ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥ…

Θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεκτικός ο Αντώνης Σαμαράς με τις λέξεις που χρησιμοποιεί. Όμως προσεκτικός μπορεί να είναι μόνο ο ψύχραιμος και ο Αντώνης Σαμαράς είναι πανικόβλητος. Ως εκ τούτου δεν πρέπει να μας παραξενεύει το γεγονός ότι στην τηλεοπτική του συνέντευξη στον ΑΝΤ1 δήλωσε πως «Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κάνει τους Έλληνες πειραματόζωα».
Βλέπετε, πριν ένα χρόνο το BBC διαπίστωνε εντυπωσιασμένο ότι ένα «Άνευ προηγουμένου οικονομικό πείραμα στο εργαστήριο διάσωσης της ευρωζώνης εξακολουθεί να είναι η Ελλάδα, παρά τα βελτιούμενα στατιστικά στοιχεία και τη νεόκοπη αισιοδοξία». Στο ίδιο άρθρο αναφερόταν η βαθιά ανισότητα, οι στρατιές ανέργων και μια ολόκληρη γενιά νεόπτωχων Ελλήνων ως επιπτώσεις αυτού του πειράματος που η Τρόικα σχεδίαζε και η κυβέρνηση Σαμαρά εκτελούσε!
Το 2011 στην εφημερίδα «ΒΗΜΑ» δημοσιευόταν άρθρο με τίτλο «Το ψυχολογικό πείραμα του Μίλγκραμ: Η Ελλάδα υπό καθεστώς υπακοής» στο οποίο μεταξύ άλλων διαβάζουμε «Ένας ακόμα λόγος είναι η εθελοντική υποταγή του θύματος στο σύστημα του ερευνητή, όπως για παράδειγμα το “βάζω πλάτη” ως σύνθημα υπακοής του Ελληνικού λαού για να πετύχει το σχέδιο σωτηρίας, καθώς μέχρι τώρα δεν έχει παρουσιαστεί κάποια συστηματική και οργανωμένη διαμαρτυρία».
Τον Απρίλιο του 2014 η Daily Telegraph έγραφε για το «Βάρβαρο πείραμα της Ευρώπης στην Ελλάδα», ενώ τον Αύγουστο του 2013 το πρακτορείο Russia Today φιλοξενούσε κύριο άρθρο με τίτλο «Το χρέος του Σισύφου: Το κώμα στο οποίο βρίσκεται η ελληνική οικονομία είναι ένα πολιτικό πείραμα που πήγε στραβά».

ΚΙ ΟΜΩΣ H ΙΔΕΑ ΤΗΣ «ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ΕΥΡΩ» ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σάλο προκάλεσε η δήλωση της υποψήφιας βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ραχήλ Μακρή ότι θα «κόψει» 100 δισ. ευρώ η χώρα αν τερματιστεί η ρευστότητα και αμέσως απάντησε ειρωνικά η Νέα Δημοκρατία. Από το Γραφείο Τύπου της ΝΔ ανακοινώθηκαν τα εξής για την δήλωση της κας Μακρή: «Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει διά στόματος της υποψήφιας βουλευτού του Ραχήλ Μακρή ότι αν σταματήσει η ρευστότητα στην Ελλάδα, θα “κόψουν” μόνοι τους 100 δις ευρώ. Γιατί δεν “κόβουν” 300 δισ. για να μηδενίσουν και το χρέος;».
Από τη στιγμή όμως που σύμφωνα με τη ΝΔ, η δήλωση μιας υποψήφιας του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί όλο τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε και η δήλωση ενός υποψήφιου βουλευτή της ΝΔ εκπροσωπεί ολόκληρη τη ΝΔ. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, την ερώτηση «Γιατί δεν “κόβουν” 300 δισ. για να μηδενίσουν και το χρέος;», η ΝΔ δεν θα έπρεπε να τη θέσει στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στον εαυτό της, καθώς πρώτος ο υποψήφιος βουλευτής της, Γιώργιος Καισάριος, είχε αρθρογραφήσει στο capital.gr υποστηρίζοντας τη λύση της … εκτύπωσης ευρώ. Το άρθρο του υποψήφιου βουλευτή της ΝΔ μπορείτε να το διαβάσετε εδώ . Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ «Ναι, οι περιφερειακές τράπεζες μπορούν να τυπώσουν χρήμα υπό την πιο πάνω ερμηνεία. Το ανακαλύψαμε οι περισσότεροι από εμάς το 2010, όταν η κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας τύπωσε ξεχωριστά από το ευρωσύστημα περίπου 80 δισ. ευρώ (αν θυμάμαι καλά). Αργότερα η ΤτΕ τύπωσε περίπου 110 δισ. ευρώ με τον ίδιο τρόπο. Έκανε χρήση αυτό που λέμε συναλλαγές ELA».
Το πράγμα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον, από τη στιγμή που ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ είχε γράψει την προηγούμενη ημέρα σε άλλο άρθρο του –μπορείτε να το διαβάσετε εδώ – το εξής: «Όσον αφορά το ρίσκο της κεντρικής τράπεζας κτλ, έχουμε πει σε προηγούμενο άρθρο ότι η κεντρική τράπεζα για πρακτικούς λόγους δεν μπορεί να πτωχεύσει. Αλλά ακόμα και να πτωχεύσει η ΤτΕ, big deal αγαπητέ αναγνώστη. Τυπώνει η ΤτΕ 300 δισ. ευρώ, στη συνέχεια της κάνουμε στάση πληρωμών (έστω αν δεν μας κοστίζει τίποτα) και στη συνέχεια πτωχεύει και ανοίγει την επόμενη μέρα με άλλο ΑΦΜ. Τα πράγματα είναι απλά».

ΝΔ: ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΥΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ

(Τρ. 13/01/15 -12:45)
Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*

Την τιμητική μου έχω τις τελευταίες μέρες από τα στελέχη της ΝΔ. Ο ένας, με σχετική αφέλεια, με είδε να παίρνω τα άλογα και να κατεβαίνω στον κάμπο. Ο άλλος, με συκοφαντικό κυνισμό, έμαθε λέει, ότι αμείβομαι αδρά από μεγάλους κερδοσκόπους για να βλάψω τη χώρα. Ο τρίτος, σκοτεινή φυσιογνωμία της πολιτικής ίντριγκας, αποφάσισε ότι έχω πρόγραμμα που θα διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταίος ο ίδιος ο πρωθυπουργός που διαπίστωσε ότι από τα λόγια μου κινδυνεύει η Ελλάς.

Η αιτία της καταιγίδας είναι προφανής. Η εκλογική προσπάθεια του κ. Σαμαρά καταρρέει σε ένα σύμφυρμα θέσεων, αντιθέσεων, προσθέσεων, διαθέσεων. Όποιος βρει άκρη στο πως ακριβώς ελπίζει η ΝΔ να κερδίσει τις εκλογές ας το πει και στους υπόλοιπους.

