Όταν βρουν οι λέξεις το… κόστος τους

Γράφει ο Αλέξης Kαζαντζίδης
Μιλούν πολλοί, σε κάθε ευκαιρία, για «συναίνεση». Μιλά για «συναίνεση» ο πρωθυπουργός, μιλά για «συναίνεση» η τρόικα, μιλά για «συναίνεση» κι ένα μέρος του Τύπου. Στην πραγματικότητα, υπονοείται αλλά και υποδεικνύεται -αν δεν υπαγορεύεται- η υποταγή του ενός μέρους στο άλλο.
Όταν, λοιπόν, άλλο διακηρύσσεται και άλλο επιδιώκεται, δεν έχουμε απλώς να κάνουμε με ενός τύπου διαστροφή των λέξεων, αλλά με μία μασίφ πολιτική επί των ανθρώπων. Δεν είναι τόσο λοξίες οι λέξεις, όσο λαοπλάνα είναι η εξουσία.
Αυτή η χρήση των λέξεων και των εννοιών σαν να έχουν δύο πρόσωπα, όπως ο Ιανός ή αλλιώς μονά-ζυγά δικά μας και τα δυο. Έχει κάνει το ψέμα μια εύκολη υπόθεση και τον έλεγχο της πολιτικής σχεδόν ακατόρθωτο..
Η κυρίαρχη ιδεολογία έχει εν πολλοίς, επιβάλει στερεότυπα που άλλα λένε κι άλλα εννοούν και ευφημισμούς, με αποτέλεσμα μια βαβέλ ασυνεννοησίας και κατά συνέπεια, αποκολοκύνθωσης σε μαζική κλίμακα, μωραίνει το σύστημα ους βούλεται απολέσαι.
Λένε (και κάποιοι, όπως ο κ. Βενιζέλος, κόπτονται.. γι’ αυτά), παραδείγματος χάρη, για «προσωπικά δεδομένα». Υπάρχουν «προσωπικά δεδομένα»; Υπάρχει γενικό φακέλωμα, στο οποίο έχουν πρόσβαση ελαφρώς οι πάντες: Αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες, τράπεζες, διαφημιστικές εταιρείες, ασφαλιστικές και άλλες υπόγειες δυνάμεις.

ΟΙ ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΙ

Είναι από εκείνες τις φορές που σκέφτεσαι «εφιάλτης είναι, θα ξυπνήσω κι όλα θα είναι αλλιώς». Από τις στιγμές που δε βρίσκεις ίχνος λογικής σε όσα συμβαίνουν γύρω σου. Τότε που ήμασταν πιο… επαναστατημένοι έστω και θεωρητικά, γινόταν συζητήσεις για μονομερή διαγραφή χρέους. Απλές συζητήσεις βέβαια, αλλά τουλάχιστον γινόταν.
Σχετικά γρήγορα επικράτησαν οι «καθώς πρέπει» που δεν άντεχαν ν’ ακούν ότι η Ελλάδα θα διέγραφε το χρέος της, διότι «πώς θα τολμούσαμε να κοιτάξουμε στα μάτια τους δανειστές;». Κατηγορούσαν εμάς τους υπόλοιπους ως «τζαμπατζήδες» επειδή «δεν θα ήταν πλέον υπερήφανη η χώρα μας αν δεν ξεπληρώναμε τα δάνεια στους ξένους έως και το τελευταίο σεντ».
Αρνιόταν, μάλιστα, κατηγορηματικά να διενεργηθεί ένας έλεγχος σχετικά με το πού πήγαν αυτά τα δάνεια και ξεμπέρδεψαν με την ενιαία γραμμή «όλοι μαζί τα φάγαμε». Αργότερα κι αφού είχαμε μπει για τα καλά στο μονόδρομο της καταστροφής μας, οι «καθώς πρέπει» παρουσίασαν ως σωτήρια λύση το «κούρεμα», το οποίο πάλι εμείς φεσωθήκαμε. Και τα Ταμεία καταστράφηκαν και τα αποθεματικά των νοσοκομείων εξανεμίστηκαν και τριπλοπληρώσαμε το «κούρεμα» των ελληνικών τραπεζών.
Πάλι όμως κανείς δεν ξεσηκώθηκε. Ακόμη κι όταν έπεφτε στο τραπέζι το επιχείρημα περί ρίσκου των δανειστών μας κι ότι αφού χρεοκοπήσαμε, ας αναλάμβαναν κι εκείνοι τις ευθύνες του ρίσκου, οι «καθώς πρέπει» επέμεναν ότι είμαστε απλώς αχάριστοι που σκεφτόμαστε με αυτόν τον τρόπο.

