Πέθανε ο Μπάμπης Γκολές

21:32 | 11 Ιαν. 2015

Σε ηλικία 68 ετών έφυγε την Κυριακή από τη ζωή ένας από τους πρωτεργάτες της αναβίωσης της ρεμπέτικης μουσικής, ο Μπάμπης Γκολές.
Γεννημένος στα 1947 στη συνοικία Ταμπάχανα της Πάτρας, ο Μπάμπης Γκολές υπήρξε αυτοδίδακτος μουσικός,  έμαθε να παίζει ούτι και κιθάρα σε ηλικία μόλις 8 ετών, ενώ στα 12 έπιασε το μπουζούκι.

Επανάφερε πολλά ξεχασμένα τραγούδια από ένα ευρύτερο φάσμα που περιείχε, εκτός από τα διάφορα είδη του ρεμπέτικου, την καντάδα και το δημοτικό τραγούδι, τα οποία είχαν ηχογραφηθεί σε λιγοστούς δίσκους των 78 στροφών και είχαν χαθεί με το πέρασμα των χρόνων.

Γελάει ο κόσμος: Δείτε για ποιον λόγο ο Σταύρος ζητά την ψήφο μας (ΒΙΝΤΕΟ)

Δευτέρα, Ιανουαρίου 05, 2015 

Προφανώς ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο επικεφαλής του Ποταμιού της διαπλοκής, μπέρδεψε την διαπραγμάτευση της χώρας με το παζάρεμα στη λαϊκή της γειτονιάς του.

Επειδή τα πολλά λόγια, είναι φτώχεια, απολαύστε υπεύθυνα το ψυχαγωγικό πρόγραμμα και γελάστε με την ψυχή σας στο βίντεο που ακολουθεί.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός είπε στον εισαγγελέα πως φοβόταν να παραδοθεί

5 Ιαν, ’15, 12:18 πμ

Πριν του ασκηθεί ποινική δίωξη για διεύθυνση άγνωστης οργάνωσης με άγνωστα μέλη, ο Χριστόδουλος Ξηρός άφησε εμβρόντητο τον εισαγγελέα, όταν του είπε πως σκόπευε να παραδοθεί πριν από δυο μήνες.
Ο Χριστόδουλος Ξηρός είπε στον εισαγγελέα πως σκόπευε να παραδοθεί για να σωθεί η ζωή του Νίκου Ρωμανού ο οποίος έκανε απεργία πείνας.
«Αισθανόμουν υπεύθυνος για τη ζωή του Ρωμανού» δήλωσε ο Χριστόδουλος Ξηρός, «επειδή οι άδειες των κρατούμενων για το πανεπιστήμιο κόπηκαν με πρόφαση την απόδρασή μου».
Στην ερώτηση του εισαγγελέα γιατί δεν παραδόθηκε, ο Χριστόδουλος Ξηρός είπε:
«Φοβόμουν μήπως με κάνουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας τους. Σαμαράς και Βενιζέλος έψαχναν με τόση αγωνία να βρουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας -για να σώσουν τον κώλο τους-, που φοβήθηκα πως θα πρότειναν εμένα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τους, και μετά δεν θα είχα μούτρα να κυκλοφορήσω ούτε στους δρόμους, ούτε στις φυλακές».

Οι φυλές των ψηφοφόρων

5 Ιαν, ’15, 5:31 μμ

Πιτσιρίκο, σου στέλνω τις φυλές των ψηφοφόρων:
Νέα Δημοκρατία:
Εδώ έχουμε πολλές υποκατηγορίες. Μην ξεχνάμε ότι η μισή Ελλάδα ψήφιζε ΝΔ. Τώρα απλά έμεινε το ¼.
1. Η γιαγιά από το χωριό. Φοβάται μη της πάρουν και την άλλη μισή σύνταξη. Φοβάται μην της πάρουν οι κομμουνιστές τα ζα και το σπίτι στο χουριό.
2. Η μεγαλοαστή που μένει Παπάγου. Πάει κάθε Κυριακή στην Αγία Σκέπη να εκκλησιαστεί και μετά στην απέναντι καφετέρια να βασανίσει σερβιτόρους. Είναι γυναίκα στρατιωτικού και έχει τρόπους. Το ξανθό αριστοκρατικό από κομμωτήριο μαλλί της μυρίζει λακ.
3. Ο φλωρούμπας Δαπίτης του ΕΚΠΑ. Πηγαίνει στα μπουζούκια και του αρέσει οι γκόμενες που κυκλοφορεί να είναι περιποιημένες. Και πλήρως αποτριχωμένες. Όπως κι αυτός. Πιστεύει ότι όλα τα κομμούνια είναι άπλυτα. Ο φλωρούμπας Δαπίτης όταν μεγαλώσει μεταλλάσσεται σε ένα καλοντυμένο γιάπη που το παίζει ξερόλας.
4. Εδώ είδα ένα γαμάουα τούι που πήγαινε κάπως έτσι: «Ο τριαντάρης άνεργος που φοβάται μη πάρουν τις καταθέσεις των γονιών του από τις οποίες ζει».
5. Η θεούσα χήρα του στρατιωτικού που φοβάται μην πάρουν τη σύνταξη από την ενήλικη άγαμη θυγατέρα της. Πηγαίνει συχνά ρούχα στην εκκλησία για τις ενήλικες άγαμες θυγατέρες λιγότερο τυχερών χήρων. Πάλι καλά.

