έδρες στη ΝΔ, θα αρκεστούν σε λιγότερες καρέκλες. Ξέρουν ότι τα δεκανίκια - τσόντες Ποτάμι - Λεβέντης, που κορόιδεψαν τους αφελείς, οι οποίοι τους ψήφισαν, δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή, οι ΑΝΕΛ θα εξαφανιστούν, αφού οι οπαδοί τους ήταν όλοι αντιμνημονιακοί, ποιός θα μείνει για κυβέρνηση; Ο ΣΦΥΡΙΖΑ κι η Νέα Δημοπρασία.

Ρε μπας κι ο Κούλης ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ; 17 05 , 2016 Share

kart
Τον ακούω κάθε μέρα να σκούζει ότι ο Τσίπρας κορόιδεψε τον λαό κι ότι κάνει όσα κατηγορούσε από την αντιπολίτευση. Σκούζει ο Κούλης ότι ο Τσίπρας έγινε μνημονιακός, σκούζει ότι πουλάει λιμάνια και αεροδρόμια, σκούζει για την COSCO, σκούζει για τον αγωγό ΤΑΡ, σκούζει ότι τα έκανε πλακάκια με τους δανειστές, σκούζει ότι δημιούργησε το υπερ-ΤΑΙΠΕΔ… Μα γιατί σκούζει;
Αυτή δεν είναι η πολιτική του Κούλη; Την εφαρμόζει πιστά ο Τσίπρας· πού είναι το πρόβλημα του Κούλη; Ακούς κάποιον που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ επειδή πίστεψε τον προ εξουσίας Τσίπρα και νιώθει εξαπατημένος, ακούς και τον Κούλη και δυσκολεύεσαι να βρεις τη διαφορά.
Κι έρχεται ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, να κάνει ακόμη πιο τρελά τα ήδη τρελαμένα. Με άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής»  ο αντιπρόεδρος διαμαρτύρεται (!!!) επειδή η ΝΔ δε μπόρεσε να κάνει αυτά που κάνει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή δεν της το επέτρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ από την αντιπολίτευση. Κι άντε τώρα ο κοινός νους να αντιληφθεί ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα του Κούλη, του Αδώνεως και των παρατρεχάμενών τους όπως τουτουνού
kar2
Μα γιατί δεν χαίρονται που η πολιτική τους δικαιώνεται; Γιατί δεν πανηγυρίζουν που το σχέδιό τους για τη σωτηρία της χώρας επιτέλους υλοποιείται; Γιατί δεν σηκώνουν τον Τσίπρα στους ώμους που νομιμοποίησε κάθε μνημονιακή αυθαιρεσία τους; Μα είναι απλό: Επειδή καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης.
Ο Τσίπρας ασκεί την πολιτική της ΝΔ πολύ καλύτερα απ’ ότι θα την ασκούσε η ΝΔ. Σε ποιο εκλογικό κοινό πλέον να απευθυνθούν; Οι φιλελεύθεροι μνημονιακοί βλέπουν όλες τους τις μανίες να πραγματοποιούνται. Ο Άδωνις Γεωργιάδης με άρθρο του ομολογεί ότι η ΝΔ ως κυβέρνηση ήταν ανίκανη να εφαρμόσει όσα ήθελε και επίσης είναι ανίκανη ως αντιπολίτευση να εμποδίσει τον Τσίπρα να εφαρμόσει την … κοινή τους πολιτική.
Ποιος άραγε είναι σήμερα ο χώρος που μπορεί να κινηθεί η ΝΔ; Να εμφανιστεί αίφνης ως αντιμνημονιακή; Γελοίο. Να εμφανιστεί μνημονιακότερη του ΣΥΡΙΖΑ;  Αδύνατον. Ο Κούλης των μειωμένων ικανοτήτων και της μικρής ημερομηνίας λήξης του στην ηγεσία, αυτοεγκλωβίζεται σε ψευτομάγκικα αιτήματα περί εκλογών δίχως πραγματικά να τις θέλει. Να γίνουν εκλογές, για ποιο λόγο; Ποια είναι η αντιπρόταση της ΝΔ στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν υπάρχει!
Ακόμη και η υποσχεσούλα της ΝΔ ότι δεν θα έβαζε τόσους φόρους αν ήταν κυβέρνηση (προσέξτε: δεν υπόσχεται ότι αν γίνει κυβέρνηση θα μειώσει τους φόρους που επέβαλε η σημερινή κυβέρνηση), αλλά θα μείωνε μισθούς και συντάξεις, ουσιαστικά δεν έχει καμία διαφορά από το αποτέλεσμα των επιλογών τής σημερινής κυβέρνησης. Η κυβέρνηση Τσίπρα κάνει αυτό που υπόσχεται ο ατυχής Κούλης. Μειώνει μέσω της αύξησης άμεσων και έμμεσων φόρων την πραγματική – αγοραστική αξία μισθών και συντάξεων και απλώς διατηρεί την ονομαστική αξία των μισθών και των συντάξεων. Ελάχιστη σημασία έχει ο τρόπος μείωσης του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο. Για παράδειγμα, ποια θα ήταν η διαφορά αν π.χ. ο Κούλης μείωνε μισθούς και συντάξεις κατά 200 ευρώ από το να μειώνει ο Τσίπρας σε 800 ευρώ την αγοραστική αξία των 1.000 ευρώ;

