ΟΤΑΝ ΣΤΟΥΣ NEW YORK TIMES ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΟΤΙ "ΜΟΝΟ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"!

ΠΩΣ Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΖ. ΓΚΑΛΜΠΡΑΙΗΘ "ΜΕΤΑΛΑΣΣΟΥΝ" ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ "ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΦΙΛΟ" ΚΟΜΜΑ
KAI ENA ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΚΛΕΑΝΘΗ ΜΠΟΚΑ
Αν μέχρι πρότινος διετείνετο κάποιος ότι θα μπορούσαν οι New York Times να ασχοληθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο να φιλοξενήσουν άρθρο υπό τον τίτλο "Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να σώσει την Ελλάδα", θα εθεωρείτο , περίπου, τρελλός.
Κι όμως, οι New York Times , σύμφωνα με πληθώρα ιστοσελίδων, δημοσιεύουν απλόχερα άρθρο υπό αυτόν τον "προκλητικό" τίτλο, των Γιάννη Βαρουφάκη και Τζέημς Γκαλμπραίηθ.
Το εξαιρετικά εντυπωσιακό με το κείμενο των Γ. Βαρουφάκη και Τ. Γκαλμπραίηθ είναι ότι, προκειμένου να γίνουν "πειστικοί" για το σωτήριο ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ , μετατρέπουν τον τελευταίο σε ένα περίπου "φιλοαμερικανικό" κόμμα, αν όχι και ένα κόμμα του οποίου η άνοδος στην κυβέρνηση θα συνιστά ευλογία για τις ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας τη γνωστή φρασεολογία, οι Γ. Βαρουφάκης και Τ. Γκαλμπραίηθ ισχυρίζονται πως " αν ο Α. Τσίπρας γίνει πρωθυπουργός δεν θα απειληθούν ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ ή να διώξει τις αμερικανικές βάσεις. Φυσικά, η αμερικανική συνενοχή στην ελληνική δικτατορία του 1967-1974 δεν έχει ξεχαστεί. Και είναι φυσιολογικό κάθε ελληνική κυβέρνηση να διαφωνεί ως ένα βαθμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες , σχετικά με τη Μέση Ανατολή. Αλλά το πρόβλημα της Ελλάδας είναι σήμερα η Ευρώπη και ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να ξεκινήσει διαμάχες με τις ΗΠΑ."

Παρεπιπτόντως, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ άλλα πράγματα λέει και μάλιστα ομόφωνα. Συγκεκριμένα, οι θέσεις με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ οδεύει τώρα στο Ιδρυτικό του Συνέδριο, κάνουν με σαφήνεια λόγο για "απεμπλοκή της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων". Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τις θέσεις της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ προς το Ιδρυτικό Συνέδριο: " Η στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας για την επίλυση του Κυπριακού, ο σεβασμός των διεθνών συμβάσεων και των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ, η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων,η αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ που εγκυμονεί άμεσους κινδύνους στρατιωτικής εμπλοκής της χώρας στις πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή, και η εφαρμογή της αρχής «κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας» συνιστούν άξονες της εξωτερικής πολιτικής μας.".
Δεν γνωρίζουν οι Γ. Βαρουφάκης και Τζ. Γκαλμπραίηθ αυτές τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή θεωρούν ότι απλώς έχουν ή θα πάρουν διακοσμητικό χαρακτήρα;

ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ: ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ!

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ (26/6) 12:00 - 7:00 μ.μ. ΚΑΙ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ!

Με αιχμή να μην περάσουν οι μνημονιακές πολιτικές ξεπουλήματος λιμανιών αλλά και των άλλων δημόσιων υποδομών της  χώρας, η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών Ελλάδος (ΟΜΥΛΕ) μαζί με τα σωματεία – μέλη της, η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ και ο Σύνδεσμος Αρχιεργατών – Εποπτών ΟΛΠ αποφάσισαν ενόψει των Γενικών Συνελεύσεων των ΟΛΠ και ΟΛΘ να πραγματοποιήσουν αύριο Τετάρτη (26/6) στάση εργασίας από τις 12:00 έως 19:00 σε όλα τα λιμάνια μέλη της ΟΜΥΛΕ.

Η ΟΜΥΛΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι «με ψεύτικα προπαγανδιστικά τεχνάσματα επιχειρεί να πείσει τη κοινή γνώμη ότι το ξεπούλημα της Δημόσιας Περιουσίας θα φέρει την ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης» και εξηγεί γιατί αυτό δεν ισχύει αλλά και τι σκοπίμως κρύβεται.

Στα αιτήματα η ΟΜΥΛΕ περιλαμβάνει και τη υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. Επίσης, «διεκδικούμε την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΣΣΕ) στους μονομετοχικούς Οργανισμούς Λιμένων» προσθέτει η ΟΜΥΛΕ και καλεί όλα τα συνδικάτα και τους κοινωνικούς φορείς να βρεθούν στο πλευρό των αγωνιζόμενων λιμενεργατών.

Κατά τη διάρκεια της στάσης εργασίας έχουν προγραμματιστεί αγωνιστικές παρεμβάσεις σε όλα τα λιμάνια. Στον ΟΛΠ οι εργαζόμενοι θα συγκεντρωθούν στις 12:30 το μεσημέρι στις Πύλες του ΣΕΜΠΟ.