ΣΥΡΙΖΑ:
1. Ο ρομαντικός τύπος που πιστεύει στην ενοποίηση της αριστεράς. Στην Ευρώπη. Ο κουλτουριάρης που δεν μένει ουδέτερος και κατεβαίνει σε διαδηλώσεις. Λέει: «Ας τους διώξουμε πρώτα και μετά ας μαλώσουμε μόνοι μας με την ησυχία μας». Ακούει indie, jazz και κάνα ροκάκι. Του αρέσει το θέατρο.
2. Ο απογοητευμένος Πασόκος και Νεοδημοκράτης που έμειναν άνεργοι. «Για να δούμε τι θα κάνει κι ο Τσίπρας», λένε. Και συμπληρώνουν, για να μη την πατήσουν όπως παλιότερα: «δε νομίζω ότι θα κάνει κάτι, αλλά για να δούμε». Και περιμένουν να τα κάνει όλα ο άλλος αποχαυνωμένοι στον καναπέ τους. Συνεχίζουν να ενημερώνονται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
ΚΚΕ:
1. Ο παππούς που κάποτε πολέμησε στο ΕΑΜ. Θα ψηφίζει ΚΚΕ μέχρι να πεθάνει. Χαιρετά χαρούμενος και συγκινημένος την αγωνιζόμενη γενιά που κατεβαίνει σε διαδηλώσεις με το ΠΑΜΕ.
2. Οι δυο εναλλακτικές συντρόφισσες με τα σαλβάρια που ακούνε Παπακωνσταντίνου (Θανάση, όχι Βασίλη). Η μία από αυτές συνεχίζει να ψηφίζει ΚΚΕ και όταν μεγαλώσει. Όντως, το πίστευε. Η άλλη όχι. Θεωρεί ότι γίνεται πιο ρεαλίστρια και όλα αυτά ήταν ουτοπικά και εφηβικά ατοπήματα.

Οι στατιστικές της φρίκης Μια «ακτινογραφία» των συνεπειών της πολιτικής των μνημονίων

 

Του Θανάση Ηλιοδρομίτη (αναδημοσίευση από τον ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ) 

Η ύφεση και τα μνημόνια εξανέμισαν κάπου 65 δισεκατομμύρια ευρώ το 2013 σε σύγκριση με το 2008 από το ΑΕΠ της χώρας. Το ίδιο διάστημα ο πέλεκυς των μνημονιακών κυβερνήσεων έκοψε από τους μισθούς πάνω από 23 δις ευρώ, ενώ οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά τα 2/3 και οι καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών περίπου κατά 36 δις ευρώ.

Οι αριθμοί μπορούν να καταγράφουν με σαφήνεια τα ‘’θαύματα’’ που επιτελέστηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 5-6 χρόνια από τις κυβερνήσεις των δύο κομμάτων, που διεκδικούν και πάλι την ψήφο μας για να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο, σε συνεργασία- κατά περιόδους- σε συνεργασία και με άλλες (εξαφανισμένες σήμερα ή υπό εξαφάνιση αν δεν λάβουν έξωθεν βοήθεια) δυνάμεις, όπως ο ΛΑΟΣ και η ΔΗΜΑΡ, αλλά σίγουρα αδυνατούν να περιγράψουν το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής, που συντελέστηκε στο όνομα της δήθεν εξυγίανσης και της δήθεν ανάπτυξης.

Τα στοιχεία που δημοσιοποιεί όλα αυτά τα χρόνια η ΕΛΣΤΑΤ θα μπορούσαν να ονομαστούν με δύο λέξεις: ‘’Στατιστικές της φρίκης’’, μιας και φροντίζουν να μας υπενθυμίζουν συνεχώς και σε τακτά διαστήματα ότι καμιά τραγωδία, κανένα νέο φρικώδες επίτευγμα των συγκυβερνητών, δεν πρόκειται να φρενάρει την ολέθρια για εκατομμύρια ανθρώπους πολιτική τους. Μια πολιτική που ακολουθούν με τρομακτική συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια, υπερκεράζοντας σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και τις προσταγές των επικυρίαρχών τους, προς τέρψιν βέβαια των μεγάλων κερδισμένων της ανθρωπιστικής καταστροφής, των τραπεζών, των μεγαλοεργολάβων, των εφοπλιστών, των μεγάλων φοροφυγάδων, των ‘’επενδυτών’’ που σπεύδουν να μοιράσουν τα ιμάτια της σταυρωμένης πατρίδας μας.