Το τέλος του μονόδρομου .

Δυόμισυ χρόνια θύελλας, δύομισυ χρόνια μεγάλων ανατροπών, δύομισυ χρόνια απειλών κάτω από την απειλή ενός μονόδρομου.
 Και όμως όλα φτάνουν στο τέλος τους. Ο μονόδρομος οδήγησε στο χάος, ο κοινωνικός ιστός έχει διαλυθεί,  μια ηρεμία παράξενη απλώνεται στην χώρα.
 Τα μνημονιακά παπαγαλάκια χθές στα κανάλια, είχαν καταπιεί την γλώσσα τους. 
 Είναι πλέον τέτοια η ένταση και η σκληρότητα της κρίσης, που κανένα επιχείρημα πλέον δεν μπορεί να αποφύγει τα φάσκελα, τις κατάρες, την οργή ενός κόσμου που βιώνει κάθε μέρα τις συνέπειες του πιο βάρβαρου και ανελέητου πόλεμου.
 Ησυχία, παράξενη, ηλεκρισμένη ατμόσφαιρα παντού. Το νοιώθεις και στα λεγόμενά τους. Μυρίζεις τον φόβο τους. Καταλαβαίνεις ότι ετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα.

ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ! ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Το μνημόνιο οδηγεί στην εξαθλίωση τους ασθενείς καθώς πλέον κόβονται και τα βασικά τρόφιμα από το μενού των νοσοκομείων. Δείτε τον κατάλογο σίτισης μίας εβδομάδας.
Αυτό που ήταν μυστικό εδώ και καιρό στους νοσοκομείακούς κύκλους, έρχεται πλέον να επιβεβαιωθεί και επίσημα από τους συνδικαλιστές γιατρούς.
Σύμφωνα με καταγγελίες της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ), πολλά νοσοκομεία δεν προσφέρουν πια στους ασθενείς τους κρέας, ούτε καν κοτόπουλο για λόγους οικονομίας.
Περιορίζονται σε κατεψυγμένο ψάρι μία φορά την εβδομάδα επειδή πλέον δεν έχουν τα απαραίτητα κονδύλια να αγοράσουν τα τρόφιμα. Χαρακτηριστικό είναι το μενού μίας εβδομάδας που αποκάλυψαν οι νοσοκομειακοί γιατροί και προέρχεται από μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα πιάτα δεν έχουν ούτε δείγμα κρέατος παρά μόνο λίγο κατεψυγμένο ψάρι και κατά τα άλλα λαδερά, ζυμαρικά και όσπρια.

Στήνουν προβοκάτσιες, κόβουν-ράβουν βίντεο, στήνουν φωτογραφίες!

 Εάν ζούσε ο Γκαίμπελς, θα ήταν άνεργος και θα έπαιρνε αντικαταθλιπτικά.

Η παράθεση των φωτογραφιών αποκαλύπτει το στήσιμο: Είναι τραβηγμένες από το ίδιο σημείο και «ω του θαύματος» στις δύο δεν υπάρχει καμία σπασμένη πόρτα ενώ στις άλλες δύο εμφανίζεται. Στις δύο το φωτιστικό είναι όρθιο και «ω του θαύματος» στις άλλες δύο είναι πεσμένο. Στις δύο οι καρέκλες είναι μέσα στο γραφείο του υπουργού και «ω του θαύματος» στις άλλες δύο έχουν ριχτεί στην πόρτα ώστε να δίνεται εικόνα μάχης. (902.gr)
 Απομονώνουν φράσεις, κόβουν-ραβουν βίντεο, βάζουν "δημοσιογράφους" να κάνουν προπαγάνδα χειρίστου είδους.

ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ

Του ΣΤΑΘΗ*

Πρωί-πρωί η Ημέρα έβαλε τα γέλια. Εκτός απ' το σιντάκι, εκτός απ' το στικάκι, εκτός απ' τα πειραγμένα στικάκια, ούτε τα συνοδευτικά έγγραφα της «λίστας Λαγκάρντ» έχουν πρωτόκολλο παράδοσης - παραλαβής;
Τι διάολο γίνεται με αυτήν τη λίστα Λαγκάρντ; Ο «Αόρατος Ανθρωπος» είναι, ο «Ανθρωπος που Γελά» ή το «Σιδηρούν Προσωπείο»;
Η Ημέρα έβαλε μπρίκι για τον καφέ και άναψε τσιγάρο. Το έσβησε - μην καπνίσω πριν τον καφέ, σκέφτηκε. Ε όχι και να σου γίνει άγχος το τσιγάρο, της πέταξε πειραχτικά το μπρίκι, εσύ δεν λες ότι το τσιγάρο είναι αγχολυτικό; Η Ημέρα κατένευσε, το φούντωσε και ετοιμάσθηκε να ταΐσει τον γάτο.
Παχουλό το μικρό κάθαρμα - μια χαρά τη βγάζει μέσα στην κρίση! Η Ημέρα τον είχε περιμαζέψει πανικόβλητον κι ετοιμοθάνατον, μόλις ολίγον ημερών -αδέσποτον στους δρόμους- το 2008, τις μέρες που είχε επισκεφθεί το Κατάρ ο Καραμανλής, εξ ου και παρ' ολίγον να βγάλει τον γάτο Χαλιμά.
Εν τέλει, λόγω γένους, ο γάτος βαφτίστηκε Χαλιμάς - υποκοριστικό Χάλι ή χάλι μάς...Το 2011 πήγε κι Γιωργάκης στο Κατάρ, τώρα πάει και ο Σαμαράς - σαν να μην πέρασε μια μέρα, μουρμούρισε η Ημέρα.Στο ψιλικατζίδικο η Ημέρα αγόρασε την εφημερίδα της και χάζεψε τις άλλες. Τετράστηλα και πεντάστηλα όταν κατηγορήθηκε η Ντόρα, μονόστηλα όταν αθωώθηκε. Τριάντα χρόνια πασοκίλα στον Τύπο έχει επηρεάσει τους πάντες – αλήθεια πόσο πιο αριστερά θα ήταν η Αριστερά, αν δεν έκανε τα στραβά μάτια σε όσα παραβιάζουν αρχές και αξίες - μονόστηλο και στα αριστερά έντυπα η αθώωση της Ντόρας.
Οπως και με τη βουλευτή της Χρυσής Αυγής που το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ ζήτησαν να αποκλειστεί απ' την ελληνική αντιπροσωπεία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στη βάση ποιας δημοκρατικής αρχής και αξίας διατυπώθηκε αυτή η απαίτηση;

Ο ΕΜΙΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΣ

Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Τον αδίκησαν τον Σαμαρά και το τελευταίο ταξίδι του τα μεγάλα ελληνικά ΜΜΕ, τα οποία υποτίθεται ότι υποστηρίζουν την κυβέρνηση. Διότι, ενώ για παράδειγμα φώτισαν όλες τις πλευρές από την επίσκεψη Τσίπρα στην Αργεντινή, δεν έκαναν το ίδιο και για την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Κατάρ. Με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς: Ποια κατάρα τους χτύπησε και πέρασαν σύριζα από ένα παράπλευρο μεν, αλλά σχετικό με τους στόχους του ταξιδιού Σαμαρά θέμα;