Για την ενημέρωση των αναγνωστών παρατίθεται ολόκληρη η ανακοίνωση της ΟΜΥΛΕ, η οποία έχει ως εξής:

ΟΜΥΛΕ: ΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Η Κυβέρνηση επιχειρεί να υλοποιήσει ένα σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων, στην ουσία ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας.

Με ψεύτικα προπαγανδιστικά τεχνάσματα επιχειρεί να πείσει τη κοινή γνώμη ότι το ξεπούλημα της Δημόσιας Περιουσίας θα φέρει την ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης.

Όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική και ο ελληνικός λαός το αντιλαμβάνεται.

Γι' αυτό στα γκάλοπ η πλειοψηφία τάσσεται κατά των ιδιωτικοποιήσεων των βασικών και στρατηγικών επιχειρήσεων της οικονομίας, όπως Λιμάνια, Νερό, Ενέργεια κ.ά.

Μιλάνε, σήμερα, για ιδιωτικοποιήσεις των Λιμανιών, ως αναγκαίες για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

• Παραγνωρίζουν σκόπιμα ότι διαχρονικά τα Δημόσια Λιμάνια ήταν κερδοφόρα και συνέβαλαν σημαντικά στην Εθνική Οικονομία.

• Αποσιωπούν σκόπιμα τις τεράστιας αξίας υποδομές και ανωδομές των Δημόσιων Οργανισμών Λιμένων, τις οποίες σήμερα θέλουν να ξεπουλήσουν αντί πινακίου φακής.

• Σιωπούν εκκωφαντικά για τον κύκλο εργασιών στη Κρουαζιέρα, στο Car Terminal και στις άλλες λιμενικές δραστηριότητες του Δημόσιου ΟΛΠ.

• Τηρούν σιγή ιχθύος για τις επενδυτικές δυνατότητες των κερδοφόρων Δημόσιων Οργανισμών με ίδια κεφάλαια.

Κακοποίησαν βάναυσα την αλήθεια για την παραχώρηση του Προβλήτα ΙΙ, για να δημιουργήσουν στη συνέχεια έναν ψεύτικο μύθο για τη COSCO.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ: «ΜΑΥΡΟ» ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ (DIGEA)

500 EKAT. ΣΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΟΣΤΙΣΕ ΤΟ «ΜΑΥΡΟ» ΣΤΗΝ ΕΡΤ!!!

Την απόφασή τους να συνεχίσουν την δουλειά τους κρατώντας ανοιχτή την ΕΡΤ και να μην αποδεχτούν τις απολύσεις, διατράνωσαν οι εργαζόμενοι στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση, παραχωρώντας συνέντευξη Τύπου την Τρίτη (25/6), ενώ κατήγγειλαν την κυβέρνηση, ότι με την αυταρχική πολιτική που εφαρμόζει στηρίζει και στηρίζεται από την κοινοπραξία των μεγάλων καναλαρχών (Digea).

Επιπλέον, όπως χαρακτηριστικά σημείωσαν, οι αποζημιώσεις των 2.650 εργαζομένων, οι ρήτρες διεθνών συμβολαίων, η ακύρωση συμφωνιών παραγωγών προγράμματος, τεράστια κόστη για αποζημιώσεις πάσης φύσεως, με την «ΚΥΑ Κεδίκογλου» μεταφέρονται όλες στο δημόσιο λογιστικό και στον ελλειμματικό προϋπολογισμό, γεγονός που καταλήγει σε νέο χρέος που, ίσως, πλησιάσει ακόμα και τα 500 εκατ. ευρώ! 

Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ προανήγγειλε μηνύσεις για διαφυγόντα κέρδη, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα πως οι εργαζόμενοι θα παραμείνουν στο κτίριο και δεν πρόκειται να φύγουν.

Πιο συγκεκριμένα, στη συνέντευξη Τύπου από το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, οι εργαζόμενοι καταπιάστηκαν με μια σειρά ζητημάτων όπως:

 - το ρόλο της Digea και των ιδιωτικών καναλιών στο κλείσιμο της ΕΡΤ

 - το πρόγραμμα της ΕΡΤ και το μέλλον των 650 προτάσεων Ελλήνων παραγωγών και σκηνοθετών για τη νέα τηλεοπτική περίοδο

 - το ζήτημα της αθέτησης υπογεγραμμένων συμβολαίων στον τομέα του αθλητισμού

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ DIGEA ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ ΣΤΟ «ΛΟΥΚΕΤΟ»

Όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ και παρά τη διεθνή κατακραυγή, αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η μανία των «μεγάλων» ιδιωτικών καναλιών της Ελλάδας να υποστηρίξουν με κάθε τρόπο την κυβερνητική απόφαση μέσα από τις ειδήσεις τους και τις ενημερωτικές εκπομπές. «Δεν στάθηκαν όμως μόνον εκεί. Προσέφεραν όλα τα τεχνικά τους μέσα για να σβήσουν τη φωνή και την εικόνα της ελεύθερης και ανοιχτής ΕΡΤ. Τεχνικοί ιδιωτικών καναλιών συνόδευαν τις αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν έφοδο στους πομπούς της ΕΡΤ και αφού αρχικά τους έκλεισαν στη συνέχεια βοήθησαν στην εκπομπή ψηφιακού σήματος με μπάρες που μεταδιδόταν με τη βοήθεια δύο ιδιωτικών φορέων, του ΟΤΕ και της Digea.

