Τη βραδιά του τελικού του Μουντιάλ, θα πεταχτείς, μαλάκα, για μπύρες.

Τη βραδιά του τελικού του Μουντιάλ, θα πεταχτείς, μαλάκα, για μπύρες.

Θα πας στο ΑΤΜ και δεν θα βγάζει τίποτα, θα νομίσεις ότι είναι απλά βλάβη.

Θα γυρίσεις σπίτι και στο ημίχρονο θα χτυπήσουν την πόρτα κλητήρες.

Θα σου πάρουν ΚΑΙ τον καναπέ ΚΑΙ την τηλεόραση.

Εκεί που θα κοιτάς σα χάνος, θα μπει μέσα ένα συμπαθέστατο ηλικιωμένο ζευγάρι Γερμανών που θα έχει πάρει κοψοχρονιά το σπίτι σου.

Θα κατέβεις προς την παραλία να κοιμηθείς εκεί αλλά θα έχει συρματόπλεγμα, κάποιος θα την έχει πάρει κοψοχρονιά.

Θα γυρίσεις στην πλατεία να κάτσεις σε παγκάκι, θα έχουν βάλει εισιτήριο αυτόματο για να σηκώνονται τα σιδερένια μπουλόνια που θα του χουν φυτέψει.

Πιστεύω ακράδαντα ότι τίποτε δεν θα σε πειράξει περισσότερο απ το ότι δεν θα χεις προλάβει να δεις το β ημίχρονο.


Πηγή:
padapiomenoss.tumblr.com

Πηγή: Τη βραδιά του τελικού του Μουντιάλ, θα πεταχτείς, μαλάκα, για μπύρες. - RAMNOUSIA

Ερκος οδόντων. του Στάθη

Τι λέτε, μωρέ; Σε ποιους απευθύνεσθε; στους καρκινοπαθείς, που τους στέλνετε στον θάνατό τους, όταν τους εξαναγκάζετε να περιμένουν τρεις και τέσσερις και πέντε μήνες για να κάνουν τις (απολύτως επείγουσες) χημειοθεραπείες τους; 

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ; στα χιλιάδες παιδιά που ντρέπονταν στο σχολείο επειδή πεινούσαν; Σ’ αυτά που κατέβαζαν το κεφαλάκι τους χαμηλά ή σε εκείνα που ζαλίζονταν και σωριάζονταν λιπόθυμα;

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, με τα σούσι να τρέχουν απ’ το στόμα σας; Ποια «οικονομία έσωσες» (καθώς με θράσος δηλώνεις), κύριε Στουρνάρα; εκείνων που τρέχουν στα συσσίτια; εκείνων που κλείνονται στο σπίτι τους αποκαμωμένοι και παραιτημένοι; Εκείνων που πηδάνε απ’ τα παράθυρα;

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, χωρίς αιδώ και σέβας; σε αυτούς που «δεν αντέχει η οικονομία σας»; Σε αυτούς που θα τους βουτήξετε το σπίτι; Σε αυτούς που παγιδεύσατε στην ανεργία, στην ανημπόρια και τη μελαγχολία; 

Σε ποιους μιλάτε, μωρέ, κι εκ μέρους ποίων; των φοροφυγάδων, των κατοίκων της λίστας Λαγκάρντ, των λαμόγιων και των μιζαδόρων; Εκ μέρους της διαπλοκής και της διαφθοράς; εκ μέρους ποίων ομιλείτε ατάραχοι και εκ του ασφαλούς, καλά μέσα στην ασυλία σας σφιγμένοι;

Στην κυρία Μέρκελ να μιλάτε! Και στα άλλα σας αφεντικά, δράκους και τοκογλύφους. Αυτούς να γλείφετε και να τους λέτε σεβαστικά, και σαν από έρωτα λιγωμένοι, πως θα φάτε για χάρη τους το έχειν των Ελλήνων κι ό,τι τους απόμεινε, γιαλούς, νερά και ήλιο, τη ΔΕΗ, τα λιμάνια και τους δρόμους, σε αυτούς να μιλάτε δουλικώς κι ευρωλιγούρικα, να τους υπενθυμίζετε ότι τους δώσατε τον ΟΤΕ, την ψυχή σας, τα αποθεματικά των ταμείων, ότι σφάξατε μισθούς για να τρώνε την εργασία μας μπιρ παρά, ότι σφάξατε συντάξεις, ότι ξεφτιλίσατε τα στερνά, χρυσά θα ’πρεπε να ’ναι, χρόνια των βετεράνων και των απόμαχων, για να ’χουν να τρώνε ακόμα πιο πολλά γρόσια και τάλαρα οι σάπιες κοιλιές.