Ο μόνος κοινός παρονομαστής είναι η διασπορά του φόβου στο εκλογικό σώμα. Αλλά το 2015 δεν είναι 2012, ο φόβος δεν περνάει πια και η εκστρατεία κατατρομοκράτησης του κόσμου ήδη γυρνάει εναντίον της ΝΔ. Βλέπετε, εκτός όλων των άλλων, η απερισκεψία που χαρακτηρίζει το κόμμα του κ. Σαμαρά, έχει απειλήσει και τις ίδιες τις τράπεζες. Δεν είναι συχνό φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία μια κυβέρνηση να προσπαθεί η ίδια να δημιουργήσει συνθήκες ‘επιδρομής’ στις τράπεζες, υποσκάπτοντας τα θεμέλια της οικονομικής δραστηριότητας.

Στην επικράτεια της ΝΔ όμως συμβαίνουν κι αυτά. Και πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς όταν η κυβέρνηση Σαμαρά μια έδιωχνε την τρόικα και μια την ικέτευε να επιστρέψει, μια έσκιζε το μνημόνιο και μια εκλιπαρούσε για καινούργιο, μια έβγαινε στις αγορές και μια γυρνούσε με την ουρά στα σκέλια, μια θριαμβολογούσε γιατί η Ελλάδα πλέον αναπτύσσεται και μια θρηνολογούσε ότι είμαστε στο χείλος του γκρεμού; Πιο αλλοπρόσαλλος εσμός ερασιτεχνών δε νομίζω ότι έχει κυβερνήσει τη χώρα στη Μεταπολίτευση.

Διάβασα όμως στον τύπο ότι οι εγκέφαλοι του Μαξίμου αποφάσισαν ότι το μήνυμα του φόβου θα πρέπει να συμπληρωθεί και με μια επιθετική πολιτική που θα τονίζει την υπεροχή του προγράμματος της ΝΔ απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ εγκαταλείπουμε το πεδίο του ερασιτεχνισμού και περνάμε σε αυτό της πολιτικής ανοησίας. Διότι μόνο έτσι μπορεί να εκληφθεί η απόφαση να γίνει αντιπαραβολή του οικονομικού προγράμματος της ΝΔ με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι θα συγκρίνει ο ψηφοφόρος και θα προτιμήσει τη ΝΔ; Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι θα επιδιώξει, πρώτον, διαγραφή του χρέους, δεύτερον, άρση της λιτότητας και τρίτον, καθαρά χέρια στην κυβέρνηση. Δεν είναι εύκολα όλα αυτά, όπως έχω δηλώσει δημόσια από νωρίς, δεν θα γίνουν χωρίς συγκρούσεις και σίγουρα δεν είναι επαναστατικά. Είναι όμως μια αρχή για την κοινωνική και εθνική αναγέννηση που χρειάζεται η Ελλάδα. Το πρόγραμμα της ΝΔ από την άλλη, λέει ότι θα κάνουμε ότι μας πει η τρόικα με την ελπίδα ότι, αν επιδείξουμε διαγωγή κοσμιωτάτη θα μας χαρίσουν και λίγο από το χρέος μας. Τι ακριβώς θα ενεργοποιήσει τον ψηφοφόρο, ιδίως μάλιστα όταν αυτά τα λέει μια κυβέρνηση που έχει αποδειχθεί παντελώς αναξιόπιστη ήδη από τις εκλογές του 2012;

ΘΕΡΙΖΕΙ ΘΥΕΛΛΕΣ Η ΓΑΛΛΙΑ

(Κυρ. 11/01/15 - 13:30)

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*

Μια περίοδος φρίκης αλλά και υποκρισίας ξεκινά από αυτή την εβδομάδα μετά την τρομοκρατική επίθεση στο περιοδικό Σαρλί Εμπντό που οδήγησε στο θάνατο 17 ανθρώπων και των φερόμενων ως δραστών και των συνεργατών τους. Μια παλαιότερη φράση του περιοδικού, που έλεγε «είναι δύσκολο να σε αγαπούν οι μαλάκες», η οποία δικαίως αποδόθηκε από το περιοδικό Εξπρές και στον Αντ. Σαμαρά, συνοψίζει ίσως με τον καλύτερο τρόπο όσα επακολούθησαν. Προτού ακόμη ταφούν τα πτώματα των αθώων θυμάτων ξεκίνησε μια διεθνής εκστρατεία ισλαμοφοβίας με απώτερο στόχο να δικαιολογηθούν νέες επεμβάσεις δυτικών δυνάμεων σε ολόκληρο τον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Όποιος τολμούσε να αποδώσει ευθύνες και στο γαλλικό κράτος, για τη συνειδητή και σταθερή ενίσχυση τζιχαντιστών την τελευταία δεκαετία, γινόταν αυτομάτως θύμα λυσσαλέων επιθέσεων από ορδές «φιλελεύθερων» σχολιαστών. Η γαλλική κυβέρνηση οχυρώθηκε πίσω από τις σπαρακτικές εικόνες των θυμάτων επιχειρώντας να αποκρύψει ότι έστελνε βαρύ οπλισμό σε ομάδες ακραίων ισλαμιστών στη Λιβύη και τη Συρία και πως στη συνέχεια χρησιμοποιούσε σαν δικαιολογία την ανάπτυξη του τζιχαντισμού για να αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Μόλις πριν από μερικούς μήνες η γαλλική εφημερίδα Μοντ αλλά και ο ίδιος ο πρόεδρος Φρ. Ολάντ αποκάλυψαν ότι ειδικές δυνάμεις της Γαλλίας προωθούσαν οπλισμό σε ισλαμιστές μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) ήδη από τον Απρίλιο του 2013. Τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης μάλιστα παρουσίαζαν σειρά ρεπορτάζ από αντάρτες του FSA οι οποίοι πέρασαν με τον οπλισμό τους σε παρακλάδια της Αλ Κάιντα αλλά και στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους.

Παρότι την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε τελικά ένα τμήμα της Αλ Κάιντα από την Υεμένη, παραμένει γεγονός πως η γαλλική κυβέρνηση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση τζιχαντιστών σε μια περιοχή η οποία ξεκινά από τη Βόρεια Αφρική και φτάνει μέχρι την καρδιά της Μέσης Ανατολής.