ΜΗΝΕΣ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ…

Το γεγονός ότι κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την «αποχώρηση» της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση δύο πράγματα δείχνει πεντακάθαρα. Το πρώτο ότι ήταν εντελώς τυπική η παρουσία της στην τρικομματική. Το δεύτερο ότι όλοι γνωρίζουν πως δεν αποχώρησε από την κυβέρνηση.
Αποχωρώ σημαίνει διαφωνώ ριζικά και αποσύρω τη στήριξή μου. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δε συνέβη στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις Κουβέλη το κόμμα του μένει πιστό στη μνημονιακή γραμμή της κυβέρνησης και θα τη στηρίζει όποτε παραστεί ανάγκη.
Η μόνη «ταραχή» που υπήρξε με την απόφαση Κουβέλη ήταν εντός της ΔΗΜΑΡ και προήλθε από εκείνους που είχαν προσωπικές φιλοδοξίες υπουργοποίησης, αλλά είχαν λάβει και σχετικές υποσχέσεις για την εξέλιξή τους. Δυστυχώς πιάστηκαν κορόιδα. Το αντάλλαγμα για τον αυτοεξευτελισμό τους δεν το έλαβαν ποτέ. Ας πρόσεχαν. Τουλάχιστον ας πρόσεχαν όσο τους επιτρέπει η πνευματική τους κατάσταση και ο βαθμός ευφυΐας τους που αποδείχθηκε κάτω του μετρίου.
Θ’ αλλάξει άραγε κάτι τώρα που δε θα υπάρχει η ΔΗΜΑΡ επισήμως στην κυβέρνηση;  Ίσως η ταχύτητα προς την ισοπέδωση των πάντων, πάντως σίγουρα όχι η ισοπέδωση. Οι νέοι υπουργοί- νέοι που λέει ο λόγος – που θα τοποθετήσει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση είναι αλήθεια ότι θα απολαύσουν περισσότερο τη διάλυση και του κοινωνικού και ολόκληρου του κράτους, πλην των μονάδων πραιτοριανών φυσικά.
Οι Σαλώμες της ΔΗΜΑΡ είχαν πετάξει τα πρώτα έξι πέπλα στο χορό του νεοφιλελευθερισμού και κάθε φορά κρατούσαν το έβδομο κάνοντας νάζια επειδή έγραφε στην ούγια «αριστερά». Ήταν ταυτόχρονα το έβδομο πέπλο και το φύλο συκής τους. Οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα χορέψουν ολόγυμνοι. Ως προς αυτό, νομίζω ότι δε θα μπουχτίσουμε από άλλη υποκρισία «υπευθυνότητας» και «περιφρούρησης της δημοκρατίας».

«Κι όμως κινείται…»

Συντάχθηκε απο τον/την Νίκος Κουλοχέρας

Ξανά στο προσκήνιο ο λαϊκός παράγοντας. Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Ήταν φανερό τους τελευταίους μήνες ότι ο λαϊκός ριζοσπαστισμός που πυροδότησε εξελίξεις και ανατροπές σε όλη τη διάρκεια της μνημονιακής περιόδου, είχε μπει σε νέα φάση. Διάφορες ερμηνείες παρουσίαζαν ότι έχει εξαντληθεί, ότι δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα, ότι ο κόσμος είναι πλέον στον καναπέ και δεν δείχνει να σηκώνεται από εκεί. Στην πραγματικότητα η λαϊκή διαθεσιμότητα βρίσκονταν μπροστά σε πολιτική εμπλοκή, οι διεργασίες συνεχίζονταν υπόγειες, αναζητούνταν διέξοδοι σε συνθήκες απουσίας συνολικών και ουσιαστικών προτάσεων. Η μαζική ενεργοποίηση απέναντι στην επιχείρηση ξαφνικού θανάτου της ΕΡΤ έρχεται με τρόπο που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει. Έρχεται να φέρει στο προσκήνιο αυθεντικά λαϊκά αιτήματα, αξίες και πόθους, να αλλάξει τις προκατασκευασμένες ατζέντες και να δυναμιτίσει για μια φορά ακόμα το πολιτικό σκηνικό.
Δεν είναι πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Το Μάιο του 2011 οι απεργίες και οι συνδικαλιστικές αντιδράσεις είχαν δείξει τα όριά τους, η μαζικότητα των κινητοποιήσεων είχε καμφθεί, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έδειχνε να επιβιώνει. Το κίνημα των πλατειών σάρωσε το στημένο σκηνικό μαζί με τις θεωρίες της ήττας, ανακαλύπτοντας τα αιτήματα και την οργάνωση που χρειαζόταν για να εκφραστεί η πληττόμενη πλειοψηφία. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, την ευκαιρία έδωσαν οι παρελάσεις αναγκάζοντας σε αλλαγή φρουράς του Παπανδρέου με την πρώτη τρικομματική Παπαδήμου. Λίγους μήνες μετά, ήταν οι διπλές εκλογές το νέο πεδίο όπου εκφράστηκε η θέληση για πολιτική διέξοδο, αυτή τη φορά στο κεντρικό επίπεδο και δυναμώνοντας κυρίως ένα σχετικά μικρό αριστερό κόμμα, γκρεμίζοντας έτσι το πολιτικό σκηνικό.
Κοινό σημείο όλων των παραπάνω γεγονότων μεταξύ τους και με το σημερινό κύκλο ενεργοποίησης είναι η απροειδοποίητη εισβολή του λαϊκού στοιχείου με το δικό του τρόπο και έξω από τις προβλέψεις και τα καθιερωμένα προτεινόμενα πλαίσια των πολιτικών επιτελείων. Εισβολή σε χρόνο και πεδίο που δεν έχει προκαθοριστεί προκαλώντας έτσι τριγμούς στο μνημονιακό μπλοκ και οξύνοντας τις αντιθέσεις στο εσωτερικό του αλλά και με τους διεθνείς παράγοντες.