Σε μας να μιλήσετε να πείτε τι; Για τον ΕΟΠΥΥ που αλάλιασε το ΕΣΥ και ήδη χρωστάει 7,7 δισ.; Για την αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακά τους; Για τους τζουτζέδες Υπουργούς που βάζετε παντού για να αποτελειώσουν τα πάντα; Για τους καμποτίνους βουλευτές σας που ψηφίζουν εκ των υστέρων όσα πιο πριν καταγγέλλουν;

«Μικρή» ΔΕΗ – Μέγα σκάνδαλο!

  Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Γιατί ξεπουλιέται η ΔΕΗ; Για να έχει ο λαός… φτηνό ρεύμα; Αυτή είναι η αγωνία της τρόικας; Να έχει ο λαός φτηνό ρεύμα; 

Γι’ αυτό με το που πάτησε το πόδι της στην Ελλάδα έθεσε - ήδη από το πρώτο Μνημόνιο - ως «προαπαιτούμενο» των περίφημων δόσεων την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ; Αυτή είναι η αγωνία και του ΔΝΤ που στην τελευταία του έκθεση απαίτησε την επίσπευση των διαδικασιών του ξεπουλήματος; Να έχει ο λαός φτηνό ρεύμα; Ο λόγος που οι πολυεθνικοί κολοσσοί έχουν βγάλει τα μαχαίρια ποιος θα κατασπαράξει τη ΔΕΗ, από τις γερμανικές «RWE» και «EON» μέχρι την ιταλική «Edison» και τις γαλλικές «EDF» και «Gaz De France – Suez», είναι η αγωνία τους να έχει φτηνό ρεύμα ο ελληνικός λαός;

Κάτι μας λέει ότι άλλοι είναι οι λόγοι του ξεπουλήματος. Όπως, για παράδειγμα, ότι σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα του Α’ τριμήνου 2014, ο τζίρος της ΔΕΗ άγγιξε το 1,5 δισ. ευρώ και τα προ φόρων, τόκων κλπ κέρδη (EBITDA) της επιχείρησης ανήλθαν στα 309 εκατ. ευρώ. Ο λόγος που έχουν πέσει σαν τα κοράκια πάνω από το σώμα της ΔΕΗ είναι, για παράδειγμα, ότι σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα χρήσης 2013, ο κύκλος εργασιών της ΔΕΗ ανήλθε στα 6 δισ. ευρώ! Ότι τα κέρδη (EBITDA) την ίδια περίοδο εκτινάχτηκαν στα 987 εκατ. ευρώ! Ο λόγος είναι πως όταν αποβιβάστηκε η τρόικα στην Ελλάδα, ήξερε πως σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα του έτους 2009 τα προ φόρων κέρδη της ΔΕΗ ήταν 993,1 εκατ. ευρώ και ο κύκλος εργασιών της 6,030 δισ. ευρώ.

Αυτός είναι ο λόγος που η ΔΕΗ τεμαχίζεται, κομματιάζεται και – στην πραγματικότητα – χαρίζεται σε μεγάλους «επενδυτικούς» ομίλους: Τα 6 δισ. ευρώ που κατ’ έτος ανέρχεται ο τζίρος της εταιρείας και τα οποία θέλουν να ξεκοκαλίσουν εγχώριοι και ξένοι όμιλοι.

Αχ, αυτό το δημόσιο συμφέρον

Στις αποφάσεις που εξέδωσαν τα αρμόδια δικαστήρια για το Μνημόνιο και το PSI ύστερα από προσφυγές πολιτών ή συλλογικοτήτων, αυτό που έκανε εντύπωση ήταν το σκεπτικό τους. Ανέφεραν, με λίγα λόγια, ότι το κριτήριό τους ήταν η εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Πρόκειται για μια έννοια πολύ ελαστική και βεβαίως βαθύτατα ιδεολογική. 

Το τι ακριβώς είναι το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να προσδιοριστεί με αντικειμενικά κριτήρια σε μια ταξική κοινωνία. Για την επιχειρηματική τάξη και τον εφοπλισμό, το δημόσιο συμφέρον προάγεται με πολιτικές που ευνοούν τις επιδιώξεις τους και κατοχυρώνουν τα συμφέροντά τους. Δηλαδή, με την απελευθέρωση των απολύσεων και το ψαλίδισμα των αποζημιώσεων, γιατί μόνο έτσι θα συρρικνωθεί το εργατικό κόστος και σε βάθος χρόνου θα ενισχυθεί η απασχόληση. Με τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, γιατί μόνο έτσι θα επιτευχθεί ο στόχος της ανταγωνιστικότητας και θα μείνουν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα.