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΠΑΤΕΡΑ;

(Τρι. 17/5/16 – 11:00)  
Του ΣΤΑΘΗ*  
«Δυστυχώς η ελληνική Αριστερά συνετρίβη». Κεν Λόουτς, Βρετανός σκηνοθέτης, παλαίμαχος τροτσκιστής. Δεν συνετρίβη η ελληνική Αριστερά, προδόθηκε. Και μαζί με την Αριστερά προδόθηκε και η Ελλάδα. Καθώς και οι Ελληνες, που για τη σωτηρία της πατρίδας εμπιστεύθηκαν την Αριστερά.  
Η Αριστερά που προδόθηκε, προδόθηκε απ’ την Αριστερά που γονάτισε. Και η μόνη σχέση που έχουν πλέον με την Αριστερά αυτοί που γονάτισαν είναι να τη διασύρουν.  
Αυτός ο διασυρμός της Αριστεράς σήμερα είναι θανάσιμος για την Ελλάδα (και ωφέλιμος για την ευρωπαϊκή αντίδραση στο σύνολό της). Διότι εξομοιώνει την Αριστερά με όλες εκείνες τις δυνάμεις που ασκούν νεοφιλελεύθερη πολιτική και ταυτοχρόνως αποστερεί απ’ τους πολίτες τις ελπίδες τους. Απορφανίζει  
όλους εκείνους που ως τώρα (ακόμα και τους δεξιούς) αισθάνονταν την Αριστερά ως υπερασπιστή και πρόμαχο. Αν η Αριστερά δεν μπορεί, τότε ποιος μπορεί; Και κυρίως ποιος θα μπορέσει; Διότι οι άνθρωποι δεν αισθάνονται απογοητευμένοι από την Αριστερά για τρέχοντα, αλλά και απελπισμένοι για τα μέλλοντα. Η έκφραση «η Αριστερά θα κάνει να σηκώσει κεφάλι 50 χρόνια» (πιθανώς και η πατρίδα) είναι πλέον ευρέως διαδεδομένη.
Βεβαίως, το ερώτημα αν αυτή η πολιτική που ασκείται είναι αριστερή, ελάχιστα απασχολεί τους καταστρεφόμενους Ελληνες κι ακόμα λιγότερο τους απασχολεί η επίγνωση ότι η πολιτική που ασκεί αυτή η Αριστερά είναι μια δεξιά πολιτική. Το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Και το αποτέλεσμα είναι οι περικοπές, η υπερφορολόγηση, η αθέτηση των υποσχέσεων, το δούλεμα, οι κόφτες, η υποτέλεια, ο εξευτελισμός της πατρίδας κι όλες οι υπόλοιπες Δέκα Πληγές του Φαραώ που για μας αποτελούν τις Δέκα Εντολές της Τρόικας.  
Ο κ. Τσίπρας διασύρει σήμερα την Αριστερά συστηματικώς. Εν πρώτοις δήλωσε ότι είναι ανίκανη, «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς». Στη συνέχεια απεκδύθηκε κάθε αριστερή πολιτική, ενώ ταυτοχρόνως συνέχισε να δουλεύει τον κοσμάκη με την προοπτική των ισοδύναμων και των παράλληλων μέτρων-γεμιστών με τη ρίγανη. Τώρα ο  
κ. Τσίπρας απεκδύεται τις αυταπάτες του, στην πραγματικότητα ενοχοποιώντας όσους τον πίστεψαν. Τους οποίους κατηγορεί κι από πάνω ως συνενόχους (όταν λέει ότι δεν μας... έκρυψε... τίποτα), για να προχωρήσει ένα ακόμα βήμα στην ηθική εξαχρείωση: τη διακήρυξη του τέλους των δεινών. Χωρίς να αλλάξει τίποτα, ο κ. Τσίπρας τα άλλαξε όλα. Στην πραγματικότητα ο κ. Τσίπρας ενσωμάτωσε στο σύστημα την Αριστερά που τον ακολουθεί. Την άγει στην προοπτική και στον δρόμο που χάραξαν ο κ. Χριστοδουλάκης, ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο κ. Χαρδούβελης, ο κ. Κουβέλης κι άλλοι, μερικών εκ των οποίων η άφιξη στην επόμενη κυβέρνηση Τσίπρα είναι αναμενόμενη. Διότι, καθώς όλοι ξέρουμε, στις προηγούμενες εκλογές το νέο συνέτριψε το παλιό.  