Χάρη πάντως και στη βοήθεια των διεθνών μέσων ενημέρωσης, το Παρίσι κατάφερε να αποσιωπήσει το γεγονός ότι τα τελευταία πενήντα χρόνια αποτελεί το πιο φιλοπόλεμο κράτος στην Ευρώπη, έχοντας πραγματοποιήσει περίπου 40 στρατιωτικές επιχειρήσεις κυρίως στην Αφρική αλλά και σε περιοχές της Μέσης Ανατολής. «Είναι δύσκολο να βρεις μια χρονιά από το 1960 μέχρι σήμερα στην οποία οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις να μην επιχειρούσαν σε κάποια χώρα της Αφρικής» έγραφε πριν από μερικά χρόνια το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ – εκφράζοντας την αγανάκτηση του Βερολίνου στην πρόθεση της Γαλλίας να λειτουργεί σαν βασικό στρατιωτικό σκέλος ολόκληρης της ΕΕ.

Ειδικά την τελευταία δεκαετία η Γαλλία κλιμάκωσε τις επιχειρήσεις σε περιοχές της Μαύρης Ηπείρου διεκδικώντας μεγαλύτερη πρόσβαση σε πλουτοπαραγωγικές πηγές και κυρίως σε κοιτάσματα ουρανίου, από τα οποία εξαρτάται άμεσα η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς. Λειτουργώντας συχνά σαν εφεδρεία του Πενταγώνου, το Παρίσι κινείται όλο και πιο επιθετικά, για να περιορίσει και την κινεζική οικονομική διείσδυση στην Αφρική, η οποία επεκτείνεται πλέον και σε γαλλικές πρώην αποικίες.

Όπως εξηγούσε ο Ζιλμπέρ Ασκάρ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στη σχολή ΣΟΑΣ του πανεπιστημίου του Λονδίνου, η πολιτική αυτή των δυτικών δυνάμεων πυροδοτεί έναν «πόλεμο βαρβαροτήτων». Η βαρβαρότητα, εξηγούσε ο ίδιος, είναι σαφώς μεγαλύτερης κλίμακας στο δυτικό στρατόπεδο αλλά παραμένει βαρβαρότητα και από την πλευρά των τζιχαντιστών – τους οποίους ο Ουμπέρτο Έκο πολύ σωστά συνέκρινε με τους ναζιστές.

Εξίσου υποκριτική ήταν όμως η στάση αρκετών δυτικών δυνάμεων και στο ζήτημα της ελευθερίας του Τύπου, την οποία υποτίθεται ότι προασπίζεται ο δυτικός πολιτισμός απέναντι στη «βαρβαρότητα του Ισλάμ». Χώρες όπως οι ΗΠΑ, που βομβάρδιζαν τηλεοπτικούς σταθμούς, εκτελούσαν ευρωπαίους δημοσιογράφους στο Ιράκ και διώκουν ανθρώπους όπως ο Εντ. Σνόουντεν και ο Τζ. Ασάνζ, αλλά και το Ισραήλ (το κράτος που σκότωσε τους περισσότερους δημοσιογράφους το 2014), εμφανίστηκαν τιμητές της ελευθεροτυπίας. Μαζί τους, σαν κολαούζος, και η μνημονιακή Ελλάδα, η οποία κατρακύλησε 50 θέσεις στην κατάταξη των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα και βρέθηκε πιο χαμηλά και από δικτατορίες του Περσικού Κόλπου.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΩΝ 'Η ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ;

(Πέμ. 15/01/15 - 08:37)
Του ΣΤΑΘΗ*
 Το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα απ’ το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο που επέβαλαν στη χώρα μας οι Ναζί (προσοχή: το χρέος της Γερμανίας μόνον απ’ το δάνειο, όχι και από τις Πολεμικές Αποζημιώσεις όπως αυτές προσδιορίστηκαν το 1949) υπολογίζεται με ευάριθμους μεν, διαφορετικούς δε τρόπους, ώσπου να βρεθεί ο ένας στον οποίον να συγκλίνουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι.

Ετσι οι Γερμανοί (Spiegel) το υπολογίζουν στα 160 δισ. ευρώ, οι Ελβετοί (μαΐστορες σε κάτι τέτοια) στα 575 δισ. ευρώ (δυο φορές το εθνικό χρέος και επτά φορές το ΑΕΠ) κι άλλοι αλλιώς. Καλύτερα όμως απ’ όλους, ως φαίνεται, το υπολογίζουν οι Ελληνες. Εν προκειμένω το υπουργείο Οικονομικών, η αρμόδια επιτροπή του οποίου απεφάνθη πως τα χρωστούμενα της Γερμανίας στην Ελλάδα για το αναγκαστικό χρέος αγγίζουν το αστρονομικό ποσόν των... 11 δισ. ευρώ!!!

Αμα είσαι Γραικός και ραγιάς, δεν χρειάζεται να σου στέλνουν οι ξένοι εταιρεία δολοφόνων να σε σκοτώσει, τινάζεις τα σάπια σου μυαλά στον αέρα μόνος σου.

 Αν είσαι ρωμιός και ραγιάς, δηλώνεις ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο. Αν είσαι γραικύλος, φωνάζεις έναν ανθύπατο και του παραδίδεις τη χώρα σου. Κι αν είσαι και γραισκύλος, δαγκώνεις το μυαλό όσων απορούν και φρίττουν μ’ αυτά που κάνεις. Τους βγάζεις τεμπέληδες και διεφθαρμένους, τους βρίζεις λαϊκιστές και τους κατεβάζεις στο καθαρτήριο για να τους στείλει ο παράδεισος των αγορών στην κόλαση της φτώχειας και της υποδούλωσης.

 Αν είσαι Ελληνας γενίτσαρος, λες ότι οι εκλογές είναι κίνδυνος για τη δημοκρατία, είναι κίνδυνος για το έθνος, κίνδυνος για τα λογικά του κ. Βενιζέλου - διότι αν δει τον κ. Δραγασάκη υπουργό ο άνθρωπος, θα τρελαθεί. Είναι δυνατόν να υπάρξει κυβέρνηση σ’ αυτόν τον τόπο και να μην είναι κυβέρνηση ανδρεικέλων;

Τα ύστερα του κόσμου, θα ραγίσουν οι εικόνες και θα κλαίνε με μαύρο δάκρυ, θα πάθει αποπληξία ο κ. Μπαλτάκος και θα τρέχουν χωρίς να σώνουν χαρτορίχτρες, μάγισσες και καφετζούδες μπας και ξαναβάλουν μπροστά τα ΑΤΜ, να τρέχει το χρήμα ποτάμι και ο Θεοχάρης στα ψηφοδέλτια του αρχηγού Σταύρου.

«Με το σπαθί και το άροτρο» έλεγαν οι Ρωμαίοι, με τη σκούπα και το φαράσι λέμε εμείς - πολύς κόπρος του Αυγείου έχει μαζευθεί. Ή μήπως δεν είναι κόπρος η Διαπλοκή, όλοι εκείνοι οι Δυνατοί που απομύζησαν τον λαό, στέρησαν τη χώρα από κάθε εθνική στρατηγική και στο τέλος την πούλησαν στα σκλαβοπάζαρα των τόκων; Τι είναι, αν δεν είναι κόπρος οι Δυνατοί που συνεχίζουν να πλουτίζουν με εργαλείο την κρίση, παίρνοντας την μπουκιά απ’ το στόμα των παιδιών, πουλώντας στους αρρώστους χρυσάφι τον θάνατο, εξορίζοντας τους νέους στην Εσπερία.