Με τη μείωση της φορολόγησης των κερδών τους, γιατί μόνο έτσι θα γίνουν επενδύσεις. Με την ιδιωτικοποίηση βασικών τομέων της οικονομίας, γιατί μόνο έτσι θα δελεάσουμε τα ξένα κεφάλαια να έρθουν στη χώρα. Και πάει λέγοντας. Το πακέτο είναι γνωστό και βρίσκεται στη φάση της πλήρους εφαρμογής του.

Στον αντίποδα, όμως, βρίσκονται οι εργαζόμενες τάξεις. Γι’ αυτές το δημόσιο συμφέρον υπηρετείται με πολιτικές που:

Πρωτογενές πλιάτσικο..

     

Κατά τον ίδιο απλοϊκό τρόπο που στην φωτογραφία η οδός Πρωτογένους έγινε ''πρωτογενούς πλεονάσματος'',
     ..με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και η κυβερνητική προπαγάνδα εμφανίζει σαν υπαρκτό αυτό το ίδιο το πλεόνασμα!

     Πράγμα με το οποίο καθόλου δεν συμφωνεί η τρόϊκα, με αποτέλεσμα ένα απ' τα ''προαπαιτούμενα'' για την εκταμίευση της επόμενης δόσης να είναι και η απόδειξη της υπάρξης από το υπουργείο των Οικονομικών του πλεονάσματος αυτού!

     Αυτό όμως δεν εμποδίζει καθόλου την κυβερνητική μπουρδολογία επί του θέματος, και την προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από την πολύ σοβαρή επικαιρότητα,
     ..που για αυτό το καλοκαίρι το κυρίαρχο θέμα της θα είναι το ξεπούλημα των πάντων!

     Βιάζονται οι κουίσλινγκς να εφαρμόσουν τις μνημονιακές διαταγές.
     Με ένα πρωτοφανές αμόκ βιασύνης και αδιαφάνειας, με τα θερινά τμήματα της Βουλής να έχουν μετατραπεί σε βιομηχανία παραγωγής τροπολογιών και αντισυνταγματικών νόμων,

     ..επιχειρείται ένα κατευσπευσμένο, πανικόβλητο θα έλεγε κανείς πρόγραμμα πώλησης (μπιρ παρά!) ενέργειας, νερών, τουριστικών ''φιλέτων'' και ακτών.
     Αυτό το τελευταίο μάλιστα, το οιονεί πούλημα των ακτών και της θάλασσας παρέα με το παραθαλάσσιο ακίνητο του δημοσίου, δεν το είχε αποτολμήσει ούτε η χούντα!
     Φράξιμο των ακτών με συρματόπλεγμα δεν έχει ξαναγίνει στην ελληνική επικράτεια, ούτε μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο,
     ..εποχή όπου τα πάντα ήταν ''χύμα'' και ανεξέλεγκτα, και επικρατούσε το δίκαιο του ισχυρού, δηλαδή του πλούσιου, δηλαδή των δωσιλόγων και των μαυραγοριτών,

      ..που όχι μόνον δεν στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, αλλά αντίθετα στήθηκαν στα μεγάλα πόστα και στην Βουλή να παριστάνουν τους ταγούς και τους κυβερνώντες,
     ..έως σήμερα!