Όλοι αυτοί δεκάρα δεν δίνουν για τους ανέργους, που μαζί με τους ‘’σχεδόν ανέργους’’ φτάνουν το ενάμισι εκατομμύριο, για το ένα εκατομμύριο χαμένες θέσεις απασχόλησης, για τον στραγγαλισμό του κοινωνικού κράτους, για την καταβαράθρωση του παραγωγικού τομέα της οικονομίας και τον θάνατο δια πνιγμού εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Εφτασε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη στον ΓΑΠ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤAΚΗΣ

Ε, ρε, μεγαλεία ο Γιώργος Παπανδρέου. Εκεί που τον είχε ξεχάσει κι ο Θεός ο ίδιος, έγινε το πρόσωπο των ημερών, κόρες και παλικάρια σφάζονται στην ποδιά του, εκλιπαρώντας τον να μην κάνει κόμμα. Κόμμα φοβερό και τρομερό, που θα το λένε ΣΟΚ (Σοσιαλιστικό Κίνημα), θα το λένε «Αλλαγή», θα το λένε «Ήλιο». Νομίζω ότι το τελευταίο είναι το πλέον ταιριαστό, αρκεί να προστεθεί ένα «θι», ένα σίγμα τελικό και ο Ντοστογιέφσκι.
Έχουν πέσει μονοί - διπλοί πάνω στον Γιώργο για να μην ανακοινώσει στο κόμμα. Η Γεννηματά, ο Λοβέρδος κι ο Κρεμαστινός πήγαν αυτοπροσώπως στο γραφείο του να τον μεταπείσουν με κατάρες και δάκρυα, ο Σκανδαλίδης του έστειλε ανοιχτή επιστολή -προφανώς του είχε σωθεί το σάλιο και δεν μπορούσε να κλείσει τον φάκελο- μέχρι και ο Λαλιώτης βγήκε από την κρύπτη και έκανε βαρυσήμαντη δήλωση, η οποία καταλήγει ως εξής:
«Κάθε επιλογή και κάθε απόφαση που οδηγεί στη διάσπαση είναι ένα ολέθριο λάθος και μετά έπονται ένας παρατεταμένος εσωκομματικός 'εμφύλιος' και μύρια, μοιραία λάθη». «Μύρια, μοιραία λάθη»! Ο αθάνατος Λαλιώτης, ο αθάνατος πασοκισμός της λεκτικής μπαλαφάρας που διαπαιδαγώγησε δεκάδες και δεκάδες προοδευτικούς δημοσιογράφους.
Τα σκυλιά αλυχτούν, αλλά το καραβάνι προχωρά. Δεν μασάει ο Γιώργος, θα το κάνει το κόμμα, θα το ανακοινώσει από ώρα σε ώρα. Και δεν θα είναι μόνος του, θα έχει δίπλα τους τις υγιείς δυνάμεις του τόπου, τον Πετσάλνικο, τον Καρχιμάκη, τον Ρέππα, τον Πεταλωτή, τον Γιώργο τον Παπακωνσταντίνου που θα παρακολουθεί την πορεία προς τη νίκη από το εδώλιο του κατηγορουμένου. Πρέπει να αξιοποιηθεί από το νέο κόμμα ο Παπακωνσταντίνου, να γίνει υπεύθυνος του Τομέα Προστασίας της Οικογένειας. Ποιος άλλος καταλληλότερος από εκείνον που ρίσκαρε να μπει στη φυλακή για να σώσει τις εκατομμυριούχες εξαδέλφες του;

Κύριε Σαμαρά με τον Ξηρό απέτυχε. Μήπως να δοκιμάσετε με Βενιζέλο;

• 

Του Κώστα Βαξεβάνη
Η σύλληψη Ξηρού, δεν στάθηκε δυνατόν να ανοίξει μια ατζέντα  με θέματα Ασφάλειας, στα οποία ο Σαμαράς θα εμφανιζόταν ο έχων το εργολαβικό δικαίωμα να τα αντιμετωπίσει. Κανένας δεν πιστεύει πως τόσο η αναχώρηση (γιατί δεν επρόκειτο για απόδραση), όσο και η σύλληψη Ξηρού, ήταν αποκλειστικά ένα αστυνομικό θέμα.
Ο Χριστόδουλος Ξηρός, συνελήφθη λίγο πριν τις εκλογές. Στο παρελθόν, όταν ήμουν φοιτητής ακόμη, θυμάμαι πως αυτό συνέβαινε με τον Ρωχάμη. Οι κυβερνήσεις, αφού  δημιουργούσαν για τον Βαγγέλη Ρωχάμη την εικόνα του δράκου μόλις κατάφερνε ή του επέτρεπαν να αποδράσει, στη συνέχεια  σκότωναν επιτυχώς τον δράκο για να φανούν καλές κυβερνήσεις.
Οι καιροί άλλαξαν, όπως και ο φόβος. Έτσι η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά σαν φάρσα. Γιατί μόνο γέλιο προκαλεί η εμφάνιση Ξηρού με το ντεκαπάζ και την μαύρη ρίζα. Όσο και αν η Αστυνομία προσπαθεί να μιλήσει για τα πιστόλια του Ξηρού, έχει ήδη αποδυναμωθεί από  την εικόνα με το πιστολάκι του κομμωτηρίου.
Δεν ξέρω αν ο Ξηρός ήταν επικίνδυνος ή όχι. Η κυβέρνηση όμως πρέπει να καταλάβει πως η επικινδυνότητα Ξηρού, στη συνείδηση του κόσμου, δεν  απειλεί άμεσα κανέναν. Αντιθέτως η κυβερνητική πολιτική τρομοκρατεί κάθε σπίτι, απειλεί κάθε εργαζόμενο, κάνει ανασφαλή κάθε Έλληνα. Δεν είναι θέμα σύγκρισης τρομοκρατίας με κακή πολιτική. Είναι απλώς μια πραγματικότητα σε καθημερινή ανάγνωση.