Τι είναι, αν δεν είναι κόπρος αυτοί οι σοβαροφανείς υπομείονες που ξεπουλάνε το Ελληνικό και έκαναν το μεροκάματο «προσεχώς Ρωσίδα»; Τι είναι;

Τι είναι αυτές οι γερμανοντυμένες ψυχές που μιλούν για την Τρόικα λες και μιλούν για την Αγία Τριάδα; Μια ορδή ραγιάδων, γενίτσαρων και δωσίλογων είναι, που διέσυραν την Ελλάδα, εκπόρνευσαν το Σύνταγμά της και πούλησαν την Ασυλία της. Μια χρυσή ορδή που βγάζει φράγκα απ’ την υποτέλεια, ένα σύμφυρμα δολίων και αμοραλιστών που ενσπείρει τον φόβο, καλλιεργεί τον διχασμό και θέτει σε κίνδυνο διαμελισμού την πατρίδα - αν αυτό δεν είναι κόπρος, τι είναι;

Οι εκλογές, συνήθως, δεν λύνουν μεγάλα προβλήματα. Αν έλυναν, θα ήταν επαναστατικές. Και οι δημοκρατίες θα ήταν εκτός νόμου (για εκεί τις πάνε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Ομως στην Ελλάδα ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι. Και σ’ αυτές τις εκλογές ο λαός καλείται και έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι περισσότερον απ’ ο,τι συνήθως. Στο δημοψήφισμα του 1946 ο λαός εκλήθη να μην πάρει μέρος και το πλήρωσε. Στις εκλογές του 1981 ο λαός εκλήθη να σαρώσει την υποτέλεια, ου μην και την αδικία, και προδόθηκε. Σ’ αυτές τις εκλογές ο λαός καλείται να ’χει τον νου του για μετά τις εκλογές.

Κι αυτή είναι μια ειδοποιός διαφορά σημαντική.

Το σύστημα κάνει ό,τι μπορεί για να κρατηθεί. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλου και Παπανδρέου) επιδιώκουν μια διαχειρίσιμη ήττα. Οι εφεδρείες τους εξαερώθηκαν (ΔΗΜΑΡ) ή συρρικνώνονται με γεωμετρική πρόοδο (Χρυσή Αυγή). Οι μεταλλάξεις τους (Ποτάμι) δεν μπόρεσαν να φέρουν άλλη γλαύκα στην Αθήνα πέραν των φθαρμένων πολιτικών υπολειμμάτων άλλων κομμάτων. Αυτό το μπλοκ δυνάμεων κατεβαίνει στις εκλογές με την προπαγάνδα του να τραυλίζει και τον βασιλιά του «γυμνό». Η ευκαιρία για τον λαό είναι σημαντική και δεν είναι σαν τις άλλες.

Ο ΒΑΛΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

Αν ρωτήσετε κάποια γυναίκα που την κακοποιεί συστηματικά ο σύντροφός της «για ποιο λόγο δεν φεύγεις;», το πιθανότερο είναι ότι θα χαμογελάσει αμήχανα και θα σηκώσει τους ώμους της σ’ ένα παραιτημένο «δεν ξέρω».
Όμως ξέρει. Δεν θέλει να πει. Γνωρίζει ότι δε θα καταλάβουν αυτά που θα πει. Μπορεί ούτε η ίδια να μην τα καταλαβαίνει αυτά που ξέρει. Δεν καταλαβαίνει γιατί όταν ξεκίνησαν οι πρώτες φωνές και βρισιές χωρίς λόγο ή για ηλίθιο λόγο, δεν αντέδρασε.
Δεν καταλαβαίνει γιατί την πρώτη φορά που μαζί με τις φωνές σηκώθηκε απειλητικά κι ένα χέρι, λούφαξε. Δεν καταλαβαίνει γιατί μετά το πρώτο χαστούκι έμεινε εκεί. Δεν καταλαβαίνει γιατί στον πρώτο άγριο ξυλοδαρμό ήλπιζε ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει το «πρόβλημα». Δεν καταλαβαίνει γιατί στο πρώτο κάταγμα που έπαθε συνέχισε να ελπίζει ότι τα πράγματα δε μπορούν να γίνουν χειρότερα. Και δεν καταλαβαίνει πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν, αλλά το ξέρει ότι θα γίνουν.
Σε ένα μεγάλο μέρος των ελλήνων ψηφοφόρων βλέπω τις αντιδράσεις μιας κακοποιημένης γυναίκας που ζει μέσα στο φόβο και τον πόνο, αλλά δε φεύγει. Επί πέντε χρόνια τους ξευτιλίζουν, τους δέρνουν, τους κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα τους, τους παίρνουν ό,τι βγάζουν από τη δουλειά τους, αλλά αυτοί δε φεύγουν. Ελπίζουν. Δεν ξέρουν σε τί, αλλά ελπίζουν.
Οι εκλογές είναι σαν την κακοποιημένη γυναίκα που αποφασίζει να απευθυνθεί κάπου για να τη βοηθήσουν. Για να καταγγείλει τη βιαιότητα που καθημερινά υφίσταται. Και τότε ο σκληρός άντρας μεταμορφώνεται σε πριγκιπόπουλο. Την αγκαλιάζει. Της μιλάει τρυφερά. Της λέει ότι ξέρει πως έκανε κάποια λάθη, αλλά όλα θα διορθωθούν τώρα πια. Της λέει ότι την αγαπάει. Ότι θέλει απλώς να την προστατεύει απ΄ όλους τους άλλους που θα τη δέρνουν ακόμη χειρότερα. Μέχρι και ότι μπορεί να τη σκοτώσουν! Ενώ αυτός δε θα έφτανε ποτέ σε αυτό το σημείο. Και ορκίζεται ότι δεν του αρέσει να τη χτυπάει, αλλά να.. λίγο η ανεργία, λίγο η φτώχεια, λίγο τα νεύρα του είναι που τον κάνουν να ξεφεύγει. Όμως θα στρώσουν όλα. Μόλις γυρίσει σπίτι, όλα θα αλλάξουν.
Κι όταν εκείνη επιστρέφει σπίτι, το ξύλο γίνεται χειρότερο. Το ήξερε. Το ίδιο είχε γίνει και τις προηγούμενες φορές. Κι όταν ο ψηφοφόρος γυρίζει σπίτι του από το εκλογικό κέντρο το ξέρει ότι πάλι τον κορόιδεψαν. Το ξέρει ότι μόλις ξημερώσει θα τον ξευτιλίζουν, θα τον δέρνουν, θα τον κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα του χειρότερα από τις προηγούμενες φορές.