Πέμπτη 19 Μαΐου 2016

ΟΛΑ ΤΑ «ΚΟΦΤΗ», ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΩΝΕΙ

(Τρ. 17/5/16 – 09:20)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
«Δεν πρόκειται να ενεργοποιηθεί ο κόφτης». Το διαβεβαιώνει ο κ.πρωθυπουργός. Το επανέλαβε μάλιστα δυο φορές στην συνέντευξή του στην «RealNews» της Κυριακής.
Αλλά, τότε, μήπως πρέπει να ρωτήσουμε: «Και αφού δεν πρόκειται  να ενεργοποιηθεί, τότε γιατί τον ενεργοποιεί;»...
Αφού «δεν θα ενεργοποιηθεί» τότε γιατί η κυβέρνηση τον επαναθεσμοθετεί παρά την θεσμοθέτησή του με τους νόμους των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων  (νόμοι 4063/2012 και 4270/2014);
Αφού «δε θα ενεργοποιηθεί» τότε γιατί η κυβέρνηση τον επαναθεσμοθετεί παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα τον έχει αποδεχτεί και τον έχει επικυρώσει μέσω της επικύρωσης του «Δημοσιονομικού Συμφώνου» της ΕΕ που αυτό ακριβώς προβλέπει: Τον «κόφτη»…
Τι στα αλήθεια ισχύει;
Από την μια έχουμε όσα περιγράφονται στον Κανονισμό 472/2013 της ΕΕ όπου ρητά προβλέπεται πως τα κράτη – μέλη της ΕΕ που έχουν τύχει «χρηματοδοτικής συνδρομής» τίθενται υπό καθεστώς «εποπτείας» και «ενισχυμένης επιτήρησης» έως ότου αποπληρώσουν τουλάχιστον το 75% του χρέους τους.
Με τα σημερινά ελληνικά δεδομένα αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα τελεί υπό καθεστώς «επιτήρησης» και υπό καθεστώς «κόφτη» για τα επόμενα... 50 χρόνια.
Αν, δε, προχωρήσουν στην λεγόμενη «αναδιάρθρωση» του χρέους, τότε ο «κόφτης» θα είναι το αξεσουάρ της λιτότητας για τα επόμενα 80 με 100 χρόνια!
Από την άλλη έχουμε, βέβαια, τις δηλώσεις του κ.Τσίπρα: «Δεν θα ενεργοποιηθεί ο «κόφτης»…
Και εδώ γεννάται η εξής απορία: Πόσο βαρύνουσα είναι και αυτή η δέσμευση του κ.Τσίπρα;
Επ’ αυτού, επιτρέψτε μας, να είμαστε κατηγορηματικοί: Για την βαρύτητα των δηλώσεων Τσίπρα δεν χωρούν αμφιβολίες. Δεδομένου τούτου:
Τα περί «κόφτη», που «δεν θα ενεργοποιηθεί», προέρχονται από τον ίδιο άνθρωπο που με την ίδια ειλικρίνεια που ομιλεί σήμερα περί «κόφτη», με την ίδια ειλικρίνεια ήταν που διαβεβαίωνε: «Αυτή η Βουλή δεν θα ψηφίσει νέο Μνημόνιο»...
Τα υπόλοιπα στο σκίτσο του ΚΥΡ
---000_Kyr_Koftis
*Δημοσιεύθηκε στο e-nikos.gr την Τρίτη 17 Μαΐου 2016
iskra.gr

ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΟ-ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΣ EUROVISION ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ!