Ελεγεία για το Τρίτο Πρόγραμμα και η Ωδή στη Χαρά

Συντάχθηκε απο τον/την Νίκος Κουλοχέρας

Κείμενο που αναγνώστηκε στη διάρκεια της μεγάλης συγκέντρωσης στη Μεσογείων, την Πέμπτη 13/6. Του Γελωτοποιού

Δεν θρηνώ για την Έλλη Στάη. Σε λίγο καιρό θα φοράει τη φανέλα κάποιου ιδιωτικού καναλιού και θα έχει ξεχάσει τα κροκοδείλια δάκρυα της.

Θρηνώ για το όραμα του Χατζιδάκι, που πίστευε ότι οι Έλληνες χρειάζονται να ακούνε εκπομπές όπως του Χρίστου Παπαγεωργίου, με συγκριτικές εκτελέσεις των έργων του Σοπέν και κινηματογραφικές μουσικές που έμειναν στην ιστορία.

Θρηνώ για τον στρατηγό Μακρυγιάννη, του οποίου τα «Απομνημονεύματα» δεν πρόκειται ποτέ να ακουστούν από κάποιον ιδιωτικό σταθμό.

Θρηνώ για τους «ποιητές της εβδομάδας», που μας έμαθαν ότι η ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας.

Θρηνώ για τις ραδιοφωνικές αποδόσεις θεατρικών έργων, σε μια χώρα όπου το θέατρο βρίσκεται υπό διωγμό.

Θρηνώ για τις εκπομπές λόγου, όπως τα «Στοιχεία για την αγορά χαλκού», όπου σε μισή ώρα σκεφτόσουν περισσότερο απ’ όσο σκέφτεσαι σε εκατό χιλιάδες πρωινάδικα.

Θρηνώ για τους λύκους που επανέρχονταν με την ανατριχιαστική φωνή της Ζατέλλη, για τους λύκους που σε έκαναν να πιστεύεις στο μεγαλείο της λογοτεχνίας.

Θρηνώ για την Κάλλας, την Ελληνίδα ντίβα, η οποία δεν είχε χώρο σε κανέναν άλλο σταθμό της Ελλάδας.

Θρηνώ για τον Μπαχ, τον Μπετόβεν, τον Τσαϊκόφσκι και τον Σοστακόβιτς, που τους έπαυσε μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου.

Θρηνώ για τον Εθνικό Ύμνο, τον οποίο τον τραγουδούσαν παιδιά κάθε πρωί, όχι ναζί.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ, ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» των επαγγελματιών πολιτικάντηδων την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται στη τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά της δημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα η Αριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Και αυτό, γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής Χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» την ΕΡΤ που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:

- η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ωστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τροικας που απαιτούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μεχρι το τέλος του μήνα απο τους διαχειριστές του Ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κλπ)

- τα χειρότερα μέτρα που θα ακολουθήσουν σύντομα, δηλαδή, οι μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις και, γενικότερα, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου

- το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, Πανεπιστημιακών Σχολών, αν όχι και Πανεπιστημίων, και η γενικότερη κατάρρευση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, πάντα προς όφελος των «μεταρρυθμίσεων» που θα μας κάνουν πιο «αποδοτικούς» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες, με προεξάρχουσα τη δημόσια τηλεόραση, δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές για να ικανοποιούν πραγματικά τις λαϊκές ανάγκες. Όμως οι αλλαγές αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η λογική της αγοράς, παρά τους αποπροσανατολιστικούς μύθους του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του οποίου πριν μερικούς μόλις μήνες θαύμαζε τον δήθεν «αγώνα κατά του νεοφιλελευθερισμού» κάποιων εξίσου απατηλών λατινοαμερικάνικων ηγεσιών, όπως αυτή της Βραζιλίας, όπου σήμερα εξελίσσεται μια μαζική λαϊκή εξέγερση.