Αντώνη την πάτησες. Αν δεν με πιστεύεις #AskTsipras

• 

15 Ιανουαρίου

Του Κώστα Βαξεβάνη
Άλλο κοινωνία, άλλο επικοινωνία. Μια από τις συνηθισμένες συγχίσεις στην πολιτική, είναι η ταύτιση της κοινωνίας με την επικοινωνία. Όσο πιο αποστασιοποιημένη είναι η πολιτική από την κοινωνία, τόσο προσπαθεί να καλύψει την απόσταση με επικοινωνιακά εργαλεία. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει αλλά όχι για πολύ. Για να θυμηθώ το συμπαθητικό κλισέ «μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο, λίγους για πολύ, αλλά όχι όλους για πάντα».
Ο Αντώνης Σαμαράς, είτε γιατί δεν μπορεί, είτε γιατί δεν το θέλει, σε αυτή την προεκλογική μάχη, απομακρύνεται από την κοινωνική επαφή, επιλέγοντας την επικοινωνιακή. Είναι ένα από τα μεγάλα του λάθη στην τελική ευθεία για την ήττα όπως φαίνεται.
Δεν πρόκειται για λάθος των επικοινωνιολόγων του. Πρόκειται για φύση του Σαμαρά. Ο Αντώνης Σαμαράς και δεν θέλει και δεν μπορεί την επαφή με την κοινωνία. Επαφή σημαίνει ερωτήματα, απαιτήσεις, κριτική και άλλα δυσάρεστα.
Είναι σίγουρα μειονέκτημα που δημιουργεί η πολιτική που εφάρμοσε, αλλά είναι και η πολιτική του αντίληψη. Ο Σαμαράς που κάποτε πλασαρίστηκε ως «νέος πολιτικός» με τη βοήθεια των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ τα οποία μοίραζε σε δημοσιογράφους (δεν το λέω εγώ το έχει πει ο Μητσοτάκης), είναι μια δύσκαμπτη πολιτική μάζα που ορίζεται από τον παλαιοκομματισμό, τις ακροδεξιές αντιλήψεις, την πεποίθηση πως η εξουσία είναι ο δυναμισμός του ακροδεξιού και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του κράτους.
Ακόμη και η εμφάνιση του πρωθυπουργού σε σποτ με πρωταγωνιστές παιδάκια και νοικοκυραίους,  επιβεβαιώνει πως θεωρεί την κοινωνία ως μάζα πιθανής εξαπάτησης με την εξεύρεση του κατάλληλου επικοινωνιακού ευρήματος. Ο πρωθυπουργός τον οποίο ουδέποτε έχουν δει στο δρόμο, ή χωρίς γραβάτα, ξαφνικά σουλατσάρει σε πάρκα και νοικοκυριά προσπαθώντας να εφεύρει κοινωνική συμπάθεια.Το κακό είναι πως μάλλον το πιστεύει κιόλας.
Στα χρόνια της διακυβέρνησής του δεν πάταγε στη Βουλή, με εξαίρεση το καφενείο της. Σήμερα αρνείται να συνομιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα σε ένα debate με το γελοίο επιχείρημα ότι δεν συνομιλεί με υβριστές.Ποιός,αυτός,που κατεβάζει καντήλια on camera και δίνει εντολές “συνουσίας” σε εισαγγελείς.
Στον αντίποδα του Σαμαρά, ο Τσίπρας επιλέγει την κοινωνική επαφή. Με τον αέρα του ηγέτη νέας κοπής με αναφορές όχι στην Ελλάδα αλλά σε μια άλλη Ευρώπη, εκτίθεται σε εχθρικές και φιλικές συνεντεύξεις με άνεση αλλά κυρίως χωρίς όρους. Την ώρα που ο Σαμαράς απευθύνεται στη χώρα από συνεντεύξεις τύπου ΝΕΡΙΤ και «αυθόρμητες» δηλώσεις στην πόρτα του Μαξίμου, σε δημοσιογράφους που είδαν φως και μπήκαν.
 Η απόφαση του Τσίπρα να εκτεθεί στο twitter, το νέο και σκληρό μέσο των social media, ήταν μια έξυπνη και θαρραλέα κίνηση. Οτιδήποτε και αν είπε ο Τσίπρας, η γενική εικόνα είναι πως ο Τσίπρας είχε τα κότσια να συνομιλήσει με το twitter την ώρα που ο Σαμαράς συνομιλεί με τον καθρέφτη του, άντε και με τον Μουρούτη.

Βαρουφάκης: Εμείς δεν θα πασχίσουμε για νέες δόσεις, αλλά για αναδιάρθρωση του χρέους

• 

14 Ιανουαρίου

Στο ερώτημα γύρω από το τι θα κάνει μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το τρέχον πρόγραμμα, που λήγει στις 28 Φεβρουαρίου μετά τη δίμηνη παράταση που δόθηκε τον Δεκέμβριο, απαντά ο οικονομολόγος Γιάνης Βαρουφάκης, τονίζοντας πως η 28η Φεβρουαρίου είναι μία τεχνητή προθεσμία και υπογραμμίζοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πασχίσει για νέες δόσεις, αλλά για αναδιάρθρωση του χρέους
Διαβάστε τις απαντήσεις του Γιάνη Βαρουφάκη:
Τι θα κάνετε δεδομένων των ασφυκτικών χρονικών περιορισμών; Με το γεγονός ότι πρέπει να υπάρξει συμφωνία στις 28 Φεβρουαρίου;
Πρόκειται για μια τεχνητή προθεσμία. Η 28ηΦεβρουαρίου ορίστηκε αυθαίρετα και θα μετατεθεί ως τον Ιούνιο επειδή εκεί πράγματι υπάρχει ζήτημα λόγω της ωρίμανσης ομολόγων μεγάλης αξίας που κατέχει η ΕΚΤ. Είναι λογικό, και συνεπώς σίγουρο, ότι οι διαπραγματεύσεις θα επεκταθούν πέραν της 28ης Φεβρουαρίου. Εϊναι καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης. Αλλά και καλών τρόπων απέναντι σε μια νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση.
Αν δεν υπάρξει συμφωνία μέχρι την 28η Φεβρουαρίου η ΕΚΤ μπορεί να μην επιτρέψει την έκδοση εντόκων γραμματίων. Τι θα κάνετε τότε με τα ομόλογα του Μαρτίου; 
Δεν είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα κατέρρευσε το Greek success story κι ο πρωταθλητισμός στην παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων; Το ΥΠΟΙΚ ουσιαστικά ομολόγησε ότι το ταμείο είναι μείον και ότι έχει ήδη εξαντλήσει την πιστωτική του κάρτα – την δυνατότητα άντλησης έως και 15 δις ρευστότητας από τις τράπεζες μέσω έκδοσης έντοκων γραμματίων. Από τις γιορτές και τα πανηγύρια του success story το εκκρεμές πήγε στο άλλο άκρο, της καμμένης γης. Για να σοβαρευτούμε τώρα η απάντηση στο ερώτημά σας είναι ότι θα γίνει ότι έγινε σε όλες αυτές τις περιπτώσεις – θα αυξηθούν τα όρια και θα δοθεί παράταση έως ότου υπάρξει ένας συμβιβασμός. Τόσο απλά.
Επιτρέψτε μου όμως να θέσω κι εγώ ένα ερώτημα. Αν επανεκλεγεί η κυβέρνησή σας τι θα κάνετε με τα 40 δις φαντασμάτων-ομολόγων των τραπεζών που έχει εγγυηθεί το δημόσιο τα οποία η ΕΚΤ έχει δηλώσει ότι δεν θα τα μετακυλήσει ξανά από την 1η Μαρτίου και έπειτα; Δεν το λέω για να πανικοβάλω κανέναν καθώς ξέρω ότι όλες αυτές οι προθεσμίες είναι φτιαγμένες από πυλό και αλλάζουν ώστε να μην καταρρεύσει το σαθρό οικοδόμημα που χτίζει η τρόικα τέσσερα χρόνια τώρα. Απλά σας το λέω για να γίνει κατανοητό ότι έχουμε γνώση…