(Δευτ. 16/5/16 – 9:35)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Πρώτο: Η EBU  είναι η «Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση». Είναι η  παραγωγός αυτού του σκουπιδαριού που αποκαλείται «Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision», ο οποίος και διοργανώνεται από την ομώνυμη θυγατρική εταιρεία της EBU, την «Eurovision».
Η EBU – που υποτίθεται δεν έχει καμία σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση - όπως κατάπιε αμάσητο τον βομβαρδισμό ενός μέλους της (μιλάμε για τον βομβαρδισμό της γιουγκοσλαβικής τηλεόρασης από ΕΕ και ΝΑΤΟ το 1999) έτσι καταπίνει και κάθε είδους «μαυρίλα» συντελείται στα τηλεοπτικά πράγματα των κρατών μελών της.
Για παράδειγμα, παρότι στην αρχή διαμαρτυρήθηκε για το «μαύρο» που έπεσε στην ΕΡΤ το 2013, κατόπιν έκανε ασμένως δεκτή στις τάξεις της την ΝΕΡΙΤ.
***
Δεύτερο: Ο περίφημος αυτός «θεσμός» που λέγεται «Eurovision» στην αρχή του μήνα δημοσίευσε τους κανόνες του φετινού διαγωνισμού τραγουδιού.
Σύμφωνα με τους κανόνες απαγορεύτηκε στην σημαία της Παλαιστίνης να κυματίζει στην διοργάνωση. Γιατί;
Απάντηση: Η «Eurovision» τοποθέτησε την σημαία της Παλαιστίνης στην ίδια απαγορευμένη λίστα που έχει τοποθετήσει τη σημαία των φονιάδων του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» (http://info-war.gr/%CE%B7-eurovision)...
***
Τρίτο: Σε αντίθεση με το καταστατικό της που υποτίθεται ότι απαγορεύει στον διαγωνισμό «τους στίχους, τη γλώσσα ή τις χειρονομίες πολιτικού ή παρεμφερούς χαρακτήρα», η «Eurovision» έκανε φέτος δεκτό το τραγούδι με τίτλο «1944» από την Ουκρανία βαφτίζοντάς το… «ιστορικού περιεχομένου».
Το «ιστορικού περιεχομένου» τραγούδι, αν και δεύτερο, ήρθε πρώτο. Εδώ να σημειώσουμε ότι πέρα από το ετήσιο γεωπολιτικό «αλλαξοκ…ι» που γίνεται κάθε χρόνο στην εν λόγω ψηφοφορία, στον συγκεκριμένο διαγωνισμό τον τρόπο ανάδειξης του νικητή θα τον ζήλευαν ακόμα κι αυτοί που παλιότερα έφτιαχναν στην Ελλάδα μηχανισμούς για να ψηφίζουν ακόμα και τα «δέντρα».
Πάντως το αν το τραγούδι ήταν πολιτικό ή όχι φαίνεται τόσο στις δηλώσεις της ίδιας της ερμηνεύτριας και δημιουργού του (δηλώσεις που έγιναν πριν τον διαγωνισμό στην εφημερίδα «Γκάρντιαν»), όσο και στις δηλώσεις της ίδιας αλλά και όλου του ναζιστικού απαράτ της Ουκρανίας μετά τον διαγωνισμό (http://www.protagon.gr/epikairotita/eurovision-2016-enas-thrinos-gia-tous-tatarous-stin-koryfi-tis-44341136580).
Ουδείς φυσικά από τους εκλεκτούς «ιστοριοδίφες» της «Eurovision» ένιωσε να ιδρώνει το αυτί του από αυτά.
***
Τέταρτο: Το πολιτικό μήνυμα του τραγουδιού είναι απλό: Οι καλοί Τάταροι της Κριμαίας και η κακή Σοβιετική Ένωση με τον ακόμα πιο αιμοβόρο Στάλιν (τι «νοστιμιά» θα είχε το πράγμα χωρίς Σοβιετική Ένωση και Στάλιν;) που τους εκτόπισαν το 1944 από την Κριμαία, τους δολοφόνησαν, τους ανασκολόπισαν και τους σούβλισαν…
Δώστου, λοιπόν! Οκτώ δεκαετίες μετά, επέρχεται (τραγουδιστά…) η δολοφονία, η ανασκολόπιση και το σούβλισμα, όχι των Τατάρων, αλλά της Ιστορίας.
Και τούτο μετά από ένα δημοψήφισμα προ διετίας όπου το 95% του πληθυσμού της Κριμαίας ζήτησε την προσάρτησή του στην Ρωσία ενάντια στα ναζί της Ουκρανίας.