Έτσι, στην Ελλάδα, συνδικαλιστικά σωματεία στον Τύπο, όπως η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ομοσπονδιών και Ενώσεων του Τύπου (η οποία «οργάνωσε» το φιάσκο της δήθεν διαρκούς απεργίας των ΜΜΕ) χαιρέτισε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως «νίκη της δημοκρατίας» και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (όπως άλλωστε έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, ουσιαστικά χαιρέτισε την απόφαση που νομιμοποιούσε τη σφαγή των υπαλλήλων της, αφού τo ΣτΕ δεν θεώρησε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αντισυνταγματική, όπως δεν θεώρησε παλαιότερα αντισυνταγματικά τα Μνημόνια και το χαράτσι…Παράλληλα, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούσαν σε ...24ωρη «γενική απεργία» (μερικών κλάδων), για την «τιμή των όπλων», όπως έκαναν από τότε που ξεκίνησε η οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων.

ΟΙ ΝΕΟΝΥΜΦΟΙ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ

Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Ό,τι και να πεις, πάντως, του αξίζει ο Βενιζέλος του Σαμαρά και ο Σαμαράς του Βενιζέλου. Ενώ ο καημένος ο Κουβέλης, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που τόσο καιρό κατέβαλε, παρά τις υπογραφές που έβαλε, παρά τα άθλια μέτρα στα οποία συνέβαλε, είχε μια διαφορά ύφους και ήθους, αισθητικής, βρε αδελφέ. Που προκαλούσε μάλιστα κάποια αισθήματα οργής στις τάξεις των ακραιφνών βενιζελικών και των ακόμα πιο ακραιφνών σαμαρικών: Δεν μας παρατάς, ρε Κουβέλη.

Ορίστε, τους παράτησε, και πολλοί από αυτούς δεν κρύβουν τη χαρά τους. Ό,τι ήταν να δώκει το έδωκε εξάλλου στην υπόθεση της σωτηρίας μας και καιρός ήταν να αδειάσει τις καρέκλες για να κάτσει κάνας άλλος. Και να περάσουμε επιτέλους από το -όσο και να πεις- ανώμαλο "τρίο" σε έναν γάμο της προκοπής, ευλογημένο από όλους τους θρήσκους των Μνημονίων και τους κουμπάρους των ΜΜΕ. Σαμαράς και Βενιζέλος, ένα ταιριαστό ζευγάρι στην επιχείρηση σωτηρίας της χώρας από τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που υπηρετούν Σαμαράς και Βενιζέλος τριάντα και βάλε χρόνια.

Πάντως ότι ταιριάζουν οι νεόνυμφοι, ταιριάζουν. Πρώτα-πρώτα στην προσήλωσή τους στον σκοπό, που αγιάζει τα μέσα. Ο ένας έριξε την κυβέρνηση της Ν.Δ., ύστερα επανήλθε στη Ν.Δ., ύστερα τάχθηκε αναφανδόν κατά των Μνημονίων, ύστερα τάχθηκε πιο αναφανδόν υπέρ των Μνημονίων -και τελικώς κέρδισε το γέρας του Μαξίμου. Ο άλλος υπηρέτησε τον ύστερο Ανδρέα, ύστερα ασπάστηκε το σοσιαλισμό του Σημίτη, ύστερα σπάστηκε με τον Γιώργο, ύστερα αποσπάστηκε στη φύλαξη της λίστας Λαγκάρντ -διεκδικεί συνεπώς με αξιώσεις το γέρας του Μαξίμου.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΝ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΙΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ
ΠΑΝΕΛ/ΚΟ ΣΥΛΑΛΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ (29/6) ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ
Με μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την ΠΕΜΠΤΗ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013, η κοινή σύσκεψη Δευτεροβάθμιων Ομοσπονδιών και Πρωτοβάθμιων Σωματείων του Δημοσίου και του Ιδιωτικού τομέα στα γραφεία της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.

Κοινός στόχος και επιδίωξη όσων τοποθετήθηκαν, ήταν η ανάληψη πρωτοβουλιών για τον συντονισμό και πραγματοποίηση κοινών αγωνιστικών κινητοποιήσεων το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα προκειμένου επιτέλους να μπει ένα φρένο στην εξαθλίωση των εργαζομένων, στο ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας, στη διάλυση του Κοινωνικού Κράτους, στο τσουνάμι ανέργων που μέρα με τη μέρα διογκώνεται συνέπεια της μνημονιακής πολιτικής που με χαρακτηριστική προθυμία η τρικομματική συγκυβέρνηση εφαρμόζει.

Με τη διαπίστωση πως οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων πρέπει να πάρουν πλέον πολιτικά χαρακτηριστικά πλήρους ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής που βαραίνει πλέον αφόρητα την καθημερινότητα όλων των πολιτών αυτής της χώρας, αποφασίστηκε:

1. Εκφράζουμε την στήριξή μας στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ. ενάντια στην υλοποίηση της πολιτικής διάλυσης του Δημοσίου Τομέα και των απολύσεων όπου με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου διαγράφονται θεσμοί και ζωές εργαζομένων, θυσία στο «βαρέλι δίχως πάτο» των απαιτήσεων της τρόικα. Συμμετέχουμε, περιφρουρούμε, συντονίζουμε ενεργά τη δράση μας μέχρι την τελική κατάργηση της κατάπτυστης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.).
2. Καλούμε τους εργαζόμενους των σωματείων μελών των Δευτεροβάθμιων Ομοσπονδιών Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα να συμμετέχουν στην πραγματοποίηση Πανελλαδικού Συλλαλητηρίου το ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013, στην Πλατεία Καραϊσκάκη-Αθήνα στις 11.30 το πρωί.