Για μεταφορά τζιχαντιστών κατηγορούν εταιρεία συμφερόντων Μελισσανίδη

05/01/2015

Σοβαρότατες καταγγελίες για την μεταφορά ισλαμιστών μαχητών με πλοίο της Aegean Shipping Enterprises Company, η οποία σχετίζεται με την οικογένεια Μελισσανίδη, κάνει ο συνταγματάρχης Αχμέντ Μεσμάρι, εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων της Λιβύης.
Το πλοίο Araevo δέχθηκε αεροπορική επίθεση από μαχητικά της Λιβύης κοντά στο λιμάνι της Ντέρνα, που σύμφωνα με ορισμένες αναφορές βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ISIS. Από την επίθεση σκοτώθηκαν δυο μέλη του πληρώματος.
Σύμφωνα με τον Μεσμάρι το πλοίο αρνήθηκε τον έλεγχο των αρχών και εισήλθε παράνομα σε στρατιωτική ζώνη. Ο ίδιος δήλωσε στο Reuters ότι έφερνε ισλαμιστές μαχητές στο λιμάνι της Ντέρνα.
«Ζητήσαμε από το πλοίο να σταματήσει, αλλά αντιθέτως αυτό έσβησε τα φώτα του και δεν απαντούσε στις κλήσεις μας, οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να το χτυπήσουμε» ανέφερε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων της Λιβύης μιλώντας στο BBC.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι αρκετά ελληνικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν απλώς το όνομα του πλοίου και όχι της Aegean Shipping Enterprises Company, παρά το γεγονός ότι το όνομα μεταδίδεται από τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης του πλανήτη, όπως το BBC.

"Να μη γίνει χρήση της δυνατότητας καταστροφής εγγράφων ή στοιχείων του ΣΔΟΕ"

• 

Υπουργική απόφαση που φέρει την υπογραφή του Γ. Μαυραγάνη και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 3498 στις 29-12-14, μεταβιβάζει στον ειδικό γραμματέα του ΣΔΟΕ την αρμοδιότητα για «έκδοση απόφασης διατήρησης ή καταστροφής εγγράφων και λοιπών στοιχείων των συγκεντρωτικών αρχείων της Κεντρικής Υπηρεσίας του Σ.Δ.Ο.Ε., κατόπιν εισήγησης της αρμόδιας Διεύθυνσης».
Η χρονική συγκυρία που δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ, λίγες ώρες μετά την προειδοποίηση του Προέδρου του  ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, σχετικά με πιθανολογούμενη απομάκρυνση- εξαφάνιση δημοσίων εγγράφων-φακέλων, δημιουργεί προβληματισμό και ερωτηματικά.
"Στο Σ.Δ.Ο.Ε. υπάρχουν φάκελοι και στοιχεία για υποθέσεις  μείζονος ενδιαφέροντος για σκάνδαλα όπως αυτά των Υποβρυχίων, για την λίστα Λαγκάρντ κλπ. Για λόγους διαφάνειας και πλήρους ενημέρωσης της νέας κυβέρνησης που θα σχηματιστεί μετά τις εθνικές εκλογές, ζητάμε να μη γίνει χρήση της δυνατότητας που παρέχει ο νόμος κατά την προεκλογική περίοδο. Να μη γίνει σε καμιά περίπτωση καταστροφή εγγράφου ή στοιχείου του Σ.Δ.Ο.Ε., επειδή θα μπορούσε να δημιουργήσει εικόνα συγκάλυψης και ενοχής από την απερχόμενη κυβέρνηση.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ

Ίσως να χαίρομαι πρώτη φορά στη ζωή μου επειδή έπεσα έξω στις προβλέψεις μου. Οι 180 δε βρέθηκαν κι αν βρέθηκαν, δεν τόλμησαν. Ομολογώ πως είχα αρχίσει να πιστεύω ότι αυτοί δεν έπεφταν με τίποτα. Κι όμως έπεσαν και μάλιστα ταπεινωτικά, με δύο πρωθυπουργούς – o Βενιζέλος πάντα έτσι πίστευε – να μη μπορούν να  κάνουν μια εξαγορά ψήφου της προκοπής.
Η αντιπολίτευση έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Έριξε την κυβέρνηση. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Με συνειδησιακούς και ηθικούς εκβιασμούς των ανεξάρτητων; Ίσως! Όμως απέναντι σε ένα τόσο βάρβαρο καθεστώς που απολαμβάνει απίστευτα τον εξευτελισμό των πολιτών δεν έχεις πολλές επιλογές.
Υπάρχει βέβαια μία αμηχανία στην ατμόσφαιρα. Αυτό που έπρεπε να κάνουμε εμείς από τις πλατείες και τους δρόμους,  το έκαναν κόμματα και βουλευτές μέσα στη Βουλή. Οπότε τώρα το βάρος πέφτει διπλό επάνω μας. Και τώρα εμείς… Τι κάνουμε εμείς οι οργισμένοι, οι αδικημένοι, οι κυνηγημένοι;
Ήρθε η ώρα να μετατρέψουμε τα λόγια μας σε κάτι πιο πρακτικό. Να δηλώσουμε τί θέλουμε. Ο δρόμος είναι ανοιχτός. Τα σκυλιά βέβαια είναι λυμένα και θα ουρλιάξουν για να μας τρομοκρατήσουν. Όμως τώρα ξέρουμε ότι είναι σκυλιά δειλά και νικημένα. Ξέρουμε ότι θα ουρλιάξουν γιατί φοβούνται το τέλος τους.
Και τώρα εμείς πρέπει να αποφασίσουμε αν θα βάλουμε ένα τέλος σε μία περίοδο που μας γάμησε τη ζωή ή θα χρησιμοποιήσουμε το ουρλιαχτό των σκύλων σαν άλλοθι για να συνεχίσουμε την τραγωδία μας. Είν’ εύκολο να φοβηθούμε. Πάντα ήταν εύκολο. Είναι εύκολο να βολευτείς στο βούρκο και να αρνηθείς να κάνεις τον κόπο να βγεις.
Αν καταφέρουμε να δώσουμε παράταση ζωής στο σύστημα που μας μάντρωσε στον εφιάλτη, θα πιαστούμε ανέντιμοι απέναντι στους εαυτούς μας. Ψέματα λέγαμε ότι μας άξιζε κάτι καλύτερο. Αν καταφέρουμε να διασώσουμε τον νεποτισμό, την κλεπτοκρατία, την αλαζονική συμπεριφορά του σύγχρονου φεουδάρχη, είναι δικαίωμά μας. Όμως προτιμότερο θεωρώ πως είναι να βάλουμε μια πέτρα στο λαιμό μας και να βουτήξουμε στη θάλασσα.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

(Παρ.02/01/15-10:35)
Του ΣΤΑΘΗ*
 Η Ελλάδα έκλεισε έναν ιστορικό κύκλο. Αντιπαραγωγικό, αντιλαϊκό, παρακμιακό. Αν δεν αναγεννηθεί, κινδυνεύει να συρρικνωθεί, να διαμελισθεί, να χαθεί. Πρέπει να τελειώνουμε με το καθεστώς της Διαπλοκής που λειτουργεί σαν Λερναία Υδρα, απομυζά τη χώρα και παραλύει κάθε δυνατότητα αλλαγής παραγωγικού μοντέλου, κάθε δημιουργική ικμάδα της κοινωνίας.
Να τελειώνουμε με τη Διαπλοκή και τη Διαφθορά που παράγει. Υψηλή και χαμηλή. Να τελειώνουμε με τα κόμματα που υπηρέτησαν τη Διαπλοκή, με τους Πρωθυπουργούς που λάμβαναν εντολές από «νταβατζήδες» ή παραδόθηκαν σ’ αυτούς. Ποδοπατώντας τον λαό, τα δικαιώματά του, τη ζωή του. Να τελειώνουμε με την Υποτέλεια στην οποία μας οδήγησε η Διαπλοκή και χωρίς την οποία η τελευταία είναι ένα σκιάχτρο, ένα άδειο πουκάμισο.