Υπηρέτες των δανειστών, με αντάλλαγμα την καρέκλα τους!

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 15 Μαΐου 2016 | 12:38 π.μ.


Παρακάτω, επιστολή που έλαβε από Κρητικό αναγνώστη του – τον κυρ-Γιώργη- o Χρήστος Πασαλάρης και την δημοσιεύει στην στήλη του στην εφημερίδα Realnews:

«Σαν δεν ντρέπονται,  να μας πετάνε τόσο μεγάλες ψευτιές τυλιγμένες μάλιστα σε ακαταλαβίστικες φράσεις ώστε να μην καταλαβαίνουμε. Τι θα πει, ορέ, ότι στις 24 του Μάη θα πετύχουμε "ελάφρυνση του δημοσίου χρέους"; Σαν να μην ξέρουμε ποιος τις θέλει περισσότερο αυτές τις "ευκολίες πληρωμής"... Τις θέλουν οι δανειστές που κόπτονται μη και χάσουν τα λεφτά τους;

Του λόγου μου, ανατρέχω συχνά στην ιστορία, όπως ξέρεις. Και τι βλέπω; Οτι στα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας μας οι ξένοι "προστάτες" άλλο δεν κάνουν από το να μας φορτώνουν με δάνεια, για να μας έχουν στο χέρι! Ξεκίνησαν με δύο το 1824-25 που έφτασαν στην πατρίδα κατακλεμμένα. Από τότε τα δάνεια έπεφταν βροχή ως τις μέρες μας λόγω συνεχών πτωχεύσεων. Ανάσα δεν πήραμε!..

Ο ''ΚΟΦΤΗΣ'' ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

(Σαβ. 14/5/16 – 21:09)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  
Πανηγυρίζει το κείμενο της απόφασης της Ευρωομάδας της Δευτέρας: ''Ένας πρόσθετος μηχανισμός απρόοπτων καταστάσεων, ο οποίος θα νομοθετηθεί για να διασφαλίσει ότι ένα πακέτο μέτρων, συμπεριλαμβανομένων μη διακριτικών μέτρων, θα εφαρμόζεται αυτομάτως αμέσως μόλις υπάρχει αντικειμενική ένδειξη αποτυχίας επίτευξης των στόχων του ετήσιου πρωτογενούς πλεονάσματος στο πρόγραμμα (3,5% μεσοπρόθεσμα)'' αναφέρει επί λέξει. Τι σημαίνει αυτό; Πρακτικά, ότι κάθε χρόνο θα μειώνονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συνάξεις!  
Το γιατί είναι απλούστατο: Οι δανειστές έχουν συμφωνήσει με τις ελληνικές κυβερνήσεις(Γιωργάκη, Σαμαρά – Βενιζέλου και Τσίπρα) Η Ελλάδα για... δέκα (!) χρόνια να παρουσιάζει πρωτογενές πλεόνασμα του ανέφικτου ύψους του 3,5% του ΑΕΠ και στη συνέχεια, ως το 2030, να έχει πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από 3%! Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια δηλαδή συνεχώς να έχει τέτοιο εξωπραγματικό πλεόνασμα, το οποίο στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να καλυφθεί με λογιστικές απάτες οποιοδήποτε είδους, πρέπει να είναι αληθινό. Για να πετύχει πραγματικούς τέτοιους στόχους η κυβέρνηση θα πρέπει αφενός να μειώνει διαρκώς τις κοινωνικές δαπάνες οδηγώντας την ελληνική κοινωνία σε καταστάσεις ανάλογες με της κοινωνίας των... σπηλαίων και αφετέρου να μειώνει διαρκώς, σχεδόν κάθε χρόνο, τις συντάξεις και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Σχεδόν κάθε χρόνο! Θα εκμηδενίζονται δηλαδή σταδιακά μισθοί και συντάξεις και ταυτόχρονα θα αυξάνεται η φορολογία! Ο Τσίπρας συμφώνησε ήδη να αυξήσει τον ΦΠΑ από 23% που ήταν στο 24%.  
Είναι εκπληκτικός δε ο τρόπος που το δικαιολόγησε, μιλώντας στη γενική συνέλευση του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων( ΣΕΤΕ): ''Πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι οδηγηθήκαμε στην πρόταση για αύξηση του ανώτερου συντελεστή (σ.σ του ΦΠΑ) κατά μια μονάδα προκειμένου να αποφύγουμε την αρχική πρόταση των δανειστών που ήταν η αύξηση των τιμολογίων του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού, με την αύξηση του ΦΠΑ από 13% στο 23% υποστήριζε ο πρωθυπουργός.  
Φυσικά, το διπλό ''Όχι'' – ''Όχι'' στην αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού και ταυτόχρονα ''Όχι'' στην αύξηση του ΦΠΑ – είναι προφανές ότι ούτε καν πέρασε από το μυαλό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, ο Τσίπρας και οι υπουργοί του εγκατέλειψαν στην τύχη όσους Έλληνες έχουν πάρει δάνεια για την πρώτη κατοικία τους και επειδή είτε βρέθηκαν στην ανεργία είτε επειδή το οικογενειακό τους εισόδημα μειώθηκε δραματικά, αδυνατούν να πληρώνουν κάθε μήνα τις δόσεις του δανείου και παρουσιάζουν καθυστερήσεις.  

ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΡΑΪΧ

(Δευτ. 16/5/16 – 09:18)
Του ΣΤΑΘΗ*
Η Ευρώπη κινείται παντοιοτρόπως και σε πυκνό χρόνο προς την ολοκλήρωση της διαδικασίας που θα την κάνει ολιγαρχική, πιθανώς δε και φασιστική. Προς αυτήν την κατεύθυνση κινούνται όχι τόσον τα συντηρητικά κόμματα, όσον τα νεοφιλελεύθερα, τα νεοφασιστικά και εθνικιστικά κινήματα, με την ενσωματωμένη σοσιαλδημοκρατία και τις εν γένει «εκσυγχρονιστικές» δυνάμεις, όχι μόνον να ακολουθούν αλλά και να συμβάλλουν στον εκφασισμό της Ένωσης – η Γαλλία, φερ’ ειπείν, είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης επί μακρόν, ενώ ο κ. Ολάντ περνάει την εργατική αντιμεταρρύθμιση με Προεδρικό διάταγμα.
Αυτή η πολιτική (που με χυδαίο τρόπο υπηρετεί την οικονομική τυραννίδα) υποστηρίζεται χρόνια τώρα από τον πολιτισμό – τον κυρίαρχο πολιτισμό και τα παρακολουθήματα του. Η αποβλάκωση της τέχνης δια του μεταμοντερνισμού και των επιχορηγήσεων, καθώς και η χειραγώγηση της επιστήμης, είναι εκ των ουκ άνευ για την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας που μεταμορφώνει την Ένωση σε έναν οικονομικό εφιάλτη τρομοκρατημένων κοινωνιών υπό τη σιδηρά φτέρνα κρατών – τρομοκρατών. Προς τούτο η αναθεώρηση της ιστορίας ήταν και είναι προτεραιότητα ζωτικής (για το σύστημα και θανάσιμης για τις κοινωνίες) σημασίας. Έτσι
Απ’ την αρχή της δεκαετίας του ’90, το Ολοκαύτωμα για παράδειγμα, άρχισε να αμφισβητείται, ο βομβαρδισμός της Δρέσδης να παρουσιάζεται ως έγκλημα των Συμμάχων, οι Έλληνές ως εκδρομείς που κάποτε συνωστίσθηκαν στη Σμύρνη και άλλα τραγικώς ευτράπελα. Σε ορισμένες περιπτώσεις δόθηκαν απαντήσεις. Ο Δήμος της Δρέσδης, λόγου χάριν, συνεκάλεσε προ πενταετίας ιστορικό συνέδριο στο οποίο οι αναθεωρητές ιστορικοί συνετρίβησαν. Η Δρέσδη βομβαρδίστηκε με στρατηγικούς βομβαρδισμούς, όπως 43 ακόμα γερμανικές πόλεις, καθ’ όλον το 1945 προκειμένου να παραλύσουν επιτέλους οι γερμανικές πολεμικές υποδομές και επικοινωνίες. Αν η Δρέσδη είχε 16.000 νεκρούς αμάχους, η Φρανκφούρτη είχε 63.000, το μακρινό Τόκιο 130.000 (από βομβαρδισμούς με εμπρηστικές  βόμβες) λίγο πριν τη Χιροσίμα, ενώ απ’ την άλλη πλευρά στο Λένινγκραντ θυσιάσθηκαν 600.000 άμαχοι.