Το σύνδρομο της Αθήνας

του Κώστα Βαξεβάνη
Μπορεί η πολιτική να ερμηνευτεί με όρους ψυχολογίας; Αν απαντήσουμε καταφατικά, τότε αυτόματα ερμηνεύουμε την πολιτική ως διαδικασία διαθέσεων που δεν έχει καμία σχέση με συμφέροντα, κοινωνικές διαφορές ή επίλυση αντιθέσεων. Η «ψυχολογικοποίηση» της πολιτικής με τον ίδιο αυτόματο τρόπο απαλλάσσει αυτούς που την ασκούν από τις ευθύνες. Ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου ή ο Σαμαράς, με μια τέτοια ερμηνεία έχουν τα «ψυχολογικά» τους και ο καλύτερος που θα μπορούσε να επιλεγεί για πρωθυπουργός θα ήταν κάποιος δάσκαλος της γιόγκα, άντε και οι Ατενίστας, οι οποίοι εκτός από το να ξεκολλάνε τσίχλες από τα μάρμαρα του Ηρωδείου θα είχαν και την καλή διάθεση να αγκαλιαστούν με τον Βορίδη, διδάσκοντάς του πως με το τσεκούρι μπορείς να κόβεις και ξύλα αντί να κυνηγάς πολιτικούς αντιπάλους.
Ωστόσο, εδώ και καιρό, αντιλαμβάνομαι όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα ως ένα από τα συμπτώματα ενός συνδρόμου. Το Σύνδρομο της Αθήνας, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης σε μαζική εφαρμογή. Τον Αύγουστο του 1973, ο Γιαν Έρικ Όλσον εισέβαλε σε μια τράπεζα της Στοκχόλμης για να κάνει ληστεία. Τελικά η ληστεία κατέληξε σε ομηρία 4 ανθρώπων, τους οποίους κράτησε με τη βία επί 131 ώρες. Όταν η περιπέτεια τελείωσε, οι όμηροι παρουσίασαν μια πολύ περίεργη συμπεριφορά. Άρχισαν να υποστηρίζουν ανοιχτά τους θύτες τους. Έδειχναν μια περίεργη οικειότητα μαζί τους και μίλησαν στους αστυνομικούς με τα καλύτερα λόγια γι” αυτούς. Η πρακτική αυτή δεν είχε καμία λογική εξήγηση και αναλύθηκε από τους ψυχολόγους ως ένα σύνδρομο.

Ζάλογγο στα σκαλοπάτια του Μαξίμου

Του Κώστα Βαξεβάνη
Αποκτήσαμε λοιπόν την σταθερότητα που επιτρέπει τη σωτηρία μας. Για όσους δεν καταλαβαίνουν πόσο σταθερή είναι η κυβέρνηση, να τους θυμίσω πως στηρίζεται από δύο Μητσοτάκηδες (Κυριάκο και Ντόρα) και από τον Βενιζέλο. Αν αυτό το αποκαλεί ο Σαμαράς πολιτική τύχη και σταθερότητα, τότε ας αγοράσει και ένα λαχείο.
Η εικοσαετής βεντέτα Σαμαρά-Μητσοτάκη, η οποία ξεκίνησε όταν ο Σαμαράς έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη (για λόγους τιμής επιμένει χρόνια με νόημα ο Επίτιμος), είναι λιγότερο επικίνδυνη ωστόσο για τον πρωθυπουργό, απ” ό,τι ο εναγκαλισμός με τον Βενιζέλο, τον οποίο έφτασε σε σημείο να αποκαλέσει «συνέταιρο πλήρους ευθύνης». Πρέπει πραγματικά να είσαι σε πλήρη απόγνωση για να φτάσεις στο σημείο να διαφημίζεις τον Βενιζέλο και μάλιστα την υπευθυνότητά του. Ας πούμε πως όλα τα χρόνια της ιδιώτευσής του ο Σαμαράς, ζούσε στα λιβάδια της Πολιτικής Άνοιξης και δεν ήξερε τι σημαίνει Βενιζέλος. Τα τρία τελευταία χρόνια όμως, ο Βενιζέλος ήταν περισσότερο και πιο ανοιχτά Βενιζέλος από ποτέ. Και τα τελευταία 24ωρα, ήταν ο Σαμαράς που εκβιάστηκε πολιτικά από τον Βενιζέλο, αφού είδε την εκτέλεση Κουβέλη. Ούτε τα προσχήματα δεν κράτησε απέναντί του ο Βενιζέλος, για όσα βουτήματα και καφέδες κατανάλωσαν από κοινού στις συσκέψεις των αρχηγών.

Λίγα λόγια σχετικά με την προσαγωγή μου στην ασφάλεια Θες/νίκης

Από nogoldthess

Σήμερα, 19 Ιουνίου στις 12:00μ.μ. κι ενώ βρισκόμουν στο λεωφορείο, μπήκαν μέσα ασφαλίτες και με μετέφεραν στη Γ.Α.Δ.Θ. χωρίς να μου γνωστοποιήσουν τον λόγο για τον οποίο με προσήγαγαν. Μόλις φτάσαμε, έμαθα πως είμαι ύποπτος για συμμετοχή στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην περιοχή Καρατζά στις Σκουριές, την Κυριακή 12 Μάη. Μου ζητήθηκε το DNA, αρνήθηκα να το δώσω στους δύο που το ζήτησαν και αμέσως μπήκαν στο δωμάτιο δύο ακόμα άντρες της ασφάλειας με καλλυμένα χαρακτηριστικά και μου το πήραν με το ζόρι κρατώντας με από χέρια και σαγόνι.