Εξηγούμαστε: Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Τσίπρα στην Αργεντινή έλαβε χώρα ένα ωραίο πλιάτσικο σε σούπερ μάρκετ της μακρινής χώρας, το οποίο με διάφορους τρόπους συνδέθηκε με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Να ποια χώρα και ποιο καθεστώς θέλει να αντιγράψει ο Τσίπρας! Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Σαμαρά στο Κατάρ, όμως, όταν έσκασε η βόμβα ότι η συγκεκριμένη χώρα εξαγόρασε –κοινώς λάδωσε για να πάρει- το μουντιάλ του 2022, δεν υπήρξαν παρόμοιες συσχετίσεις.
Πράγμα ασφαλώς περίεργο για ΜΜΕ αμέμπτου ηθικής και αντικειμενικότητας, όπως τα δικά μας.
Ερωτώμεν λοιπόν: Γιατί κύριοι; Δεν αξίζει ο Σαμαράς ένα ισότιμο με του Τσίπρα νταβαντούρι στο MEGΑ, ή έστω στην κρατική τηλεόραση, ή έστω στα Νέα, για το είδος των... επενδύσεων του Κατάρ; Πώς ξεφωνίζετε όλοι μαζί για τη μαρίδα του πλιάτσικου κάποιων σούπερ μάρκετ και δεν βγάζετε τσιμουδιά για το λαυράκι του πλιάτσικου κοτζάμ Γαλλίας –με τη συμμετοχή μάλιστα του Σαρκοζί και του Πλατινί; Είναι δυνατό να μη γεννηθεί ούτε ένας τίτλος του είδους: Τέτοιες ελαιώδεις επενδύσεις αναζητά ο Σαμαράς στο Κατάρ;

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΧΡΕΗ

Ας πούμε μια διδακτική ιστορία για χώρες που έχουν υπέρογκα χρέη και υιοθετούν 'σοβαρές' οικονομικές πολιτικές για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Ο παραλληλισμός με Ελλάδα και Ευρωζώνη δεν είναι τυχαίος.

ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΧΡΕΗ

Τον Νοέμβριο του 1918 η αυτοκρατορική Γερμανία συνθηκολόγησε με την Αντάντ. Ο γερμανικός θρίαμβος επί του Τσάρου στο Ανατολικό Μέτωπο το 1917 που είχε ανοίξει τον δρόμο για τους Μπολσεβίκους, αποδείχθηκε προσωρινός. Η Γερμανία, αν και ο στρατός της στεκόταν ακόμη στα πεδία των μαχών, ήταν ηττημένη κατά κράτος. Μετά τέσσερα χρόνια σφαγών με τους αγγλογάλλους αποικιοκράτες στους λασπότοπους του Βελγίου και της Γαλλίας, ο πραγματικός νικητής ήταν η ανερχόμενη δύναμη των ΗΠΑ.

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών τον επόμενο χρόνο υπαγορεύτηκε όμως από τους αγγλογάλλους αποικιοκράτες, που έκαναν στο πλάι τους 'αφελείς και ιδεολόγους' Αμερικανούς. Οι όροι της πολλοί και επαχθείς. Ο επαχθέστερος ήταν να αποδεχθεί η Γερμανία την ευθύνη του πολέμου, να δεχθεί ληστρικές παραχωρήσεις και να καταβάλει τεράστιες πολεμικές αποζημιώσεις. Τα ποσά εκφρασμένα σε χρυσά γερμανικά μάρκα ήταν εξωπραγματικά (περίπου 225 δις). Δύο χρόνια μετά, οι μεγάθυμοι νικητές μείωσαν την αρχική απαίτηση στα 130 δις, δηλαδή πάνω από 300% του γερμανικού ΑΕΠ. Οι πληρωμές για τόκους, χρεωλύσια και έξοδα κατοχής θα έφταναν το 10% του γερμανικού ΑΕΠ ετησίως. Η Γερμανία είχε βουλιάξει στα χρέη.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ

Δεν υπήρχε απολύτως καμία περίπτωση να μπορέσει η γερμανική οικονομία, που είχε συρρικνωθεί κατά 20% στον πόλεμο, να αντιμετωπίσει τέτοιο άχθος. Δεν ήταν επίσης δυνατό να σηκώσει το βάρος του χρέους μετά την παραχώρηση των ανθρακωρυχείων της στη Γαλλία και τη δυσκολία εξαγωγών στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Μόνο αν οι αποζημιώσεις ήταν σαφώς μικρότερες και παράλληλα υπήρχε ανάπτυξη με άνοδο των εξαγωγών θα μπορούσε ίσως να αντιμετωπίσει την «ειρήνη των νικητών».
Αυτό περίπου ήταν το σκεπτικό του νεαρού Τζον Μέιναρντ Κέυνς, ενός από τους οικονομολόγους που συνόδευαν τη βρετανική αντιπροσωπεία στις Βερσαλλίες. Είχε το θάρρος να το δηλώσει δημόσια στο βιβλίο του Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης, ένα από τα καλύτερα που έχει γράψει. Δεν έπεισε τη βρετανική κυβέρνηση, αλλά η παρρησία του και η τετράγωνη λογική του εντυπωσίασαν τον Λένιν.
Τα επιχειρήματα του Κέυνς δεν είχαν καμία τύχη ούτε στη Γαλλία. Για τους γαλλικούς κύκλους εξουσίας, η Γερμανία έπρεπε να εξουθενωθεί και ο Κέυνς ήταν ένας επικίνδυνος λογοκόπος. Η δυσπιστία προς τον κεϋνσιανισμό κράτησε για δεκαετίες στη Γαλλία. Δεν είναι τυχαίο ότι μεσούντος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ετιέν Μαντού έγραψε τις Οικονομικές Συνέπειες του κ. Κέυνς, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ, έλεγε ότι το σκεπτικό του Κέυνς υπέσκαψε τις προσπάθειες να ελεγχθεί η Γερμανία και φέρει μέρος της ευθύνης για την χιτλερική λαίλαπα.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΚΑΤΑΡ Ο ΑΝΤ. ΣΑΜΑΡΑΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Κυβερνητικό παραμύθι για... «ξεκάρφωμα» αποδείχθηκαν τελικά οι επενδύσεις που δήθεν θα επεδίωκε ο πρωθυπουργός με το ταξίδι του στο Κατάρ! Ολο το «κόλπο» ήταν στημένο για να πραγματοποιηθεί η μυστικά στημένη και προετοιμασμένη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ένα περιβάλλον απολύτως αδιαπέραστο για τους δημοσιογράφους, όπου μόνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ γνωρίζουν επακριβώς το περιεχόμενο των όσων διημείφθησαν μεταξύ των δύο ανδρών - καλύτερα ίσως και από τους ίδιους!

Πέρα από τις ασήμαντες κοινοτοπίες που ανακοινώθηκε επισήμως ότι απασχόλησαν τον Ερντογάν και τον Σαμαρά και οι οποίες αποσκοπούν στο να θολώσουν τα νερά, ο στόχος της συνάντησης ήταν εντελώς διαφορετικός και πολύ σημαντικός: η υπονόμευση των ρωσικών σχεδίων για το φυσικό αέριο στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όσο φυσικά αυτό εξαρτάται από την Ελλάδα, κατ' απαίτηση των ΗΠΑ! Η ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι η μεν Τουρκία ωφελείται και αναθαμίζεται από τα αμερικανικά σχέδια, η δε Ελλάδα κερδίζει λίγα πράγματα και ζημιώνεται πολύ περισσότερο.
Από ό,τι φαίνεται πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει καμιά αντίρρηση πλέον σε τέτοιες ρυθμίσεις, ακόμη κι αν αυτές συνεπάγονται μεγαλύτερη ενεργειακή πρόσδεση της Ελλάδας στον μεγαλύτερο εχθρό της, την Τουρκία. Αλλωστε η πατριδοκάπηλη ρητορική του Αντώνη Σαμαρά, πάνω στην οποία έχτισε την πολιτική του καριέρα, ανήκει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν από τότε που κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο. Επιστρέφοντας όμως στα γεγονότα, το θέμα της συζήτησης Ερντογάν - Σαμαρά ήταν η προώθηση της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP, που υποστηρίζει με πάθος η κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Πρόκειται για έναν αγωγό που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και από εκεί υποθαλάσσια στην Ιταλία δια της Αδριατικής - εξ ου και το όνομα του αγωγού (TAP είναι στα αγγλικά τα αρχικά των λέξεων Trans-Adriatic Pipeline, Δι-αδριατικός Αγωγός). Στο αζερινό φυσικό αέριο έχουν πολύ μεγάλα συμφέροντα αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και η κατασκευή του αποσκοπεί φυσικά πρωτίστως στην αποκόμιση κερδών από τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, αλλά και στην υπονόμευση της κατασκευής του νότιου κλάδου του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Νότιο Ρεύμα (South Stream), ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας στην Ιταλία με υποθαλάσσιο αγωγό από την Ηπειρο στο Μπρίντιζι. Αν όντως κατασκευαστεί ο TAP, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να περάσει από την Ελλάδα ο ρωσικός αγωγός.

«... ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ»

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
 
Ηταν μεσημέρι της 18ης Νοέμβρη 1973. Ο πραξικοπηματίας, ταγματάρχης Ντερτιλής βρισκόταν με το υπηρεσιακό τζιπ έξω από την κατεστραμμένη πύλη του Πολυτεχνείου.
Ακριβώς απέναντι, στη συμβολή Πατησίων και Στουρνάρη, μέσα στο γενικό πογκρόμ που έχει εξαπολύσει η χούντα, οι αστυφύλακες χτυπούν ένα νεαρό.

 Ο νέος προς στιγμήν ξεφεύγει από τα χέρια των χωροφυλάκων. Τότε ακριβώς ο Ντερτιλής βγάζει από το μπουφάν το περίστροφο. Και πυροβολεί...

*

Ενα χρόνο αργότερα, στην κατάθεσή του, ο οδηγός του Ντερτιλή, ο 21 ετών τότε Αντώνης Αγριτέλης, περιγράφει:«Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο (...) Μετά το φόνο ο Ντερτιλής σαν να μη συνέβαινε τίποτα μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μου είπε: "Με παραδέχεσαι, ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!"»...Αυτός ήταν ο «ήρωας» Ντερτιλής. Ενας φασίστας. Ενας στυγνός δολοφόνος. Μια τυπική φιγούρα των εγκληματιών που φόρεσαν στον τόπο τον Απριλιανό γύψο.
Προχτές, που ο Ντερτιλής πέθανε, η ναζιστική συμμορία των οπαδών του Ντερτιλή, η Χρυσή Αυγή, θρήνησε. Θρήνησε όπως ακριβώς θρηνούν οι όμοιοι τον όμοιο. Ο Ντερτιλής - κατά τη - ήταν ένας «απροσκύνητος»...

*

«Ενας ξεχωριστός Ελληνας»... «Ενας Στρατιώτης, που είχε χύσει το αίμα του για την Πατρίδα, στο πεδίο της μάχης...»!
Οι «μάχες» αυτές, που εξυμνεί η Χρυσή Αυγή, δεν ήταν παρά οι «μάχες» του φασισμού ενάντια στο λαό. Οι «στρατιώτες» σαν τον Ντερτιλή, που εξυμνεί η Χρυσή Αυγή, δεν ήταν παρά οι ΕΣΑτζήδες, τα ελληνικά «Ες-Ες» της χούντας.
Οσο για το αίμα που είχε χύσει ο Ντερτιλής «για την Πατρίδα» (!) δεν είναι άλλο από το αίμα του λαού. Γι' αυτό το αίμα, για το αίμα του λαού, που το αφαίρεσαν οι φασίστες από το λαό, πανηγυρίζει η Χρυσή Αυγή. Είναι γι' αυτό το αίμα που αποτίει φόρο τιμής η Χρυσή Αυγή. Αλλά δεν αποτίει φόρο τιμής στο λαό, που έχυσε το αίμα του. Η Χρυσή Αυγή εξυμνεί τους δολοφόνους του λαού, σαν τον Ντερτιλή, που αφαίρεσαν το αίμα του λαού.
Η Χρυσή Αυγή θρηνεί τον Ντερτιλή, επειδή ακριβώς όταν οι ναζί μιλούν για «πατρίδα» δεν εννοούν παρά την πατριδοκαπηλία, τη θηριωδία και το έγκλημα.
Η Χρυσή Αυγή θρηνεί, γιατί πολύ απλά θαυμάζει και υπηρετεί εκείνο το μοντέλο «πατρίδας» όπου οι φασίστες εκτελούν ανθρώπους «με τη μία στο κεφάλι»...

ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ-ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ!

ΑΠΕΙΡΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ!