Βαρουφάκης: Πώς η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αυξάνει τη διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας

• 

15 Ιανουαρίου

Γράφει ο Γιάνης Βαρουφάκης
Χτες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση που βοηθά την επόμενη ελληνική κυβέρνηση να διαπραγματευτεί την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας στην ΕΚΤ.
Ας πάρουμε από την αρχή την ιστορία. Χτες ο δικαστής Pedro Cruz Villalón εξέδωσε την απόφαση που η ΕΚΤ περίμενε με κομμένη την ανάσα εδώ και καιρό: Το πρόγραμμα ΟΜΤ αγορών κρατικών ομολόγων που εξήγγειλε ο κ. Ντράγκι το καλοκαίρι του 2012 κρίθηκε συμβατό με τις Ευρωπαϊκές συνθήκες.
Ο λόγος που η ΕΚΤ ήθελε διακαώς μια τέτοια «δικαίωση» ήταν διττός. Από την μία, η ανακοίνωση του ΟΜΤ απεδείχθη αρκετή για να ηρεμήσει τις αγορές ομολόγων τα τελευταία δύο χρόνια. Κι αυτό γιατί, παρά το γεγονός ότι ο κ. Ντράγκι δεν αγόρασε ούτε ένα ομόλογο, η προσδοκία ότι θα το έπραττε αν χρειαστεί αρκούσε έτσι ώστε να μην χρειαστεί. Αν όμως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφαινόταν ότι οι αγορές ομολόγων που υπόσχεται το ΟΜΤ είναι παράνομες, πολύ σύντομα η κρίση θα επέστρεφε στην αγορά ομολόγων, κάτι που η ΕΚΤ φοβόταν ιδιαίτερα. Η θετική, για το ΟΜΤ και τις αγορές ομολόγων, απόφαση του Δικαστηρίου όχι μόνο απεσόβησε την άνοδο των λεγόμενων spreads αλλά και άνοιξε τον δρόμο στον κ. Ντράγκι για την ενεργοποίηση, την 22η Ιανουαρίου, της λεγόμενης Ποσοτικής Χαλάρωσης (ΠΧ) – της μαζικής αγοράς κρατικών ομολόγων αυτή την φορά για να καταπολεμηθεί (όπως ελπίζει η ΕΚΤ) ο αποπληθωρισμός, η τελευταία έκφανση της δομικής κρίσης της Ευρωζώνης.

Μας κυβερνάει server! Διαβάστε την απόρρητη αλληλογραφία στο HOT DOC που κυκλοφορεί

• 

14 Ιανουαρίου

Στα γραφεία του HOT DOC έφτασε ένας φάκελος που περιέχει μια σειρά από e-mails τα οποία έχουν ανταλλαγεί μεταξύ του πρωθυπουργικού γραφείου, υπουργικών γραφείων και της τρόικας. Τα e-mails είναι γνήσια, αναφέρονται σε πραγματικά γεγονότα και ανταλλάσσονται μεταξύ υπαρκτών προσώπων με κανονικούς ηλεκτρονικούς λογαριασμούς.
Το περιεχόμενό τους είναι συγκλονιστικό. Αποδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους η διακυβέρνηση της χώρας γίνεται ουσιαστικά από υπαλλήλους, δικηγόρους και συμβούλους οι οποίοι παίρνουν απευθείας εντολές από την τρόικα.
Όπως ομολογείται σε αρκετά σημεία της αλληλογραφίας, ο προβληματισμός του πρωθυπουργού, δεν είναι το κοινωνικό κόστος, αλλά να μην πληρωθεί το πολιτικό κόστος εμφανίζοντας μέτρα που παίρνονται κατ’ εντολή, ως αναγκαία. Οι βασικές μεθοδεύσεις είναι, όπως επίσης ομολογείται, να μην περνάνε τα μέτρα αυτά από το Κοινοβούλιο.
Το ύφος και το ήθος της ενδοκυβερνητικής αλληλογραφίας έχει και αυτό τη δική του σημειολογία, αφού τριτοκλασάτοι υπάλληλοι καθιστούν τον εαυτό τους απαραίτητο στον πρωθυπουργό μέσα από γλοιώδες υμνολόγιο και δουλοπρέπεια στο πρόσωπό του.
Με τον πιο αδρό τρόπο αποδεικνύεται πως όσα ζει η χώρα τα τελευταία χρόνια δεν αποτελούν εθνικό σχεδιασμό αλλά αποφάσεις ενός κλειστού κύκλου που δεν έχει ούτε θεσμικό ρόλο, ούτε κοινωνική ανησυχία. Η χώρα διοικείται από παραθεσμικό κέντρο το οποίο δεν ελέγχεται από το Κοινοβούλιο αλλά ούτε και από την κυβέρνηση.

Ομάδα εξουσιαστών αμαύρωσε τη μεγαλειώδη συγκέντρωση στο Παρίσι

11/01/2015

Μικρός αριθμός ατόμων, που κατηγορούνται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και βίαιες επιθέσεις στην ελευθερία του Τύπου αμαύρωσαν με την παρουσία τους τη συγκλονιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στο Charlie Hebdo.
Αρκετοί από τους ηγέτες που παρευρέθηκαν, μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, έχουν κατηγορηθεί ότι χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν ομάδες τζιχαντιστών και ισλαμοφασιστών στη βόρεια Αφρική και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Σε μια τεράστια επιχείρηση προπαγάνδας, στην οποία συμμετείχαν ορισμένα από τα γνωστότερα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου, οι ξένοι ηγέτες επιχείρησαν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι φωτογραφήθηκαν στην κεφαλή της πορείας, ενώ στην πραγματικότητα έστησαν μια φιέστα για τις κάμερες φρουρούμενοι από ειδικές δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας.