Η προσπάθεια δίωξης μου, θεωρώ πως έχει γίνει λόγω της αλληλεγγύης που εκφράζω στον κοινωνικό αγώνα που έχει στηθεί ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική. Ενός κοινωνικού αγώνα που δεν κάνει πίσω, ούτε συμβιβάζεται με τις ψεύτικες υποσχέσεις κράτους και εταιρίας. Ενός κοινωνικού αγώνα που σίγουρα θα νικήσει.

Ενάντια πάντα σε μία εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ, εκφράζω τον σεβασμό μου στους κατοίκους που αντιστέκονται, στηρίζω τους αγώνες που έχουμε δώσει και θα δώσουμε δίπλα-δίπλα. Τέλος, στέλνω την αλληλεγγύη μου στον Γιώργο και τον Βασίλη που έχουν προφυλακιστεί στις φυλακές Διαβατών, σ΄όσους διώκονται, σ΄ όσους είναι αντιμέτωποι με μεθοδεύσεις δικονομικές, με απειλούμενες φυλακίσεις και χρηματικές εγγυήσεις…

New Statesman: Η “θεραπεία του σοκ” και το μεταλλείο χρυσού

Από το κλείσιμο της κρατικής ραδιοτηλεόρασης μέχρι τις διαμαρτυρίες για τις Σκουριές, η Ελληνική κυβέρνηση είναι ανίκανη να σωπάσει τη δημόσια οργή για το χειρισμό της κρίσης

Του Daniel Trilling. Δημοσιεύθηκε στο Νew Statesman στις 18-6-2013

Δημοσιογράφοι και προσωπικό της κρατικής ραδιοτηλεόρασης ΕΡΤ κάθοντι ΄ξεω από το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Ελλάδας, το Συμβούλιο Επικρατείας, στις 20 Ιουνίου 2013. Φωτογραφία: Getty Images

“Λοιπόν, ήρθατε να μιλήσετε στους τρομοκράτες”, λέει η Μαρία Χριστιανού καθώς κατεβαίνω από το λεωφορείο, μετά από ένα δίωρο ταξίδι μέσα από λόφους, ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Η Χριστιανού, μια οικολόγος , το κάνει να ακούγεται σαν μια πολύχρησιμοποιημένη φράση, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο παράλογη: Η Ιερισσός, ένα απομακρυσμένο χωριό στη χερσόνησο της Χαλκιδικής – τα “τρία δάχτυλα» που προεξέχουν από τη βόρεια ηπειρωτική Ελλάδα στο Αιγαίο – δεν είναι πολύ περισσότερο από ένα σύμπλεγμα δρόμων γύρω από ένα σταυροδρόμι, που περιβάλλεται από βουνά από τη μία πλευρά και τη θάλασσα από την άλλη. Ο ένας δρόμος έξω από το χωριό οδηγεί πίσω στη Θεσσαλονίκη, ο άλλος στον ιερό για την ορθοδοξία τόπο του Αγίου Όρους, που φημίζεται για τους πολιτική εισόδου μόνο των ανδρών. Με την πρώτη ματιά, αυτό δε μοιαζει για την έδρα μιας εξέγερσης.

Ωστόσο, τα τελευταία τρία χρόνια Ιερισσός βρίσκεται στο κέντρο μιας ολοένα και πιο πικρής διαμάχης. Οι κάτοικοί της, μέχρι τώρα πιο εξοικειωμένοι με τη γεωργία ή την αλιεία ή τη λειτουργία ξενοδοχείων, καταδικάστηκαν από το υψηλότερο επίπεδο της κυβέρνησης ως ανατρεπτικοί και έχουν μάθει πώς να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των δακρυγόνων, πώς να κατασκευάζουν οδοφράγματα και πώς να δίνουν τις βασικές πρώτες βοήθειες. Στο σχολείο του χωριού, λέει η Χριστιανού, «Οι εκπαιδευτικοί λένε ότι τα σκίτσα των παιδιών έχουν αλλάξει. Τώρα είναι για τους γονείς τους που συλλαμβάνονται. “

Ε.Ε.: Δεν θα ιδιωτικοποιήσουμε το πόσιμο νερό

NΙΚΗ και μεγάλη μάλιστα απέναντι σε κάτι κυρίους σαν τον πρόεδρο της Nestlé που θεωρεί “εξτρεμιστική” την άποψη ότι το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα! (δείτε το βίντεο). ΔΕΝ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΜΕ πριν βεβαιωθούμε ότι η δέσμευση θα υλοποιηθεί χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις και βέβαια μένει να δούμε τι θα γίνει στην Ελλάδα…

Το πόσιμο νερό δεν θα ιδιωτικοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαβεβαίωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εισακούγοντας μια πρωτοβουλία πολιτών που συγκέντρωσε ευρεία υποστήριξη από μέρους των πολιτών, μεταδίδει το Αθηναίκό Πρακτορείο.