Αλλά, αν η ιστορία εύκολα αποκαθίσταται στις (ή από τις) ακαδημαϊκές κοινότητες, στις κοινωνίες επικρατούν επίσης εύκολα οι «ιστορικοί» μύθοι και η παραϊστορία, αρκεί να’ ναι λίγο παράδοξοι ή λοξοί κι αρκεί η λήθη (το αντίθετο της α – λήθειας) να κάνει τη δουλειά της. Πόσο μάλλον αν και οι ακαδημαϊκές κοινότητες σ’ αυτές τις κοινωνίες είναι διαβρωμένες από χειραγωγημένους επιστήμονες, από πολιτικά ανδρείκελα ή απλώς  αμόρφωτους (που ο ένας έχει βοηθήσει στην ανέληξη του άλλου). Το
Σκηνικό αυτό είναι εμφανές σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας. Σε μια Ευρώπη λοιπόν, που μεταλλάσσεται σε Ράιχ, δεν είναι παράξενο στη Γιουροβίζιον να βραβεύεται ένα τραγούδι που θρηνεί για τους διωγμούς των Τατάρων από τον Στάλιν το 1944. Τώρα αν αυτοί οι Τάταροι συνεργάσθηκαν με τους Ναζί, αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Αν αυτοί οι Τάταροι καθ’ όλη την κατοχή της μαρτυρικής Σεβαστούπολης υπήρξαν εναντίον των ανθρώπων λύκοι χειρότεροι από τους Ναζί, είναι κι αυτό μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Εν τοιαύτη περιπτώσει ας περιμένουμε την επόμενη φορά να
Βραβευθεί στη Γιουροβίζιον ένα φραμπαλιάρικο τραγουδάκι για τους διωγμούς που υπέστησαν οι Τσάμηδες συνεργάτες των Γερμανών, ή οι Τούρκοι στη σφαγή τη Τριπολιτσάς, τότε που ο πολυπολιτισμός υπέστη ανεπανόρθωτο πλήγμα. Ανοησίες; Νομίζετε! Για ρωτήστε τον κ. Θ. Βερέμη. Την κυρία Κουλούρη και την κ. Σία Αναγνωστοπούλου. Για ρωτήστε τον κ. Λιάκο που έχει το λύειν και το δεσμείν στα των ακαδημαϊκών, ενώ τώρα, χάρητι Τσίπρα και στα της εκπαίδευσης γενικώς. Για ρωτήστε τους αμόρφωτους ή ημιμαθείς αυτούς ανθρώπους τι είδους ιδεολογική τρομοκρατία έχουν επιβάλλει στα ΑΕΙ. Ρωτήστε τους αν η κάθε ιδεοληψία που υποστηρίζουν βασίζεται σε ένα έστω (αριθμός 1) επιχείρημα που μπορεί να την υποστηρίξει. Ο σκοπός αυτών των ανθρώπων (που έχουν υπηρετήσει οι ίδιοι το ίδιο τη Ν.Δ., τον «εκσυγχρονισμό» και τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ) είναι προφανής. Υποστηρίζουν από την ιδεολογική και πολιτισμική πλευρά την μεταστροφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ένα ολοκληρωτικό τέρας. Μια Ένωση με ελαφρόμυαλες, «φιλελεύθερες» συμπεριφορές κατά το τελετουργικό αμα τε και τη σημειολογία, αλλά με βάναυσες οικονομικές δομές και ακροδεξιές πολιτικές. Που με τη σειρά τους στηρίζονται σε μια αδίστακτη γραφειοκρατία το ίδιο, όπως  και στην αναβίωση ενός θανάσιμου μιλιταρισμού.