Ρύκιος @rykios Follow

Οι ηγέτες της Ευρώπης, ...ηγούνται #ce_sont_tous_des_hypocrites

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΝΑΣΑΣ

Σε αυτές τις εκλογές δε θα ψηφίσω Νέα Δημοκρατία και την πολιτική της πρόταση. Επίσης τη ΝΔ δε θα ψηφίσουν και όσοι ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝ.ΕΛ., ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΙΔΗΣΟ, ΚΥΝΗΓΟΥΣ και όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Όμως τη ΝΔ δε θα ψηφίσουν κι όσοι ψηφίσουν Χ.Α. Σύμφωνα με τη λογική που χρησιμοποίησαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κατά τη διαδικασία εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας, όλοι εμείς που δεν θα ψηφίσουμε ΝΔ και την πολιτική της πρόταση είμαστε χρυσαυγίτες! Ναι, ακόμη και όσοι ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ θα έχουν συμμαχήσει με τη Χ.Α. για να μην κερδίσει η Ν.Δ.
Το είχε εξηγήσει ο πρωθυπουργός της χώρας στους ξένους ανταποκριτές λίγο μετά την αποτυχία του να πάρει παράταση πολιτικής ζωής. «Είναι εξαιρετικά δυσάρεστο το γεγονός ότι η αντιπολίτευση πρόσθεσε τις ψήφους της με αυτές της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να προκαλέσει πρόωρες εκλογές», είχε δηλώσει. Κι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δε διαφώνησε σε αυτή τη λογική.
Επίσης το ίδιο ανέφερε και κατά την ομιλία του στην Εκτελεστική Γραμματεία της ΝΔ. «Μία μειοψηφία βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της ΧΑ σύρουν τη χώρα σε εκλογές», είχε πει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν είπε κουβέντα για να διαφοροποιηθεί. Απορώ, λοιπόν, πώς αυτό το σπίρτο η Βούλτεψη δε βγήκε ακόμη να πει ότι στις εκλογές που έρχονται θα συνεργαστούν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ με εκείνους της Χ.Α. για να χάσει η ΝΔ. Την έχω απολύτως ικανή. Η Βούλτεψη είναι πιο αντιπροσωπευτικό είδος της ΝΔ, ακόμη κι από τον Άδωνη Γεωργιάδη.
Σε αυτές τις εκλογές δευτερευόντως με απασχολεί το ποιος θα κερδίσει. Σε αυτές τις εκλογές πρωτίστως με ενδιαφέρει το ποιος θα χάσει. Θέλω, λοιπόν, να χάσει η ΝΔ. Και θέλω να εξαφανιστεί το ΠΑΣΟΚ. Έχω προηγούμενα μαζί τους. Δεν ξέρω για ποιο λόγο με μισούσαν, αλλά με μισούσαν. Ανακοίνωναν κάθε μέρα αποφάσεις εναντίον μου και το βάφτιζαν «θυσία». Δεν με άφησαν να πάρω ανάσα ούτε μία στιγμή και το έκαναν με απόλαυση.

ΜΑΣ ΤΑ ΖΑΛΙΣΑΤΕ

Επειδή ο βλάκας δεν καταλαβαίνει άλλη γλώσσα, ας μιλήσω στη δική του. Λαθρομετανάστες θέλει να τους λέμε; Λαθρομετανάστες θα τους γράφω για να το καταλαβαίνει. Θέλει ο βλάκας να συνδέσει τα τραγικά γεγονότα στη Γαλλία με τη λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα, επειδή τον βολεύει να τρομοκρατεί και ιδιαίτερα προεκλογικά; Ας πάμε με τα νερά του βλάκα και ας το εξετάσουμε, γιατί μας τα ζάλισε.
Λοιπόν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή ο μεγαλύτερος αριθμός των αλλοδαπών δραστών, την περίοδο 1998-2012, είναι αλβανικής υπηκοότητας, ακολουθούν οι Ιρακινοί και οι Ρουμάνοι. Ακολουθούν Πακιστανοί και Βούλγαροι.
Λοιπόν, ποιος άνοιξε τα σύνορα με την Αλβανία δίχως να υπάρξει καμία προετοιμασία και έλεγχος; Μήπως ήταν ο Τσίπρας; Όχι, ήταν ο Αντώνης Σαμαράς της ΝΔ που ήθελε να βολέψει Έλληνες επιχειρηματίες οι οποίοι αναζητούσαν φτηνά εργατικά χέρια για μεγάλα έργα που είχαν πάρει στη Βόρεια Ελλάδα.
Πάμε στους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους. Είναι λαθρομετανάστες; Όχι. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία έγιναν μέλη της Ε.Ε. την 1^η Ιανουαρίου του 2007. Ποιος ήταν τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας; Μήπως ο Κουτσούμπας; Όχι. Ήταν ο Κώστας Καραμανλής της ΝΔ.
Πάμε στους Ιρακινούς και τους Πακιστανούς. Ποιες κυβερνήσεις κώλωσαν να έρθουν σε ρήξη με τους Τούρκους ώστε να σταματήσει το εμπόριο ανθρώπων; Οι κυβερνήσεις του ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Όχι. Ήταν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τι έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ για να εμποδίσει τη λαθρομετανάστευση; Έστησε ένα φράγμα στον Έβρο και πανηγύρισε ότι έλυσε το πρόβλημα. Τι λένε όμως σχετικά με την αποτελεσματικότητα του φράχτη διάφοροι Ελληναράδες που κρατάνε στοιχεία; Λένε ότι αυξήθηκε η λαθρομετανάστευση από το Αιγαίο, αλλά και ότι δημιουργήθηκαν νέα σημεία εισόδου στον Έβρο.
Είναι τελικά το πραγματικό πρόβλημα η είσοδος των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα ή μήπως το κυρίαρχο πρόβλημα είναι ότι οι λαθρομετανάστες δε μπορούν να φύγουν από την Ελλάδα και μένουν παγιδευμένοι εδώ; Σαφώς το δεύτερο. Ποιος μας φόρτωσε την υποχρέωση να γίνουμε χώρα – φυλακή; Η Συνθήκη ΙΙ του Δουβλίνου που την υπέγραψε η Ελλάδα το 2003. Ποιος ήταν τότε κυβέρνηση; Μήπως το ΚΚΕ μ-λ; Όχι. Ήταν το ΠΑΣΟΚ με την κυβέρνηση Σημίτη.
Ποιος δήλωσε το αμίμητο «Η αντιμετώπιση του Εθνικού προβλήματος της λαθρομετανάστευσης έχει και κέρδη! Ζεστό Ευρωπαϊκό χρήμα»; Μήπως η Παπαρήγα; Όχι. Η βουλευτής της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή το δήλωσε.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΟΜΠΙΝΑ ΜΕ ΔΟΛΩΜΑ ΦΘΗΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ WI-FI ΕΙΧΕ ΣΤΗΣΕΙ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ

Βασικά, στην αρχή διάβασα αυτή την είδηση και στο καπάκι αυτή την είδηση. Κακό πράγμα η εξαπάτηση σε κάθε περίπτωση, αλλά τουλάχιστον ο Λαρισαίος είχε μία πρωτότυπη ιδέα με την οποία απέδειξε ότι υπάρχουν αμέτρητοι αφελείς που μπορεί να την πατήσουν, ενώ ο Καλαματιανός χρησιμοποιεί την παλιά βάρβαρη μέθοδο της εξαπάτησης μερίδας αφελών που όμως εξ αιτίας τους την πατάνε και όλοι οι υπόλοιποι. Εν ολίγοις, αν 100 αφελείς έστειλαν προκαταβολή στον Λαρισαίο, την πάτησαν μόνο αυτοί, ενώ αν ένα 30% των ψηφοφόρων αγοράσουν από τον Καλαματιανό θα την πατήσει όλη η χώρα και οι πολίτες της.
Πριν τις ευρωεκλογές, στις 21 Μαΐου 2014, ο Καλαματιανός είχε υποσχεθεί μέσω των εντύπων και των καναλιών του 550.000 νέες θέσεις εργασίας, φορολογικές ελαφρύνσεις, αύξηση των επενδύσεων και διάφορες ακόμη παροχές. Ακριβώς δύο χρόνια πριν, στις 31 Μαΐου 2012 ο Καλαματιανός έταζε τη δημιουργία 150.000 νέων θέσεων εργασίας έως τα μέσα του 2013. Σήμερα, στις 10 Ιανουαρίου του 2015, ο Καλαματιανός τάζει άλλες 770.000 νέες θέσεις εργασίας, φορολογικές ελαφρύνσεις, κοινωνικό κράτος, προστασία των οικονομικά αδύναμων και διάφορες παροχές.
Εντάξει, είναι φαιδρή η κομπίνα, κάνει μπαμ από μακριά δεν το συζητάμε. Γίνεται όμως ακόμη πιο φαιδρή όταν στην αγγελία αναζήτησης ψήφων του Καλαματιανού διαβάζεις ότι υπόσχεται 70.000 νέες θέσεις εργασίας στη Ναυτιλία! Αυτό δε μπορεί να στο υποσχεθεί ούτε εφοπλιστής που νοικιάζει πλοία μαζί με το προσωπικό τους από την Ιταλία, είναι δυνατόν να στο εγγυάται πολιτικός; Κι όμως να που είναι!
Διότι όταν αυτός ο πολιτικός ταυτίζεται με τον Πάουλο Κοέλιο είναι πολύ λογικό να τα περιμένεις όλα απ’ αυτόν. Όταν δηλαδή λέει – μόνος του, δίχως να τον ρωτήσει κανείς!- ότι θα βρεθούν 150 δισεκατομμύρια ευρώ για επενδύσεις επειδή «Αρκεί να το πιστέψουμε και θα το κάνουμε», τότε αντιλαμβάνεσαι ότι ο Λαρισαίος απατεώνας ήταν τουλάχιστον έξυπνος, αυτός εδώ είναι εντελώς χαζός και πιστεύει στο ότι «Όταν θέλεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το κατορθώσεις». Τον μπελά μου μέσα, δηλαδή.

Η ελευθερία της υποκρισίας

Μετά την δολοφονική επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo στο Παρίσι, έχουν γραφτεί εκατομμύρια άρθρα και έχουν ακουστεί δισεκατομμύρια σχόλια σε όλο τον πλανήτη για την ελευθερία της έκφρασης.
Διαβάζοντας τα άρθρα που γράφτηκαν στην χώρα μας, διαπιστώνω πως όλοι οι Έλληνες είναι υπέρμαχοι της ελευθερίας της έκφρασης.
Δηλαδή, αν του πάρεις του Έλληνα την ελευθερία της έκφρασης, είναι σαν να τον σκοτώνεις.
Βέβαια, οι Έλληνες δεν τα πάνε καλά με την σκέψη -που προηγείται του λόγου-, οπότε αυτή είναι η αιτία που ακούς και διαβάζεις διαρκώς ένα κάρο μαλακίες.
Επίσης, είναι κάπως περίεργη αυτή η λατρεία των Ελλήνων για την ελευθερία της έκφρασης, αφού στην χώρα μας τα μεγάλα ΜΜΕ ανήκουν σε νταβατζήδες και σε αυτά εργάζονται αποκλειστικά άνθρωποι που προωθούν τα συμφέροντα των αφεντικών τους.
Δεν υπάρχει καμία ελευθερία της έκφρασης στα καθεστωτικά ΜΜΕ. Εκφράσου ελεύθερα και εξαφανίστηκες.
Μπορώ να σας διαβεβαιώσω -επειδή το έχω ζήσει- πως οι δημοσιογράφοι άλλα πιστεύουν και άλλα λένε.
Θα δεχτώ τη συντριβή των Ελλήνων δημοσιογράφων και σχολιαστών για την δολοφονία των σκιτσογράφων και των άλλων Γάλλων πολιτών στο Παρίσι, αλλά αναρωτιέμαι γιατί δεν ένιωσαν τα ίδια συναισθήματα, όταν δολοφονήθηκε ο Έλληνας δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας.
Όταν δολοφονήθηκε ο Σωκράτης Γκιόλιας από την Σέχτα Επαναστατών -η οποία έκτοτε εξαφανίστηκε, λες και δεν ήταν μέλη επαναστατικής οργάνωσης αλλά κοινοί πληρωμένοι δολοφόνοι-, είχες την εντύπωση πως οι Έλληνες δημοσιογράφοι κρατιόντουσαν να μην ξεσπάσουν σε πανηγυρισμούς.
Θυμάμαι πως πριν καν γίνει η κηδεία του Σωκράτη Γκιόλια, μια γνωστή συνάδελφός του είχε γράψει στο σάιτ του Σταύρου Θεοδωράκη -ο οποίος ήταν πάντα ανεξάρτητος δημοσιογράφος και τώρα θα σώσει την πατρίδα- πως η πρώτη σκέψη που έκανε, μόλις έμαθε πως δολοφονήθηκε ο Γκιόλιας, ήταν «Ποιος μαλάκας τον έκανε ήρωα;».