Η Right2Water, μια μη κυβερνητική οργάνωση η οποία πασχίζει η πρόσβαση στο πόσιμο νερό και στα δίκτυα αποχέτευσης να αναγνωριστεί ως ανθρώπινο δικαίωμα, συγκέντρωσε 1,5 εκατ. υπογραφές αξιώνοντας από την ΕΕ να μην προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως φέρεται να σχεδίαζε “μυστικά”, σύμφωνα με δημοσιεύματα. Το θέμα είχε προκαλέσει κατακραυγή στη Γερμανία.

Η ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού “δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις (της ΕΕ), δεν υπήρξε ποτέ πραγματικότητα”, επέμεινε σήμερα ο Επίτροπος αρμόδιος για θέματα εσωτερικής αγοράς Μισέλ Μπαρνιέ.

Το θέμα ανέκυψε διότι το νερό αναφέρθηκε ως ένα πεδίο ανάμεσα σε διάφορα άλλα για τα οποία η Επιτροπή επεδίωκε να βελτιωθεί το νομοθετικό πλαίσιο και να υπάρξει περισσότερη διαφάνεια, όσον αφορά τις επιχειρήσεις του κλάδου.

Ο Μπαρνιέ είπε πως πρόκειται να εισηγηθεί να αποσυρθεί το πόσιμο νερό από τον κατάλογο αυτό επειδή “είναι καθήκον μας να λαμβάνουμε υπόψη ανησυχίες που εκφράζουν τόσοι πολλοί πολίτες”.

Ο επίτροπος πρόσθεσε ότι αντιλαμβάνεται τους λόγους “που εξαγριώνουν και αναστατώνουν τους πολίτες όταν τους λένε ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης μπορεί να ιδιωτικοποιηθούν παρά τη θέλησή τους”.

Ο βασιλιάς της κωλοτούμπας είναι γυμνός - Ποιός τα έλεγε αυτά;;;;;

 Έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα να κούμε πολιτικούς να κάνουνε αλλεπάλληλες κωλοτούμπες. ΜΙα από αυτές σας παρουσιάζουμε σήμερα.

«Πολλοί υποστηρίζουν σήμερα ότι πρέπει να θυσιάσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη στον βωμό της ανάπτυξης. Πιστεύουμε στη δυναμική της ανάπτυξης, αλλά θεωρούμε τη λογική της αγοράς αδιέξοδη και ναρκοθετημένη, όταν δεν στηρίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη. 
 Μια Δημοκρατία δεν μπορεί να αντέξει, όταν οι μισοί θυσιάζονται για να πλουτίσουν οι άλλοι μισοί. Αυτό δεν είναι "λογική αγοράς". Αυτό είναι απλώς αγοραία λογική. 
 Δεν είναι φιλελευθερισμός. Είναι ασυδοσία...  Δικαιοσύνη δεν σημαίνει εξίσωση στη μιζέρια, αλλά ισότητα ευκαιριών για όλους, κίνητρα για τους ικανούς και αίσθημα ασφάλειας για τους αδύναμους. 
 Αυτή, άλλωστε, είναι η «συνταγή» που ακολούθησαν όλα τα σύγχρονα κράτη που έκαναν προκοπή. Οπου υπήρξε μακροχρόνια ανάπτυξη συνοδεύτηκε κι από ευημερία. 
Κι όπου υπήρξε ευημερία, ενισχύθηκε -δεν υπονομεύθηκε- η κοινωνική δικαιοσύνη». 

  Ποιος τα έλεγε όλα αυτά; Ο νυν αρχηγός της Ν.Δ. όταν ίδρυε το κόμμα του, την Πολιτική Ανοιξη, αφού πρώτα είχε ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη.  Ο κ. Σαμαράς μάς έχει συνηθίσει και στα μεγάλα λόγια και στις μεγάλες κωλοτούμπες.  Ο άνθρωπος που για τους νεοδημοκράτες ήταν πριν από μερικά χρόνια ο σύγχρονος Εφιάλτης του κόμματός τους, που δήλωνε ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ σ' αυτό, έγινε τελικά αρχηγός της δεξιάς παράταξης.   Ως αρχηγός της Ν.Δ. δήλωνε αντιμνημονιακός παρουσιάζοντας τις θέσεις του στο Ζάππειο και έγινε τελικά πρωθυπουργός υποσχόμενος ότι θα επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο.  Πριν από μερικά χρόνια, ο ίδιος ως υπουργός Πολιτισμού υπέγραφε τους διορισμούς δεκάδων υπαλλήλων στο Μουσείο της Ακρόπολης, οι οποίοι όλως τυχαίως κατάγονταν από τη Μεσσηνία. Σήμερα αποκεφαλίζει 2.600 υπαλλήλους δηλώνοντας διά του εκπροσώπου του ότι δεν μπορεί να ανεχόμαστε θύλακες αδιαφάνειας και δημόσιας σπατάλης. 
Κι όμως σε ένα έστω σημείο παραμένει σταθερός ο κ Σαμαράς.
 Στην ακροδεξιά νοοτροπία του.  Το μαύρο στις οθόνες μας έριξε φως σ' αυτή την αυταρχική, αντιδημοκρατική τακτική του.