ΜΟΥΝΤΙΑ(Β)ΛΙΤΟ

Κι εμένα μ’ αρέσει να βλέπω ποδόσφαιρο. Αν και δεν έκανα ποτέ ιδιαίτερη καριέρα σαν οπαδός, ΑΕΚ με αναστολή είμαι μέχρι να ξεμπερδέψει η ομάδα από τα λαμόγια που την προεδρεύουν. Εδώ και χρόνια έχω βολευτεί στις κερκίδες ενός δημοτικού σταδίου που παίζουν τοπικά. Ούτε ξέρω τις ομάδες, διαλέγω μια στην τύχη κάθε φορά και την υποστηρίζω μέχρι να λήξει το παιχνίδι.
Κατόπιν τούτου δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους που χάρηκαν χτες για τη νίκη της εθνικής. Όμως έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βλέπεις ανθρώπους που όταν τους καλούν οργανώσεις και κόμματα να κατέβουν στο δρόμο για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, αυτοί να μην κουνάνε βλέφαρο κι όταν τους καλεί ο Σάντος να βγουν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν το ανέβασμα της τιμής των μετοχών παικτών και προπονητή, να βγαίνουν και να προσκυνούν στην άσφαλτο.
Έχει ενδιαφέρον να ακούς ανθρώπους να δηλώνουν γεμάτοι από «εθνική υπερηφάνεια» ενώ ταυτόχρονα ανέχονται σιωπηρά και αδιαμαρτύρητα να ζουν σε μία χώρα χωρίς ανεξαρτησία, χωρίς κυριαρχία, χωρίς βουλή και με μια κυβέρνηση εντολοδόχων που υπηρετούν εντολείς πλήρους γερμανικής και τραπεζικής υπερεθνικής υπερηφάνειας.
Εντάξει, με ό,τι μπορεί χαίρεται ο καθένας. Στην αρχαία Ρώμη χαίρονταν όταν έβλεπαν λιοντάρια να τρώνε ανθρώπους και στο σύγχρονο κόσμο κάποιοι χαίρονται βλέποντας σκυλιά να αλληλοφαγώνονται σε κυνομαχίες. Έτσι είναι οι άνθρωποι. Δεν παραξενεύομαι πλέον. Απλώς λέω ότι έχει ενδιαφέρον να βλέπεις άνεργους, κατεστραμμένους, απολυμένους, ανασφάλιστους να πανηγυρίζουν επειδή η χώρα τους που σβήνει, η χώρα που τους φτύνει και καλά τους κάνει τέτοιοι που είναι, έβαλε ένα γκολ μέσω ενός παίκτη που ζει και δουλεύει στη Σκωτία. Εντάξει, όχι ότι θα άλλαζε και τίποτα αν αυτός ο παίκτης έπαιζε στην Ελλάδα, αλλά λέμε τώρα.

Δεν έχω ήχο. Δεν έχω υλικό

Πέμπτη 10 Απριλίου 2014 Δημήτρης Παπανικολάου

Έχουμε πλέον την εικόνα από τις κάμερες των φυλακών Νιγρίτας.  Ο Ιλία Καρέλι ντυμένος, «ενώ τέσσερις σωφρονιστικοί υπάλληλοι και ο διευθυντής τον έχουν σε κλοιό», όπως λέει και η εφημερίδα που τις φέρνει στο φως. Η ώρα είναι 15.47, ο Καρέλι, πιο μικρόσωμος από όλους τους γύρω του, φοράει μαύρη φόρμα και φανελάκι. Ένας από τους σωφρονιστικούς φοράει γάντια χειρουργικά. Λίγες ώρες μετά, ο Ιλία Καρέλι γυμνός από τη μέση και πάνω. Τον σέρνουν. Η φόρμα είναι κατεβασμένη. Οι τρεις σωφρονιστικοί που φαίνονται πια στο πλάνο φορούν τώρα όλοι γάντια· ο ένας φοράει μπουφάν (!). Λεπτά αργότερα, οι ίδιοι άνθρωποι, πετάνε τον κρατούμενο στο κελί του – κάποιος γυρίζει και φτιάχνει πρόχειρα ένα στρώμα, χωρίς σκεπάσματα ή κουβέρτα. Η ώρα είναι 18.32. Από τις 15.47 στις 18.32. Τρεις, σχεδόν, ώρες.

Μην ξεγελιέστε όσο παρατηρείτε. Μην προσπαθείτε να αποφύγετε το μέρος στο οποίο πάει αμέσως ο νους –αυτές τις ΤΡΕΙΣ ΩΡΕΣ που δεν δείχνει η εικόνα– κι ούτε και το ουσιαστικό νόημα αυτών των φωτογραφιών.  ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΕΤΕ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ. Κοιτάξτε ξανά και ξανά, και σκεφτείτε τον χαμένο χρόνο. Γιατί, πολύ απλά, για τις ΤΡΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ, που κουλουριάζονται ανάμεσα στις φωτογραφίες, υπεύθυνοι δεν είναι οι σωφρονιστικοί τα πρόσωπα των οποίων αχνοφαίνονται στο δημοσιευμένο υλικό. Για τις τρεις αυτές ώρες ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ.
Όπως είμαστε, επιτέλους, υπεύθυνοι και για όλα τα αντίστοιχα που βλέπουμε την τελευταία διετία. Κι είναι καιρός να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε, στην ολότητα, στην βαθειά και οργανωμένη του συστηματικότητα, στην βίαιη επιβολή του, τη δουλειά που κάνει αυτό το σμάρι όχι μόνο εναντίον μας, αλλά και στο όνομά μας, στο όνομα της ασφάλειας, της βιοπολιτικής μας επιβίωσης, της κοινωνικής ισορροπίας. Αυτές οι τρεις χαμένες ώρες, για σας που δεν μπορείτε να τις σκεφτείτε καν, έχουν γίνει ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ.  Έχουν γίνει για σας. Για την αξιοπρέπειά σας. Για τα παιδιά σας.