Να τελειώνουμε με όσους μας ταπείνωσαν. Με εκείνους που διέσυραν τη χώρα. Εχουν όνομα και επώνυμο. Να μαυρισθούν στις εκλογές. Να τους ζητηθούν ευθύνες. Ποιοι και γιατί σκλάβωσαν τη χώρα με τα Μνημόνια. Ποιοι επωφελήθηκαν απ’ τον καταποντισμό του λαού. Να τελειώνουμε με το άγος, να επέλθει η κάθαρση. Για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Κανένας συμβιβασμός με τις ομιλούσες κομψευόμενες γραβάτες που άφησαν καρκινοπαθείς να αργοσβήνουν και παιδιά να υποσιτίζονται.
Να τελειώνουμε με αυτούς που έκαναν το Σύνταγμα Μνημόνιο, με τα ανδρείκελα που δέχονται έξωθεν εντολές κι έκαναν τη χώρα ειδική οικονομική ζώνη. Εχουν όνομα και επώνυμο. Αυτοί που ξέσκισαν τον εργασιακό πολιτισμό και διέσυραν την κοινωνία, αυτοί που δίχασαν τις τάξεις και πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις, έκλεισαν μαγαζιά και σπίτια, πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με το έργο τους.
Η πολιτική απαξίωση πρέπει να είναι το πρώτο βήμα εναντίον εκείνων που παραχώρησαν την Ασυλία της χώρας, που ξεπουλάνε τον πλούτο της, αεροδρόμια, υποδομές, πόρους, λες και τα βρήκαν απ’ τον πατέρα τους.
Να τελειώνουμε με αυτούς που απειλούν με πλειστηριασμό τα σπίτια μας. Τους ίδιους αυτούς που ταυτοχρόνως προστατεύουν τους φοροφυγάδες. Βρισκόμαστε στο 2015, με ξεχαρβαλωμένα σχολεία, με υποβαθμισμένα νοσοκομεία, με απείρου κάλλους διοίκηση. Με άμυνα επί ξηρού ακμής. Να τελειώνουμε. Εχουν κάνει πολύ μεγάλο κακό στη χώρα όλοι αυτοί οι υπομείονες. Αυτοί που επί χρόνια προσπάθησαν να μας κάνουν ενοχικούς μόνον και μόνον αν προφέραμε τις λέξεις ελευθερία, ισονομία, κοινωνική δικαιοσύνη, εργατική τάξη, φιλότιμο, πατρίδα, ανιδιοτέλεια.
Να τελειώνουμε με αυτή την ορδή των καταραμένων της ήσσονος προσπάθειας, της αγραμματοσύνης και της ιδιοτέλειας.
Τέλος στην ιδεολογική τρομοκρατία των κυνικών και των αμοραλιστών. Τέλος στη φορολογική τρομοκρατία. Να τελειώνουμε με τον πομπώδη λόγο των υπερφίαλων επιπέδου Βενιζέλου και τους μισοκακόμοιρους δεκάρικους επιπέδου Ντινόπουλων και Γιακουμάτων. Να τελειώνουμε με τον υστερικό και ανιστόρητο λόγο της ακροδεξιάς κλίκας που νέμεται τη Ν.Δ. και λυμαίνεται την Ελλάδα.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Του 1934. Στη Γερμανία. Οι ηττημένοι πλην στρατόκαυλοι Γερμανοί στρατηγοί κυκλοφορούν σε πανάκριβες δεξιώσεις φορώντας περίεργα παράσημα που εφηύραν και κατασκεύαζαν μόνοι τους. Πέρα, δηλαδή, από τα επίσημα παράσημα του γερμανικού στρατού, ο κάθε στρατηγός μπορούσε να στολιστεί σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, βαφτίζοντας «παράσημα ανδρείας» τεράστιες κιτς κατασκευές σε διάφορα σχήματα που φορούσε στη στολή του και καμάρωνε.
Ήταν η εποχή που με τον τσαμπουκά της η Γερμανία είχε μονομερώς αποφασίσει να κάνει στάση πληρωμών των πολεμικών αποζημιώσεων σε ΗΠΑ και Γαλλία. Για δικούς τους λόγους και η Γαλλία και η ΗΠΑ δεν πίεζαν τη Γερμανία, παρά μόνο της υπενθύμιζαν διακριτικά τα χρέη της. Και η Γερμανία απαντούσε «Ναι, καλά».
Με τα χρήματα των πολεμικών αποζημιώσεων, ο Χίτλερ κρυφά και σπάζοντας κάθε συνθήκη που είχε η υπογράψει η Γερμανία μετά την ήττα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχτιζε τη νέα της πολεμική βιομηχανία και ετοιμαζόταν να αιματοκυλίσει ξανά την ανθρωπότητα.
Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά, αλλά και την προηγούμενη, κομμουνιστές, Εβραίοι, καλλιτέχνες και ύποπτοι για αντι-ναζιστικές σκέψεις «φιλοξενούνταν» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όχι ως επισήμως συλληφθέντες, αλλά – άτιμες συμπτώσεις – για προληπτική προστατευτική επιτήρηση. Δηλαδή, έλεγε το ναζιστικό καθεστώς ότι μάντρωνε αυτούς τους ανθρώπους για να τους προφυλάξει από κάποιον φανταστικό εχθρό που θα μπορούσε να τους κάνει κακό και να το φορτωνόταν ο Χίτλερ. Παράλογο, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα.

ΗΜΕΡΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΩΡΕΣ.