Με διαβλητές διαδικασίες εξπρές και με παραπλανητικές ανακοινώσεις, το έκθετο ΤΑΙΠΕΔ ξεπούλησε άρον-άρον την απείρου φυσικού κάλλους και ανεκτίμητης περιβαλλοντικής σημασίας δημόσια έκταση 500.000 τ.μ., περίπου, της Κασσιόπης στην Κέρκυρα.

Η έκταση ξεπουλήθηκε στο αμερικανικό κερδοσκοπικό fund NCH Capital έναντι μόνο 23 εκατ. ευρώ και όχι 100 εκατ. ευρώ, όπως μεταδίδουν τα «παπαγαλάκια», τα οποία προσθέτουν και 75 εκατ. υποτιθέμενης επένδυσης του αγοραστή στο ακίνητο.

Ελπίζουμε να πληροφορηθούμε περισσότερα πράγματα γι' αυτήν την εγκληματική εκποίηση τις επόμενες μέρες. Το βέβαιον πάντως είναι ότι το ξεπούλημα της ιστορικής Κασσιόπης θα επιφέρει ένα βαρύτατο περιβαλλοντικό πλήγμα στην Κέρκυρα και, ίσως, να σημάνει την ανεπίστρεπτη φυσική καταστροφή της έκτασης, η οποία θα μπορούσε να τύχει μια πολύ διαφορετικής δημόσιας αξιοποίησης και περιβαλλοντικής προστασίας, πολύ πιο επωφελούς για την ανάπτυξη και ειδικά την τουριστική, του νησιού.

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Μας λένε ψέματα. Σιγά το νέο. Καμία ανάκαμψη δεν πρόκειται να έρθει. Αυτοί που το πιστεύουν είναι οι ίδιοι που πιστεύουν ότι οι Ινδιάνοι χόρευαν το χορό της βροχής κι ύστερα έβρεχε. Ελπίδες στα σκουπίδια του Στουρνάρα ψάχνουμε. Από κάπου να κρατηθούμε ψάχνουμε.
Μιλάνε για «εσωτερική υποτίμηση» και δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτά που έχουν υποτιμηθεί είναι οι ζωές μας, η αλήθεια και η δημοκρατία. Παλιότερα, οι κυβερνήσεις απλώς μας έλεγαν ψέματα. Οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις δε μας δίνουν καν λογαριασμό για το τι κάνουν. Δε μας εξηγούν. Δεν μας ενημερώνουν. Διότι απλώς δεν υπάρχει στόχος. Αυτό που κάνουν είναι να κρατάνε καθυστέρηση μέχρι τις γερμανικές εκλογές κι ύστερα ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Όμως και ποιος να μας πει την αλήθεια; Η κυβέρνηση είναι με τη Μέρκελ και η αξιωματική αντιπολίτευση με τη Λαγκάρντ. Το πράγμα ξεκαθαρίζει όλο και περισσότερο. Με την Ελλάδα, ως αυτόνομη ύπαρξη δεν είναι κανείς. Και δεν είναι, γιατί όποιος αποφασίσει να πει την πικρή αλήθεια δε θα δει όχι κυβέρνηση, αλλά ούτε ψηφοδέλτιό του στις επόμενες εκλογές.

Την…Γιαδικιάρογλου δείχνει κι ο Πλασκοβίτης!

Την γνώστη σκηνή στην ελληνική ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο» -όπου τρείς μαθήτριες η Πετροβασίλη,η Γιαδικιάρογλου και Παπασταύρου κάνοντας σκανδαλιές ρίχνουν την ευθύνη η μια στην άλλη- θυμίζουν οι απολογίες του πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών,Ηλία Πλασκοβίτη και του πρέσβη στο Παρίσι,Κωνσταντίνο Χαλαστάνη.
O πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, Ηλίας Πλασκοβίτης, στην κατάθεσή του στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ, πως εκ παραδρομής είχε εμπλέξει το όνομα του Ηλία Κλη ως του ανθρώπου με τον οποίο επικοινώνησε στη Γαλλία για την παραλαβή των αρχείων αντί για τον πρεσβευτή της χώρας μας στο Παρίσι, Κωνσταντίνο Χαλαστάνη. Ο τελευταίος, όμως, μόλις δύο ημέρες νωρίτερα είχε αναφέρει στην επιτροπή πως δεν θυμάται απολύτως τίποτα όσον αφορά οποιαδήποτε συνάντηση/συνεννόησή του με τον κ. Πλασκοβίτη.
Την ίδια ώρα, ο πρώην γενικός γραμματέας δήλωσε πως ήταν αναρμόδιος για να διαχειριστεί τη λίστα, σημειώνοντας πάντως πως το θέμα είχε συζητηθεί σε σύσκεψη στις 24 Ιανουαρίου 2011 με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, το σύμβουλό του Αναστάσιο Μπάνο,

ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ MARFIN ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΑΪ;

Το γύρο του διαδικτύου κάνει ο τρόπος παρουσίασης από τον ΣΚΑΙ την ανακοίνωσης που εξέδωσε χθες η οικογένεια θύματος της Marfin. Στα blogs και στα μέσα κοινωνικής δικτυώσης επισημαίνεται ότι στην παρουσίαση της σχετικής ανακοίνωσης στον ΣΚΑΙ απαλείφθηκε η αναφορά της οικογένειας στις ευθύνες του τότε επικεφαλής της Marfin, Ανδρέα Βγενόπουλου.
Δείτε το σχετικό βίντεο και όλη την ανακοίνωση της οικογένειας.
Η δήλωση
«Ακριβώς χίλιες ημέρες μετά τον εμπρησμό της Marfin, που επέφερε το χαμό της Αγγελικής και του κυοφορούμενου παιδιού μας, της Παρασκευής και του Νώντα,

Το δούλεμα πάει χαλάζι.

Του Χρήστου Γιαννίμπα

Δεν έκανα λάθος. Παλιά πήγαινε σύννεφο. Στις καλές εποχές. Για παράδειγμα τότε που φτιαχνόταν η Αττική οδός με τα λεφτά του κράτους και τα φραγκοδίφραγκα των «εθνικών» εργολάβων. Τότε που έβαλαν 174 εκατ. € από τα συνολικά 1300 εκατ. που κόστισε. Η αλήθεια είναι πως πήραν και δάνειο. Μόνο που αυτό το εγγυήθηκε εξ ολοκλήρου το ελληνικό δημόσιο. Δηλαδή όλα σχεδόν τα λεφτά τα έβαλε το κράτος. Τότε λοιπόν λέγαμε το δούλεμα πάει σύννεφο. Σήμερα το σύννεφο έγινε βροχή, η βροχή χαλάζι οπότε πάμε στη σύμβαση. Σ’ αυτήν η απόσβεση του έργου δεν γίνεται με βάση τα συνολικά έσοδα των εργολάβων από την Αττική οδό, αλλά με βάση τα καθαρά κέρδη (έσοδα – έξοδα) των εργολάβων. Αυτοί δηλώνουν όσα έξοδα γουστάρουν, οπότε η απόσβεση θα γίνει οσονούπω. Στις τριάντα (30) Φεβρουαρίου! Γιατί; Γιατί οι «εθνικοί μας» εργολάβοι εμφανίζουν έξοδα για συντήρηση, ένα (1) εκατ. € για κάθε ένα (1) χιλιόμετρο της Αττικής οδού. Ξοδεύουν (έτσι λένε) εκατόν εξήντα τέσσερεις χιλιάδες τριακόσια ογδόντα τρία (164.383) ευρώ την ημέρα για τη συντήρηση της Αττικής οδού!! Εξήντα (60) εκατ. το χρόνο. Κι όλα αυτά για ένα δρόμο που φτιάχτηκε χθες. Φανταστείτε να παλιώσει τι έξοδα θα γράφουν. Η παράδοση της διαχείρισης της Αττικής οδού στο Δημόσιο, όπως προβλέπεται στην σύμβαση, θα γίνει μετά την απόσβεση (των εξόδων και ενός κέρδους) των εργολάβων. Δηλαδή στις 30 Φεβρουαρίου του 3500 μΧ. Δεν μένει παρά να μας πουν οι εργολάβοι πως κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια του απ’ αυτό το έργο.