Γραφικότητες

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές, στον Bήμα FM παίρνουν συνέντευξη από τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο. Μια υπόνοια κεφιού πλανάται στον αέρα. Το θέμα δεν είναι αν αυτή καθαυτή η υποψηφιότητα Χριστοδουλόπουλου έχει στοιχεία γραφικότητας. Το θέμα είναι τι επιλέγεις να αντιμετωπίσεις ως γραφικό. Έτσι, ενώ ο Μάκης δεν είχε καμία ρεαλιστική πιθανότητα να μας εκπροσωπήσει στην Ευρωβουλή, παρόμοια συνέντευξη και κυρίως με παρόμοιο τόνο από τον Θοδωρή Ζαγοράκη, που ήταν σχεδόν σίγουρο από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα εκλεγεί, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να υπάρξει. Γιατί γραφικός είναι πάντοτε ο άλλος. Ποτέ ο δικός μας. Αμέσως μετά τον Μάκη ακολούθησε συνέντευξη του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος άρχισε να αναπολεί και να διηγείται από κάποιο παράλληλο δικό του σύμπαν τον τρόπο που κινούσε τα νήματα της πολιτικής ζωής της χώρας μετά τις Κάννες. Εκεί καμία γραφικότητα δεν εντοπίζεται, εκεί η αντιμετώπιση του συνομιλητή είναι εντελώς σοβαρή, εκεί πεδίο συγκαλυμμένης ειρωνείας δεν παίζει. Άλλωστε το περιβόητο παλιό επαινετικό άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην Καθημερινή, είχε απονείμει τα εύσημα σοβαρότητας στο κόμμα και τον Πρόεδρό του.

Και κάπως έτσι, η Ζωή Κωνσταντοπούλου π.χ. δεν άργησε καθόλου να ζωγραφιστεί ως γραφική από τα μίντια, την ίδια ώρα που ο Άδωνις Γεωργιάδης αποχρωματιζόταν. H γραφικότητα δεν προκύπτει με βάση κάποια στοιχειώδη αντικειμενικά δεδομένα· ότι μπορεί κάποιος να ανήκει εδώ ή εκεί, αλλά να είναι ή να μην είναι γραφικός. Όχι. Την γραφικότητα ή την σοβαρότητα θα την απονείμουμε κυριαρχικά εμείς. Στην από εδώ πλευρά γραφικοί δεν υπάρχουν· και μόνο το γεγονός ότι ανήκεις στην από εδώ πλευρά σβήνει από την συζήτηση κάθε υπόνοια γραφικότητας· είναι ο σκοπός που υπηρετείς υπεύθυνος και σωτήριος, άρα εσύ γραφικός πώς θα μπορούσες να είσαι; Κι αντίστροφα, όταν ανήκεις στην από κει πλευρά, αν δεν είσαι γραφικός, είσαι πάντως επικίνδυνος. Και σε μεγάλο βαθμό συμπλέκονται οι δυο έννοιες στη συνισταμένη του ανεφάρμοστου και του λαϊκίστικου. Γραφικός συνεπώς μπορεί να είναι μόνο αυτός που βρίσκεται απέναντί τους. Είναι πράγματι δικαίωμά του Ανδρέα Λοβέρδου να φύγει από το ΠΑΣΟΚ, να σπάσει τα μούτρα του βλέποντας ότι παρά τις φαντασιώσεις του είχε μηδενικό γκελ στον κόσμο και να ξαναγυρνά σχεδόν αμέσως μετά ξεχνώντας όλα όσα έλεγε. Πώς είναι όμως δυνατόν να ξαναγυρνά ως παίκτης κύρους; Ποιός του το απονέμει; Ποιός δεν επισημαίνει την υπέρτατη γραφικότητά του, ποιός δεν λέει ότι είναι ο βασιλιάς των γραφικών; Αλλά μάλλον η μεγαλύτερη γραφικότητα είναι να εξακολουθεί να κάνει κριτική κανείς στα καθεστωικά ΜΜΕ, στην βάση του ότι έχει απέναντί του κάτι διαφορετικό από προπαγανδιστές κι επικοινωνιακούς μουτζαχεντίν.