 (Τετ.31/12/14-10:00)
Του ΣΤΑΘΗ*
 Μέσα μου ακόμα δεν το «πιστεύω». Δεν «πιστεύω», δηλαδή, το γεγονός ότι η μία στις τρεις Ελληνίδες και ο ένας στους τρεις Ελληνες έχουν στραφεί προς την Αριστερά. Και ακόμα περισσότερο ότι το ποσοστό αυτό, όσον οι ημέρες, αυξάνεται, πηγαίνοντας να αγγίξει εις ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ το 40%, ενώ τα συνολικά ποσοστά της Αριστεράς στην ελληνική κοινωνία δείχνουν να υπερβαίνουν πλέον το 50%! Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή. Με, ενδεχομένως, ιστορικές συνέπειες.
 Από την εποχή της Κατοχής είχαν οι Ελληνες να στραφούν προς την Αριστερά σε τέτοια μαζική κλίμακα. Και κάνουν, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο τώρα, σε συνθήκες νέας κατοχής. Πρόκειται για επίτευγμα. Διότι το επιτυγχάνει ένας λαός τον οποίον επί τριάντα χρόνια ο δικομματισμός και επί είκοσι χρόνια ο «εκσυγχρονισμός» προσπαθούσαν να τον υποχρεώσουν να χάσει τον αυτοσεβασμό του και την αυτογνωσία του, ώσπου να χάσει εν τέλει το αυτεξούσιό του.


Όμως, έτσι όπως το Σχέδιο Ανάν αφύπνισε τους Ελληνοκύπριους, το ίδιο και τα Μνημόνια αφύπνισαν τους Ελληνες. Είδαν την πατρίδα να αλώνεται, τη ζωή τους να δηώνεται και εστράφησαν προς τα Αριστερά. Οταν λοιπόν λέω ότι κατά βάθος μέσα μου ακόμα κάτι τέτοιο δεν το «πιστεύω», αναφέρομαι σε μια συναισθηματική αντίδραση - και υπάρχουν στιγμές που το συναίσθημα παίρνει τον λόγο με τις ίδιες αξιώσεις που τον μετέρχεται η λογική.  Δεν ήταν εύκολο να μετατοπισθεί ο λαός τόσο μαζικά και τόσο ριζικά. Επρεπε να ξεπεράσει πολλά στερεότυπα που κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή επί πολλές δεκαετίες. Αντικομμουνιστικά κλισέ, φασίζουσες γενικεύσεις («όλοι ίδιοι είναι»), αποκαρδιωτικά αξιώματα (καλοί στη θεωρία αλλά όχι στην πράξη) και πάνω απ’ όλα μια τηλεοπτική τυραννίδα που καλλιέργησε και καλλιεργεί την ιδιώτευση, τον ατομικισμό, των ωχαδερφισμό, αλλά και τον αμοραλισμό, τον κυνισμό, καθώς και ό,τι άλλο καθήλωνε τους πολίτες στους καναπέδες, διαιρεμένους μεταξύ τους, αλληλοϋποβλεπόμενους και συχνά αλληλομισούμενους. Το σύστημα διαιρούσε και βασίλευε, σαλαμοποιούσε κι έτρωγε. Μια πέμπτη φάλαγγα διανοουμένων και δημοσιογράφων (αμφότερα τα είδη οικόσιτα της Διαπλοκής) γάνωναν επί δεκαετίες το μυαλό των Ελλήνων ότι είναι υποδεέστεροι των Ευρωπαίων, κομπιναδόροι και φτωχοδιάβολοι.
 Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι Ελληνες μόνον ως εκ θαύματος δεν αποβλακώθηκαν! Δεν ήταν θαύμα! Ο λαός μας είναι ένας πολιτικοποιημένος λαός, με μακρά ιστορία και μακρά μνήμη. Ταλαιπωρημένος και πολύπειρος. Σε εγρήγορση (άλλοτε σχετική κι άλλοτε εντονότερη), όπως απέδειξε με τη στάση του κατά την (θεμελιακής σημασίας) κρίση της Γιουγκοσλαβίας ή το παραλήρημα των πολέμων κατά του μουσουλμανικού κόσμου.

Η ΝΔ ΣΤΟ «ΙΚΡΙΩΜΑ» ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

(Τρ. 30/12/14 - 09:30)

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εκλογές, λοιπόν! Αυτό αποφάσισε η Βουλή. Αρνήθηκε να δώσει ουσιαστικά «ψήφο εμπιστοσύνης» 180 βουλευτών στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου για να της παρατείνει τον πολιτικό βίο επί ακόμη ενάμιση χρόνο. Παρόλο που αυτή η Βουλή βρίσκεται σε πλήρη δυσαρμονία με τη λαϊκή βούληση, συνειδητοποίησε φαίνεται ότι είναι καλύτερο για την ίδια να διαλυθεί και να δώσει τη θέση της σε μια νεοεκλεγμένη. Ποιος ξέρει, ίσως και να λειτούργησε το ένστικτο αυτοσυντήρησης του συστήματος, το οποίο σίγουρα δεν κινητοποιήθηκε για να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα υπέρ των Σαμαρά - Βενιζέλου. Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε φυσικά ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά αυτήν τη στιγμή μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός.