Το μυστικό ημερολόγιο του Αλέξη Τσίπρα

Ο πιτσιρίκος φέρνει στο φως το μυστικό ημερολόγιο του Αλέξη Τσίπρα και βάζει φωτιά στο πολιτικό σκηνικό που δεν καίγεται με τίποτα

6 Ιουλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, αυτό είναι το τελευταίο μου καλοκαίρι πριν την αποθέωση. Το επόμενο καλοκαίρι θα είμαι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Αν, βέβαια, υπάρχει ακόμα Ελλάδα. Πάνε τα ανέμελα καλοκαιρινά μπάνια στη Μουτσούνα της Νάξου και στις ήσυχες παραλίες της Κρήτης. Στο εξής, θα πρέπει να κάνω διακοπές στο Elounda Beach και στο Costa Navarino, ανάμεσα σε ζάπλουτους ξένους γεροξεκούτηδες και τους πάνοπλους άνδρες της προσωπικής μου φρουράς. Άτιμο πράγμα ο καπιταλισμός και η επιτυχία• ξεκινάς τη ζωή σου ως κομμουνιστής και καταλήγεις Γιάννα Αγγελοπούλου.
7 Ιουλίου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, προσπαθώ να πείσω τους Λαφαζάνηδες του ΣΥΡΙΖΑ πως πρέπει να ενσωματώσουμε το κέντρο επειδή δεν πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ΕΔΑ. Δηλαδή, προσπαθώ να τους πω με τρόπο πως πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ΠΑΣΟΚ. Όπως το πάω, σε λίγο θα μιλάω και για τον μεσαίο χώρο. Εν τω μεταξύ, συνεχίζω εντατικά μαθήματα αγγλικών. Εύκολα είναι τα αγγλικά. Αν ήξερα πόσο εύκολα είναι τα αγγλικά, δεν θα μάθαινα ποτέ ελληνικά, που είναι και δύσκολα.
9 Ιουλίου
My dear diary, my name is Alexis Tsipras. I am a young and sexy Greek politician of the left. I am the hope of Greece and the hope of Europe. I would say that I am the only hope of the whole planet but I am not sure that the planet deserves someone like me. Basically, I never wanted to hold the future of the world in my hands but it is my destiny. Καλά, το φυσάω το αγγλικό, ε; Εντάξει, με βοήθησε και ο Σκουρλέτης που έχει πάρει το lower επειδή ήταν σπασικλάκι.
11 Ιουλίου
My dewar’s diary, this is a pencil. That is a book. Lola na ena milo. Μου αρέσουν πολύ τα αγγλικά. Θα μιλάω αγγλικά σε όλους.

Το… σύμπαν συνωμότησε για να σωθεί ο Βενιζέλος.

  Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτό τον κόσμο. Είναι τυχαίο, δηλαδή, ότι το "Βήμα" αποφάσισε ξαφνικά να μοιράσει τον φημισμένο «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλο; 

Διότι ο «Αλχημιστής» δεν είναι ένα τυχαίο βιβλίο, δεν είναι απλώς η αγαπημένη διανοητική σαβούρα των υπουργών του ΠΑΣΟΚ κατά την ένδοξη περίοδο του Σημίτη. Ο «Αλχημιστής» είναι το βιβλίο που μας αποκάλυψε πως «όταν επιθυμείς κάτι σφόδρα, το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις».

Ένας ολόκληρος λαός επιθύμησε σφόδρα να μην μπει ο Ευάγγελος Βενιζέλος στη φυλακή και το σύμπαν συνωμότησε για να ικανοποιηθεί η επιθυμία του ολάκερου λαού. Αυτά που συνέβησαν με τη δικογραφία περί των υποβρυχίων είναι τόσο θαυμαστά, που μόνο η διαμεσολάβηση του σύμπαντος θα μπορούσε να τα πραγματοποιήσει.

Για να το πούμε χοντρά, χωρίς το σύμπαν στο πλευρό σου, αποκλείεται η δικογραφία να κάνει 74 μέρες για να πάει από την Ευελπίδων στο Σύνταγμα. Και στη χελώνα του Αισώπου να τη φορτώσεις, που λέει ο λόγος, δεν μπορεί, σε ένα δίμηνο το πολύ θα πίνει το καφεδάκι της στο GB.

Οι εισαγγελείς διαφθοράς Αντώνης Ελευθεριανός και Πόπη Παπανδρέου έκριναν ότι «προέκυψαν στοιχεία περί ενδεχόμενων ευθυνών των υπουργών Ε. Βενιζέλου και Γ. Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση των υποβρυχίων», σχημάτισαν δικογραφία και την έστειλαν στον Άρειο Πάγο, προκειμένου να τη διαβιβάσει στη Βουλή για τα περαιτέρω. Η δικογραφία έφτασε στον Άρειο Πάγο στις 21 Μαρτίου και μαζί της έφτασε και το αίτημα του ελληνικού λαού προς στο σύμπαν: «Σώσε τον Βενιζέλο, σώσε τον Βενιζέλο!». Τι να κάνει το έρμο το σύμπαν -που ανάθεμα την ώρα που έπιασε την πένα στα χέρια του ο παπάρας ο Κοέλο- την κράτησε τη δικογραφία 1,5 μήνα στα συρτάρια του Αρείου Πάγου, μετά όμως αποκοιμήθηκε λιγουλάκι και η άτιμη η κορασίς το έσκασε και πήγε ντουγρού στο υπουργείο Δικαιοσύνης.

Το πρόσωπο της εξουσίας..

     ..στην χώρα μας, είναι παραμορφωμένο, απεχθές, διεστραμμένο,
     ..σαν εκείνα τα πρόστυχα πρόσωπα στους πίνακες του Ιερώνυμου Μπος, που απεικόνιζαν απάνω τους όλη την βδελυρότητα της βρώμικης και άτιμης ψυχής τους!

     Η εξουσία στην χώρα μας, προσωποποιημένη στους κυβερνώντες, στους διορισμένους δορυφόρους τους, και στα δημοσιογραφικά τους φερέφωνα,
     ..είναι αποκρουστική, αποπνέει μπόχα και σαπίλα, κακία, απληστία, και παλιανθρωπιά.

     Η εξουσία στην χώρα μας, υπόσχεται και ψεύδεται, απειλεί, δέρνει, φυλακίζει, ρημάζει,
     ..και συγκαλύπτει, συγκαλύπτει, όλο συγκαλύπτει τις βρωμιές της, τις απάτες της, τις κλεψιές και τις αγυρτείες της.

      Κατά συρροή οικονομικοί, ηθικοί, πνευματικοί δολοφόνοι, με σκούρα κοστούμια και γραβάτες, με ύφος σοβαρό και περισπούδαστο, αναλύουν με μιά απέραντη μπουρδολογία γιατί πρέπει να είναι αυτοί και όχι άλλοι οι φορείς της εξουσίας, γιατί πρέπει να έχουν το ακαταλόγιστο και το ακαταδίωκτο, το ''λύειν και δεσμείν'' επί των πολιτών-υπηκόων-δουλοπάροικων.

     Η εξουσία στην χώρα μας πετσοκόβει την Δημοκρατία, εκμαυλίζει την Δικαιοσύνη, περιθωριοποιεί τους υγιώς σκεπτόμενους και τους ''αντιρρησίες'', ποινικοποιεί το δικαίωμα της άποψης, καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας.

Κανιβαλισμός κατά των νέων

Αρκετό καιρό πριν από τη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας και ενώ η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή και η παραοικονομία κατείχαν ήδη όλα τα πανευρωπαϊκά ρεκόρ, οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν αρχίσει να θυσιάζουν τις νέες γενιές, συμμαχώντας με τους «παλιούς» εργαζομένους και τους ήδη συνταξιούχους.

Πρώτα με τα κατά καιρούς «σχέδια διάσωσης» του ασφαλιστικού συστήματος, σύμφωνα με τα οποία οι νεότεροι εργαζόμενοι θα έπαιρναν όλο και πιο αργά, σε μεγαλύτερες ηλικίες, και όλο και πιο μικρές κύριες και επικουρικές συντάξεις. 

Μετά ήρθε η ώρα των προσλήψεων φτηνών νέων «απασχολήσιμων» από τα παράθυρα σε Δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο τομέα, στις λεγόμενες, τότε, ΔΕΚΟ και τις κρατικές τράπεζες, με τα προγράμματα «ειδικών συμβάσεων έργου», τα περίφημα stage κ.λπ., με περιορισμένα προφανώς ασφαλιστικά δικαιώματα.