Στο διάστημα των τεσσάρων εβδομάδων που μεσολαβούν έως τις εκλογές, μπορεί φυσικά να αλλάξει το πολιτικό κλίμα, το οποίο σήμερα ευνοεί συντριπτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για την ώρα φαίνεται αδύνατον να βγει η ΝΔ πρώτο κόμμα. Πέραν των δημοσκοπήσεων, φταίει και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς. Αν όντως πιστεύει ότι η ΝΔ θα αναδειχθεί πρώτο κόμμα, τότε ήταν λάθος του που όλο το προηγούμενο διάστημα χαρακτήριζε τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές «εθνική καταστροφή» και «εθνική περιπέτεια». Γιατί θα ήταν «εθνική καταστροφή» οι εκλογές, αφού θα τις κερδίσει η ΝΔ; Αυτός ο χαρακτηρισμός είναι παράλογος! Αφού πρωθυπουργός είναι ο Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργήσει τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς και στη συνέχεια και πάλι πρωθυπουργός θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς βάσει της βεβαιότητας ότι νικητής των εκλογών θα είναι η ΝΔ, πού ακριβώς βρίσκεται η... «εθνική καταστροφή» των εκλογών αυτών; Είναι εξόφθαλμο ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον συλλογισμό του πρωθυπουργού! Να χαρακτηρίσει π.χ. «άσκοπη ενόχληση» τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, το καταλαβαίνουμε.

Να χαρακτηρίζει, όμως, τις εκλογές «εθνική καταστροφή» όταν αυτός κυβερνούσε, αυτός κυβερνά και αυτός θα συνεχίσει να κυβερνά, όπως μας διαβεβαιώνει μέσω της ακράδαντης πίστης του στη νίκη της ΝΔ, σημαίνει ότι μας κοροϊδεύει αναφορικά με το τι θα γίνει στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου! Είναι προφανές ότι κανένας πολιτικός ηγέτης δεν ομολογεί την ήττα του κόμματός του πριν από μία εκλογική αναμέτρηση. Λογικό είναι να μην το κάνει φυσικά ούτε ο Αντώνης Σαμαράς και σε αυτό δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε. Από εκεί και πέρα, όμως, είναι εξαιρετικά πιθανή, στα όρια της βεβαιότητας, η εκλογική ήττα της ΝΔ και η κατάληψη της πρώτης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Να ζήσω να δω τη φάτσα του Πρετεντέρη το βράδυ των εκλογών

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤAΚΗΣ

Αν θέλετε να μάθετε πώς υποδέχθηκε το καθεστώς το στραπάτσο των 160 βουλευτών της πρώτης ψηφοφορίας, ψάξτε να βρείτε τη φωτογραφία που απεικονίζει τον Γιάννη Πρετεντέρη την ώρα που ανακοινώνονται τα αποτελέσματα. Ούτε άρθρα ούτε αναλύσεις ούτε συνεντεύξεις, δείτε τη φάτσα του Πρετεντέρη που αντανακλά το φόβο, την αγωνία, το μίσος, τη μάνητα των κρατούντων και θα καταλάβετε τι πόλεμος έχει να γίνει μέχρι τις εκλογές. Ζω για το βράδυ των εκλογών, για την ώρα που ο Πρετεντέρης θα αναγκαστεί να ανακοινώσει τη νίκη της Αριστεράς. Πλανητάριο θα γίνει η φάτσα του, σαν άστρα θα αντανακλούν τα συναισθήματα στο δερμάτινο θόλο, κόκκινοι γίγαντες και άσπροι νάνοι, μαύρες τρύπες και συμπαντικές εκρήξεις. Να δω τη φάτσα του Πρετεντέρη το βράδυ των εκλογών κι ας πεθάνω, που σιγά μην πεθάνω.
Πάμε σε εκλογές, πάει και τελείωσε. Μην ακούτε για Plan B και υποχθόνια σχέδια, ο Σαμαράς τις θέλει τις εκλογές, τις θέλει επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αλλά παρόλα αυτά τις θέλει. Οι συνθήκες είναι οι καλύτερες δυνατές, η συμπαιγνία με την τρόικα, οι ασφυκτικές προθεσμίες για τη συμφωνία, η απειλή της πιστωτικής ασφυξίας, οι ξεδιάντροπες παρεμβάσεις των δανειστών, ένας ορυμαγδός πυρομαχικών που θα περιορίσει το μέγεθος της ήττας, θα στερήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ την αυτοδυναμία και θα ανοίξει το δρόμο για την αριστερή παρένθεση. Έντεκα χρόνια περίμενε ο Σαμαράς κλεισμένος στο σπίτι του, στους έξι μήνες θα κωλώσει;