Αργότερα, με αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις επεκτάθηκαν παντού, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, οι φτηνές «ελαστικές μορφές απασχόλησης», η διάδοση των ενοικιαζόμενων εργαζομένων, του outsourcing, των δήθεν ελεύθερων επαγγελματιών με το Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (οι οποίοι, αν και παρέχουν εξαρτημένη εργασία στον ίδιο εργοδότη, πρέπει να ασφαλίζονται και να πληρώνουν μόνοι τους ΤΕΒΕ-ΟΑΕΕ, τους φόρους κ.ο.κ.).

Κοινοβουλευτική εκ-ντροπή

Χθες το απόγευμα η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή το πρώτο από τα 12 συνολικά νομοσχέδια που θα περάσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος στα θερινά τμήματα. 

Στην αρχή ήταν οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που υπογράφονταν αιφνιδιαστικά και περνούσαν μετά από 40 ημέρες στη Βουλή (όταν το πολιτικό θερμόμετρο είχε πέσει και οι εκβιασμοί είχαν μεγαλώσει). 

Έπειτα τα νομοσχέδια που ενέκριναν τις ΠΝΠ άρχισαν να έρχονται σε ένα ενιαίο άρθρο προκειμένου να μην υπάρχουν επιμέρους καταψηφίσεις.

Μετά σταμάτησαν να έρχονται και στη Βουλή αφού τα προεδρικά αυτά διατάγματα (που προέβλεψε ο νομοθέτης για τις καταστροφές από σεισμούς και καταποντισμούς) όπως έκρινε ο τετραπέρατος συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος παύουν να ισχύουν αν δεν κυρωθούν ωστόσο τα αποτελέσματα που προκάλεσαν δεν αναιρούνται.

Ζήτω το οργανωμένο έγκλημα!

Ας είναι καλά οι έμποροι ναρκωτικών, η «ρωσική μαφία» και οι μπράβοι της νύχτας. Έτσι θα έχουμε σε αυτή την χώρα εκπαίδευση, έρευνα, υγεία και … κοινωνική αλληλεγγύη!


Ο υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Σταϊκούρας ήταν σαφέστατος στην τροπολογία που κατέθεσε και θα ψηφιστεί σύντομα από την Βουλή: «Τα ποσά που κατατίθενται στον τηρούμενο στην Τράπεζα της Ελλάδος λογαριασμό, τα οποία προέρχονται από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών δύνανται να διατίθενται για την χρηματοδότηση διαφόρων προγραμμάτων ή δράσεων, ιδίως εκπαίδευσης, έρευνας, υγείας ή κοινωνικής αλληλεγγύης»!

‘Όταν «έρχεται» μία τέτοιου είδους ρύθμιση, από μία κυβέρνηση που στον τελευταίο τακτικό προϋπολογισμό της μείωσε τα κονδύλια των «κοινωνικών» υπουργείων 8 έως 10% και ετοιμάζει έναν νέο κύκλο περικοπών, μόνο σε ένα συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει κανείς: Βασικός χρηματοδότης της κοινωνικής πολιτικής της χώρας θα είναι εφεξής …το οργανωμένο έγκλημα!

Bloomberg: Εδιωξαν τον Θεοχάρη γιατί ήθελε να ελέγξει 300 πλούσιους Ελληνες

Στις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει η νέα Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαΐδου, αναφέρεται το πρακτορείο

Στις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει η νέα Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαΐδου, αναφέρεται το πρακτορείο Bloomberg εξαπολύοντας, ωστόσο, μια βόμβα αναφορικά με την παραίτηση του προκατόχου της, Χάρη Θεοχάρη.

 

Χαρακτηριστικά, σε κείμενό του, το πρακτορείο σημειώνει πως ο λόγος για τον οποίο απομακρύνθηκε ο πρώην Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων ήταν ότι προσπάθησε να ελέγξει ορισμένους από τους... πλούσιους της χώρας.

 

Το Bloomberg αναφέρει ότι ο κ. Θεοχάρης ήθελε να ελέγξει συγκεκριμένα 300 πρόσωπα υψηλής εισοδηματικής στάθμης, ενώ σημειώνει ότι η παραίτησή του δημιούργησε ανησυχία για το αν η ελληνική κυβέρνηση θα παραμείνει πιστή στις δεσμεύσεις της.

 

Επί των ημερών Θεοχάρη, σημειώνει το πρακτορείο, η Αθήνα πέτυχε το στόχο της για τα φορολογικά έσοδα και εξέτασε τις επιστροφές φόρου για περίπου 300 πλούσιους φορολογούμενους επιβάλλοντας πρόστιμα 80 εκατομμυρίων ευρώ.